เสียงปืนที่ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาทั้งสามคนตกใจจนตัวแข็งทื่อ ภาคินรีบคว้ามือพิมพ์เข้ามาใกล้ ขณะที่ชายชราก็ชี้ไปยังหอสมุดโบราณด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “เข้าไปข้างใน! เร็ว!” ชายชราตะโกนบอก ทั้งสามคนรีบวิ่งไปยังทางเข้าหอสมุดโบราณ ภาคินหันไปมองด้านหลังก็เห็นเงาตะคุ่มๆ หลายเงากำลังเคลื่อนไหวเข้ามาอย่างรวดเร็ว พวกเขาคือผู้ที่กำลังไล่ล่าพวกเขา “พวกมัน…มาแล้ว!” ภาคินบอก เมื่อมาถึงหน้าประตูหอสมุดโบราณ ภาคินก็นึกถึงคำพูดของชายชราเรื่องจี้รูปดาวตก เขาหยิบจี้ขึ้นมาดู มันเรืองแสงสว่างจ้าขึ้นกว่าเดิม ราวกับจะบอกว่านี่คือทางเข้า “จี้…มันบอกให้เราใช้มัน!” ภาคินอุทาน เขาเดินไปที่ผนังด้านข้างของหอสมุด ซึ่งมีสัญลักษณ์บางอย่างสลักอยู่ เป็นสัญลักษณ์ที่เขาคุ้นตาจากรูปถ่ายของพ่อ สัญลักษณ์นั้นดูเหมือนร่องสำหรับเสียบจี้ ภาคินนำจี้รูปดาวตกไปเสียบเข้ากับร่องสัญลักษณ์นั้น ทันใดนั้นเอง…เสียงกลไกภายในก็ดังขึ้น และประตูหอสมุดโบราณก็ค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นทางเดินอันมืดมิดเบื้องล่าง “เร็วเข้า!” ชายชราเร่ง ทั้งสามคนรีบเข้าไปในหอสมุดโบราณ ทันทีที่ก้าวเข้าไป ประตูหอสมุดก็ปิดลงอย่างเงียบเชียบ ราวกับจะปิดผนึกพวกเขาจากโลกภายนอก ด้านในหอสมุดมืดสนิท มีเพียงแสงจากจี้รูปดาวตกที่ส่องนำทาง ภาคินพยายามมองหาทางเดิน แต่ก็พบว่ามันเต็มไปด้วยชั้นหนังสือเก่าแก่ที่เรียงรายกันอย่างหนาแน่น “ที่นี่…มันคือ ‘ห้องสมุด’…จริงๆ!” ภาคินอุทาน “ใช่…และ…‘สัญญา’…ก็ซ่อน…อยู่…ที่ไหนสักแห่ง…ในนี้…” ชายชราบอก “แต่…เราต้อง…‘ระวัง’…‘พวกมัน’…ที่…‘ข้างนอก’…เพราะ…‘พวกมัน’…คงจะ…‘ตาม’…มา…จน…‘เจอ’…ประตู…” ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้นเอง เสียงทุบประตูหอสมุดก็ดังขึ้นอย่างรุนแรง ราวกับว่ามีใครกำลังพยายามพังมันเข้ามา “พวกมัน…มาถึงแล้ว!” พิมพ์อุทานด้วยความหวาดกลัว “ไม่ต้องห่วง” ภาคินปลอบ “ผมจะหาทาง…” เขาเดินสำรวจไปรอบๆ พร้อมกับจี้รูปดาวตกในมือ ขณะที่ชายชราก็คอยชี้ทางไปตามชั้นหนังสือเก่าแก่ “ไปทางนั้น! ใต้…‘รูปปั้น’…แห่ง…‘ความรู้’…” ชายชราชี้ไปยังมุมหนึ่งของหอสมุด ซึ่งมีรูปปั้นโบราณองค์หนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ ทั้งสามคนเดินไปยังรูปปั้นนั้น เมื่อมาถึง ภาคินก็สังเกตเห็นว่ามีช่องลับซ่อนอยู่บริเวณฐานของรูปปั้น “นี่ไง!” ภาคินอุทาน เขาใช้จี้รูปดาวตกเปิดช่องลับนั้นออก และภายในก็พบกล่องไม้โบราณใบหนึ่ง “เอกสาร…‘สัญญา’…อยู่ที่นี่!” ชายชรากล่าวด้วยความดีใจ ภาคินหยิบกล่องไม้ขึ้นมาอย่างระมัดระวัง เขาพยายามเปิดมันออก แต่กล่องนั้นถูกล็อกไว้ “มัน…ล็อกอยู่…” ภาคินบอก “ไม่ต้องห่วง” ชายชราพูด “ฉัน…มี…‘กุญแจ’…” เขาหยิบกุญแจดอกเล็กๆ ดอกหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ และไขกล่องไม้โบราณนั้นออก เมื่อเปิดกล่องออก สิ่งที่อยู่ภายในคือ…เอกสารเก่าแก่ฉบับหนึ่ง…ที่ถูกเขียนด้วยภาษาโบราณ…และมีตราประทับรูปดาวตกอยู่ด้านบน “นี่คือ…‘สัญญา’…ของเรา…” ชายชรากล่าว ภาคินรับเอกสารนั้นมาอย่างสั่นเทา เขากำลังจะได้รู้ความจริงทั้งหมด… ขณะที่เขากำลังจะเริ่มอ่าน…พลัน…เสียงประตูด้านนอกก็ถูกพังเข้ามาดังสนั่นหวั่นไหว… “พวกมัน…เข้ามาแล้ว!” พิมพ์ตะโกน เงาทะมึนหลายเงากำลังคืบคลานเข้ามาในหอสมุด…พวกเขามีอาวุธในมือ…และสีหน้าแสดงออกถึงความมุ่งมั่นที่จะจับเป็น…หรือ…กำจัด…พวกเขา “ผม…ต้องอ่านมันให้เสร็จ!” ภาคินพูดเสียงเครียด “ไม่! เราต้องหนี!” พิมพ์บอก “ไม่…เราต้องรู้ความจริง!” ภาคินยืนกราน ชายชรามองไปยังเงาทะมึนที่กำลังคืบคลานเข้ามา…แล้วหันไปมองภาคิน “ลูก…ต้อง…‘เลือก’…” ชายชรากล่าว “เลือก…ระหว่าง…‘ความจริง’…กับ…‘ชีวิต’…” ภาคินมองเอกสารในมือ…มองพิมพ์ที่กำลังหวาดกลัว…และมองเงาทะมึนที่กำลังเข้ามาใกล้…หัวใจของเขาเต้นระรัว…เขาจะเลือกอะไร? …และในขณะที่เขากำลังตัดสินใจ…พลัน…เขาก็สังเกตเห็น…เงาหนึ่ง…ที่โดดเด่นกว่าเงาทุกเงา…เงาที่…ยืนอยู่…‘ด้านหน้า’…สุด… …เงาที่…ภาคิน…คุ้นเคย…เป็นอย่างดี… --- จบตอน 28 ---