นี่คือไฟล์เสียงต้นฉบับของบทเพลงทั้งห้า ดร.อานนท์กล่าว พลางเสียบอุปกรณ์เก็บข้อมูลเข้ากับเครื่องคอมพิวเตอร์หลักของ ดร.วิชิต หน้าจอแสดงผลสว่างวาบขึ้น เผยให้เห็นคลื่นเสียงที่ซับซ้อนและละเอียดอ่อน ภารวัตเอนหลังพิงเก้าอี้ จ้องมองไปยังหน้าจอด้วยความสงสัย "แล้วเราจะถอดรหัสจากสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไรครับ ดร.อานนท์" ภารวัตถาม เสียงของเขายังคงมีความอ่อนล้าจากการต่อสู้ครั้งก่อน แต่แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ดร.อานนท์ยิ้มบางๆ "บทเพลงเหล่านี้ไม่ใช่แค่เสียงธรรมดา ภารวัต มันคือรหัสลับที่ถูกซ่อนไว้ในรูปแบบของคลื่นเสียง ความถี่ จังหวะ และรูปแบบการซ้ำของโน้ตแต่ละตัว ล้วนมีความหมายแฝงอยู่" ลลิตาซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ ก้มลงมองแผ่นข้อมูลที่ ดร.วิชิต เตรียมไว้ให้ "ท่าน ดร.วิชิต อธิบายไว้ในบันทึกนี้ว่า บทเพลงแต่ละบทเปรียบเสมือนกุญแจ แต่ละกุญแจจะไขไปสู่ข้อมูลส่วนย่อยๆ ที่เชื่อมโยงกันเป็นภาพใหญ่" "ภาพใหญ่ที่ว่าคืออะไรครับ" ภารวัตถามต่อ "ข้อมูล 'หมอผี' ที่องค์กรเงาต้องการจริงๆ มันคืออะไรกันแน่" ดร.วิชิต ซึ่งยืนสังเกตการณ์อยู่เงียบๆ มาตลอด เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ข้อมูล 'หมอผี' ไม่ใช่เทคโนโลยีอาวุธ หรือสูตรลับทางเคมีอย่างที่พวกมันเข้าใจ แต่มันคือ..." เขาหยุดเล็กน้อย ราวกับกำลังชั่งใจว่าจะเปิดเผยความจริงทั้งหมดหรือไม่ "มันคือความรู้โบราณที่ถูกค้นพบผ่านการสังเกตธรรมชาติและจักรวาลมานับพันปี เป็นความรู้ที่สามารถเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของผู้คนได้มหาศาล และหากตกไปอยู่ในมือคนผิด มันจะกลายเป็นเครื่องมือในการควบคุมและครอบงำที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าอาวุธใดๆ" ภารวัตขมวดคิ้ว "ความรู้โบราณ? หมายความว่ายังไงครับ" "ลองนึกภาพดูสิ ภารวัต" ดร.อานนท์อธิบาย "มนุษย์ในยุคโบราณ สังเกตท้องฟ้า สังเกตการเคลื่อนที่ของดวงดาว สังเกตเสียงธรรมชาติรอบตัว พวกเขาสามารถถอดรหัสรูปแบบบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในปรากฏการณ์เหล่านั้น และพวกเขาได้บันทึกมันไว้ในรูปแบบที่ซับซ้อนที่สุดเท่าที่พวกเขาสามารถทำได้ นั่นก็คือ 'ดนตรี' บทเพลงเหล่านี้คือบันทึกเหล่านั้น" "และ ดร.วิชิต ได้ค้นพบว่าคลื่นเสียงของบทเพลงเหล่านี้ เมื่อถูกกระตุ้นด้วยความถี่และรูปแบบที่ถูกต้อง จะสามารถส่งผลกระทบต่อสสารและพลังงานในระดับที่ละเอียดอ่อนอย่างไม่น่าเชื่อ" ลลิตากล่าวเสริม "มันไม่ใช่แค่เรื่องของเสียงที่เราได้ยิน แต่มันคือการสั่นสะเทือนของอะตอม การเปลี่ยนแปลงของสนามพลังงาน" "แล้วเราจะถอดรหัสจากไฟล์เสียงเหล่านี้ได้อย่างไร" ภารวัตยังคงวนเวียนอยู่กับคำถามหลัก "นี่คือส่วนที่ยากที่สุด" ดร.อานนท์ถอนหายใจ "โปรแกรมที่ฉันพัฒนาขึ้นจะช่วยวิเคราะห์คลื่นเสียง แยกแยะความถี่และรูปแบบต่างๆ แต่การจะตีความความหมายที่แท้จริงนั้น ต้องอาศัยข้อมูลเสริม ซึ่ง ดร.