"คุณแน่ใจนะว่านิรันดร์คือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้" เสียงของปัณณวิชญ์สั่นเครือด้วยความไม่มั่นใจ เขาเพิ่งจะทบทวนข้อมูลทั้งหมดที่กัญญาวีร์รวบรวมมา และมันก็ชี้ไปที่นิรันดร์จริงๆ แต่สำหรับเขา นิรันดร์คือเพื่อนที่ไว้ใจได้มาตลอด การจะยอมรับว่าเพื่อนสนิทหักหลังเขาและพยายามทำลายบริษัทของเขา มันเป็นเรื่องที่ยากเกินกว่าจะรับไหว กัญญาวีร์พยักหน้าช้าๆ ดวงตาคมกริบฉายแววแน่วแน่ "จากข้อมูลที่ฉันมี หลักฐานมันชี้ไปที่เขาจริงๆ ค่ะ ปัณณวิชญ์ เอกสารการโอนเงินลับๆ การติดต่อกับคู่แข่งของเราในช่วงเวลาเดียวกัน การเข้าถึงข้อมูลภายในที่คนนอกไม่ควรรู้... ทุกอย่างมันดูเหมือนจะเชื่อมโยงไปถึงเขาหมด" "แต่... ทำไมล่ะ" ปัณณวิชญ์ยังคงพยายามหาเหตุผลอื่น "นิรันดร์เขามีอะไรที่เขาต้องการจากเราขนาดนั้นเลยเหรอ เขาเองก็กำลังไปได้ดีกับบริษัทของเขาไม่ใช่เหรอ" "บางที 'ความต้องการ' ของคนเราอาจจะไม่ได้มีแค่เรื่องเงินทองหรืออำนาจเสมอไปก็ได้นะคะ" กัญญาวีร์พูดด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ แต่แฝงไปด้วยความหนักแน่น "อาจจะเป็นเรื่องของความอิจฉาริษยา ความทะเยอทะยานที่มากเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด หรืออาจจะมีเหตุผลส่วนตัวอื่นที่เรายังไม่รู้ก็เป็นได้" ปัณณวิชญ์หลับตาลง พยายามนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมา เขาย้อนนึกถึงครั้งสุดท้ายที่เขาได้คุยกับนิรันดร์ เรื่องราวที่เคยสนิทสนม ความเชื่อใจที่เคยมีให้กัน วันนี้ทุกอย่างกลับพลิกผันราวกับโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง "ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะทำแบบนี้กับฉัน" "ฉันเข้าใจค่ะ" กัญญาวีร์กุมมือเขาเบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นทำให้ปัณณวิชญ์รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย "แต่ตอนนี้เราต้องตั้งสติ แล้วหาทางรับมือกับเรื่องนี้ให้ดีที่สุด การที่เราสองคนรู้เรื่องนี้ก่อนใคร มันเป็นทั้งข้อได้เปรียบและข้อเสียเปรียบในเวลาเดียวกัน" "หมายความว่าไง" ปัณณวิชญ์ถาม "ข้อได้เปรียบคือ เรามีเวลาเตรียมตัวและวางแผน แต่ข้อเสียเปรียบคือ เรายังไม่รู้ว่าเขามีแผนอะไรต่อไป และเขารู้ตัวหรือยังว่าเราเริ่มสงสัยเขาแล้ว" กัญญาวีร์อธิบาย "เราต้องระวังตัวให้มากขึ้น ทั้งในโลกออนไลน์และโลกจริง" "แล้วเราจะทำยังไงต่อ" ปัณณวิชญ์ถามอย่างกระตือรือร้น