เครื่องบินรบทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าสีคราม ทิ้งโรงเก็บเครื่องบินเก่าที่กำลังถูกปกคลุมไปด้วยกลุ่มควันสีดำไว้เบื้องหลัง คมจับพวงมาลัยแน่น ใบหน้าของเขาฉายแววครุ่นคิดอย่างหนัก แม้จะหนีออกมาได้ แต่ความรู้สึกผิดและเสียใจยังคงเกาะกุมจิตใจ "วินมันทรยศเราจริงๆ สินะ" แก้วกล่าว เสียงของเธอแหบพร่า "มันเป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่ใหญ่กว่านี้แน่" คมตอบพลางเหลือบมองแก้วที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ "วินไม่น่าจะกล้าหักหลังเราแบบนี้ ถ้าไม่มีใครอยู่เบื้องหลัง" "แล้วเราจะทำยังไงต่อไปคะ" แก้วถาม ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสนและหวาดระแวง "เราเสียทั้งข้อมูล เสียทั้งที่หลบภัย แล้วยังสูญเสียคนของเราไปอีก" "เรายังไม่เสียทุกอย่างไป เรายังมีชีวิตอยู่ และเราก็รู้แล้วว่าศัตรูคือใคร" คมกล่าวเสียงหนักแน่น "วินทำงานให้กับองค์กรที่ชื่อ 'เงาพิศวง' เป็นองค์กรที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด และเป็นองค์กรเดียวกับที่สังหารครอบครัวของเรา" "เงาพิศวง..." แก้วพึมพำชื่อนั้นอย่างแผ่วเบา "ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลยค่ะ" "เพราะมันเป็นองค์กรที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดมาตลอด" คมอธิบาย "พวกมันแทรกซึมไปทั่วทุกวงการ ทั้งการเมือง เศรษฐกิจ และการทหาร พวกมันมีอิทธิพลมหาศาล และยากที่จะต่อกร" "แล้วเราจะไปต่อสู้กับองค์กรที่ทรงอิทธิพลขนาดนั้นได้ยังไงคะ" แก้วถามอย่างสิ้นหวัง "เราจะเริ่มจากหาข้อมูล" คมตอบ "วินอาจจะทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้ ถึงแม้เราจะพลาดการเผชิญหน้ากับผู้ติดต่อ แต่เราก็ยังได้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ 'เงาพิศวง' มาบ้าง" คมหยิบซองเอกสารที่เก็บมาจากโรงเก็บเครื่องบินออกมา เขาเปิดมันออกอย่างระมัดระวัง ภายในมีรายชื่อ ชื่อรหัส และข้อมูลบางส่วนเกี่ยวกับปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับ "เงาพิศวง" "นี่คือข้อมูลที่วินทิ้งไว้" คมชี้ไปที่เอกสาร "มีรายชื่อคนของ 'เงาพิศวง' บางส่วน รวมถึงโครงการลับที่พวกมันกำลังดำเนินการอยู่ ฉันสงสัยว่าโครงการนี้อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกมันต้องการกำจัดเรา" แก้วก้มลงมองเอกสารอย่างตั้งใจ "โครงการ 'อสรพิษ' สินะคะ" "ใช่" คมพยักหน้า "ดูเหมือนว่าพวกมันกำลังพัฒนาอาวุธชีวภาพบางอย่าง ที่มีอำนาจทำลายล้างสูงมาก ถ้าแผนการนี้สำเร็จ มันอาจจะนำไปสู่สงครามเต็มรูปแบบได้" "แล้วเราจะหยุดยั้งมันได้ยังไง" แก้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เราต้องหาทางเข้าถึงศูนย์วิจัยลับของพวกมัน" คมตอบ "และหาทางทำลายโครงการนี้ให้ได้ก่อนที่มันจะถูกนำไปใช้" "แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่าศูนย์วิจัยของพวกมันอยู่ที่ไหน" แก้วถาม "เราต้องตามรอยจากรายชื่อพวกนี้" คมชี้ไปที่เอกสารอีกครั้ง "พวกมันต้องมีที่ซ่อนตัว ที่ทำการ หรือที่สำหรับติดต่อกัน