ลมทะเลพัดเอื่อยๆ ยามค่ำคืน นำพาความเย็นฉ่ำมาเยือนหลังพายุเมื่อช่วงบ่ายสงบลง ปิ่นมุกและชานนท์อยู่ในชุดดำสนิทเพื่อพรางตัวให้กลมกลืนไปกับความมืดมิดของท้องทะเล พวกเขาอยู่บนเรือเล็กที่แล่นอย่างเงียบเชียบ ห่างจากชายฝั่งที่เคยเป็นจุดหมายของภารกิจเดิมไม่มากนัก เป้าหมายใหม่ของพวกเขาคือฐานลับใต้ทะเลที่ซ่อนตัวอยู่ลึกลงไปภายใต้โขดหินที่ทอดตัวยาวออกไปในทะเล "แน่ใจนะว่าเรามาถูกที่" ปิ่นมุกกระซิบถาม ดวงตาคู่สวยสอดส่ายมองไปรอบๆ บรรยากาศยามค่ำคืนทำให้ทุกสิ่งดูคลุมเครือและน่าสงสัยกว่าปกติ "ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะเข้าไปในรังโจรมากกว่าจะเข้าไปหาข้อมูล" ชานนท์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย "ไม่ต้องห่วง ในฐานะนักดำน้ำมืออาชีพ ฉันรู้จักเส้นทางใต้น้ำแถวนี้ดีพอสมควร คู่มือที่ได้มามันแม่นยำ ฉันเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับที่นี่มาก่อน แต่ไม่เคยคิดว่าจะได้มาเห็นกับตา" เขาเหลียวมองไปยังปิ่นมุก "เธอพร้อมแล้วใช่ไหม" "พร้อมเสมอ" ปิ่นมุกตอบเสียงหนักแน่น แม้ในใจจะมีความกังวลอยู่บ้าง เธอกำลังจะก้าวเข้าสู่โลกที่แตกต่างจากที่เธอคุ้นเคย โลกของข้อมูลลับ แผนการร้าย และอันตรายที่อาจคาดไม่ถึง "แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมพวกเขาถึงเลือกใช้ฐานใต้น้ำแบบนี้ มันน่าจะทั้งยากต่อการเข้าถึงและยากต่อการขนย้ายอะไรบางอย่างออกไป" "นั่นแหละคือประเด็น" ชานนท์ตอบ "การซ่อนตัวใต้น้ำแบบนี้คือวิธีที่ดีที่สุดในการหลีกเลี่ยงการตรวจจับจากดาวเทียมหรือการสอดแนมทางอากาศ อาจจะเป็นไปได้ว่าพวกเขากำลังทำอะไรที่ต้องการปกปิดเป็นความลับสุดยอดจริงๆ" เรือเล็กจอดลงอย่างแผ่วเบาใกล้กับแนวหิน ชานนท์เป็นคนแรกที่สวมอุปกรณ์ดำน้ำอย่างคล่องแคล่ว เขาช่วยปิ่นมุกเตรียมอุปกรณ์ของเธอ "จำที่ฉันบอกได้ไหม ระวังกระแสน้ำใต้นั้น มันแรงกว่าที่เห็นข้างบนเยอะ" "ฉันจำได้" ปิ่นมุกรับคำ เธอกำลังตรวจสอบชุดดำน้ำและถังอากาศอีกครั้ง ความตื่นเต้นเริ่มเข้ามาแทนที่ความกังวลทีละน้อย "แล้วเราจะเข้าไปทางไหน" "มีทางเข้าลับอยู่หลังกลุ่มปะการังสีน้ำเงิน" ชานนท์ชี้ไปยังบริเวณที่มืดมิดกว่าส่วนอื่น "มันเป็นช่องเล็กๆ ที่ถ้าไม่สังเกตดีๆ จะมองไม่เห็นเลย" ทั้งสองกระโดดลงสู่ผืนน้ำอย่างเงียบเชียบ ความเย็นของน้ำทะเลโอบล้อมร่างของพวกเขา ปิ่นมุกสูดหายใจลึกผ่านหน้ากาก เธอรู้สึกถึงอะดรีนาลีนที่หลั่งไหลไปทั่วร่างกาย การผจญภัยครั้งใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว พวกเขาดำน้ำลงไปตามทิศทางที่ชานนท์กำหนด แสงจากไฟฉายดำน้ำส่องสว่างไปข้างหน้า เผยให้เห็นโลกใต้ทะเลที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตหลากหลาย ชานนท์นำทางอย่างมั่นคง ปิ่นมุกตามติดอย่างใกล้ชิด เธอพยายามจดจำทุกรายละเอียด สภาพแวดล้อมใต้ทะเลที่นี่แตกต่างจากบริเวณซากเรืออับปางที่เธอเคยสำรวจอย่างสิ้นเชิง มีความรู้สึกถึงความไม่เป็นธรรมชาติบางอย่างแฝงอยู่ "ตรงนั้นไง" ชานนท์ส่งสัญญาณมือ ชี้ไปยังกลุ่มปะการังสีน้ำเงินที่เขาพูดถึง ช่องทางเข้าเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่เผยตัวออกมา