สิบทิศลุกขึ้นยืน ก้าวไปสำรวจภาพวาดที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์นั้นอีกครั้ง เขาใช้สายตาไล่ดูทุกอณูของผืนผ้าใบ ราวกับจะค้นหาสิ่งที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า หมวดกานต์ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม สังเกตสีหน้าท่าทางของอัคราอย่างไม่คลาดสายตา "คุณอัคราครับ" สิบทิศเอ่ยขึ้นขณะที่มือของเขาลูบไล้ไปตามรอยร้าวที่เขาเพิ่งสังเกตเห็น "รอยร้าวนี้... มันดูเหมือนกับ... เศษแก้วที่แตก" อัคราเงยหน้าขึ้นมอง "เศษแก้ว... คุณหมายถึงอะไรครับ" "ผมหมายถึงว่า... มันอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นจากสีที่แห้งแตก แต่เป็นการถูกทุบหรือกระแทกด้วยวัตถุบางอย่างที่เป็นแก้ว" สิบทิศอธิบาย "ลองนึกดูสิครับ คุณชลธีเคยมีพฤติกรรมที่แปลกประหลาด หรือมีอุบัติเหตุอะไรที่เกี่ยวข้องกับแก้วเกิดขึ้นหรือไม่ ในขณะที่คุณกำลังวาดภาพให้เขา" อัครานิ่งคิด ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล "ผม... ผมจำไม่ได้ว่ามีเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นเลยครับ แต่... มีครั้งหนึ่ง... คุณชลธีเคยมาที่สตูดิโอของผมเพื่อดูความคืบหน้าของภาพวาด เขาดูประหม่ามาก และทำแจกันดอกไม้ของผมตกแตก" "แจกันดอกไม้... ที่ทำด้วยแก้วใช่ไหมครับ" สิบทิศถาม "แล้วตอนนั้นมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง" "ผมตกใจมากครับ" อัคราตอบ "แจกันแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ น้ำและดอกไม้กระจัดกระจายไปทั่วพื้น คุณชลธีดูตกใจและรู้สึกผิดอย่างมาก เขาขอโทษผมเป็นการใหญ่ และรีบเสนอจะชดใช้ค่าเสียหาย ผมบอกเขาว่าไม่เป็นไร แต่เขาก็ยังยืนกรานจะชดใช้" "แล้วเขาชดใช้อย่างไรครับ" หมวดกานต์ถามแทรกขึ้นมา "เขา... เขาซื้อภาพวาดอีกสองภาพของผมไปในราคาที่สูงกว่าปกติครับ" อัคราตอบ "ผมจำได้ว่าตอนนั้นผมรู้สึกแปลกใจมาก เพราะภาพวาดเหล่านั้นไม่ใช่ภาพที่ผมตั้งใจจะขายในราคาที่สูงขนาดนั้น" สิบทิศยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "นั่นน่าสนใจทีเดียวครับ มันอาจจะเป็นไปได้ว่า... คุณชลธีพยายามจะปิดบังความผิดบางอย่างของเขาด้วยการซื้อภาพวาดเหล่านั้นไป" "แต่... การที่แจกันแตก มันจะเกี่ยวข้องกับลายเซ็นที่ผิดปกติในภาพวาดอื่นๆ ได้อย่างไรครับ" อัคราถามอย่างงุนงง "มันอาจจะเป็นการเชื่อมโยงกันที่น่าขนลุกก็ได้ครับ" สิบทิศกล่าว "ลองนึกถึงภาพวาดที่คุณเซ็นชื่อด้วยลายเซ็นที่ผิดปกติสิครับ ส่วนใหญ่ถูกขายให้กับคุณชลธีใช่ไหมครับ" "ใช่ครับ" อัคราพยักหน้า "ผมจำได้ว่าภาพเหล่านั้น ถูกขายไปในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน" "และถ้าสมมติว่า... การที่แจกันแตกนั้น ไม่ใช่แค่อุบัติเหตุธรรมดา" สิบทิศเว้นจังหวะ "แต่เป็นสัญญาณเตือน หรือเป็นเหตุการณ์ที่เชื่อมโยงกับความผิดบางอย่างที่คุณชลธีได้ก่อขึ้น" "ความผิดอะไรครับ" อัคราถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เรายังไม่ทราบแน่ชัดครับ" หมวดกานต์กล่าว "แต่การที่ลายเซ็นในภาพวาดหลายชิ้นที่ขายให้คุณชลธีดูเหมือนถูกเร่งรีบ หรือพยายามซ่อนบางอย่าง อาจเป็นเพราะคุณอัคราเองก็ได้รับอิทธิพลจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคุณชลธีในตอนนั้น" "อิทธิพล... อย่างไรครับ" อัครายังคงสับสน "ลองนึกภาพดูนะครับ" สิบทิศเล่าต่อ "คุณชลธีทำแจกันแตก เขารู้สึกผิด และต้องการจะชดเชยด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง เขาอาจจะกดดัน หรือบังคับทางอ้อมให้คุณอัคราเซ็นชื่อในภาพวาดเหล่านั้นด้วยลายเซ็นที่ดูไม่ปกติ เพื่อให้เขาสามารถนำไปใช้ประโยชน์บางอย่าง" "บังคับ... ผมไม่คิดว่าคุณชลธีจะทำแบบนั้นครับ" อัคราส่ายหน้า "แต่คุณบอกเองว่าเขามีท่าทีอึดอัดและประหม่ามากในตอนที่มาสั่งงาน" สิบทิศย้ำ "และยิ่งไปกว่านั้น... การที่เขาซื้อภาพวาดของคุณไปในราคาที่สูงกว่าปกติหลังจากเกิดอุบัติเหตุ มันช่างน่าสงสัย" "ผม... ผมไม่เคยคิดถึงมุมนี้เลยครับ" อัครากล่าว "ผมคิดว่าเขาแค่ใจดี หรืออยากจะสนับสนุนผม" "ความใจดีของคุณชลธีอาจมาพร้อมกับความลับที่ดำมืดก็ได้ครับ" หมวดกานต์พูด "และรอยร้าวบนภาพวาดที่คุณกำลังจะวาดให้เขานี่แหละ อาจจะเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญ ที่แสดงถึงความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยวระหว่างคุณทั้งสอง" "แล้ว... แล้วผมจะทำอย่างไรต่อไปครับ" อัคราถามด้วยความหวาดกลัว "เราต้องการให้คุณลองนึกถึงรายละเอียดเกี่ยวกับภาพวาดเหล่านั้นอีกครั้ง" สิบทิศกล่าว "ภาพไหนบ้างที่คุณจำได้ว่าเซ็นชื่อด้วยลายเซ็นที่ผิดปกติ และคุณชลธีเป็นคนซื้อไป ภาพเหล่านั้นมีอะไรที่พิเศษ หรือแตกต่างจากภาพอื่นบ้าง" "ผม... ผมต้องกลับไปดูรายการภาพวาดของผม" อัคราตอบ "ผมอาจจะมีบันทึก หรือรูปถ่ายเก็บไว้อยู่" "ดีมากครับ" สิบทิศพยักหน้า "และในระหว่างนี้ เราจะตรวจสอบประวัติการซื้อขายภาพวาดของคุณกับคุณชลธีอย่างละเอียดอีกครั้ง รวมถึงสอบถามข้อมูลจากตัวแทนจำหน่ายภาพวาดของคุณด้วย" บรรยากาศในสตูดิโอเริ่มหนักอึ้งขึ้นอีกครั้ง ความรู้สึกผิดและความหวาดกลัวของอัคราเริ่มแผ่ซ่านออกมา ราวกับว่าภาพวาดที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์นั้น กำลังสะท้อนความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังจะเปิดเผยออกมา "ผมรู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังหลอกหลอนผม" อัคราพึมพำ "เหมือนวิญญาณของภาพวาดกำลังบอกอะไรบางอย่างกับผม" "เราเข้าใจความรู้สึกของคุณครับ" หมวดกานต์ปลอบ "แต่เราต้องเผชิญหน้ากับความจริง ไม่ว่าจะน่ากลัวเพียงใดก็ตาม" สิบทิศมองไปยังรอยร้าวเล็กๆ บนผืนผ้าใบอีกครั้ง เขาเชื่อว่านี่ไม่ใช่แค่รอยร้าวบนสี แต่เป็นรอยร้าวในจิตใจ รอยร้าวในความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน และอาจเป็นรอยร้าวที่นำไปสู่การไขปริศนาการตายของชลธี