"พร้อมปฏิบัติการครับท่าน" ร้อยเอก กวินทร์รายงานเสียงเฉียบขาด เขาพร้อมแล้วที่จะนำทีม "อินทรีผยอง" ของเขาเข้าสู่สมรภูมิที่กำลังลุกเป็นไฟ "จำแผนการให้แม่นยำ จงหลีกเลี่ยงการปะทะโดยตรงหากไม่จำเป็น เป้าหมายหลักคือการก่อกวนและทำลายเส้นทางส่งกำลังบำรุงของศัตรู" พลเอก ชาติชัยย้ำเตือนผ่านวิทยุสื่อสาร เฮลิคอปเตอร์โจมตีรุ่นใหม่ล่าสุด "วายุพิโรธ" ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าที่มืดครึ้มราวกับปีศาจร้ายที่พร้อมจะโผบินเข้าสู่รังเหยื่อ เสียงใบพัดหมุนดังกระหึ่ม บดบังเสียงปืนใหญ่ที่ดังมาจากระยะไกล ร้อยเอก กวินทร์พร้อมด้วยสิบเอก ชัยวัฒน์ พลปืนประจำเฮลิคอปเตอร์ กำลังตรวจสอบอาวุธอย่างละเอียด "มั่นใจนะกวินทร์" สิบเอก ชัยวัฒน์ถามพลางเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก "ไอ้พวกนั้นมันก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน" "เราฝึกมาเพื่อภารกิจแบบนี้แหละชัย" ร้อยเอก กวินทร์ตอบด้วยรอยยิ้มที่ดูมั่นใจ "แค่ระวังตัวไว้ให้ดีก็พอ" "กวินทร์ สัญญาณจากหน่วยข่าวกรอง รายงานว่าขบวนรถลำเลียงของศัตรูกำลังเคลื่อนพลเข้าใกล้จุดเป้าหมายที่เราจะเข้าโจมตีในอีกสิบนาทีข้างหน้า" เสียงวิทยุสื่อสารดังขึ้น "รับทราบ" ร้อยเอก กวินทร์ตอบ "ชัย เตรียมพร้อมยิง" "วายุพิโรธ" ปรับระดับความสูงอย่างรวดเร็ว พุ่งตรงไปยังพิกัดที่ได้รับแจ้ง ท่ามกลางความมืดของรัตติกาลที่ถูกสาดส่องด้วยแสงไฟจากหน่วยรบของศัตรูที่กระจายตัวอยู่ทั่วบริเวณ "เห็นแล้วครับท่าน" เสียงสิบเอก ชัยวัฒน์ดังขึ้น "ขบวนรถบรรทุกกว่าสิบคัน กำลังวิ่งผ่านเส้นทางเปลี่ยว" "จัดไปเลยชัย!" ร้อยเอก กวินทร์ออกคำสั่ง ปืนกลหนักที่ติดตั้งอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ระดมยิงเข้าใส่ขบวนรถลำเลียงอย่างไม่ยั้ง เสียงกระสุนดังสนั่นหวั่นไหว เศษเหล็กและไฟลุกท่วมรถบรรทุกหลายคันที่กลายเป็นเป้าหมายกลางอากาศ แรงระเบิดทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน "เยี่ยมมากชัย!" ร้อยเอก กวินทร์ตะโกนอย่างสะใจ "ยังไงล่ะพวกข้าศึก! สมน้ำหน้า!" แต่ความสุขก็อยู่ได้ไม่นาน เสียงปืนต่อต้านอากาศยานดังขึ้นอย่างหนาแน่น โจมตีเข้ามายัง "วายุพิโรธ" อย่างไม่ลดละ "แย่แล้วท่าน! โดนแล้ว!" สิบเอก ชัยวัฒน์ตะโกนเสียงลั่น เฮลิคอปเตอร์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เครื่องยนต์ส่งเสียงผิดปกติ "ต้องเอาตัวรอดให้ได้!" ร้อยเอก กวินทร์พยายามควบคุมเครื่องให้มั่นคง "ชัย! สังเกตการณ์ศัตรู!" "มีอีกหลายกลุ่มครับท่าน! พวกมันกำลังล้อมเรา!" "แย่แล้ว... เราคงลงจอดฉุกเฉินไม่ได้แน่" ร้อยเอก กวินทร์พึมพำกับตัวเอง "ท่านผู้บัญชาการครับ 'วายุพิโรธ' ได้รับความเสียหายหนัก กำลังพยายามเอาตัวรอดจากวงล้อมของศัตรู" เขาพยายามติดต่อกลับไปยังศูนย์บัญชาการ "กวินทร์! หลบไปทางทิศตะวันออก! มีช่องว่างตรงนั้น!" เสียงพลเอก ชาติชัยดังมาอย่างเร่งรีบ "รับทราบครับท่าน!" ร้อยเอก กวินทร์หักเลี้ยว "วายุพิโรธ" อย่างสุดกำลัง หลบหลีกกระสุนที่ระดมยิงมาจากทุกทิศทาง เขาเห็นจุดที่พลเอก ชาติชัยบอก เป็นช่องว่างเล็กๆ ระหว่างกลุ่มทหารราบของศัตรู "อีกนิดเดียว!" เขาพยายามดันเครื่องให้พ้นระยะอันตราย แต่แล้ว หางของเฮลิคอปเตอร์ก็ปะทะกับต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้เคียง ทำให้เครื่องเสียการทรงตัวอย่างรุนแรง "ไม่นะ!" "วายุพิโรธ" ร่วงลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็ว หมุนคว้างก่อนจะกระแทกเข้ากับพื้นอย่างแรง เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว "กวินทร์! กวินทร์!" เสียงพลเอก ชาติชัยดังขึ้นอย่างร้อนรน แต่มีเพียงเสียงสัญญาณขาดหายไปในอากาศ