วิชิต ได้เตรียมไว้ให้เราแล้ว" เขาหยิบแผ่นกระดาษเก่าๆ ที่มีสัญลักษณ์แปลกประหลาดคล้ายตัวอักษรโบราณ และภาพวาดบางอย่างขึ้นมา "นี่คือ 'พจนานุกรม' ที่ ดร.วิชิต รวบรวมขึ้น เขาได้เปรียบเทียบรูปแบบเสียงในบทเพลงต่างๆ กับสัญลักษณ์และภาพวาดเหล่านี้ เพื่อให้เราสามารถแปลความหมายได้" ภารวัตหยิบแผ่นกระดาษนั้นมาดู "ดูเหมือนภาษาโบราณจริงๆ ด้วย" "มันคือภาษาที่ใช้สื่อสารกับธรรมชาติ" ดร.วิชิตกล่าว "ภาษาที่ว่ากันว่าใช้ในการทำนาย สื่อสารกับพลังงาน และแม้กระทั่ง... ปรับเปลี่ยนความเป็นจริง" ความจริงข้อสุดท้ายทำให้ภารวัตสะดุ้งเล็กน้อย "ปรับเปลี่ยนความเป็นจริง? หมายความว่าข้อมูล 'หมอผี' นี่สามารถทำให้เกิดปาฏิหาริย์ได้จริงๆ หรือครับ" "ไม่ใช่ปาฏิหาริย์ในความหมายของการอธิษฐานขอพรให้สมหวัง" ดร.วิชิตอธิบาย "แต่มันคือการเข้าใจและควบคุมกฎเกณฑ์ของจักรวาลในระดับที่ลึกซึ้งที่สุด ทำให้เราสามารถใช้พลังงานที่มีอยู่รอบตัวได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด ไม่ว่าจะเป็นการรักษา การสร้างสรรค์ หรือแม้กระทั่งการป้องกันตัว" "อย่างเช่นในบทเพลงแรก" ดร.อานนท์ชี้ไปที่หน้าจอ "โปรแกรมกำลังวิเคราะห์คลื่นเสียง มันพบรูปแบบที่ซ้ำกันในความถี่ 432 เฮิรตซ์ ซึ่งเป็นความถี่ที่เชื่อกันว่ามีผลต่อการผ่อนคลายและฟื้นฟูร่างกาย" "แล้วสัญลักษณ์ที่ตรงกันล่ะครับ" ภารวัตถาม "สัญลักษณ์นั้น" ดร.อานนท์ชี้ไปยังพจนานุกรม "หมายถึง 'การเยียวยา' และภาพวาดที่อยู่ข้างๆ คือการเคลื่อนที่ของพลังงานที่ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย" "น่าทึ่งจริงๆ" ลลิตาพึมพำ "แสดงว่าบทเพลงพวกนี้คือคู่มือการใช้พลังงานของจักรวาลอย่างนั้นหรือคะ" "ใช่แล้ว" ดร.วิชิตตอบ "และองค์กรเงาก็ต้องการมัน ไม่ใช่เพื่อการเยียวยา หรือการสร้างสรรค์ แต่มันคือการควบคุมพลังงานนั้นเพื่อวัตถุประสงค์อันชั่วร้ายของพวกมัน" "พวกมันจะเอาไปทำลายโลกหรือเปล่าครับ" ภารวัตถามด้วยความเป็นห่วง "อาจจะ" ดร.วิชิตตอบอย่างไม่แน่นอน "หรืออาจจะใช้มันเพื่อสร้างอาวุธที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เคยมีมา หรืออาจจะใช้มันเพื่อครอบงำจิตใจผู้คน ทำให้ทุกคนตกอยู่ใต้อำนาจของพวกมัน การครอบงำในรูปแบบที่แนบเนียนและไร้ร่องรอย" บรรยากาศในห้องกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง ความหวังที่เคยมีเริ่มถูกบดบังด้วยเงาของความกังวล "เราต้องเร่งมือแล้ว" ดร.อานนท์กล่าว "ยิ่งเราใช้เวลานานเท่าไหร่ โอกาสที่พวกมันจะตามมาเจอเราก็ยิ่งมากขึ้น และถ้าพวกมันได้ข้อมูลนี้ไป โลกคงไม่มีที่ยืนสำหรับเราอีกต่อไป" ภารวัตพยักหน้าเห็นด้วย "ผมพร้อมแล้วครับ ดร.อานนท์ เรามาถอดรหัสบทเพลงพวกนี้กันให้เสร็จ" โปรแกรมวิเคราะห์คลื่นเสียงทำงานอย่างต่อเนื่อง เสียงหวีดหวิวเบาๆ ดังขึ้นเป็นระยะๆ ขณะที่คลื่นเสียงถูกประมวลผล ดร.อานนท์และลลิตาช่วยกันเทียบเคียงกับพจนานุกรมโบราณ บางครั้งก็ต้องขัดแย้งกันในความหมาย บางครั้งก็เห็นพ้องต้องกันอย่างรวดเร็ว ภารวัตคอยสังเกตการณ์และให้ความคิดเห็นเมื่อจำเป็น "บทเพลงที่สอง" ดร.