แสงแดดยามบ่ายส่องลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องรับแขก สร้างบรรยากาศที่อบอุ่น แพรวา นั่งอยู่บนโซฟาข้างคุณยาย มือทั้งสองข้างยังคงกุมแก้วชาไว้แน่น ขณะที่กวินท์นั่งอยู่ตรงข้าม สีหน้าของเขาดูจริงจังกว่าตอนที่เข้ามาในบ้านเสียอีก "เรื่องที่คุณพ่อของคุณแพรวาฝากฝังไว้กับผม... มันไม่ใช่แค่เรื่องของการดูแลคุณยายกับคุณแพรวาเท่านั้นครับ" กวินท์เริ่มพูดขึ้นหลังจากที่เงียบไปนาน "มันมีเรื่องอื่นด้วย... เรื่องที่คุณพ่อของคุณแพรวาต้องการให้ผมช่วยสะสาง" แพรวาเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความสงสัย "สะสางอะไรคะ" คุณยายเองก็ดูจะประหลาดใจไม่แพ้กัน "หมายความว่ายังไงจ๊ะ คุณกวินท์" กวินท์สูดหายใจเข้าลึกๆ "คือ... คุณพ่อของคุณแพรวา ท่านมีเรื่องที่ค้างคาใจมานานครับ เกี่ยวกับ... หุ้นส่วนทางธุรกิจเก่าของท่าน" "หุ้นส่วนทางธุรกิจเก่า" แพรวาทวนคำ "คุณพ่อมีหุ้นส่วนเหรอคะ แพรวาไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย" "ผมเข้าใจครับว่าคุณแพรวาอาจจะไม่ทราบ" กวินท์กล่าว "เพราะเรื่องนี้มันเกิดขึ้นก่อนที่คุณแพรวาจะโตพอจะรับรู้เรื่องราวเหล่านี้ได้" "แล้วมันเกี่ยวกับอะไรคะ" แพรวาถามเสียงเบา เธอรู้สึกว่ากำลังจะก้าวเข้าสู่ความลับอีกชั้นหนึ่งของครอบครัว "เมื่อประมาณยี่สิบปีที่แล้วครับ คุณพ่อของคุณแพรวาได้ร่วมลงทุนกับเพื่อนคนหนึ่ง ตั้งบริษัทเล็กๆ ขึ้นมา" กวินท์เล่า "ตอนแรกทุกอย่างก็ไปได้ด้วยดีครับ แต่แล้ววันหนึ่ง เพื่อนคนนั้นก็หายตัวไปอย่างลึกลับ พร้อมกับเงินทุนจำนวนหนึ่งของบริษัท" "หายตัวไป" แพรวาตาเบิกกว้าง "แล้ว... แล้วบริษัทเป็นยังไงต่อคะ" "คุณพ่อของคุณแพรวาทุ่มเททุกอย่างเพื่อประคับประคองบริษัทไว้ครับ" กวินท์เล่าต่อ "ท่านต้องกู้เงินมาลงทุนเพิ่ม หาทางแก้ไขปัญหาต่างๆ นานา จนสุดท้ายท่านก็สามารถทำให้บริษัทกลับมายืนหยัดได้อีกครั้ง แต่... หุ้นส่วนคนนั้นก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย" "แล้วเงินที่เขาเอาไปล่ะคะ" แพรวาถามต่อ น้ำเสียงสั่นเครือ "คุณพ่อของคุณแพรวา... ท่านไม่ได้ติดใจเรื่องเงินที่เสียไปครับ" กวินท์ตอบ "แต่สิ่งที่ท่านกังวลคือ... ท่านไม่รู้ว่าเพื่อนคนนั้นหายไปไหน ทำไมถึงทำแบบนั้น แล้วก็... ท่านกลัวว่าเพื่อนคนนั้นอาจจะกลับมาพร้อมกับปัญหาใหม่ๆ" "คุณพ่อกลัวว่าเขาจะกลับมา..." แพรวาทวนคำ "แล้วคุณกวินท์รู้เรื่องนี้ได้ยังไงคะ" "คุณพ่อของคุณแพรวาเคยมาปรึกษาผมครับ" กวินท์อธิบาย "ท่านรู้จักผมผ่านทาง... เอ่อ... คนรู้จักเก่าแก่คนหนึ่งของครอบครัวครับ ท่านเห็นว่าผมเป็นคนที่มีความซื่อสัตย์และน่าไว้ใจ ท่านเลยขอให้ผมช่วยสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับหุ้นส่วนคนนั้น" "แล้วคุณกวินท์... เคยสืบหาไหมคะ" แพรวาถาม "ครับ ผมได้พยายามสืบหามาตลอดหลายปีที่ผ่านมาครับ" กวินท์ตอบ "แต่ข้อมูลที่ได้มานั้นมีน้อยมาก ราวกับว่าเขาหายตัวไปจากโลกนี้จริงๆ" "แล้วทำไม... ทำไมคุณพ่อถึงมาฝากเรื่องนี้ไว้กับคุณกวินท์ในพินัยกรรม" แพรวาถามต่อ เธอพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว "เพราะ... คุณพ่อของคุณแพรวาเชื่อว่า... อาจจะมีอะไรบางอย่างที่เกี่ยวกับเรื่องนี้... ซ่อนอยู่ในเอกสารที่ผมกำลังจะมอบให้คุณแพรวาครับ" กวินท์พูดเสียงหนักแน่น "คุณพ่อท่านได้ทิ้งเบาะแสบางอย่างไว้ให้ผม... และผมก็เชื่อว่าคุณแพรวาจะเป็นคนที่สามารถเข้าใจและไขความลับนี้ได้" กวินท์หยิบซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มขึ้นมา