ก้องก้าวเท้าเข้าไปในห้องลับอย่างระมัดระวัง มือยังคงถือไฟฉายส่องนำทาง ขณะที่จ่าสมชายยืนคุมเชิงอยู่บริเวณปากทางเดิน "หมวดครับ ระวังนะครับ" จ่าสมชายเตือนเสียงเข้ม ภายในห้องลับมีขนาดไม่ใหญ่มากนัก ผนังหินโดยรอบเต็มไปด้วยรอยสลักอักษรและสัญลักษณ์โบราณที่ดูคล้ายคลึงกับที่อยู่บนผนังด้านนอก อากาศภายในห้องเย็นยะเยือกจนสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่ลอยออกมาจากพื้นผิวหิน กลิ่นอายของความเก่าแก่และความลึกลับอบอวลไปทั่วบริเวณ "นี่มันไม่ใช่แค่ห้องเก็บของธรรมดาแน่ๆ" ก้องกล่าว พลางใช้ไฟฉายส่องไปทั่วห้อง "ดูจากสัญลักษณ์พวกนี้แล้ว มันน่าจะเป็นที่เก็บวัตถุศักดิ์สิทธิ์ หรือไม่ก็เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมบางอย่าง" เขาเดินตรงไปยังแท่นบูชาหินกลางห้อง ที่ซึ่งกล่องไม้โบราณวางเด่นเป็นสง่า "นี่แหละที่เราตามหา" ก้องก้มลงสำรวจกล่องไม้นั้นอย่างละเอียด ลวดลายแกะสลักมีความซับซ้อนจนแทบจะมองไม่เห็นเนื้อไม้เดิม "ลวดลายพวกนี้...มันเหมือนกับที่เคยเห็นในตำราโบราณเกี่ยวกับพิธีกรรมโบราณของชนเผ่าในสมัยก่อน" "ชนเผ่าอะไรครับหมวด" จ่าสมชายถาม พลางเดินเข้ามาใกล้ "ผมไม่เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับชนเผ่าที่ใช้สถานที่แบบนี้มาก่อนเลย" "ก็เพราะมันเป็นเรื่องที่ถูกเก็บเป็นความลับมานานไงจ่า" ก้องตอบ โดยไม่ละสายตาไปจากกล่องไม้ "ตำนานเล่าว่าชนเผ่านี้มีวิชาอาคมที่น่ากลัว และสามารถควบคุมธาตุต่างๆ ได้" เขานึกถึงเหตุการณ์ระเบิดในตลาดสด ที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรงและมีพลังทำลายล้างสูงผิดปกติ "หรือว่า...ไอ้ระเบิดที่ตลาดนั่น...มันจะเกี่ยวข้องกับวิชาพวกนี้" "หมายความว่าคนที่อยู่เบื้องหลัง...เขากำลังจะใช้วิธีการแบบโบราณในการก่อกวนใช่ไหมครับ" จ่าสมชายถามด้วยสีหน้าตกตะลึง "มีความเป็นไปได้สูง" ก้องพยักหน้า "แต่เรายังไม่รู้ว่าเป้าหมายของเขาคืออะไร และทำไมถึงต้องเลือกตลาดเก่าเป็นเป้าหมายแรก" เขาพยายามจะยกกล่องไม้ออกมา แต่กล่องนั้นกลับหนักอึ้งจนแทบจะขยับไม่ได้ "หนักมากแฮะ" "ให้ผมช่วยไหมครับหมวด" จ่าสมชายเสนอ ทั้งสองช่วยกันออกแรงยกกล่องไม้โบราณนั้นออกจากแท่นบูชา ทันทีที่กล่องพ้นจากแท่น เสียงกลไกบางอย่างก็ดังขึ้นจากผนังด้านหลัง ก้องและจ่าสมชายหันไปมองด้วยความตกใจ "อะไรน่ะ!" ก้องตะโกน ผนังหินด้านหลังแท่นบูชาค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นทางลับอีกเส้นหนึ่งที่มืดมิดยิ่งกว่าเดิม และสิ่งที่ทำให้ทั้งสองต้องผงะ คือร่างของชายชุดดำคนหนึ่ง ที่กำลังยืนประจันหน้าอยู่กับพวกเขา "ในที่สุดก็เจอตัวแล้ว!" ชายชุดดำร้องออกมา เสียงของเขาแหบพร่าเหมือนผ่านการใช้สารเสพติดมาอย่างหนัก "ไม่คิดว่าพวกแกจะตามมาถึงที่นี่ได้" "แกเป็นใคร!" ก้องตะโกนถาม พลางชักปืนพกออกมาเตรียมพร้อม "ข้าคือผู้ที่จะนำความรุ่งโรจน์กลับคืนมา!" ชายชุดดำตอบ พร้อมกับยกมือขึ้นข้างหนึ่ง ที่มีวัตถุบางอย่างคล้ายกับก้อนผลึกเรืองแสงสีเขียว "เจ้าไม่เข้าใจหรอก...