อานนท์ชี้ไปที่หน้าจอ "มีความถี่หลักที่ 528 เฮิรตซ์ ซึ่งว่ากันว่าเป็นความถี่แห่งการเปลี่ยนแปลง และการซ่อมแซม DNA" "สัญลักษณ์ตรงกับคำว่า 'การเปลี่ยนแปลง'" ลลิตาอ่านจากพจนานุกรม "และภาพวาดคือการรวมตัวของอนุภาคเล็กๆ" "นั่นหมายความว่าบทเพลงนี้เกี่ยวกับเทคโนโลยีชีวภาพขั้นสูง" ภารวัตคาดเดา "การปรับปรุงพันธุกรรม หรือการสร้างสิ่งมีชีวิตใหม่" "เป็นไปได้" ดร.อานนท์กล่าว "แต่รูปแบบการสั่นสะเทือนที่ซับซ้อนกว่านั้น อาจบ่งบอกถึงอะไรที่มากกว่านั้น" "อาจจะเป็นการควบคุมการเปลี่ยนแปลงของสิ่งมีชีวิต" ดร.วิชิตเสนอ "ไม่ใช่แค่ซ่อมแซม แต่เป็นการบงการให้มันวิวัฒนาการไปในทิศทางที่เราต้องการ" "น่ากลัวจริงๆ" ลลิตาอุทาน "เราต้องทำความเข้าใจให้ถ่องแท้" ภารวัตยืนยัน "ก่อนที่พวกมันจะนำไปใช้ในทางที่ผิด" การทำงานดำเนินต่อไปอย่างเข้มข้น พวกเขาถอดรหัสบทเพลงแล้วบทเพลงเล่า บางบทเพลงให้ข้อมูลเกี่ยวกับพลังงานบางประเภทที่สามารถใช้ในการสื่อสารระยะไกลโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์ บางบทเพลงเกี่ยวกับวิธีการสร้างสนามพลังงานที่สามารถป้องกันการโจมตีทุกรูปแบบ แต่ละบทเพลงที่ถูกถอดรหัสได้ ยิ่งทำให้พวกเขารู้สึกถึงความยิ่งใหญ่และความอันตรายของข้อมูล 'หมอผี' "บทเพลงที่สี่" ดร.อานนท์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เริ่มอ่อนแรง "มีความถี่ที่หลากหลายมาก และรูปแบบการสั่นสะเทือนที่ซับซ้อนจนโปรแกรมแทบจะวิเคราะห์ไม่ได้" "ดูเหมือนจะเป็นบทเพลงหลัก" ลลิตากล่าว "ที่เชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกัน" "พจนานุกรมก็แสดงสัญลักษณ์ที่ซับซ้อนเช่นกัน" ภารวัตชี้ไปยังแผ่นกระดาษ "มีทั้งคำว่า 'ศูนย์กลาง' 'การเชื่อมโยง' และ 'เอกภาพ'" "นั่นคือหัวใจของข้อมูลทั้งหมด" ดร.วิชิตกล่าว "บทเพลงนี้คือแผนที่ ที่จะนำทางไปสู่แหล่งกำเนิดของพลังงานทั้งหมด และวิธีการควบคุมมันอย่างแท้จริง" "แล้วแหล่งกำเนิดนั้นอยู่ที่ไหนครับ" ภารวัตถามอย่างร้อนรน "นั่นคือสิ่งที่บทเพลงที่ห้าจะบอกเรา" ดร.อานนท์ชี้ไปที่ไฟล์เสียงสุดท้าย "แต่ตอนนี้ โปรแกรมกำลังมีปัญหาในการประมวลผลคลื่นเสียงของบทเพลงที่สี่ มันมีความถี่ที่ผิดปกติมาก" "ผิดปกติอย่างไรครับ" ภารวัตถาม "มันมีคลื่นรบกวนบางอย่างแทรกเข้ามา" ดร.อานนท์ตอบ "เหมือนมีใครบางคนพยายามจะส่งสัญญาณแทรกแซงเข้ามาในขณะที่ไฟล์เสียงนี้ถูกบันทึก" "นั่นหมายความว่า..." ลลิตาเริ่มพูด "มีคนรู้เรื่องบทเพลงเหล่านี้ และกำลังพยายามเข้าถึงมัน" ภารวัตพูดเสริม "หรือบางที... พวกเขาอาจจะพยายามส่งข้อความบางอย่างมาถึงเรา" "ข้อความอะไร" ดร.วิชิตถาม "เราต้องไขบทเพลงที่ห้าให้ได้ก่อน" ดร.อานนท์กล่าว "บางทีคำตอบทั้งหมด อาจจะอยู่ในนั้น" แสงสว่างจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สะท้อนในแววตาของทั้งสามคน ความหวังและความกังวลปะปนกันไป การต่อสู้เพื่อไขความลับของ 'หมอผี' กำลังเข้าสู่ช่วงที่ตึงเครียดที่สุด