หลังจากได้ข้อมูลอันน่าตกใจจากชานนท์ พิมพ์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบของเธอพลิกคว่ำ โลกธุรกิจที่เธอเคยคิดว่าซับซ้อนอยู่แล้ว กลับกลายเป็นเพียงฉากหน้าของโลกอีกใบที่เต็มไปด้วยความลับ ความแค้น และการทรยศหักหลัง "คุณแน่ใจนะคะว่าข้อมูลที่คุณให้มาถูกต้อง" พิมพ์ถามชานนท์อีกครั้ง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล "ผมแน่ใจ" ชานนท์ตอบเสียงหนักแน่น "คนที่เรากำลังพูดถึง... เป็นคนที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในวงการใต้ดินของประเทศนี้ เขากุมความลับของใครหลายคนไว้ และเป็นคนที่มีเครือข่ายกว้างขวาง" "แล้วทำไมเขาถึงฆ่าคุณวิชัยล่ะคะ" "วิชัย... เขาเป็นคนของฉัน" ชานนท์พูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงความเจ็บปวด "เขาแอบติดต่อฉันอยู่เงียบๆ เพื่อให้ข้อมูลเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของแก๊งพวกนั้น แต่ดูเหมือนว่าเขาจะพลาดอะไรบางอย่างไป" "คุณวิชัยเคยเป็นอดีตคนสนิทของหัวหน้าแก๊งคนก่อนใช่ไหมคะ" พิมพ์ซักไซ้ "ใช่... และเขาก็รู้เรื่องราวในอดีตของฉันดี" ชานนท์ตอบ "การที่เขาถูกฆาตกรรม น่าจะเป็นเพราะเขากำลังจะเปิดเผยความจริงบางอย่างให้ฉัน หรือไม่ก็... เขากำลังจะถูกกำจัดโดยคนของแก๊งที่รู้ว่าเขากำลังจะหักหลัง" "แล้วใครคือหัวหน้าแก๊งคนปัจจุบันคะ" ชานนท์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง "มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อน... คนที่กุมอำนาจอยู่ในตอนนี้ คือคนที่เคยเป็นมือขวาของหัวหน้าเก่า แต่เขาก็ไม่ได้มีอำนาจแท้จริง" "หมายความว่ายังไงคะ" "มีคนอีกคนที่อยู่เบื้องหลัง คนที่คอยชักใยทุกอย่าง" ชานนท์อธิบาย "คนๆ นั้น... เป็นคนที่อันตรายที่สุด" "คุณพอจะบอกได้ไหมคะว่าคนๆ นั้นเป็นใคร" พิมพ์ถามอย่างมีความหวัง ชานนท์ส่ายหน้า "ผมยังไม่แน่ใจ... แต่ผมกำลังสืบหาอยู่" หลังจากบทสนทนาอันตึงเครียด พิมพ์ก็เดินทางกลับไปยังกองบรรณาธิการของสยามไทมส์ เธอรู้สึกสับสนและหนักใจกับข้อมูลที่ได้รับมา มันเกินกว่าที่เธอจะประมวลผลได้ในทันที "พิมพ์ เป็นอะไรไป หน้าซีดเชียว" คมสันทัก เมื่อเห็นพิมพ์เดินเข้ามาในออฟฟิศ "หนู... หนูเจอเรื่องที่ไม่คาดคิดเลยค่ะพี่" พิมพ์ตอบเสียงสั่น "เจออะไรมา เล่าให้ฟังหน่อยสิ" คมสันถามอย่างเป็นห่วง พิมพ์เล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เธอได้ยินจากชานนท์ให้คมสันฟังอย่างละเอียด ตั้งแต่อดีตอันมืดมนของตระกูลชานนท์ ไปจนถึงความเชื่อมโยงของเหยื่อกับแก๊งอิทธิพลเก่าแก่ คมสันฟังอย่างตั้งใจ เมื่อพิมพ์เล่าจบ เขาก็เงียบไปครู่หนึ่ง "โห... เรื่องมันใหญ่กว่าที่เราคิดไว้นะพิมพ์" คมสันกล่าวในที่สุด "ถ้าเรื่องที่ชานนท์เล่าเป็นความจริงทั้งหมด นี่อาจจะเป็นคดีฆาตกรรมที่เกี่ยวพันกับเรื่องราวในอดีตที่ซับซ้อนที่สุดเท่าที่เคยมีมา" "หนูไม่รู้ว่าจะเชื่อเขาได้แค่ไหนค่ะพี่" พิมพ์สารภาพ "แต่เขาก็ให้ข้อมูลที่เป็นรูปธรรมมาหลายอย่างนะคะ" "เราต้องหาทางตรวจสอบข้อมูลเหล่านั้น" คมสันกล่าว "ถ้าชานนท์พูดจริง คนที่อยู่เบื้องหลังแก๊งอิทธิพลพวกนั้น ก็น่าจะเป็นเป้าหมายต่อไปของเขา" "แล้วเราจะเริ่มจากตรงไหนดีคะ" "อย่างแรก... เราต้องพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลที่ชานนท์สงสัยว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง" คมสันเสนอแนะ "ลองค้นหาในฐานข้อมูลของเรา หรือสอบถามจากแหล่งข่าวเก่าๆ ดู อาจจะมีใครสักคนที่พอจะให้เบาะแสได้" "แต่ถ้าคนๆ นั้นมีอำนาจมากจริงๆ การเข้าใกล้เขาอาจจะเป็นอันตรายได้นะคะ" พิมพ์กังวล "พี่รู้... แต่นี่คือหน้าที่ของเรา พิมพ์" คมสันพูดปลอบใจ "เราต้องระวังตัวให้มากที่สุด แต่เราก็หยุดสืบหาความจริงไม่ได้" ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของพิมพ์ก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดู เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย "ฮัลโหลค่ะ" พิมพ์รับสาย "คุณพิมพ์ใช่ไหมครับ" เสียงทุ้มต่ำดังมาจากปลายสาย "ใช่ค่ะ นี่ใครคะ" "ผม... เป็นเพื่อนเก่าของคุณชานนท์ครับ" ชายคนนั้นกล่าว "ผมได้ยินว่าคุณกำลังสืบหาเรื่องคดีฆาตกรรมบนตึกสกายทาวเวอร์ ผมมีข้อมูลบางอย่างที่อาจจะเป็นประโยชน์กับคุณ" พิมพ์เงียบไปครู่หนึ่ง "ข้อมูลเกี่ยวกับอะไรคะ" "เกี่ยวกับบุคคลที่ชานนท์กำลังตามหาอยู่" ชายคนนั้นตอบ "และผมก็มีเรื่องที่อยากจะเตือนคุณเกี่ยวกับชานนท์ด้วย" "เตือนเรื่องอะไรคะ" พิมพ์ถามอย่างร้อนรน "พรุ่งนี้... ผมจะเข้าไปพบคุณที่กองบรรณาธิการของคุณ" ชายคนนั้นกล่าว "แต่ก่อนอื่น... คุณต้องรับปากผมอย่างหนึ่ง" "อะไรคะ" "คุณต้องไม่บอกเรื่องที่ผมจะมาหาคุณให้ใครฟังเด็ดขาด แม้กระทั่งคุณชานนท์" พิมพ์รู้สึกถึงคลื่นความเย็นที่แล่นผ่านสันหลัง เธอไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อชายคนนี้หรือไม่ แต่เขาก็อ้างว่ามีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องที่เธอกำลังสืบหาอยู่ "ตกลงค่ะ" พิมพ์ตอบรับอย่างจำใจ "แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะคะ" หลังจากวางสาย พิมพ์ก็หันไปมองคมสัน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความหวัง ความหวาดกลัว และความสงสัย "มีอะไรเหรอพิมพ์" คมสันถาม "จะมีคนเข้ามาหาหนูพรุ่งนี้ค่ะพี่ เขาบอกว่ามีข้อมูลเกี่ยวกับคนที่ชานนท์กำลังตามหาอยู่... แล้วก็บอกให้หนูระวังชานนท์ด้วย" พิมพ์เล่า คมสันเลิกคิ้ว "ระวังชานนท์? ทำไมล่ะ" "หนูไม่รู้ค่ะพี่ แต่เขาขอให้หนูเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ" คมสันพยักหน้าอย่างครุ่นคิด "ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะยิ่งซับซ้อนขึ้นไปอีกนะพิมพ์" พิมพ์พยักหน้าเห็นด้วย เธอรู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังก้าวเข้าไปสู่ใจกลางของอันตรายที่มองไม่เห็น แต่เธอก็ไม่สามารถถอยกลับได้อีกต่อไปแล้ว ความจริงที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลังเงาจันทร์สีเลือด กำลังรอคอยเธออยู่