ความคิดที่จะแก้แค้นเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ แต่เขาก็รู้ดีว่าการกระทำโดยขาดสติ จะมีแต่ทำให้สถานการณ์แย่ลงไปกว่าเดิม "อย่างแรก เราต้องหาหลักฐานที่แข็งแรงกว่านี้ค่ะ" กัญญาวีร์กล่าว "หลักฐานที่มีอยู่ตอนนี้มันยังไม่มากพอที่จะเอาผิดเขาได้ตรงๆ เราต้องหาหลักฐานที่มัดตัวเขาได้จริงๆ ว่าเป็นเขาที่อยู่เบื้องหลังการปล่อยข่าว การปั่นราคา หรือการขโมยข้อมูล" "แล้วเราจะหาหลักฐานนั้นจากไหน" ปัณณวิชญ์ขมวดคิ้ว "ฉันคิดว่าเราต้องลองเจาะเข้าไปในระบบของบริษัทเขาดูค่ะ" กัญญาวีร์เอ่ยเสียงเบา "ฉันมีเพื่อนเก่าที่เคยทำงานด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์อยู่ เขาอาจจะพอช่วยเราได้ แต่เราต้องทำอย่างรอบคอบที่สุด เพราะถ้าเขาจับได้ เราอาจจะตกอยู่ในอันตรายที่ใหญ่กว่าเดิม" ปัณณวิชญ์มองหน้ากัญญาวีร์ เขาเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของเธอ เธอพร้อมที่จะเสี่ยงทุกอย่างเพื่อความจริง แม้ว่ามันจะอันตรายก็ตาม "ฉันจะช่วยเธอเอง" เขากล่าว "เราจะทำเรื่องนี้ไปด้วยกัน" "ขอบคุณค่ะ" กัญญาวีร์ยิ้มบางๆ "แต่มีอีกเรื่องหนึ่งที่ฉันเป็นห่วง" "เรื่องอะไร" "เรื่องของพงษ์" กัญญาวีร์กล่าว "ฉันไม่แน่ใจว่าเขาจะไว้ใจได้แค่ไหน เขาภักดีกับคุณมากก็จริง แต่ถ้าเขารู้เรื่องนี้ แล้วเกิดพลั้งปากพูดอะไรออกไป มันอาจจะทำให้แผนของเราพังได้หมด" ปัณณวิชญ์ครุ่นคิด "พงษ์เป็นคนตรงไปตรงมา เขาจะไม่เก็บความลับได้นานนักถ้าเขาเชื่อว่ามันเป็นเรื่องที่ควรเปิดเผย" "นั่นแหละค่ะที่ฉันกังวล" กัญญาวีร์ถอนหายใจ "บางทีเราอาจจะต้องหาทางกันเขาออกจากวงจรนี้ไปก่อน หรือไม่ก็... ทำให้เขาเชื่อว่าเรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าที่เห็น" "คงต้องคุยกับพงษ์อย่างจริงจังแล้วล่ะ" ปัณณวิชญ์กล่าว "แต่ก่อนอื่น ฉันอยากจะลองเข้าไปคุยกับนิรันดร์ดูก่อน" "คุณจะไปคุยกับเขาทำไม" กัญญาวีร์ถามด้วยความประหลาดใจ "ถ้าเขาเป็นคนทำจริงๆ การเผชิญหน้าตอนนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องฉลาด" "ฉันแค่อยากจะลองดู" ปัณณวิชญ์ตอบ "ฉันแค่อยากจะลองหาคำตอบจากปากเขาเอง อาจจะยังมีความเป็นไปได้ที่ฉันคิดผิดก็ได้" "แต่ถ้าเขาจับได้ว่าคุณกำลังสงสัยเขาอยู่ล่ะ" กัญญาวีร์ถามด้วยความเป็นห่วง "ฉันจะระวังตัวให้ดีที่สุด" ปัณณวิชญ์ยืนยัน "ฉันจะไปแบบไม่มีพิรุธ และจะพยายามหาทางพูดคุยแบบสบายๆ เพื่อสังเกตปฏิกิริยาของเขา" กัญญาวีร์มองปัณณวิชญ์อยู่นาน เธอเห็นความเด็ดเดี่ยวและบางทีก็อาจจะเป็นความดื้อรั้นที่แฝงอยู่ในตัวเขา "ก็ได้ค่ะ แต่คุณต้องสัญญานะว่าถ้ามีอะไรผิดปกติแม้แต่นิดเดียว คุณจะรีบถอยออกมาทันที" "สัญญา" ปัณณวิชญ์รับปาก "แล้วก็... อย่าลืมเรื่องการรักษาความปลอดภัยในโลกออนไลน์ด้วยนะคะ" กัญญาวีร์เตือน "เราไม่รู้ว่าเขามีช่องทางสอดแนมเราได้มากแค่ไหน" "เข้าใจแล้ว" ปัณณวิชญ์พยักหน้า เขารู้สึกว่ากำแพงที่เคยมีระหว่างเขากับกัญญาวีร์กำลังค่อยๆ จางหายไป ความร่วมมือนี้กำลังทำให้พวกเขากล้าหาญขึ้น และมองเห็นหนทางที่จะผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้ "เอาล่ะ" กัญญาวีร์ลุกขึ้นยืน "ฉันจะลองติดต่อไปหาเพื่อนของฉันดูนะคะ หวังว่าเขาจะพอช่วยอะไรเราได้บ้าง" "ขอบคุณนะกัญญาวีร์" ปัณณวิชญ์พูดจากใจจริง "ฉันไม่รู้จะทำยังไงถ้าไม่มีเธอ" กัญญาวีร์หันมายิ้มให้เขา "เรากำลังผ่านเรื่องยากลำบากไปด้วยกันค่ะ ปัณณวิชญ์" แม้จะได้รับคำมั่นสัญญาจากกัญญาวีร์ แต่ปัณณวิชญ์ก็ยังคงรู้สึกไม่สบายใจ เขาเดินออกจากห้องของกัญญาวีร์มาอย่างเงียบๆ ภาพของนิรันดร์ที่กำลังยิ้มให้เขาเมื่อไม่นานมานี้ ยังคงฉายชัดอยู่ในความทรงจำ มันยากเหลือเกินที่จะเชื่อว่าคนที่เขาเคยไว้ใจ กลับกลายเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังแผนการร้ายทั้งหมด เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดดูโปรไฟล์ปลอมของ 'อันนา' ซึ่งเป็นตัวตนของเขาในโลกออนไลน์ ภาพถ่ายสาวสวยที่เขาแอบอัดมาจากอินเทอร์เน็ตยังคงเป็นหน้าเป็นตาให้กับเขาอยู่เสมอ เขาไม่รู้ว่าต่อไปนี้ ตัวตนของอันนาจะยังคงอยู่ได้อีกนานแค่ไหน เมื่อความจริงกำลังจะค่อยๆ เปิดเผยออกมา "ฉันต้องหาคำตอบให้ได้" ปัณณวิชญ์พึมพำกับตัวเอง เขาเดินไปที่รถ และสตาร์ทเครื่องยนต์ มุ่งหน้าไปยังจุดนัดพบที่เขากำหนดไว้กับนิรันดร์ เขาจะไม่ยอมให้เรื่องนี้จบลงง่ายๆ ถ้าหากนิรันดร์เป็นคนทำจริงๆ เขาจะต้องเผชิญหน้ากับผลของการกระทำของตัวเอง ถนนในเมืองยามค่ำคืนเต็มไปด้วยแสงสี เสียงแตรที่ดังเป็นระยะๆ ทำให้ปัณณวิชญ์ยิ่งรู้สึกสับสน ความขัดแย้งในใจของเขากำลังถาโถมเข้ามา เขาไม่แน่ใจว่าการตัดสินใจของเขาในครั้งนี้ ถูกต้องหรือไม่ แต่เขาก็เชื่อมั่นว่า การเผชิญหน้ากับความจริง คือหนทางเดียวที่จะนำพาไปสู่การแก้ไขปัญหา "ขอให้ฉันคิดผิดทีเถอะ" ปัณณวิชญ์ภาวนาในใจ ขณะที่รถของเขากำลังเคลื่อนตัวไปตามท้องถนน ภาพของใบหน้าของนิรันดร์ เพื่อนรักที่แสนดี วนเวียนอยู่ในหัวเขา เขายังคงหวังว่าจะมีคำอธิบายอื่น ที่ไม่ใช่การหักหลังอันโหดร้ายเช่นนี้