แสงแดดอันร้อนแรงแผดเผาพื้นผิวทุ่งทรายกว้างใหญ่จนเกิดเป็นภาพลวงตาที่บิดเบี้ยว รถจี๊ปสีเข้มคันหนึ่งแล่นฝ่าละอองทรายที่ฟุ้งกระจายไปอย่างรวดเร็ว ภายในรถ ทั้งสี่คนนั่งกันอย่างเงียบเชียบ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่คำรามดังแข่งกับเสียงลม “ใกล้ถึงแล้ว” เงาบอก พลางชี้ไปที่กลุ่มอาคารที่มองเห็นลิบๆ อยู่เบื้องหน้า “นั่นคือที่ที่พวกมันใช้เป็นฐานปฏิบัติการภาคสนาม” “ดูเหมือนป้อมปราการเลยแฮะ” เพลิงพึมพำ “แน่นหนาเอาการ” “เราจะเข้าไปยังไง?” พายุถาม “แผนเดิม” คมตอบ “แทรกซึมเข้าไป ไม่ใช่การบุก” “แต่แผนเดิมของเราคือการเข้าไปหาข้อมูล ไม่ใช่การเข้าฐานปฏิบัติการโดยตรง” เพลิงกล่าว “ถ้าพวกเรารู้ตัว เราคงหนีไม่พ้น” “นั่นคือเหตุผลที่เราต้องทำให้พวกมันประหลาดใจ” เงากล่าว “ฉันหาช่องทางลับที่ใช้ในการขนส่งเสบียงเข้าไปได้ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการเสี่ยงเข้าไปในพื้นที่ที่มีการป้องกันแน่นหนาที่สุด” “แล้วช่องทางนั้นอยู่ที่ไหน?” คมถาม “อีกไม่กี่กิโลเมตรข้างหน้า” เงาตอบ “มันเป็นทางเข้าอุโมงค์ที่ซ่อนอยู่ใต้ผาหิน” รถจี๊ปชะลอความเร็วลง คมบังคับรถเข้าไปจอดหลบหลังก้อนหินขนาดใหญ่ที่กระจายตัวอยู่ทั่วไป “เราจะเดินเท้าจากตรงนี้” ทั้งสี่คนลงจากรถ หยิบอุปกรณ์ที่จำเป็นออกมาจากกระเป๋า เป้ของแต่ละคนเต็มไปด้วยอาวุธ ยุทโธปกรณ์ และเครื่องมือพิเศษ “แกแน่ใจนะเงา ว่าทางเข้ามันปลอดภัย” พายุถาม “ไม่มีอะไรปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ พายุ” เงาตอบ “แต่จากข้อมูลที่ฉันได้มา มันเป็นจุดที่อ่อนแอที่สุด” พวกเขาเดินเท้าลัดเลาะไปตามแนวผาหินที่ขรุขระ ท่ามกลางความร้อนระอุของทะเลทรายที่เกือบจะทนไม่ไหว “ร้อนฉิบหาย” เพลิงพึมพำ เหงื่อไหลโทรมกาย “อดทนหน่อย” คมบอก “อีกไม่นานเราก็จะได้รู้ความจริงทั้งหมด” หลังจากเดินเท้าไปได้ราวหนึ่งชั่วโมง พวกเขาก็มาถึงจุดที่เงาบอก เป็นช่องว่างแคบๆ ที่ซ่อนอยู่หลังก้อนหินขนาดมหึมา มีเพียงรอยเท้าที่จางๆ บ่งบอกว่ามีคนเคยผ่านเข้ามา “นี่สินะ” เงาชี้ไปที่พื้น “มีกลไกซ่อนอยู่ตรงนี้” เธอค่อยๆ ใช้เครื่องมือบางอย่างขุดลงไปในพื้นทราย จนพบกับแผ่นเหล็กที่ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน เมื่อเงากดปุ่มบางอย่าง แผ่นเหล็กนั้นก็ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นปากอุโมงค์มืดมิด “ไปกันเถอะ” คมกล่าว พวกเขาทยอยกันลงไปในอุโมงค์ อากาศภายในเย็นกว่าด้านนอกมาก แต่ก็อบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้น “อุโมงค์นี้ยาวแค่ไหน?” เพลิงถาม “ประมาณสองกิโลเมตร” เงาตอบ “และจะไปโผล่ในส่วนที่ระบบรักษาความปลอดภัยอ่อนแอที่สุดของฐาน” พวกเขาเดินลึกเข้าไปในอุโมงค์ แสงไฟฉายส่องนำทางไปบนผนังอุโมงค์ที่เย็นเฉียบ “ระหว่างทาง เราต้องคอยระวัง” คมกล่าว “อย่าประมาทเด็ดขาด” “แน่ใจนะว่านี่เป็นทางเดียว?” พายุถาม “เท่าที่ฉันหาข้อมูลได้ มันเป็นทางที่เร็วที่สุดและเสี่ยงน้อยที่สุด” เงาตอบ “แต่ถึงอย่างนั้น เราก็ต้องพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์” เมื่อเดินไปได้ราวครึ่งทาง พวกเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหน้า “มีคน” พายุเอ่ยเบาๆ “หยุดก่อน” ทั้งสี่คนทรุดตัวลงหลบหลังก้อนหินขนาดใหญ่ที่ขวางทางอยู่ ไม่นานนัก ชายสองคนในชุดทหารติดอาวุธครบมือก็เดินผ่านไป พวกเขาคุยกันด้วยภาษาที่ไม่คุ้นหู “พวกมันเป็นใคร?” เพลิงกระซิบถาม “ไม่รู้” เงาตอบ “แต่ดูจากการแต่งกายแล้ว น่าจะเป็นทหารรับจ้างที่พวกนั้นจ้างมา” เมื่อชายทั้งสองเดินจากไปแล้ว พวกเขาก็รีบเดินทางต่อ “เราใกล้จะถึงแล้ว” เงาบอก “จากตรงนี้ไปอีกไม่นาน ก็จะเป็นทางออก” ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงทางออกของอุโมงค์ ที่นี่เป็นห้องขนาดเล็ก มีประตูเหล็กบานใหญ่อยู่ด้านหน้า “นี่คือทางเข้าสู่ส่วนปฏิบัติการ” เงาชี้ไปที่ประตู “ระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่ค่อนข้างซับซ้อน” “ฉันจัดการเอง” พายุอาสา เขาก้าวเข้าไปที่แผงควบคุมข้างประตู หยิบเครื่องมือออกมาเริ่มปลดล็อก “ระวังตัวด้วยนะพายุ” คมกล่าว พายุพยักหน้าให้ ไม่นานนัก เสียงกลไกดังติ๊กๆ ก็ดังขึ้น ประตูเหล็กค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นทางเดินที่เต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย “ดูเหมือนว่าจะมีคนรอต้อนรับเราอยู่แล้ว” เพลิงกระแอมเบาๆ “เตรียมตัว” คมกล่าว ทันทีที่ประตูเปิดออก พวกเขาก็ถูกต้อนรับด้วยเสียงปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหว “เข้าที่!” คมตะโกนสั่ง ทั้งสี่คนกระจายกำลังเข้าที่กำบัง และเริ่มยิงตอบโต้ไปอย่างรวดเร็ว เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ “เงา! หาข้อมูลเกี่ยวกับ ‘เทพกระหายเลือด’ ให้เจอ!” คมสั่งขณะที่สาดกระสุนใส่พวกทหารรับจ้าง “กำลังหาอยู่!” เงาตอบกลับพลางสลับไปใช้เครื่องมือแฮกข้อมูล เพลิงและพายุช่วยกันคุ้มกันคม และสาดกระสุนตอบโต้ไปอย่างไม่ยั้ง “พวกมันเยอะเกินไป!” เพลิงตะโกน “ต้องหาทางไปต่อให้ได้!” คมบอก การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด ทั้งสี่คนต้องใช้ทักษะและความสามารถทั้งหมดที่มีเพื่อเอาชีวิตรอด และหาทางเข้าถึงข้อมูลที่ต้องการ “เจอแล้ว!” เงาตะโกน “เป้าหมายหลักอยู่ที่ห้องบัญชาการชั้นบนสุด!” “ไปกัน!” คมสั่ง พวกเขาตัดสินใจฝ่าวงล้อมของทหารรับจ้าง พุ่งตรงไปยังบันไดทางขึ้นสู่ชั้นบน “ระวัง! กับดัก!” พายุตะโกนเตือน คมเห็นสายไฟที่ถูกซ่อนไว้ใต้พื้น จึงรีบกระโดดข้ามไป “พวกมันเตรียมการมาดีมาก” เพลิงกล่าว “แต่ก็ยังไม่ดีพอ” คมตอบ พวกเขาตะลุยฝ่าการต่อสู้ที่ดุเดือด ขึ้นไปยังชั้นบนสุดของฐานปฏิบัติการแห่งนี้ ทีละก้าว ทีละก้าว ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเปิดโปงความจริงให้ได้