การฝึกฝนของแทนเริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจัง เขาใช้เวลาหลายวันไปกับการเรียนรู้วิธีการควบคุมพลังแห่งแสงสว่างภายใต้การชี้แนะของคาริม พวกเขาเดินทางไปยังส่วนต่างๆ ของผืนป่า เพื่อทำความเข้าใจถึงลักษณะเฉพาะของแต่ละพื้นที่ และวิธีการเยียวยาที่แตกต่างกันไป “แต่ละแห่งล้วนมีบาดแผลที่ไม่เหมือนกัน” คาริมอธิบาย ขณะที่พวกเขากำลังยืนอยู่ริมหน้าผาที่เคยเกิดดินถล่มครั้งใหญ่ “บางแห่งต้องการการเติมเต็มพลังงานที่สูญเสียไป บางแห่งต้องการการปรับสมดุล บางแห่งก็ต้องการการปลดปล่อยพลังงานที่ถูกกักขังไว้อย่างไม่ถูกต้อง” แทนพยักหน้า เขามองลงไปยังหุบเขาเบื้องล่างที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกโศกเศร้าที่แผ่ซ่านออกมาจากบริเวณนั้น “ข้าจะลองดู” แทนกล่าว เขายกแขนซ้ายขึ้น ปลายนิ้วของเขาสัมผัสกับรอยสักรูปดวงดาวที่บัดนี้ดูเหมือนจะเรืองรองขึ้นเมื่อเขาตั้งสมาธิ เขาหลับตาลง และนึกถึงความปรารถนาที่จะเยียวยา นึกถึงความหวังที่จะเห็นผืนป่ากลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง แสงสีขาวบริสุทธิ์ค่อยๆ แผ่กระจายออกมาจากรอยสัก และไหลผ่านร่างของเขาลงไปยังพื้นดิน แทนรู้สึกถึงการสั่นสะเทือนเล็กน้อยใต้ฝ่าเท้า ลมที่พัดผ่านใบหน้าของเขาก็ดูเหมือนจะอ่อนโยนลง เสียงนกร้องที่เคยเงียบเหงาไป บัดนี้เริ่มดังแว่วมาเป็นระยะ “เจ้าทำได้ดีมาก” คาริมเอ่ยชม “เจ้ากำลังสื่อสารกับผืนป่า และส่งพลังแห่งการเยียวยาออกไป” “ข้ารู้สึกถึง... ความเหนื่อยล้า” แทนกล่าว เขารู้สึกถึงพลังงานในร่างกายที่ถูกใช้ไปอย่างมาก “นั่นเป็นเรื่องปกติ” คาริมยิ้ม “การใช้พลังนี้ต้องอาศัยการฝึกฝน และการรักษาพลังชีวิตของตนเอง เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะพักผ่อน และเติมพลังให้ตัวเองด้วย” วันเวลาผ่านไป แทนเริ่มคุ้นเคยกับการใช้พลังมากขึ้น เขาสามารถทำให้พืชที่เหี่ยวเฉากลับมามีชีวิตชีวา ทำให้ลำธารที่แห้งเหือดเริ่มมีน้ำไหล และช่วยให้สัตว์ป่าที่บาดเจ็บฟื้นตัวได้ “ท่านรู้ไหม” แทนกล่าวกับคาริม ขณะที่พวกเขากำลังนั่งพักผ่อนอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ที่เขารักษาไว้ “ข้าเคยคิดว่า การค้นพบวัตถุโบราณคือเป้าหมายสูงสุดของชีวิตนักโบราณคดี แต่บัดนี้ ข้าคิดว่า การรักษาและปกป้องสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้น คือสิ่งที่เติมเต็มชีวิตของข้าได้มากกว่า” คาริมมองแทนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “เจ้าเติบโตขึ้นมาก แทน ข้าภูมิใจในตัวเจ้า” “แล้วท่านล่ะครับ? ท่านจะทำอะไรต่อไป?” แทนถาม “ข้าจะอยู่ที่นี่” คาริมตอบ “คอยช่วยเหลือเจ้า และคอยปกป้องผืนป่าแห่งนี้ในฐานะผู้ดูแล” “แต่ท่านเคยบอกว่า หน้าที่นี้จะเป็นของข้า?” “หน้าที่ในการควบคุมพลังงานและเยียวยาผืนป่าจะเป็นของเจ้า” คาริมอธิบาย “แต่ข้าจะยังคงอยู่ เพื่อเป็นที่ปรึกษา และเป็นผู้พิทักษ์ในอีกรูปแบบหนึ่ง