อัศวินดำ ทลายป้อมมาร

ตอนที่ 17 / 46

ตอนที่ 17 — โลหิตอัศวินขับไล่พลังมาร

การต่อสู้ในห้องโถงใต้ดินดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ คาลอสต้องใช้ทุกทักษะและความแข็งแกร่งที่เขามี เพื่อรับมือกับการโจมตีอันรุนแรงของชายชุดคลุม ชายผู้นั้นเคลื่อนไหวได้รวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ พลังงานสีดำที่เขาปล่อยออกมานั้น สร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงทุกครั้งที่ปะทะ "เลือดยังไงล่ะ? แกจะทำอะไรกับฉัน?" คาลอสตะโกนถาม พลางหลบหลีกการโจมตีที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง "เลือดของอัศวิน... มันมีคุณสมบัติพิเศษ" ชายชุดคลุมตอบเสียงเรียบ "มันสามารถปลุกพลังที่หลับใหล... และขับไล่พลังชั่วร้ายที่อ่อนแอได้" "ขับไล่พลังชั่วร้าย? แล้วแกไม่ใช่พลังชั่วร้ายอย่างนั้นเหรอ?" คาลอสย้อนถามอย่างเย้ยหยัน "ข้าไม่ใช่พลังชั่วร้าย... ข้าคือผู้ควบคุมพลัง" ชายชุดคลุมกล่าว "พลังที่เจ้าสัมผัสได้... มันคือพลังดิบ... ที่ยังไม่ได้ถูกควบคุม" การโจมตีของชายชุดคลุมรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ คาลอสเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้า ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและฟกช้ำ แสงไฟฉายที่เขาถืออยู่ก็เริ่มกะพริบถี่ขึ้น ราวกับจะหมดพลังงาน "แกทำอะไรกับผลึกสีดำนั่น?" คาลอสถาม พยายามรักษาสมาธิ "ข้าใช้มันเพื่อกักเก็บพลังงาน... พลังงานจากความสิ้นหวัง... ความเจ็บปวด... และความตาย" ชายชุดคลุมตอบ "พลังงานเหล่านี้... คือเชื้อเพลิงชั้นดี" คาลอสเริ่มเข้าใจมากขึ้น เขามองไปยังแท่นบูชาหินสีดำที่อยู่เบื้องหลังชายชุดคลุม สัญลักษณ์ต่างๆ ที่สลักอยู่บนนั้น ดูเหมือนจะกำลังเปล่งแสงสีแดงจางๆ เป็นจังหวะ "แกกำลังดูดพลังจากที่นี่งั้นเหรอ?" คาลอสถาม "ข้ากำลังรวมรวมมัน... และเตรียมพร้อมที่จะปลดปล่อยมันออกมา" ชายชุดคลุมตอบ "และเจ้า... คือชิ้นส่วนสุดท้ายที่จะทำให้มันสมบูรณ์" ทันใดนั้น ชายชุดคลุมก็ปล่อยพลังงานสีดำออกมาเป็นวงกว้าง คลื่นพลังนั้นปะทะเข้ากับคาลอสอย่างจัง ทำให้เขากระเด็นไปชนกับผนังหินอย่างแรง ดาบหลุดจากมือ และเขาก็ทรุดตัวลงไปกองกับพื้น "จบแล้ว..." ชายชุดคลุมพึมพำ "ความพยายามของเจ้า... ไร้ประโยชน์" คาลอสพยายามรวบรวมสติที่กำลังเลือนราง เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นไปทั่วร่างกาย เลือดไหลซึมออกมาจากบาดแผลหลายแห่ง "ยัง... ไม่... จบ..." คาลอสกัดฟันพูด เขาพยายามยันตัวลุกขึ้น "ดิ้นรนไปก็เท่านั้น" ชายชุดคลุมกล่าว พลางเดินเข้ามาหาคาลอสอย่างช้าๆ "ยอมรับความจริงเถอะ... เจ้าไม่อาจต่อกรกับข้าได้" คาลอสเหลือบมองไปที่ดาบของเขาที่ตกอยู่ห่างออกไปไม่ไกล เขาต้องหาทางไปคว้ามันมาให้ได้ "แกคิดว่าแกจะชนะงั้นเหรอ?" คาลอสถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "แกคิดว่าแกเข้าใจพลังของเลือดอัศวินดีแล้วจริงๆ น่ะเหรอ?" ชายชุดคลุมหยุดชะงัก เขามองคาลอสด้วยความสงสัย "เจ้าหมายความว่าอย่างไร?" "เลือดของอัศวิน... ไม่ใช่แค่พลังแห่งการทำลายล้าง" คาลอสกล่าว พลางค่อยๆ เอื้อมมือไปคว้าดาบของเขา "มันคือพลังแห่งความหวัง... พลังแห่งการปกป้อง... และพลังแห่งการชำระล้าง!" ทันทีที่นิ้วของคาลอสสัมผัสกับด้ามดาบ เลือดที่ไหลซึมออกมาจากบาดแผลของเขาก็พลันส่องประกายสีทองอ่อนๆ ขึ้นมา แสงสว่างนั้นค่อยๆ ขยายวงกว้างขึ้น ปกคลุมร่างของคาลอสเอาไว้ "นี่มัน... เป็นไปไม่ได้!" ชายชุดคลุมอุทานด้วยความตกใจ พลังสีดำที่อยู่รอบตัวชายชุดคลุมเริ่มสั่นคลอน ราวกับถูกผลักดันออกไปโดยพลังงานอันบริสุทธิ์ แสงสีทองของคาลอสสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ ขับไล่ความมืดมิดในห้องโถงออกไป "พลังแห่งความสิ้นหวังของแก... ไม่อาจเอาชนะความหวังของข้าได้!" คาลอสตะโกน เสียงของเขาดังกังวาน ทรงพลังกว่าที่เคย เขาชูดาบขึ้น แสงสีทองสว่างวาบยิ่งกว่าเดิม พลังงานสีดำที่ชายชุดคลุมปล่อยออกมา เริ่มสลายไปเมื่อปะทะกับแสงสีทองนั้น "เป็นไปไม่ได้! พลังของข้า... พลังที่ข้ารวบรวมมา... มันต้องไม่ถูกทำลาย!" ชายชุดคลุมตะโกนด้วยความคลุ้มคลั่ง คาลอสไม่สนใจ เขาพุ่งเข้าใส่ชายชุดคลุมอีกครั้ง คราวนี้พลังของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น เขาฟาดฟันดาบออกไปอย่างรวดเร็ว แสงสีทองสาดส่องเป็นเส้นตรง ปะทะเข้ากับร่างของชายชุดคลุม เกิดการระเบิดของพลังงานครั้งใหญ่ แสงสีทองและสีดำปะทะกันอย่างรุนแรง ทำให้เกิดคลื่นกระแทกมหาศาล คาลอสถูกแรงระเบิดส่งกระเด็นไปอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาตั้งใจปล่อยให้ตัวเองลอยไปตามแรงนั้น เมื่อฝุ่นควันจางลง คาลอสก็เห็นว่าชายชุดคลุมยืนอยู่ตรงหน้าเขาด้วยท่าทางที่ดูอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด ชุดคลุมสีดำของเขาขาดรุ่งริ่ง เผยให้เห็นร่างที่ผอมแห้ง และใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอย "แก... แกทำลายมัน... แกทำลายแผนการของข้า..." ชายชุดคลุมพึมพำด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "แผนการของแกมันผิดตั้งแต่ต้น" คาลอสกล่าว พลางลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ "แกใช้ความสิ้นหวังและความเจ็บปวดมาสร้างพลัง... แต่แกไม่เคยเข้าใจว่า พลังที่แท้จริง... มาจากความเข้มแข็งของจิตใจ" "ไม่... นี่ไม่ใช่จุดจบ..." ชายชุดคลุมกล่าว พลางยื่นมือออกไปข้างหน้า "ข้าจะยังไม่ยอมแพ้... ตราบใดที่ผลึกนั่นยังอยู่!" ทันใดนั้น แท่นบูชาหินสีดำก็เริ่มสั่นสะเทือนอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่ได้สั่นด้วยพลังงานของชายชุดคลุม แต่สั่นด้วยพลังงานที่คาลอสเพิ่งปลดปล่อยออกมา "แกคิดว่าแกจะทำอะไร?" คาลอสถาม "ข้าจะดูดกลืนพลังที่เจ้าปลดปล่อยออกมา... เพื่อทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง!" ชายชุดคลุมตะโกน คาลอสรู้ดีว่าเขาไม่มีเวลาอีกแล้ว เขาต้องรีบทำลายแท่นบูชาแห่งนี้ ก่อนที่ชายชุดคลุมจะสามารถใช้พลังของมันได้อีก "ถึงเวลาที่ทุกอย่างจะต้องจบลงจริงๆ แล้ว!" คาลอสกล่าว เขาพุ่งเข้าใส่แท่นบูชาหินสีดำด้วยความเร็วสูงสุด

4,295 ตัวอักษร