พลังนี้...มันจะเปลี่ยนโลกใบนี้ไปตลอดกาล!" "พลังอะไรของแก!" ก้องถาม พลางค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ "แกทำตลาดระเบิดใช่ไหม!" "นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น" ชายชุดดำหัวเราะเสียงแหบพร่า "ยังมีอีกหลายที่ที่จะต้องพบกับจุดจบแบบเดียวกัน! ข้าจะทำให้พวกผู้มีอำนาจรู้ว่า พวกเขาได้ลืมอะไรไป" "แกจะทำแบบนี้ไม่ได้!" ก้องตะโกน "ถอยไปซะ! ถ้าไม่อยากเจ็บตัว" "แกคิดว่าจะหยุดข้าได้งั้นรึ!" ชายชุดดำคำราม ก่อนที่เขาจะขว้างก้อนผลึกเรืองแสงนั้นไปยังพื้นห้อง เสียงดังครืนนนนน! และแสงสีเขียวก็สว่างวาบขึ้นมาอย่างรุนแรง พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนที่ทำให้ผนังหินเริ่มสั่นคลอน "แย่แล้ว! หมวด!" จ่าสมชายตะโกน "มันเป็นระเบิด!" ก้องรีบคว้ากล่องไม้โบราณที่วางอยู่บนพื้น แล้วดึงแขนจ่าสมชายให้วิ่งกลับออกไปทางปากทางเดิน "เร็วเข้าจ่า!" ทันใดนั้น แรงระเบิดก็ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง! กลุ่มควันและเศษหินปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ ก้องพยายามใช้ร่างกายกำบังจ่าสมชายไว้ ขณะที่พวกเขาพุ่งตัวออกมาจากห้องลับที่กำลังจะถล่มลงมา "อั๊ก!" ก้องรู้สึกถึงแรงกระแทกที่หลัง เขาหันกลับไปมอง เห็นร่างของชายชุดดำที่กำลังยืนอยู่กลางแสงสว่างวาบของระเบิด ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดดับลง เมื่อก้องลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนพื้นดินที่เต็มไปด้วยเศษหิน กลิ่นควันไฟยังคงคลุ้งไปทั่ว "จ่า! จ่าสมชาย!" เขาตะโกนเรียก "ผมอยู่นี่ครับหมวด" เสียงของจ่าสมชายดังมาจากไม่ไกล เขาพยายามลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล "คุณเป็นอะไรรึเปล่าครับ" "ไม่เป็นไรมาก" ก้องตอบ พลางพยุงตัวลุกขึ้น "แต่...กล่องไม้..." เขามองไปรอบๆ ด้วยความหวัง ทันใดนั้น เขาก็เห็นกล่องไม้โบราณที่เขาคว้ามา วางอยู่ไม่ไกลจากตัวเขา "โชคดีจริงๆ" เขาพึมพำ ก่อนจะรีบวิ่งไปคว้ามันมา "เราเกือบตายแล้วนะครับหมวด" จ่าสมชายกล่าว พลางปัดฝุ่นออกจากชุด "ไอ้คนร้ายนั่น...มันหายไปไหนแล้วครับ" ก้องมองไปยังปากทางเข้าห้องลับที่ตอนนี้กลายเป็นเพียงกองหินที่ถล่มลงมา "เขาคงหนีไปแล้ว" เขากล่าวเสียงเครียด "แต่เรารู้แล้ว...ว่าแผนการของมันกำลังจะขยายวงกว้างออกไป" เขากอดกล่องไม้โบราณไว้แน่น "เราต้องรีบนำสิ่งนี้ไปให้ผู้เชี่ยวชาญดู" "แล้วเรื่องคนร้ายล่ะครับ" จ่าสมชายถาม "เราจะตามล่ามันจนกว่าจะเจอ" ก้องตอบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "มันไม่สามารถทำอะไรได้ตามใจชอบอีกแล้ว"