ข้าจะคอยดูแลให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งใดมารบกวนความสงบสุขของเจ้า และของผืนป่าแห่งนี้” แทนพยักหน้า เขาเข้าใจความหมายของคาริม “แล้วเรื่องราวของชนเผ่าที่ถูกลืมเล่า?” แทนถาม “ท่านบอกว่าคำสาปนี้ถูกสร้างขึ้นโดยบรรพชนของท่าน เพื่อปกป้องพลังงานจากผู้ไม่หวังดี” “ใช่” คาริมตอบ “แต่เรื่องราวเหล่านั้นได้ถูกเล่าขานต่อกันมาในหมู่ผู้พิทักษ์รุ่นสู่รุ่น เพื่อเตือนสติไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย” “ข้าคิดว่า... ข้าควรจะบันทึกเรื่องราวเหล่านี้ไว้” แทนกล่าว “เผื่อว่าวันหนึ่งจะมีใครที่เข้าใจผิด หรือพยายามจะแสวงหาประโยชน์จากพลังนี้อีก” “นั่นเป็นความคิดที่ดี” คาริมเห็นด้วย “เจ้ามีทั้งความรู้ทางวิชาการ และพลังที่เจ้าได้รับมา เจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดที่จะเล่าเรื่องราวนี้ และเตือนสติคนรุ่นต่อไป” ทันใดนั้น แสงจันทร์ที่ส่องลงมาบนพื้นดินก็ดูเหมือนจะสว่างไสวขึ้นอย่างผิดปกติ รอบตัวของแทนและคาริม อากาศเริ่มสั่นไหว และเกิดประกายแสงระยิบระยับขึ้น “เกิดอะไรขึ้น?” แทนถามด้วยความตกใจ “นั่นคือ... การตอบรับ” คาริมกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “ผืนป่า... มันกำลังตอบรับคำสัญญาของเจ้า” แทนมองไปรอบตัว เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่กำลังไหลเวียนไปทั่วบริเวณนั้น มันไม่ใช่พลังงานที่รุนแรง แต่เป็นพลังงานที่อบอุ่น และเปี่ยมไปด้วยความหวัง เขามองไปที่รอยสักรูปดวงดาวบนแขนของเขา มันเปล่งแสงสีขาวบริสุทธิ์เจิดจ้า และเขารู้สึกถึงพลังที่หลั่งไหลเข้ามาในตัวเขาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “ข้า... ข้าจะปกป้องผืนป่าแห่งนี้” แทนกล่าว ด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ “ข้าจะรักษาบาดแผลของมัน และจะทำให้ผืนป่าแห่งนี้กลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง” เมื่อเขาพูดจบ แสงสว่างที่เปล่งประกายรอบตัวก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น และค่อยๆ จางหายไป ทิ้งไว้เพียงความสงบ และความรู้สึกถึงความหวังที่เต็มเปี่ยม คาริมมองแทนด้วยรอยยิ้ม “ข้าได้เห็นแล้ว... การเริ่มต้นใหม่ของผืนป่า” แทนก้าวไปข้างหน้า เขารู้สึกถึงความผูกพันที่แน่นแฟ้นกับผืนป่าแห่งนี้ ราวกับว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของมัน และผืนป่าก็เป็นส่วนหนึ่งของเขา “ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง” แทนกล่าว “ข้ารู้” คาริมตอบ “และข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ” ทั้งสองมองหน้ากัน ด้วยความเข้าใจและความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นจากเหตุการณ์มากมายที่ได้เผชิญร่วมกัน ในที่สุด คำสาปแห่งผืนป่าต้องห้าม ก็ได้แปรเปลี่ยนเป็นสัญญาแห่งแสงสว่าง ที่จะนำพาชีวิตใหม่มาสู่ผืนป่าอันเก่าแก่แห่งนี้.