หลายวันผ่านไปอย่างเชื่องช้า ความหวังของนาราก็เริ่มจางลงไปทุกที วันๆ หนึ่งของเธอหมดไปกับการรอคอยข่าวสาร และการทบทวนเอกสารต่างๆ เกี่ยวกับภูผา บิดาของเธอก็ดูจะเหน็ดเหนื่อยและเคร่งเครียดมากขึ้นทุกวัน การติดต่อกับ 'ท่านประธาน' ดูเหมือนจะไม่ได้ผลมากนัก และข้อมูลจากแหล่งข่าวก็ยังคงมีน้อยนิด "พ่อคะ...มีข่าวคราวอะไรบ้างไหมคะ?" นาราถามบิดาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ขณะที่ทั้งสองนั่งรับประทานอาหารเช้าด้วยกัน บิดาถอนหายใจยาว "ยัง...ยังไม่มีอะไรคืบหน้าเลยนารา" ท่านตอบ "พ่อพยายามเต็มที่แล้ว...แต่กลุ่ม 'เงา' พวกนั้น...เหมือนจะหายไปในอากาศ" "แล้ว...เราจะรออีกนานแค่ไหนคะ?" นารากลั้นน้ำตา "หนู...หนูกลัวว่า..." "พ่อรู้" บิดาเห็นแววตาที่สั่นไหวของลูกสาว จึงรีบเอื้อมมือมาจับมือเธอไว้ "พ่อรู้ว่าหนูเป็นห่วงภูผามาก...แต่เราต้องเข้มแข็งนะ...อย่างน้อย...เราก็รู้ว่าภูผาไม่ได้หายตัวไปเฉยๆ...เขามีความเชื่อมโยงกับอดีตของพ่อ...ซึ่งนั่นอาจจะเป็นเบาะแสสำคัญ" "แต่...ถ้ามันอันตรายเกินไปล่ะคะ?" นาราถามอย่างหวาดหวั่น "ถ้าเราไปยุ่งเกี่ยวกับพวกนั้น...แล้วมันจะยิ่งทำให้สถานการณ์ของภูผาแย่ลงกว่าเดิมล่ะคะ?" "นั่นเป็นความเสี่ยงที่เราต้องยอมรับ" บิดาตอบอย่างหนักแน่น "พ่อไม่เคยคิดที่จะปล่อยให้ภูผาเผชิญหน้ากับอันตรายเพียงลำพัง...พ่อจะหาทางช่วยเขา...ไม่ว่ามันจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม" "แล้ว...พ่อจะทำยังไงต่อไปคะ?" นาราถาม "พ่อจะลองติดต่อกับเพื่อนเก่าของพ่ออีกคน" บิดาอธิบาย "เขาเคยทำงานใกล้ชิดกับพ่อในอดีต...และน่าจะมีข้อมูลเกี่ยวกับกลุ่ม 'เงา' มากกว่าคนอื่นๆ...แต่เขาเองก็เป็นคนที่ค่อนข้างระวังตัว...และอาจจะยากที่จะขอความร่วมมือ" "หนูไปด้วยได้ไหมคะพ่อ?" นารารีบถาม บิดาชะงักไปเล็กน้อย "นารา...เรื่องนี้อาจจะอันตราย..." "หนูอยากไปด้วยค่ะพ่อ" นาราตอบเสียงหนักแน่น "หนูอยากช่วย...และหนูอยากเจอคนที่เคยรู้จักภูผา" บิดาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ก็ได้...ถ้าหนูยืนยัน...แต่หนูต้องเชื่อฟังพ่อทุกอย่างนะ...และต้องระมัดระวังตัวให้มากที่สุด" "หนูสัญญาค่ะ" นาราตอบอย่างมั่นใจ บ่ายวันนั้น บิดาของนาราก็พาเธอเดินทางไปยังอีกมุมหนึ่งของเมืองหลวง ที่ซึ่งซ่อนเร้นอยู่ท่ามกลางตึกระฟ้าสูงเสียดฟ้า เป็นออฟฟิศเล็กๆ ที่ดูธรรมดาแต่แฝงไปด้วยความลึกลับ ชายวัยกลางคนรูปร่างสันทัด นัยน์ตาคมกริบ นั่งรออยู่แล้ว เขาคือ 'คุณวิทย์' เพื่อนเก่าของบิดา "สมชาย...ไม่ได้เจอกันนานนะ" คุณวิทย์ทักทายบิดาของนาราด้วยรอยยิ้มบางๆ "ไม่ได้เจอหน้าลูกสาวเลย...โตเป็นสาวแล้วนะ" "วิทย์...ขอบใจที่ให้โอกาสเรานะ" บิดาของนาราตอบ "วันนี้...เรามีเรื่องสำคัญที่อยากจะปรึกษา" บทสนทนาเริ่มต้นขึ้นด้วยการพูดคุยเรื่องทั่วไป แต่ไม่นาน บิดาของนาราก็วกเข้าสู่เรื่องที่เขากังวล "วิทย์...ฉันกำลังมีปัญหา...เกี่ยวกับลูกชายของเพื่อนเก่า...ชื่อภูผา" บิดาของนารากล่าว "เขาหายตัวไปอย่างลึกลับ...และฉันสงสัยว่า...มันอาจจะเกี่ยวข้องกับ..." "กับกลุ่ม 'เงา' ใช่ไหม?" คุณวิทย์พูดขัดขึ้นมา ดวงตาของเขาฉายแววรู้ทัน "สมชาย...ฉันรู้อยู่แล้วว่าวันหนึ่งเรื่องนี้จะต้องกลับมาอีก" บิดาของนาราพยักหน้า "นายรู้เรื่องนี้มากแค่ไหน วิทย์?" คุณวิทย์ถอนหายใจยาว "มากพอที่จะรู้ว่า...ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว" ท่านมองไปที่นารา "แต่ดูเหมือนว่า...ลูกสาวของนาย...จะไม่ยอมหยุดแค่นี้" "หนูอยากช่วยภูผาค่ะ" นาราเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่น "หนู...หนูรักเขา" คุณวิทย์มองหน้านาราอย่างพิจารณา "ความรัก...เป็นแรงผลักดันที่ยิ่งใหญ่...แต่บางครั้ง...มันก็พาเราไปสู่ที่อันตรายได้เหมือนกัน" ท่านหันกลับไปมองบิดาของนารา "สมชาย...ฉันไม่แน่ใจว่า...ฉันจะช่วยอะไรนายได้มากนัก" "ฉันรู้ว่านายระมัดระวังตัว" บิดาของนาราตอบ "แต่ฉันก็หวังว่า...นายจะมีข้อมูลบางอย่าง...เกี่ยวกับที่อยู่ของภูผา...หรืออย่างน้อย...ก็เบาะแสว่า...พวก 'เงา' พวกนั้น...มักจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหน" คุณวิทย์เงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังชั่งใจ "สมชาย...กลุ่ม 'เงา' เป็นองค์กรที่ซับซ้อน...พวกเขาทำงานในหลายรูปแบบ...และมีเครือข่ายกว้างขวาง...การจะตามหาใครสักคน...ไม่ใช่เรื่องง่าย" "แต่ภูผา...เขามีข้อมูลบางอย่าง...ที่อาจจะเป็นอันตรายต่อพวกนั้น" บิดาของนาราเสริม "เขาอาจจะกำลังถูกบังคับให้เปิดเผยข้อมูล...หรืออาจจะถูกเก็บเงียบ" "ฉันเข้าใจ" คุณวิทย์พยักหน้า "สมชาย...มีอยู่ไม่กี่ที่...ที่พวก 'เงา' มักจะใช้เป็นฐานปฏิบัติการชั่วคราว...โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...ถ้ามันเป็นการกักตัวใครบางคน...ที่พวกเขาต้องการจะ 'พูดคุย' ด้วย" "ที่ไหนบ้าง?" บิดาของนาราถามอย่างใจจดใจจ่อ "มีอยู่สองแห่งที่ฉันพอจะนึกออก" คุณวิทย์กล่าว "แห่งแรก...คือโกดังร้างริมแม่น้ำ...แถบชานเมือง...ที่นั่นเคยเป็นที่ตั้งของธุรกิจผิดกฎหมายเก่าๆ...ตอนนี้ถูกทิ้งร้างไปแล้ว...แต่ก็มีข่าวลือว่า...มีคนลักลอบเข้าไปใช้เป็นที่ซ่องสุม" "แล้วอีกแห่งล่ะ?" นาราถาม "อีกแห่ง...ค่อนข้างอันตรายกว่า" คุณวิทย์กล่าวเสียงเบา "คือ...คฤหาสน์เก่าแก่...กลางป่าทึบ...ทางตอนเหนือของประเทศ...ที่นั่นมีข่าวลือมานานแล้วว่า...เป็นที่ของกลุ่มคนมีอิทธิพล...ที่ชอบทำงานแบบเงียบๆ...ไม่ให้เป็นที่สังเกต" "คฤหาสน์กลางป่า...?" บิดาของนาราพึมพำ "นั่นฟังดู...น่าสงสัยมาก" "ใช่...และที่นั่น...มักจะมีการขนส่งสินค้าที่ผิดกฎหมายอยู่บ่อยๆ" คุณวิทย์เสริม "ถ้าภูผาถูกพาไปที่นั่น...มันคงเป็นเรื่องที่ยากมากที่จะเข้าไปช่วยเหลือ" "เราจะไปที่โกดังร้างก่อน" บิดาของนาราตัดสินใจ "ถ้าไม่เจออะไร...เราค่อยไปที่คฤหาสน์" "ระวังตัวด้วยนะสมชาย" คุณวิทย์เตือน "ถ้าเกิดอะไรขึ้น...อย่าลังเลที่จะติดต่อฉัน...ถึงแม้ฉันจะช่วยได้ไม่มาก...แต่ฉันก็ยินดีที่จะให้ข้อมูลเท่าที่ฉันมี" ก่อนที่นาราและบิดาจะเดินทางกลับ คุณวิทย์ก็หยิบแผ่นซีดีเล็กๆ แผ่นหนึ่งยื่นให้กับบิดาของนารา "อันนี้...เป็นข้อมูลที่ฉันเก็บไว้...เกี่ยวกับกิจกรรมของกลุ่ม 'เงา' ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา...อาจจะมีประโยชน์" นารารู้สึกถึงความหวังที่เริ่มกลับมาอีกครั้ง แม้จะเป็นเพียงแสงริบหรี่ก็ตาม เธอรู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้จะไม่ง่าย และอันตรายก็รออยู่เบื้องหน้า แต่ภาพของภูผาก็ยังคงฉายชัดอยู่ในใจของเธอ "ภูผา...ฉันกำลังจะไปหาคุณนะ" นาราพึมพำกับตัวเองขณะที่นั่งอยู่บนรถยนต์ของบิดา มุ่งหน้าสู่ปลายทางที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน