ควันสีดำทะมึนพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าสีหม่นของกรุงเทพมหานคร เสียงไซเรนของรถพยาบาลและรถตำรวจดังระงมไปทั่วทุกสารทิศ ตึกระฟ้าที่เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความเจริญกลับกลายเป็นซากปรักหักพัง อาคารสำนักงานใหญ่ของธนาคารแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมือง กลายเป็นจุดศูนย์กลางของความหายนะ ภาพสยดสยองของผู้คนที่วิ่งหนีตายอย่างไม่คิดชีวิต ปะปนไปกับเสียงกรีดร้องโหยหวน ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคนที่ได้พบเห็น "ท่านครับ เราได้รับรายงานยืนยันแล้วว่าเป็นการก่อการร้ายครั้งใหญ่" เสียงของนายทหารหนุ่มผู้มีสีหน้าเคร่งเครียดดังขึ้นในห้องประชุมสุดหรูของกองบัญชาการหน่วยรบพิเศษ "ระเบิดถูกจุดชนวนอย่างน้อยสองจุดพร้อมกัน ทำให้เกิดความเสียหายเป็นวงกว้าง ผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บคาดว่าจะมีจำนวนมาก" พลเอก ชาตรี ผู้บัญชาการหน่วยรบพิเศษ มองภาพถ่ายความเสียหายจากจอภาพขนาดใหญ่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ดวงตาฉายแววกรุ่นโกรธ "ใครอยู่เบื้องหลัง?" "ยังไม่มีใครแสดงตนครับท่าน แต่จากลักษณะการวางแผนและเป้าหมายที่เลือก น่าจะเป็นฝีมือของกลุ่ม 'เงาอสูร' ที่เคยมีประวัติก่อวินาศกรรมมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน" นายทหารหนุ่มรายงานต่อ "พวกมันต้องการสร้างความปั่นป่วนและหวังผลทางการเมือง" "เงาอสูร... กลุ่มสารเลวที่คิดว่าตัวเองอยู่เหนือกฎหมาย" พลเอก ชาตรี พึมพำ "หน่วยข่าวกรองว่าไงบ้าง?" "ยังไม่มีความคืบหน้ามากนักครับท่าน แต่คาดว่าพวกมันคงจะใช้โอกาสนี้สร้างความแตกแยกในสังคม และอาจมีแผนการร้ายที่ใหญ่กว่านี้ซ่อนอยู่" พลเอก ชาตรี หันไปมองลูกทีมคนสำคัญของเขา ผู้ซึ่งนั่งนิ่งราวกับรูปปั้น "สารวัตรเรืองศักดิ์ หน่วยของคุณพร้อมรับคำสั่งแล้วใช่ไหม?" สารวัตรเรืองศักดิ์ หรือที่เพื่อนร่วมงานเรียกติดปากว่า "หมวดเรือง" เป็นนายทหารหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ ที่มีฝีมือรอบด้าน ทั้งการต่อสู้ระยะประชิด การใช้อาวุธทุกชนิด และที่สำคัญที่สุดคือไหวพริบอันเฉียบแหลม ใบหน้าคมคายเรียบตึง แต่แววตาฉายประกายแห่งความมุ่งมั่น "พร้อมเสมอครับท่าน" "ดี" พลเอก ชาตรี กล่าว "ผมต้องการให้หน่วยของคุณเป็นแกนนำในการสืบสวนครั้งนี้ เป้าหมายคือต้องจับกุมผู้อยู่เบื้องหลังให้ได้ และหยุดยั้งแผนการร้ายของพวกมันให้ทันท่วงที ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายไปกว่านี้" "ผมจะทำเต็มที่ที่สุดครับท่าน" หมวดเรืองกล่าวรับคำ "มีรายงานเพิ่มเติมว่า