ท่านหญิงดารารัตน์นั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ตรงข้ามกับปลาย เธอเป็นหญิงวัยกลางคนรูปร่างบอบบาง ใบหน้ายังคงมีร่องรอยความเศร้าโศกจากการสูญเสียสามี แต่แววตาของเธอกลับฉายแววบางอย่างที่ยากจะคาดเดา ไม่ใช่แค่ความเสียใจ แต่มีความกังวลและความหวาดระแวงปะปนอยู่ด้วย "ดิฉัน... ดิฉันไม่ทราบจริงๆ ค่ะ ท่านผู้กอง" ท่านหญิงดารารัตน์กล่าวเสียงสั่นเครือ "เมื่อคืนนี้คุณชาญชัยกลับบ้านดึกกว่าปกติ ดิฉันนอนหลับไปก่อนแล้ว ตื่นเช้ามาก็ไม่เห็นท่านในห้องนอน จึงลงมาตามหา และก็พบท่าน... พบในห้องทำงาน" "ท่านหญิงครับ ตอนที่ท่านเข้าไปในห้องทำงาน ประตูห้องล็อคอยู่ใช่ไหมครับ" ปลายถามอย่างใจเย็น พยายามสังเกตปฏิกิริยาของท่านหญิง "ใช่ค่ะ มันล็อคจากด้านใน ดิฉันพยายามเคาะเรียกก็ไม่มีเสียงตอบรับ ดิฉันตกใจมาก จึงรีบให้คนขับรถไปตามช่างกุญแจมา" น้ำเสียงของท่านหญิงแฝงไปด้วยความหวาดกลัว "ก่อนที่ท่านจะไปพบศพ ท่านหญิงได้ยินเสียงอะไรผิดปกติบ้างไหมครับ หรือเห็นใครเดินผ่านไปมาแถวห้องทำงานบ้าง" "ไม่เลยค่ะ ดิฉันอยู่แต่ในห้องนอนของพวกเรา ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยจริงๆ ค่ะ" ท่านหญิงกุมมือตัวเองแน่น "คุณชาญชัยช่วงหลังๆ มานี้ดูเหมือนจะเครียดๆ นะคะ เขาหมกมุ่นอยู่กับงานมาก ไม่ค่อยมีเวลาให้ดิฉันเลย" "เรื่องงานของท่านรัฐมนตรี ท่านหญิงพอจะทราบรายละเอียดบ้างไหมครับ โดยเฉพาะโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ที่เป็นประเด็นร้อน" ท่านหญิงดารารัตน์ถอนหายใจเบาๆ "ดิฉันไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนั้นหรอกค่ะ ท่านชาญชัยมักจะบอกว่ามันเป็นเรื่องการเมืองที่ซับซ้อน เขาเคยพูดเปรยๆ ว่ามีคนพยายามจะกดดันเขาอยู่บ้าง แต่ดิฉันก็ไม่เคยคิดว่ามันจะรุนแรงถึงขนาดนี้" "มีใครที่ท่านหญิงพอจะนึกออกไหมครับว่าอาจจะเป็นคู่ขัดแย้งสำคัญของท่านรัฐมนตรี" ท่านหญิงเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมความคิด "ก็มี... ท่านรัฐมนตรีประสิทธิ์ค่ะ เขาเป็นคู่แข่งทางการเมืองของคุณชาญชัยมานานแล้ว ทั้งสองคนไม่ถูกกันเลยจริงๆ ค่ะ เรื่องโครงการนี้ก็เหมือนกัน ดิฉันได้ยินคุณชาญชัยพูดถึงชื่อท่านรัฐมนตรีประสิทธิ์อยู่บ่อยๆ ในแง่ลบ" "ท่านรัฐมนตรีประสิทธิ์เคยมาที่บ้านหลังนี้บ้างไหมครับ" "ไม่บ่อยนักค่ะ นานๆ ครั้งเวลาต้องมีการประชุมร่วมกัน แต่ก็ไม่เคยมีปากเสียงกันที่นี่นะคะ" ปลายจดบันทึกข้อมูลลงในสมุดเล่มเล็ก "แล้วมีใครอื่นอีกไหมครับ ที่อาจจะเป็นปฏิปักษ์กับท่านรัฐมนตรี" "ก็... ลูกน้องเก่าของคุณชาญชัยค่ะ ชื่อคุณวีระ เขาเคยทำงานใกล้ชิดกับคุณชาญชัยมาก่อน แต่มีเรื่องขัดแย้งกันเมื่อปีก่อน คุณชาญชัยไล่เขาออกไป วีระเขาดูเหมือนจะแค้นคุณชาญชัยมากนะคะ เคยได้ยินมาว่าเขาไปพูดจาต่อว่าคุณชาญชัยลับหลังอยู่บ่อยๆ" "คุณวีระทราบที่อยู่ของบ้านหลังนี้ไหมครับ" "ทราบค่ะ เขาเคยมาที่นี่ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว" "ขอบคุณท่านหญิงมากครับ" ปลายลุกขึ้นยืน "ผมอาจจะต้องขออนุญาตสอบปากคำท่านหญิงอีกครั้งในภายหลัง และอาจจะต้องขอตรวจสอบทรัพย์สินและเอกสารส่วนตัวของท่านรัฐมนตรีด้วย" "ได้ค่ะ ท่านผู้กอง ดิฉันยินดีให้ความร่วมมือทุกอย่าง" ท่านหญิงดารารัตน์กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง หลังจากออกจากห้องนั่งเล่น ปลายก็เดินไปยังห้องทำงานอีกครั้ง เธอต้องการตรวจสอบรายละเอียดบางอย่างที่อาจถูกมองข้ามไปในตอนแรก บนโต๊ะทำงาน นอกจากเอกสารกองโตแล้ว ยังมีกรอบรูปครอบครัวตั้งอยู่ ปลายกวาดสายตาไปที่รูปถ่ายของท่านรัฐมนตรีกับท่านหญิงดารารัตน์ รอยยิ้มของทั้งสองคนดูอบอุ่น แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ภาพนั้นก็ดูห่างไกลจากความเป็นจริงอย่างน่าประหลาด เธอเดินไปที่ตู้เอกสารบานใหญ่ที่อยู่หลังโต๊ะทำงาน มันถูกล็อคอยู่เช่นกัน ปลายหันไปหาคุณสมชาย "คุณสมชาย ช่วยเอาตู้เอกสารนี้ให้ช่างเปิดด้วยครับ ผมคิดว่าอาจจะมีข้อมูลสำคัญอยู่ในนั้น" "ครับท่านผู้กอง" ขณะรอช่างกุญแจ ปลายก็เดินสำรวจห้องอีกครั้ง เธอกวาดสายตาไปที่ชั้นหนังสือขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยหนังสือหลากหลายประเภท ทั้งวรรณกรรม ประวัติศาสตร์ และการเมือง แต่สิ่งที่สะดุดตาเธอคือหนังสือเล่มหนึ่งที่วางอยู่ค่อนข้างโดดเดี่ยวบนชั้น มันเป็นหนังสือปกแข็งสีดำ ไม่มีชื่อเรื่อง ไม่มีผู้แต่งที่ชัดเจน ปลายหยิบมันออกมาจากชั้นอย่างเบามือ เมื่อเปิดหนังสือออก ข้างในกลับไม่ใช่เนื้อหาตามปกติ แต่เป็นหน้ากระดาษที่ถูกตัดออกไป เว้นว่างไว้ราวกับเป็นกล่องซ่อนของ ปลายลองใช้นิ้วค่อยๆ แตะลงไปที่ช่องว่างนั้น มันมีความลึกพอสมควร เธอค่อยๆ ควานมือลงไป และสัมผัสได้ถึงวัตถุบางอย่างที่เย็นเฉียบ "เจอแล้ว" ปลายพึมพำ เธอดึงวัตถุนั้นออกมาอย่างระมัดระวัง มันคือซองจดหมายอีกซองหนึ่ง ซองนี้ถูกปิดผนึกอย่างดี ปลายหันไปมองรอบๆ ห้องอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ เปิดมันออก ข้างในมีเพียงกระดาษแผ่นเล็กๆ แผ่นเดียวที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ คล้ายกับซองที่พบก่อนหน้านี้ แต่คราวนี้มีข้อความที่ยาวกว่าเดิม "ความจริงที่ถูกซ่อนเร้น ย่อมถูกเปิดเผยเสมอ แม้จะต้องแลกมาด้วยเลือด" "เลือด..." ปลายทวนคำนั้นในใจ แววตาของเธอฉายแววครุ่นคิดอย่างหนัก ข้อความนี้มีความหมายอะไรกันแน่ มันเป็นการข่มขู่ หรือเป็นการบอกใบ้ถึงผู้กระทำผิด ช่างกุญแจมาถึงพร้อมกับสารวัตรสมชาย ตู้เอกสารถูกเปิดออกอย่างง่ายดาย ข้างในเต็มไปด้วยเอกสารทางการเงิน โครงการต่างๆ และเอกสารส่วนตัวอีกจำนวนหนึ่ง ปลายสั่งให้เจ้าหน้าที่เก็บเอกสารทั้งหมดไปตรวจสอบอย่างละเอียด "ดูเหมือนว่าเรากำลังจะเปิดประตูบานสำคัญเข้าไปในโลกอันซับซ้อนของคุณชาญชัยแล้ว" ปลายกล่าวกับสารวัตรสมชาย "ทั้งท่านหญิงดารารัตน์ รัฐมนตรีประสิทธิ์ คุณวีระ... แต่ละคนล้วนมีแรงจูงใจที่แตกต่างกันไป" "แล้วเราจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดีครับท่านผู้กอง" "เราต้องตรวจสอบเอกสารทั้งหมดในตู้ รวมถึงหนังสือเล่มนี้ และซองจดหมายที่เจอในหนังสือด้วย ผมอยากจะแกะรอยความลับของคุณชาญชัยให้ได้มากที่สุด" ปลายกล่าวพลางมองไปยังซองจดหมายในมือ "ใครก็ตามที่ส่งข้อความเหล่านี้มา เขาต้องรู้ความลับอะไรบางอย่างแน่นอน"