มันมีขนาดพอดีสำหรับคนหนึ่งคนจะลอดผ่านไปได้ พวกเขาค่อยๆ ลอดผ่านช่องทางนั้นเข้าไป และสิ่งที่ปรากฏต่อสายตาคืออุโมงค์ใต้ทะเลที่มนุษย์สร้างขึ้น ผนังอุโมงค์เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก แสดงให้เห็นถึงความแข็งแรงและความตั้งใจในการก่อสร้างอย่างชัดเจน "เชื่อแล้วล่ะว่านี่ไม่ใช่แค่รังโจรธรรมดา" ปิ่นมุกอุทานเบาๆ ผ่านระบบสื่อสารในหมวกดำน้ำ "ตามที่คาดไว้" ชานนท์ตอบ "เป็นฐานปฏิบัติการใต้ทะเลที่ซับซ้อนพอสมควร" พวกเขาดำน้ำลึกเข้าไปในอุโมงค์เรื่อยๆ เมื่อยิ่งเข้าไปลึก ความรู้สึกกดดันใต้ทะเลก็ยิ่งมากขึ้น แต่สิ่งที่น่าแปลกใจคือมีแสงไฟสว่างจ้าลอดออกมาจากด้านหน้า ราวกับว่ามีอะไรบางอย่างกำลังทำงานอยู่ภายในนั้น "ดูเหมือนเราจะมาถึงเร็วเกินไป" ปิ่นมุกกล่าวอย่างระแวง "หรือว่าพวกเขาเตรียมพร้อมอยู่แล้ว" "ไม่น่าจะใช่" ชานนท์วิเคราะห์ "ปกติแล้วฐานแบบนี้จะพยายามซ่อนตัวให้มากที่สุด ถ้ามีใครเข้ามา พวกเขาควรจะรับรู้ได้ทันที แต่เราเข้ามาถึงนี่โดยไม่มีการเตือนภัยเลย" พวกเขาค่อยๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง จนกระทั่งอุโมงค์สิ้นสุดลง เผยให้เห็นห้องโถงขนาดใหญ่ที่อยู่ใต้ทะเล นี่คือใจกลางของฐานลับ ปิ่นมุกถึงกับตะลึงกับสิ่งที่เห็น ภาพตรงหน้าคือห้องทดลองขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์วิทยาศาสตร์อันทันสมัย และที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือ… มีแทงค์ขนาดใหญ่หลายใบตั้งเรียงรายอยู่ภายในห้องนั้น และในแทงค์เหล่านั้น… มีบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ "นั่นมันอะไรกัน" ปิ่นมุกถามเสียงสั่น เธอยกกล้องใต้น้ำขึ้นบันทึกภาพทุกอย่างที่เห็น "ฉันไม่รู้" ชานนท์ตอบ "แต่มันดูไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด" พวกเขาสังเกตการณ์จากมุมที่ซ่อนอยู่ พยายามรวบรวมข้อมูลให้ได้มากที่สุด ปิ่นมุกรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงกระดูก ไม่ใช่เพราะความเย็นของน้ำทะเล แต่เป็นเพราะความรู้สึกอันตรายที่คุกคามอยู่ตรงหน้า สิ่งที่พวกเขาค้นพบในคืนนี้อาจจะใหญ่กว่าที่คิดไว้มากนัก "เราต้องรีบไปรายงานเรื่องนี้" ปิ่นมุกกล่าว "ข้อมูลที่ได้จากที่นี่อาจจะช่วยหยุดยั้งอะไรบางอย่างได้" "ใจเย็นก่อน" ชานนท์ดึงแขนเธอไว้ "เราต้องแน่ใจว่าเราปลอดภัยก่อน การบุกเข้ามาในฐานลับแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ พวกเขาต้องมีมาตรการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดแน่ๆ" ขณะที่พวกเขากำลังจะถอนตัว เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน แสงสีแดงกะพริบไปทั่วห้องโถง "มีผู้บุกรุก! แจ้งหน่วยรักษาความปลอดภัย!" เสียงประกาศก้องดังขึ้น "แย่แล้ว! เราโดนจับได้แล้ว!" ชานนท์ตะโกน "เราต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!" ทั้งสองรีบหันหลังกลับ ดำน้ำกลับไปยังอุโมงค์ทางเข้าอย่างรวดเร็ว แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะสายเกินไป เสียงฝีเท้าและเสียงการเคลื่อนไหวของคนจำนวนมากดังมาจากด้านหลัง พวกเขากำลังถูกไล่ล่า