การนัดหมายกับคุณพัชราในวันนี้ เต็มไปด้วยความอึดอัดกว่าที่สิบทิศและหมวดกานต์คาดไว้ คุณพัชราดูเหน็ดเหนื่อยและเศร้าหมอง ดวงตาของเธอบ่งบอกถึงความกังวลที่เก็บงำมานาน การเผชิญหน้ากับอดีตเป็นสิ่งที่ไม่มีใครอยากทำ โดยเฉพาะเมื่อมันอาจจะนำไปสู่ความขัดแย้งหรือการเปิดเผยความลับที่เจ็บปวด "คุณพัชราครับ" สิบทิศเริ่มบทสนทนาอย่างนุ่มนวล "เราได้พบจดหมายบางฉบับของคุณชลธี ซึ่งกล่าวถึงความผิดในอดีตและความรู้สึกเสียใจที่มีต่อ 'คนที่เคยรัก' เราอยากจะสอบถามคุณเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของคุณกับคุณชลธีในอดีต โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่คุณทั้งสองคนยังเรียนศิลปะด้วยกัน" คุณพัชราสูดหายใจลึก "ความสัมพันธ์ของฉันกับชลธี... มันเป็นเรื่องในอดีตที่นานมากแล้วค่ะ" น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย "เราเคยสนิทกันมากสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เรามีความฝันเดียวกัน คือการเป็นศิลปิน แต่เส้นทางชีวิตของเราก็แตกต่างกันออกไป" "คุณชลธีเคยกล่าวถึงคุณในจดหมายฉบับนั้นหรือไม่ครับ?" หมวดกานต์ถามตรงๆ "โดยเฉพาะการกล่าวถึงความผิดที่เขาก่อขึ้น" คุณพัชรานิ่งไปครู่หนึ่ง ดวงตาของเธอเหม่อลอย ราวกับกำลังย้อนนึกถึงภาพวันวานที่เลือนราง "ความผิด... ฉันไม่แน่ใจว่าคุณชลธีกำลังหมายถึงอะไร" เธอตอบอย่างลังเล "แต่ในอดีต... มีเรื่องราวบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างเรา ที่ทำให้เราต้องแยกห่างกันไป" "เรื่องราวอะไรครับคุณพัชรา?" สิบทิศถามอย่างเอาใจใส่ "การเปิดเผยเรื่องนี้อาจจะช่วยให้เราเข้าใจความจริงทั้งหมดได้" "มันเป็นเรื่องที่เจ็บปวดมากค่ะ" คุณพัชรากล่าว น้ำตาเริ่มคลอเบ้า "สมัยนั้น ฉัน... ฉันรักชลธีมาก เรารู้สึกดีต่อกัน มีความฝันที่จะสร้างสรรค์งานศิลปะร่วมกัน แต่แล้ว... ก็มีคนเข้ามาในชีวิตของชลธี" "ใครครับ?" หมวดกานต์ถาม เสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย "เธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นของฉันค่ะ" คุณพัชราตอบ "เธอสวย เก่ง และมีเสน่ห์มาก ชลธีดูเหมือนจะหลงใหลในตัวเธอมาก" เธอหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมสติ "วันหนึ่ง ฉันเห็นชลธีกับผู้หญิงคนนั้น... อยู่ด้วยกันในสตูดิโอของเขา ตอนนั้นฉันเสียใจมาก ฉันคิดว่าเขาหักหลังฉัน" "คุณคิดว่าคุณชลธีมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนนั้นอย่างลับๆ ใช่ไหมครับ?" สิบทิศถาม "ตอนนั้นฉันคิดแบบนั้นค่ะ" คุณพัชราพยักหน้า "ฉันเสียใจมาก ฉันเลยตัดสินใจ... ตัดสินใจทำอะไรบางอย่างที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะทำ" "คุณทำอะไรครับ?" หมวดกานต์ถาม คุณพัชราเงียบไปนาน ใบหน้าของเธอซีดเผือด "ฉัน... ฉันทำลายผลงานชิ้นสำคัญของคุณชลธีค่ะ" เธอสารภาพออกมาเสียงแผ่วเบา "มันเป็นภาพวาดที่เขาทุ่มเทมากที่สุดในตอนนั้น เป็นภาพที่เขาตั้งใจจะนำไปแสดงในงานประกวดสำคัญ" สิบทิศและหมวดกานต์มองหน้ากันอย่างตกตะลึง "คุณทำลายผลงานของคุณชลธี?" สิบทิศทวนคำอย่างไม่เชื่อหู "ใช่ค่ะ" คุณพัชราตอบ น้ำตาไหลอาบแก้ม "ฉันทำไปด้วยความหึงหวงและเสียใจ ฉันคิดว่าถ้าฉันทำลายสิ่งที่เขารัก เขาก็จะไม่มีวันประสบความสำเร็จ และจะไม่มีวันทิ้งฉันไป" เธอถอนหายใจอย่างเจ็บปวด "แต่สิ่งที่ฉันทำ กลับทำให้ชลธีเจ็บปวดมากกว่าเดิม เขาโกรธมาก เสียใจมาก และผิดหวังในตัวฉันมาก" "แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะครับ?" หมวดกานต์ถาม "เธอคือใคร?" "เธอชื่อ... อรพรรณค่ะ" คุณพัชราตอบ "คือคุณอรพรรณในปัจจุบันนี้เอง" คำตอบของคุณพัชราทำให้สิบทิศและหมวดกานต์แทบจะหยุดหายใจ ความจริงที่ค่อยๆ คลี่คลายออกมานั้นซับซ้อนและน่าตกใจกว่าที่คาดไว้ คุณอรพรรณ คนรักปัจจุบันของคุณชลธี และผู้ที่ดูเหมือนจะมีแรงจูงใจจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ แท้จริงแล้วคือคนที่เคยเป็นต้นเหตุของความขัดแย้งครั้งใหญ่ในอดีตของคุณชลธี "คุณอรพรรณ... เป็นคนรักของคุณชลธีในตอนนั้น?" สิบทิศถามด้วยน้ำเสียงไม่อยากเชื่อ "ในตอนนั้น... ชลธีดูเหมือนจะหลงใหลในตัวเธอมากค่ะ" คุณพัชราตอบ "แต่หลังจากที่ฉันทำลายผลงานของเขา และเขาเผชิญหน้ากับฉัน ชลธีก็ตัดสินใจเลือกทางเดินของตัวเอง เขาไม่ได้เลือกฉัน และเขาก็ไม่ได้เลือกคุณอรพรรณ" "หมายความว่าอย่างไรครับ?" หมวดกานต์ถาม "หลังจากเหตุการณ์นั้น ชลธีดูเหมือนจะถอนตัวจากความสัมพันธ์ทุกอย่างค่ะ" คุณพัชราอธิบาย "เขาจมอยู่กับงานศิลปะของตัวเอง เขาเลือกที่จะอยู่กับพู่กันและสี มากกว่าที่จะอยู่กับใคร" เธอเงียบไปอีกครั้ง "ฉันไม่รู้ว่าหลังจากนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคุณอรพรรณเป็นอย่างไร แต่ฉันรู้ว่าฉันได้ทำลายความไว้วางใจ และทำลายความฝันของเขาไป" "แล้วจดหมายฉบับนั้นล่ะครับ?" สิบทิศถาม "คุณชลธีเขียนถึงใคร?" "ฉันคิดว่า... เขาคงเขียนถึงฉันค่ะ" คุณพัชราตอบเสียงแผ่วเบา "คงเป็นความพยายามที่จะขอโทษในสิ่งที่เขาอาจจะเคยทำผิดต่อฉันในตอนนั้น หรือบางที... อาจจะเป็นความเสียใจที่เขาไม่สามารถทำให้ฉันมีความสุขได้" "แต่คุณบอกว่าคุณเป็นคนทำลายผลงานของเขา" หมวดกานต์ท้วง "แล้วความผิดของคุณชลธีคืออะไร?" "ฉันไม่รู้จริงๆ ค่ะ" คุณพัชราตอบ "บางทีเขาอาจจะรู้สึกผิดที่ทำให้ฉันเสียใจ หรือบางที... เขาอาจจะรู้สึกผิดที่เขาไม่สามารถปกป้องความสัมพันธ์ของเราไว้ได้" เธอถอนหายใจ "เรื่องมันนานมาแล้ว ฉันก็พยายามที่จะลืมมันไป แต่เมื่อคุณพูดถึงจดหมายฉบับนั้น ฉันก็อดที่จะนึกถึงอดีตไม่ได้" สิบทิศมองไปที่ภาพถ่ายเก่าๆ ที่เขาหยิบขึ้นมาดูในห้องทำงานของคุณชลธี ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ คุณชลธีในวันนั้น... คือคุณพัชราในวัยสาวอย่างไม่ต้องสงสัย และผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่น่าจะเป็นคุณอรพรรณ ก็ยืนอยู่ไม่ไกลออกไปในงานแสดงศิลปะงานเดียวกันนั้น "คุณพัชราครับ" สิบทิศพูดขึ้น "ในงานแสดงศิลปะที่คุณชลธีจัดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน คุณได้พบกับคุณอรพรรณหรือไม่?" คุณพัชราพยักหน้า "ใช่ค่ะ เราพบกันที่งานนั้น ฉันตกใจมากที่เห็นเธออยู่ที่นั่น" "คุณอรพรรณได้พูดอะไรกับคุณหรือเปล่าครับ?" หมวดกานต์ถาม "เธอ... เธอเข้ามาหาฉันค่ะ" คุณพัชราตอบ "เธอถามถึงฉัน และถามถึงความสัมพันธ์ของฉันกับชลธี" "แล้วเธอพูดว่าอะไร?" สิบทิศเร่งถาม "เธอพูดว่า... 'เธอรู้ไหม พัชรา ฉันเห็นทุกอย่าง' " คุณพัชราเล่า พลางยกมือขึ้นกุมขมับ "ฉันไม่เข้าใจความหมายของประโยคนั้นในตอนนั้น" " 'ฉันเห็นทุกอย่าง' " หมวดกานต์ทวนคำ "นั่นอาจหมายความว่า คุณอรพรรณรู้เรื่องที่คุณทำลายผลงานของคุณชลธี" "เป็นไปได้ค่ะ" คุณพัชราตอบ "และเธออาจจะใช้เรื่องนั้น... เพื่อควบคุมชลธี หรือเพื่อบีบบังคับอะไรบางอย่าง" สิบทิศและหมวดกานต์เริ่มมองเห็นภาพรวมของเรื่องราวที่ซับซ้อนนี้ ความรัก ความหึงหวง ความแค้น และความลับที่ถูกซ่อนเร้นมานานหลายปี กำลังค่อยๆ ถูกเปิดเผยออกมา ทีละน้อย ทีละน้อย และดูเหมือนว่าคุณอรพรรณจะมีบทบาทสำคัญมากกว่าที่พวกเขาเคยคิดไว้