ยื่นให้กับแพรวา "นี่ครับ เอกสารที่คุณพ่อของคุณแพรวาทิ้งไว้ให้ผม... และบอกให้ผมนำมามอบให้คุณแพรวาในวันที่เหมาะสม" แพรวารับซองเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอเปิดออกอย่างระมัดระวัง ข้างในมีรูปถ่ายเก่าๆ หลายใบ สมุดบันทึกเล่มเล็กๆ ที่ดูเก่าแก่ และแผนที่ฉบับหนึ่ง "นี่มันอะไรกันคะ" แพรวาพึมพำ "รูปถ่ายพวกนั้น... คือรูปของคุณพ่อของคุณแพรวา กับหุ้นส่วนคนนั้นครับ" กวินท์อธิบาย "ส่วนสมุดบันทึก... ผมไม่เคยได้เปิดอ่านอย่างละเอียดครับ เพราะคุณพ่อบอกว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณพ่อ แต่ผมสังเกตเห็นว่ามีบางส่วนที่เขียนเป็นรหัสลับ" "รหัสลับ" แพรวาพึมพำ พลางหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาดู เธอลองพลิกดูไปมาจริงอย่างที่กวินท์ว่า มีบางหน้าที่มีตัวอักษรและสัญลักษณ์แปลกๆ เรียงต่อกัน "ส่วนแผนที่... ผมไม่แน่ใจว่ามันคือที่ไหนครับ" กวินท์กล่าว "แต่คุณพ่อของคุณแพรวาเคยบอกผมเป็นนัยๆ ว่า... มันอาจจะนำไปสู่บางสิ่งที่สำคัญ" "บางสิ่งที่สำคัญ..." แพรวาจ้องมองแผนที่ในมือ เธอรู้สึกได้ถึงน้ำหนักของความลับที่ประทับอยู่บนกระดาษแผ่นนั้น "คุณพ่อของคุณแพรวา... ท่านเป็นคนที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลครับ" กวินท์กล่าว "ท่านคงมองเห็นว่าสักวันหนึ่ง... คุณแพรวาจะต้องเข้ามาจัดการเรื่องนี้เอง" "แต่... แพรวาไม่เข้าใจเลยค่ะ" แพรวาพูดด้วยน้ำเสียงที่สับสน "ทำไมเรื่องนี้ถึงซับซ้อนขนาดนี้ แล้วทำไมคุณพ่อถึงไม่เคยเล่าให้แพรฟังสักคำ" "ผมคิดว่า... คุณพ่อของคุณแพรวาคงอยากจะปกป้องคุณแพรวาครับ" กวินท์กล่าว "และท่านก็คงเชื่อมั่นว่า... ในที่สุดแล้ว คุณแพรวาจะสามารถรับมือกับมันได้" คุณยายที่นั่งฟังอยู่เงียบๆ มาตลอด ก็เอ่ยขึ้น "ยายเองก็ไม่เคยทราบเรื่องนี้เหมือนกันนะ แพรวา" "แล้ว... แล้วเราจะทำยังไงต่อไปคะ" แพรวาถาม กวินท์ "ผมพร้อมที่จะช่วยคุณแพรวาเสมอครับ" กวินท์ตอบ "ไม่ว่าเรื่องนี้จะนำพาเราไปทางไหน ผมก็จะอยู่เคียงข้างคุณแพรวา" คำพูดของกวินท์ทำให้แพรวารู้สึกถึงความมั่นคง เขาไม่ใช่แค่คนที่เข้ามาในชีวิตตามพินัยกรรม แต่เป็นคนที่พร้อมจะร่วมเผชิญหน้ากับความจริงที่ซับซ้อนนี้ไปด้วยกัน แพรวาค่อยๆ หยิบรูปถ่ายในซองขึ้นมาดู ใบหน้าของคุณพ่อในวัยหนุ่มปรากฏอยู่เคียงข้างชายอีกคนหนึ่งที่ดูคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด เธอพยายามนึก แต่ก็ยังนึกไม่ออก "คนนี้... คุณกวินท์เคยเห็นเขามาก่อนไหมคะ" แพรวาถาม พร้อมกับชี้ไปที่ชายในรูป กวินท์มองรูปถ่ายอย่างพิจารณา "ผม... ผมเหมือนเคยเห็นหน้าเขามาก่อนครับ" เขากล่าว "แต่จำไม่ได้ว่าเป็นใคร" "เราอาจจะต้องลองคุยกับคุณทนายสมเกียรติดูค่ะ" แพรวาเสนอ "ท่านอาจจะพอทราบเรื่องนี้" "ผมว่า... เราน่าจะลองพยายามถอดรหัสในสมุดบันทึกดูก่อนครับ" กวินท์เสนอ "บางที... คำตอบอาจจะอยู่ในนั้น" แพรวาพยักหน้าเห็นด้วย เธอรู้สึกได้ว่าเรื่องราวที่ซับซ้อนนี้กำลังจะถูกเปิดเผย และเธอเองก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน ด้วยความช่วยเหลือจากคุณยายและกวินท์ "คุณยายคะ แพรวาขออนุญาตเอาเอกสารพวกนี้ไปลองดูที่ห้องนะคะ" แพรวาบอก "ได้สิลูก" คุณยายตอบ "ถ้ามีอะไรให้ยายช่วยก็บอกนะ" แพรวาพยักหน้ารับ เธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากคุณยาย และความมั่นคงจากกวินท์ เธอรู้ว่าการเดินทางครั้งนี้ไม่ง่าย แต่เธอก็มีคนที่พร้อมจะเดินไปกับเธอ