วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เกือบสองสัปดาห์แล้วที่นทีเริ่มเล่นเพลงที่เขาแต่งขึ้นเพื่อดาวในทุกๆ เย็นที่เขามาทำงานที่ร้าน 'ละอองดาว' บทเพลงนั้นกลายเป็นเหมือนสัญลักษณ์แห่งความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นระหว่างเขากับบาริสต้าสาว รอยยิ้มของดาวมีความสุขและสดใสมากขึ้นทุกวัน เธอเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้เขาฟัง ทั้งเรื่องราวในอดีต ความฝัน และความกังวลใจ นทีรับฟังอย่างตั้งใจ พร้อมทั้งให้กำลังใจและคำแนะนำที่ดีเสมอ “วันนี้คุณดาวดูสดใสเป็นพิเศษเลยนะครับ” นทีทักทายขณะที่กำลังตั้งสายกีตาร์ ดาวหันมายิ้มให้เขา “ก็เพราะมีคุณนทีนี่แหละค่ะ” “ผมเหรอครับ” นทีเลิกคิ้ว “ผมทำอะไรให้คุณดาวมีความสุขได้ขนาดนั้นเลยเหรอ” “แน่นอนค่ะ” ดาวตอบ “ตั้งแต่คุณนทีเข้ามา เพลงของคุณทำให้ดาวรู้สึกดีขึ้นมากจริงๆ” “ผมก็ดีใจนะครับที่เพลงของผมช่วยอะไรคุณได้บ้าง” นทีกล่าว “แต่จริงๆ แล้ว ผมรู้สึกว่าผมต่างหากที่ได้รับอะไรมากมายจากคุณดาว” “คุณนทีพูดเหมือนดาวทำอะไรให้คุณนทีเลยนะคะ” ดาวหัวเราะเบาๆ “คุณดาวก็เหมือนแรงบันดาลใจของผมนะครับ” นทีพูดอย่างจริงจัง “ก่อนที่จะเจอคุณดาว ผมไม่เคยคิดว่าผมจะแต่งเพลงรักที่สดใสแบบนี้ได้เลย” คำพูดของนทีทำให้ดาวหน้าแดงเล็กน้อย เธอรีบก้มหน้าไปสนใจเครื่องชงกาแฟ “คุณนทีนี่ปากหวานจังเลยนะคะ” “ผมพูดความจริงครับ” นทีเดินเข้าไปใกล้เคาน์เตอร์ “รอยยิ้มของคุณดาว เสียงหัวเราะของคุณดาว หรือแม้แต่ตอนที่คุณดาวกำลังตั้งใจทำกาแฟ ทุกอย่างมันดูสวยงามไปหมดสำหรับผม” ดาวเงยหน้าขึ้นมองนที ดวงตาของเธอเป็นประกาย “คุณนที... คิดแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ” “จริงๆ ครับ” นทีพยักหน้า “ผมแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้มาที่นี่ทุกวัน เพื่อที่จะได้เจอคุณ” บทสนทนาของทั้งสองดำเนินไปอย่างหวานชื่น เสียงหัวเราะของดาวดังคลอเคลียไปกับเสียงดนตรีที่นทีเริ่มบรรเลง เพลงที่เขาเล่นวันนี้เป็นเพลงที่มีท่วงทำนองที่อ่อนโยน นุ่มนวล ราวกับจะบอกรัก “เธอคือดวงดาวที่ส่องประกาย ในโลกที่มืดมนของฉัน” นทีเริ่มร้อง “เป็นแสงนำทาง ให้ฉันก้าวเดินไป ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมด้วยรัก” ดาวยืนฟังอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสุข นทีมองเธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึก เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ความรู้สึกที่มันลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าเพื่อน “ทุกๆ วันที่ได้เจอเธอ โลกทั้งใบก็ดูสวยงาม” “อยากจะอยู่ตรงนี้ตลอดไป ไม่มีวันที่จะจากไป” เมื่อเพลงจบลง นทีวางกีตาร์ลงแล้วเดินตรงไปหาดาว เขาเอื้อมมือไปจับมือของเธออย่างแผ่วเบา “ดาวครับ” นทีเรียกชื่อเธออย่างอ่อนโยน “ผม... ผมชอบคุณนะครับ” ดาวเบิกตากว้าง เธอไม่คาดคิดว่านทีจะบอกความรู้สึกออกมาตรงๆ “คุณนที...” “ผมรู้ว่ามันอาจจะเร็วไป” นทีพูดต่อ “แต่ผมรู้สึกจริงๆ ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเลย” “ดาวก็เหมือนกันค่ะ” ดาวตอบเสียงสั่นเครือ “ดาวก็รู้สึกดีกับคุณนทีมากๆ เหมือนกัน” “งั้น... เราลองคบกันดูนะครับ” นทีถามอย่างมีความหวัง ดาวพยักหน้าเบาๆ “ค่ะ นที” นทีอมยิ้ม เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยอยู่บนก้อนเมฆ เขาก้มลงจูบหน้าผากของดาวอย่างแผ่วเบา “ขอบคุณนะครับ ดาว” นทีกล่าว “ขอบคุณที่ให้โอกาสผม” “ขอบคุณคุณนทีเหมือนกันค่ะ” ดาวตอบ บรรยากาศรอบตัวดูเหมือนจะเปลี่ยนไป ทุกอย่างดูสวยงามและมีความหมายมากขึ้น กลิ่นกาแฟที่อบอวลอยู่ในร้านดูเหมือนจะหอมหวานกว่าเดิม เสียงพูดคุยของลูกค้าดูเหมือนจะกลายเป็นเสียงดนตรีที่ไพเราะ “พรุ่งนี้... คุณดาวอยากไปเดินเล่นกับผมไหมครับ” นทีถาม “อยากไปค่ะ” ดาวตอบรับทันที “งั้นผมจะรอคุณดาวนะครับ” นทีกล่าว เขาปล่อยมือจากดาว แล้วกลับไปเก็บกีตาร์ของเขา แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยความสุขและความหวัง เขาเชื่อว่าความสัมพันธ์ที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นนี้ จะเป็นบทเพลงที่สวยงามที่สุดในชีวิตของเขา ดาวมองตามหลังนทีไปด้วยรอยยิ้ม เธอรู้สึกว่าชีวิตของเธอได้กลับมามีความหมายอีกครั้ง ความเศร้าที่เคยปกคลุมหัวใจของเธอได้จางหายไป กลายเป็นความสดใสและความหวัง “เพลงของคุณนที... มันไม่ใช่แค่เพลงอีกต่อไปแล้ว” ดาวพึมพำกับตัวเอง “มันคือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง” เธอหันกลับไปทำงานต่อ แต่หัวใจของเธอเต้นแรงกว่าทุกครั้ง เธออดไม่ได้ที่จะคิดถึงอนาคตที่กำลังจะมาถึง กับนที ชายหนุ่มผู้มอบบทเพลงแห่งความรักให้กับเธอ แสงแดดยามเย็นสาดส่องเข้ามาในร้าน 'ละอองดาว' สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและโรแมนติก นทีเดินออกจากร้านไปด้วยรอยยิ้มกว้าง เขารู้สึกเหมือนได้ค้นพบความสุขที่แท้จริง และเขาจะไม่มีวันปล่อยมือจากดาวไปไหนอย่างแน่นอน