พบรหัสลับที่ถูกทิ้งไว้ในที่เกิดเหตุ" นายทหารหนุ่มอีกคนรายงานขึ้น "คาดว่าเป็นเบาะแสสำคัญ" "รหัสลับ?" พลเอก ชาตรี เลิกคิ้ว "ให้หน่วยข่าวกรองวิเคราะห์โดยด่วน และส่งผลการวิเคราะห์มาให้ผมที่นี่ทันที" "รับทราบครับท่าน" หมวดเรืองเดินออกจากห้องประชุมด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นปนความกังวล นี่คือภารกิจที่ท้าทายที่สุดในชีวิตการทำงานของเขา การเผชิญหน้ากับองค์กรลับที่โหดเหี้ยมและชาญฉลาดอย่างเงาอสูร ไม่ใช่เรื่องที่จะมองข้ามได้ "หมวด" เสียงทุ้มของ ร.ต.อ. พิพัฒน์ หรือ "หมวดพิพัฒน์" สหายสนิทและเพื่อนร่วมทีมคนหนึ่ง ดังขึ้น "ดูท่าทางภารกิจนี้จะหนักหนาเอาการเลยนะ" หมวดเรืองหันไปยิ้มบางๆ ให้เพื่อน "แน่นอนพิพัฒน์ แต่เราก็พร้อมเสมอไม่ใช่เหรอ" "นั่นสินะ" หมวดพิพัฒน์พยักหน้า "แล้วเราจะเริ่มจากตรงไหนดี? ที่เกิดเหตุ? หรือจะบุกไปที่ฐานลับของเงาอสูรเลย?" "ใจเย็นๆ พิพัฒน์" หมวดเรืองส่ายหน้า "เราต้องมีข้อมูลมากกว่านี้ เราจะเริ่มจากการวิเคราะห์รหัสลับที่พบก่อน จากนั้นค่อยลงพื้นที่หาเบาะแสเพิ่มเติม" "แล้วถ้าเบาะแสพาเราไปสู่กับดักล่ะ?" "นั่นคือเหตุผลที่เราต้องเตรียมพร้อมอยู่เสมอ" หมวดเรืองตอบพลางยืดตัวตรง "เราคือหน่วยรบพิเศษ พิพัฒน์ เราไม่เคยกลัวความเสี่ยง" เขาเดินนำหมวดพิพัฒน์ไปยังลานจอดเฮลิคอปเตอร์ ภาพรถหุ้มเกราะและเจ้าหน้าที่กำลังขนย้ายอุปกรณ์ต่างๆ ทำให้บรรยากาศยิ่งดูตึงเครียด รถยนต์คันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดเทียบ ทหารหญิงในชุดเครื่องแบบเต็มยศก้าวลงมา ใบหน้าสวยคมราวกับนางพญา แสดงออกถึงความมั่นใจและอำนาจ "หมวดเรือง" เธอเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด "ผู้กองฟ้า" หมวดเรืองทักทายด้วยความเคารพ "มีอะไรหรือเปล่าครับ?" ผู้กองกรรณิการ์ หรือ "ผู้กองฟ้า" หัวหน้าหน่วยสืบสวนพิเศษ เธอเป็นหญิงสาวที่เก่งกาจและเฉียบแหลมไม่แพ้ผู้ชาย มีประสบการณ์ในการคลี่คลายคดีใหญ่ๆ มาแล้วนับไม่ถ้วน "ฉันได้ยินเรื่องระเบิดแล้ว" เธอพูดเสียงเครียด "เบาะแสรหัสลับนั่น ฉันจะให้ทีมวิเคราะห์ของเราช่วยดูด้วย" "ขอบคุณมากครับผู้กอง" หมวดเรืองกล่าว "เราต้องการความช่วยเหลือทุกด้าน" "ไม่ต้องห่วง" ผู้กองฟ้ายิ้มบางๆ "เราจะทำงานร่วมกัน เพื่อจัดการกับพวกเงาอสูรให้ได้" เมื่อเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของทุกคน หมวดเรืองก็รู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น เขาเดินไปยังรถลาดตระเวนของหน่วย ที่พร้อมจะพาเขาและทีมออกปฏิบัติภารกิจ การต่อสู้กับเงาอสูรเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และเขาจะไม่มีวันยอมแพ้จนกว่าจะเห็นพวกมันได้รับโทษทัณฑ์ตามกฎหมาย