เราต้องใช้ข้อมูลเหล่านี้ให้เป็นประโยชน์" "คุณคมแน่ใจนะคะว่าเราจะทำได้" แก้วถาม เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย "เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วแก้ว" คมตอบ "นี่คือหนทางเดียวที่จะแก้แค้นให้กับครอบครัวของเรา และหยุดยั้งหายนะที่จะเกิดขึ้น" คมหันไปมองนอกหน้าต่างเครื่องบิน ท้องฟ้ายังคงสีครามสดใส แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยพายุแห่งความแค้นและความมุ่งมั่น "เงาพิศวง... พวกแกเตรียมรับการแก้แค้นได้เลย" คมเร่งความเร็วเครื่องบินขึ้นสู่ระดับที่สูงขึ้น เขาต้องการหลีกเลี่ยงการตรวจจับจากระบบเรดาร์ของศัตรู แม้จะหนีออกมาจากโรงเก็บเครื่องบินได้ แต่เขารู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้ยังอีกยาวไกล และอันตรายยิ่งกว่าที่เคยเผชิญมา "ข้อมูลที่เราได้มามีประโยชน์มาก" คมกล่าว "แต่มันยังไม่เพียงพอ เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับโครงสร้างของ 'เงาพิศวง' และบุคคลสำคัญที่อยู่เบื้องหลัง" "เราจะไปหาข้อมูลจากที่ไหนได้บ้างคะ" แก้วถาม "ยังมีคนที่เราสามารถไว้ใจได้อยู่" คมตอบ "แต่เราต้องระวังให้มาก เพราะเราไม่รู้ว่าใครคือสายลับของ 'เงาพิศวง' บ้าง" คมนึกถึงอดีตเพื่อนร่วมงานบางคน ที่เขารู้สึกว่ายังคงภักดีต่ออุดมการณ์ และอาจจะสามารถให้ความช่วยเหลือได้ แต่การติดต่อพวกเขาในตอนนี้ก็เป็นเรื่องที่เสี่ยงไม่น้อย "เราต้องแยกกันหาข้อมูล" คมเสนอ "แก้ว เธอลองใช้เครือข่ายที่เธอมี ติดต่อกับแหล่งข่าวในวงการมืด เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับ 'เงาพิศวง' และโครงการ 'อสรพิษ' ส่วนฉันจะลองติดต่อเพื่อนเก่าบางคน เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับโครงสร้างภายในองค์กร" "แล้วถ้าเราถูกจับได้ล่ะคะ" แก้วถามอย่างกังวล "เราต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ" คมตอบ "ใช้การสื่อสารที่ปลอดภัย และหลีกเลี่ยงการพบปะโดยตรงเท่าที่จะทำได้ ถ้าจำเป็นต้องพบ ก็ต้องมั่นใจว่าสถานที่นั้นปลอดภัยจริงๆ" คมเริ่มวางแผนการเดินทาง เขาต้องการเดินทางไปยังเมืองหลวง เพื่อใช้เป็นฐานในการรวบรวมข้อมูล และประสานงานกับแหล่งข่าวต่างๆ "ฉันจะขับเครื่องบินไปยังเมืองหลวง" คมกล่าว "เธอเตรียมตัวให้พร้อม เราจะเริ่มต้นภารกิจของเราที่นั่น" แก้วพยักหน้าอย่างเข้าใจ แม้จะมีความกลัวอยู่บ้าง แต่ความมุ่งมั่นที่จะแก้แค้น และความรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ก็ผลักดันให้เธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง "ฉันพร้อมค่ะ" แก้วตอบเสียงหนักแน่น คมรู้สึกได้ถึงพลังใจของแก้ว เขาเองก็ต้องเข้มแข็งให้มากกว่านี้ เพื่อนำพาทั้งสองคนให้ผ่านพ้นอุปสรรคนี้ไปให้ได้ "เราต้องเชื่อใจกันและกัน" คมกล่าว "และต้องระลึกเสมอว่าเรากำลังต่อสู้เพื่ออะไร" เครื่องบินยังคงทะยานไปบนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ ทิ้งไว้เบื้องหลังร่องรอยของความสูญเสีย และมุ่งหน้าสู่สมรภูมิแห่งการต่อสู้ครั้งใหม่ ที่เต็มไปด้วยอันตราย การหักหลัง และความลับที่รอการเปิดเผย