เสียงการต่อสู้ที่ดังมาจากภายนอกยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ คาลอสได้ยินเสียงปืนกลดังรัวเป็นชุด เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว และเสียงตะโกนของผู้คนปะปนกันไปหมด เขาพยายามดันแผ่นหินที่ปิดช่องระบายอากาศอีกครั้ง คราวนี้มันขยับออกไปได้มากขึ้นจนเกิดช่องว่างพอที่เขาจะมองเห็นภาพด้านนอกได้ลางๆ แสงสว่างยามพลบค่ำสาดส่องเข้ามา พร้อมกับภาพของกลุ่มทหารที่กำลังเข้าปะทะกับสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่มีขนาดมหึมา ผิวหนังของพวกมันมีสีเข้มราวกับถ่าน และดวงตาเรืองแสงเป็นสีแดงฉาน อาวุธที่พวกมันใช้ดูแปลกตา เป็นอาวุธที่ทำจากวัตถุบางอย่างที่มีลักษณะคล้ายกระดูกขนาดใหญ่ "บ้าจริง... นี่มันไม่ใช่แค่การซ้อมรบแล้ว" คาลอสพึมพำกับตัวเอง เขากระชับดาบในมือแน่น หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดกลัว นี่คือสถานการณ์ที่เขาไม่เคยเจอมาก่อน แม้ในการฝึกฝนที่โหดร้ายที่สุด เขาก็ไม่เคยต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่ดูเหมือนจะหลุดออกมาจากฝันร้าย "ต้องออกไปช่วยพวกเขา" ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวของเขาอย่างรวดเร็ว แม้จะรู้ว่าการออกไปตอนนี้อาจหมายถึงความตาย แต่เขาก็ไม่สามารถทนเห็นผู้คนต้องล้มตายต่อหน้าต่อตาได้ โดยเฉพาะเมื่อเขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการโจมตีครั้งนี้ เขาออกแรงดันแผ่นหินอีกครั้งจนมันหลุดออกไปจนหมด เผยให้เห็นช่องทางที่กว้างพอสำหรับให้เขาปีนออกไปได้ อากาศยามเย็นปะทะใบหน้า ชวนให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาเล็กน้อย ทว่ากลิ่นอายของควันไฟและกลิ่นคาวเลือดก็ลอยมาเตะจมูก ทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้ "คุณ! ระวัง!" เสียงตะโกนดังขึ้นมาจากด้านล่างช่องระบายอากาศ คาลอสเงยหน้าขึ้นไปมอง เห็นทหารหนุ่มคนหนึ่งกำลังวิ่งเข้ามาหาเขา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อและคราบเลือด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ "ใครน่ะ? มาจากไหน?" คาลอสถามด้วยความระแวง "ผม... ผมชื่อไรอัน เป็นทหารราบจากกองพลที่ 7 ครับ ท่าน... ท่านคือท่านคาลอสใช่ไหมครับ? ข่าวลือท่านดังไปถึงแนวหน้าเลยทีเดียว" ไรอันตอบหอบๆ "ข่าวลือ? ฉันไม่เคยได้ยิน" คาลอสขมวดคิ้ว "ไม่เป็นไรครับ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องนั้น พวกนั้นกำลังจะบุกเข้ามาแล้ว! เราสู้พวกมันไม่ได้เลยครับ พวกมันแข็งแกร่งเกินไป! อาวุธของเราแทบจะทำอะไรพวกมันไม่ได้เลย" ไรอันพูดอย่างร้อนรน "แล้วพวกมันคืออะไร?" คาลอสถาม พลางมองไปยังฝูงอสูรกายที่กำลังบดขยี้แนวป้องกันของเหล่าทหาร "เราไม่รู้ครับ... มันปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหันเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน จากส่วนลึกของป้อมปราการนี่แหละครับ มันพังประตูออกมา แล้วก็... แล้วก็ฆ่าทุกคนที่ขวางหน้า" ไรอันเล่า น้ำเสียงสั่นเครือ คาลอสพยักหน้าช้าๆ เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมภารกิจนี้ถึงถูกจัดอยู่ในระดับ SSS (ลับสุดยอดอันตรายสูงสุด) มันไม่ใช่แค่การบุกโจมตีฐานทัพศัตรูธรรมดาๆ แต่เป็นการเผชิญหน้ากับภัยคุกคามที่ไม่เคยมีใครคาดคิดมาก่อน "ไรอัน ฟังนะ ฉันจะลงไปช่วย แต่เธอต้องถอยไปก่อน สถานการณ์อันตรายเกินไปสำหรับเธอ" คาลอสพูด "ไม่ครับ! ผมจะไปด้วย! ผมทิ้งท่านไว้คนเดียวไม่ได้!" ไรอันยืนกราน "นี่ไม่ใช่เรื่องของความกล้าหาญ มันคือเรื่องของการเอาชีวิตรอด ฉันจะจัดการพวกมันเอง เธอไปรวมกับทหารที่เหลือ พยายามหาที่กำบัง แล้วรอคำสั่ง" คาลอสออกคำสั่งเด็ดขาด ไรอันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างจำใจ "ครับท่าน... แต่... ถ้าท่านต้องการอะไรก็ตาม... แค่ตะโกนเรียกผมนะครับ" "รับทราบ" คาลอสตอบ ก่อนจะกระโดดลงมาจากช่องระบายอากาศ ร่างของเขากระแทกลงบนพื้นหินอย่างแผ่วเบา ราวกับแมวที่ลอยตัวลงมาจากที่สูง เขาพุ่งตัวออกไปทันที ดาบในมือวาดเป็นวงโค้งอย่างรวดเร็ว ปะทะเข้ากับแขนของอสูรกายตัวหนึ่งที่กำลังจะฟาดลงมาใส่กลุ่มทหาร เสียงเหล็กกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว เกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบ "เจ้าพวกสัตว์ร้าย! กลับไปสู่ความมืดซะ!" คาลอสตะโกน เสียงของเขาดังก้องราวกับเสียงฟ้าร้อง อสูรกายตัวนั้นหันมามองคาลอสด้วยดวงตาสีแดงฉาน มันคำรามกึกก้อง แล้วสะบัดแขนเพื่อจะปัดคาลอสออกไป แต่คาลอสก็หลบหลีกได้อย่างหวุดหวิด เขากระโดดขึ้นไปบนหลังของมัน ใช้ดาบแทงสวนเข้าไปที่ช่องว่างระหว่างเกราะกระดูกบนหลังของมัน "อ๊ากกก!" อสูรกายร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด พยายามสะบัดคาลอสออก แต่คาลอสก็เกาะติดแน่นราวกับตุ๊กแก "แกมันตัวอะไรกันแน่!" คาลอสถาม แต่ไม่มีคำตอบใดๆ กลับมา มีเพียงเสียงคำรามและความบ้าคลั่งเท่านั้น เขาตัดสินใจใช้ท่าไม้ตายที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างหนักที่สุด ท่า "พายุหมุนสะบั้นมาร" เขาหมุนตัวกลางอากาศ ใช้ดาบฟาดฟันเป็นวงกว้างหลายสิบครั้งติดต่อกันอย่างรวดเร็ว แรงเหวี่ยงของดาบสร้างกระแสลมที่รุนแรงจนปั่นฝุ่นและเศษหินให้ฟุ้งกระจาย "นี่คือบทลงโทษสำหรับผู้ที่รุกราน!" คมดาบของคาลอสกรีดลึกเข้าไปในเนื้อหนังของอสูรกาย มันส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ก่อนจะทรุดตัวลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ ทหารรอบข้างมองดูเหตุการณ์ด้วยความตะลึงงัน พวกเขาไม่เคยเห็นการต่อสู้ที่ดุเดือดและทรงพลังเช่นนี้มาก่อน "ท่านคาลอส... ท่านคืออัศวินดำที่แท้จริง!" เสียงหนึ่งดังขึ้น คาลอสไม่สนใจคำชม เขาหันดาบไปยังอสูรกายตัวอื่นที่กำลังมุ่งหน้าเข้ามา "อย่าได้หยุด! จงสู้ต่อไป!" เขากระตุ้นเหล่าทหาร "สู้! สู้เพื่ออิสรภาพ!" เสียงตะโกนตอบรับดังขึ้นจากเหล่าทหาร การปรากฏตัวของคาลอสได้เปลี่ยนกระแสของสนามรบ จากที่เคยเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ตอนนี้กลับมีประกายแห่งความหวังเกิดขึ้นมาอีกครั้ง เขาคือตัวแปรสำคัญที่จะพลิกสถานการณ์นี้ได้อย่างแน่นอน แต่ถึงกระนั้น เขาก็รู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ที่แท้จริงเท่านั้น ป้อมปราการแห่งนี้ยังคงซ่อนความลับดำมืดอีกมากมายที่รอให้เขาไปค้นพบ