เพียงขวัญเดินออกมาจากห้องน้ำของร้านดอกไม้ด้วยรอยยิ้มที่ฉายชัด ใบหน้าของเธอเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า ชุดเดรสสีฟ้าอ่อนพลิ้วไหวราวกับสายน้ำ ช่วยขับผิวขาวผ่องให้ดูนวลเนียนยิ่งขึ้น เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในอก ค่ำคืนนี้คือค่ำคืนที่เธอรอคอย วันเกิดของอธิป ชายหนุ่มที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตของเธอด้วยสีสันและความหมาย "เอาล่ะ เพียงขวัญ เธอทำได้" เธอกระตุ้นตัวเองอีกครั้ง พลางยกมือขึ้นสัมผัสแก้มที่เริ่มมีเลือดฝาดระเรื่อ ดวงตาของเธอทอดมองออกไปนอกร้าน เห็นผู้คนกำลังจับจ่ายซื้อของในยามเย็น แสงไฟจากร้านค้าเริ่มเปิดสว่างไสว สร้างบรรยากาศอบอุ่นให้กับเมือง เสียงหัวเราะของผู้คนดังแว่วมาเป็นระยะๆ แต่ในใจของเธอมีเพียงภาพใบหน้าของอธิป เธอเดินไปหยิบช่อดอกไม้กุหลาบสีแดงสดที่เธอจัดเตรียมไว้เป็นพิเศษ มันเป็นช่อที่ใหญ่กว่าปกติเล็กน้อย และเธอได้สอดแทรกดอกไม้ชนิดอื่นๆ ที่มีความหมายพิเศษเข้าไปด้วยอย่างตั้งใจ แต่ละดอกไม้ถูกเลือกสรรมาอย่างดี ราวกับจะสื่อสารความรู้สึกที่เธอมีต่อเขา แทนคำพูดที่อาจจะเอ่อล้นจนพรั่งพรูออกมาไม่หมด "คุณอธิปคะ" เธอเอ่ยเรียกชื่อเขาในใจ พลางก้มลงมองช่อดอกไม้ในมือ "ขอให้มีความสุขมากๆ ในวันนี้นะคะ" เสียงเพลงบรรเลงเบาๆ ดังมาจากลำโพงในร้าน สร้างบรรยากาศที่โรแมนติกยิ่งขึ้น เพียงขวัญเดินไปที่เคาน์เตอร์ จัดดอกไม้ที่เหลือให้เข้าที่อีกครั้ง ก่อนจะหันกลับมามองประตูร้าน เธอกะพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่หยาดน้ำตาแห่งความปิติที่กำลังจะไหลริน "อีกไม่กี่นาทีแล้วสินะ" เธอพึมพำกับตัวเอง "หวังว่าเขาจะชอบนะ" เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูหน้าจอ แสงไฟจากหน้าจอส่องสะท้อนเข้าไปในดวงตาของเธอ เธอเลื่อนดูรูปภาพของอธิปที่เธอได้บันทึกไว้ รูปภาพแต่ละรูปเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ดวงตาที่เป็นประกาย และความอบอุ่นที่แผ่ออกมา ภาพเหล่านั้นคือสิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอพองโตทุกครั้งที่ได้เห็น "คุณอธิป... เขาเปลี่ยนชีวิตของฉันไปจริงๆ" ทันใดนั้น เสียงกระดิ่งที่ประตูร้านก็ดังขึ้น เป็นสัญญาณบ่งบอกว่ามีลูกค้าเข้ามา เพียงขวัญสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นยิ้มแย้ม เธอเงยหน้าขึ้นมอง และหัวใจของเธอก็เต้นระรัวแรงขึ้นเมื่อเห็นร่างสูงโปร่งของอธิปยืนอยู่ตรงหน้า "อธิป!" เธออุทานออกมาเบาๆ โดยไม่รู้ตัว อธิปดูประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นเธออยู่ในชุดที่ดูพิเศษกว่าทุกวัน ดวงตาของเขากวาดมองสำรวจเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะคลี่รอยยิ้มกว้างออกมา "เป็นไงบ้างครับ วันเกิดผม" เขาเอ่ยถามเสียงทุ้ม นัยน์ตาเป็นประกาย เพียงขวัญรีบเดินเข้าไปหาเขา ยื่นช่อดอกไม้ให้ พร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่นที่สุดที่เธอเคยมีให้ "สุขสันต์วันเกิดนะคะคุณอธิป" เธอพูดเสียงหวาน "นี่ค่ะ ของขวัญชิ้นพิเศษจากฉัน" อธิปรับช่อดอกไม้ไปอย่างนุ่มนวล ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของเธอ เต็มไปด้วยความรู้สึกที่พูดออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ เขาใช้เวลาสักพักในการชื่นชมความงามของดอกไม้ในมือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเธออีกครั้ง "สวยมากเลยครับ เพียงขวัญ สวยเหมือนคนให้เลย" เขาชมอย่างจริงใจ "ขอบคุณมากนะ" "ฉันดีใจที่คุณชอบค่ะ" เธอตอบ รู้สึกแก้มร้อนผ่าว "ผมว่าเราคงต้องฉลองกันหน่อยแล้ว" อธิปกล่าว พลางก้าวเข้ามาใกล้อีกนิด "วันนี้ผมตั้งใจจะพาคุณไปที่ไหนสักแห่ง" "ที่ไหนคะ" เพียงขวัญถามอย่างสงสัย "เป็นที่ที่ผมอยากให้คุณเห็น" อธิปตอบ พลางยื่นมือมาประคองใบหน้าของเธอแผ่วเบา "แต่ก่อนอื่น... ผมมีอะไรจะให้คุณเหมือนกัน" เขาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่คอออก แล้วดึงสร้อยคอเส้นเล็กที่ซ่อนอยู่ข้างในออกมา สร้อยเส้นนั้นมีจี้รูปดอกทานตะวันเล็กๆ ที่เปล่งประกายระยิบระยับ "นี่ครับ ของขวัญวันเกิดของผม... มอบให้คุณ" เขาพูด พลางสวมสร้อยคอเส้นนั้นให้กับเธออย่างบรรจง เพียงขวัญเบิกตากว้าง มองสร้อยคอที่ประดับอยู่บนลำคอระหงของเธอ ดอกทานตะวัน... สัญลักษณ์แห่งความสุข ความสดใส และการมองโลกในแง่ดี มันคือดอกไม้ที่เธอชื่นชอบมากที่สุด "ดอกทานตะวัน..." เธอเอ่ยเสียงแผ่ว พลางยกมือขึ้นสัมผัสจี้ "ใช่ครับ ผมจำได้ว่าคุณเคยบอกว่าชอบดอกทานตะวัน" อธิปยิ้ม "ผมหวังว่ามันจะทำให้คุณนึกถึงผมเสมอ ทุกครั้งที่ได้มอง" "ขอบคุณค่ะ อธิป" เพียงขวัญกล่าว "ฉันชอบมันมากจริงๆ" "ดีแล้วครับ" เขาว่า พลางดึงเธอเข้ามากอดเบาๆ "ตอนนี้เราไปฉลองกันดีกว่านะ" เพียงขวัญพยักหน้า รับรู้ถึงความสุขที่เอ่อล้นในหัวใจ ความรู้สึกอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เธอกอดตอบอธิปแน่น รู้สึกปลอดภัยและมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน