ห้องขังของนายประภาส รัตนากร อยู่ในส่วนที่เงียบสงัดที่สุดของเรือนจำ สภาพภายในห้องดูรกทึบกว่าปกติ มีร่องรอยของการรื้อค้นอย่างชัดเจน เศษกระดาษกระจายอยู่ทั่วพื้น บางส่วนถูกฉีกขาด บางส่วนเปียกชื้นราวกับถูกทำให้เสียหายโดยเจตนา วิรัชก้าวเข้าไปอย่างระมัดระวัง สายตาของเขากวาดสำรวจทุกซอกทุกมุม "ดูเหมือนว่าคนที่เข้ามาค้นหาของ จะรู้ดีว่าอะไรคือสิ่งที่ต้องการ" วิรัชกล่าวพลางก้มลงมองเศษกระดาษที่กระจัดกระจาย "พวกเขาไม่ได้รื้อค้นทุกอย่าง แค่เน้นไปที่เอกสารบางส่วน" ผู้คุมนพดลยืนมองด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันครับว่าทำไมต้องมายุ่งกับห้องขังของนายประภาส" ชัยวัฒน์หยิบถุงมือยางขึ้นมาสวม และเริ่มสำรวจเศษกระดาษอย่างละเอียด "มีข้อความบางอย่างที่นี่ครับ" เขากล่าว "เป็นส่วนของเอกสารที่ถูกฉีกขาด แต่ยังพออ่านข้อความได้" วิรัชเดินเข้าไปดู "อะไรครับ?" "เป็นส่วนของบันทึกประจำวัน หรือจดหมายส่วนตัวครับ" ชัยวัฒน์ชี้ไปที่ข้อความ "มีประโยคที่ว่า '...ความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย... พวกเขาไม่อาจปิดกั้นมันได้อีกต่อไป... A.T. คือผู้อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง...'" วิรัชอุทานออกมาเบาๆ "A.T. อีกแล้ว! มันเกี่ยวข้องกันจริงๆ!" "และดูนี่ครับ" ชัยวัฒน์ชี้ไปยังกระดาษอีกแผ่นที่ถูกฉีกขาดครึ่งหนึ่ง "มีตัวเลขบางอย่างที่นี่... 721594... มันคือรหัสเดียวกันกับที่พบในจดหมายของวีระศักดิ์!" ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นในจิตใจของวิรัช "หมายความว่านายประภาสก็รู้เรื่อง A.T. และรหัส 721594 เช่นกัน?" "เป็นไปได้สูงครับ" ชัยวัฒน์ตอบ "และดูเหมือนว่าเอกสารที่หายไป จะเป็นเอกสารที่ยืนยันความเชื่อมโยงนี้" "แล้วใครเป็นคนรื้อค้นห้องขังของนายประภาส?" วิรัชถามผู้คุมนพดล "มีพยานเห็นใครเข้ามาในบริเวณนี้บ้างไหม?" "ไม่มีเลยครับคุณวิรัช" ผู้คุมนพดลตอบอย่างหนักใจ "บริเวณนี้เป็นส่วนที่ค่อนข้างเปลี่ยว และกล้องวงจรปิดก็ไม่ได้ครอบคลุมถึงทุกจุด" "แสดงว่าคนที่เข้ามาต้องเป็นคนใน หรือคนที่คุ้นเคยกับระบบรักษาความปลอดภัยของเรือนจำเป็นอย่างดี" วิรัชวิเคราะห์ "ไม่เช่นนั้นคงไม่สามารถเข้ามาได้อย่างเงียบเชียบและไม่มีใครสังเกตเห็น" "แล้วใครล่ะที่จะมีแรงจูงใจในการค้นหาเอกสารของนายประภาส?" ชัยวัฒน์ถาม "และทำไมต้องทำให้ดูเหมือนว่าเป็นการรื้อค้นแบบหยาบๆ?" "อาจจะต้องการเบี่ยงเบนความสนใจ" วิรัชเสนอ "ทำให้เราคิดว่าเป็นการกระทำของนักโทษคนอื่น หรือเป็นการทะเลาะวิวาทภายใน แต่จริงๆ แล้วคือการเข้ามาเพื่อค้นหาและนำเอกสารที่สำคัญไป" "เอกสารเกี่ยวกับ A.T. และรหัส 721594..." วิรัชครุ่นคิด "ทำไมนายประภาสถึงเก็บเอกสารพวกนี้ไว้? เขาไปรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?" "บางทีเขาอาจจะเคยมีความเกี่ยวข้องกับคดีของวีระศักดิ์ หรือคดีของอรพินท์ในอดีต" ชัยวัฒน์สันนิษฐาน "หรืออาจจะเป็นเหยื่อของแผนการเดียวกัน" "แล้วถ้า A.T. คืออรพินท์ ธนะกิจ จริง" วิรัชกล่าวต่อ "แล้วคนที่เข้ามาค้นหาห้องขังของนายประภาส คือคนที่พยายามปกปิดความลับของเธอ หรือเป็นคนที่พยายามเปิดโปงเธอ?" "หรืออาจจะเป็นคนของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับโครงการ ATF ที่ต้องการปกปิดความลับทั้งหมด" ชัยวัฒน์เสริม "เพราะดูเหมือนว่าข้อมูลที่นายประภาสมี จะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวง" วิรัชหยิบเศษกระดาษที่มีข้อความเกี่ยวกับ A.T. และรหัส 721594 ขึ้นมาดูอย่างพิจารณา "A.T. คือผู้อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง... มันช่างเป็นคำกล่าวที่ทรงพลังจริงๆ" "เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคดีของนายประภาส" วิรัชตัดสินใจ "ดูสำนวนคดีทั้งหมดอีกครั้ง อาจจะมีรายละเอียดบางอย่างที่เรามองข้ามไป" "ผมจะลองตรวจสอบประวัติการเข้า-ออกของเจ้าหน้าที่ในโซนนี้ในช่วงเวลาที่คาดว่าเกิดเหตุ" ชัยวัฒน์เสนอ "ถึงแม้จะไม่มีกล้องวงจรปิด แต่ก็น่าจะมีบันทึกการเข้าออกของเจ้าหน้าที่อยู่" "ดี" วิรัชเห็นด้วย "แล้วเราลองค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับ 'โบราณสถานลับ' ที่เชื่อมโยงกับแผนผังที่เจออีกครั้ง บางทีนายประภาสอาจจะมีข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย" "แต่เอกสารสำคัญถูกขโมยไปแล้ว" ผู้คุมนพดลกล่าว "เราจะหาข้อมูลจากไหนได้อีก?" "ถึงแม้เอกสารจะหายไป แต่ร่องรอยยังคงอยู่" วิรัชตอบอย่างหนักแน่น "และถ้าคนที่เข้ามาค้นหาได้เอกสารนั้นไปจริงๆ แสดงว่าเอกสารนั้นต้องมีข้อมูลที่สำคัญมาก และเป็นอันตรายต่อพวกเขา" วิรัชกวาดสายตามองไปทั่วห้องขังที่ถูกรื้อค้นอีกครั้ง เขาสัมผัสได้ถึงความมืดดำที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังกำแพงเหล่านี้ "ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ในเรือนจำแห่งนี้ มันลึกและดำมืดกว่าที่คิดจริงๆ" "เราต้องรีบหาให้เจอว่าใครคือ A.T. ที่แท้จริง และโครงการ ATF เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างไร" ชัยวัฒน์กล่าวเสริม "ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป" ทั้งสองคนออกจากห้องขังของนายประภาส ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกไม่สบายใจและความตึงเครียดที่เพิ่มสูงขึ้น เรื่องราวเริ่มเผยให้เห็นความเกี่ยวพันอันซับซ้อนระหว่างนักโทษ ประวัติศาสตร์ลับ และแผนการบางอย่างที่ยังคงปกคลุมไปด้วยเงามืด