รอยร้าว...ที่ไม่อาจประสาน
เสียงไซเรนของรถตำรวจดังแผ่วเบาลงเมื่อรถเคลื่อนตัวออกไป ปลายฝนยังคงยืนนิ่งอยู่กลางห้องพักของเธอ หัวใจเต้นแรงด้วยความตกใจและสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
“คุณธนาถูกจับแล้วค่ะ!” ปลายฝนเอ่ยกับคิมหันด้วยน้ำเสียงที่ไม่เชื่อหูตัวเอง
คิมหันพยักหน้า “ใช่ครับ ผมได้เตรียมหลักฐานทั้งหมดไว้ให้เจ้าหน้าที่แล้ว”
“แล้ว... ใครคือคนที่มีอำนาจมากพอจะสั่งการให้คุณนพดลได้คะ?” ปลายฝนถาม น้ำเสียงยังคงสั่นเครือ
“นั่นคือคำถามที่สำคัญครับ” คิมหันตอบ “คุณธนาเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมที่ใหญ่กว่านั้น”
“เกมที่ใหญ่กว่า?” ปลายฝนทวนคำ “หมายความว่ายังไงคะ?”
“ผมสงสัยว่า... ธนาอาจจะกำลังถูกบีบบังคับจากใครบางคน” คิมหันอธิบาย “การกระทำของเขาต่อคุณ... มันดูเหมือนจะไม่ใช่เจตนาของเขาเองเสียทีเดียว”
“แต่... ฉันไม่เข้าใจค่ะ” ปลายฝนกล่าว “ถ้าเขาถูกบีบบังคับ แล้วทำไมเขาถึงต้องใส่ร้ายฉัน?”
“บางที... เพื่อปกป้องตัวเองก็ได้ครับ” คิมหันเดา “หรืออาจจะเป็นเพราะ... คนที่อยู่เบื้องหลังเขา ต้องการจะเล่นงานคุณทางอ้อม”
ปลายฝนรู้สึกราวกับว่าเธอกำลังถูกลากเข้าไปในวังวนที่ซับซ้อนเกินกว่าจะเข้าใจ “แล้ว... คุณธนาจะถูกลงโทษอย่างไรบ้างคะ?”
“แน่นอนว่าเขาต้องได้รับโทษในความผิดที่เขาก่อไว้” คิมหันตอบ “แต่ผมคิดว่า... เขาไม่ใช่คนที่น่าเป็นห่วงที่สุดในตอนนี้”
“หมายถึงใครคะ?” ปลายฝนถามทันที
“คนที่อยู่เบื้องหลังเขาครับ” คิมหันตอบ “คนที่กำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่”
ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนา ชมพู่ก็วิ่งเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“ปลายฝน! แกเห็นข่าวไหม!” ชมพู่ร้องถาม
“ข่าวอะไรคะ?” ปลายฝนถาม
“เรื่องของคุณธนา... แล้วก็... แล้วก็มีข่าวลือออกมาว่า... คุณธนากำลังจะเปิดเผยความลับบางอย่างเกี่ยวกับ ‘ใครบางคน’ ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมดนี้” ชมพู่เล่าด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“ใครบางคน?” ปลายฝนทวนคำ
“ใช่... และข่าวลือก็บอกว่า... คนๆ นั้น... อาจจะเป็นคนที่ช่วยชีวิตแกในคืนนั้น...” ชมพู่พูดพลางมองไปที่คิมหัน
ปลายฝนหันขวับไปมองคิมหันด้วยความตกใจ “หมายถึง... คุณคิมหันเหรอคะ?”
คิมหันหน้าซีดลงไปทันที เขาดูประหลาดใจกับข่าวลือนี้เช่นกัน
“เป็นไปไม่ได้!” คิมหันพูด “ผมไม่ได้... ผมไม่ได้เกี่ยวข้องกับแผนการของคุณธนา!”
“แต่ข่าวลือมันออกมาแบบนั้นจริงๆ ค่ะ!” ชมพู่ยืนยัน “เขาบอกว่า... คุณธนาเตรียมจะแฉคุณ!”
ปลายฝนรู้สึกใจสั่น เธอไม่รู้จะเชื่อใครดี ระหว่างคำพูดของธนาที่ดูเหมือนกำลังพยายามแก้ตัว หรือข่าวลือที่กำลังแพร่สะพัด
---
ขณะเดียวกัน ในห้องขังที่ถูกควบคุมอย่างเข้มงวด คุณธนาได้รับแจ้งว่ามีผู้มาเยี่ยม
เมื่อเขาเห็นใบหน้าของ ‘วิษณุ’ ผู้ช่วยคนสนิทของคิมหัน เขาก็รู้ได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
“มาทำไม?” ธนาถามเสียงห้วน
“ผมมาเพื่อยืนยันบางสิ่งครับคุณธนา” วิษณุพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ยืนยันอะไร?”
“ผมรู้ว่า... คุณไม่ได้เป็นคนวางแผนทั้งหมด” วิษณุเปิดประเด็น “คุณเป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง... หมากที่ถูกบังคับให้ทำบางอย่าง”
ธนาเงียบไป เขาจ้องหน้าวิษณุอย่างระแวง
“ใคร... ใครเป็นคนบอกคุณ?” ธนาถาม
“ผมรู้เองครับ” วิษณุตอบ “แต่... ถ้าคุณอยากจะรอด... คุณต้องให้ความร่วมมือกับผม”
“ร่วมมือ? กับใคร?”
“กับเจ้านายของผมครับ” วิษณุเว้นวรรค “คุณคิมหัน”
ธนาถึงกับหัวเราะเยาะ “คิมหัน...! แกคิดว่าฉันจะไปร่วมมือกับมันอย่างนั้นเหรอ!”
“ผมคิดว่า... คุณคงไม่อยากจะติดคุกตลอดชีวิตหรอกนะครับ” วิษณุพูด “คุณคิมหันสามารถช่วยคุณได้... แต่คุณต้องบอกความจริงทั้งหมด... บอกว่าใครคือคนบงการที่แท้จริง”
ธนาเงียบไปครู่หนึ่ง เขาดูเหมือนกำลังชั่งใจ เขาเหลือบมองไปนอกหน้าต่างราวกับกำลังมองหาทางหนี
“ถ้าฉันบอก... แล้วฉันจะได้อะไร?” ธนาถาม
“คุณจะได้อิสรภาพครับ” วิษณุตอบ “และคุณจะได้แก้แค้นคนที่ทำให้คุณตกอยู่ในสภาพนี้”
ธนาครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ “ก็ได้... ฉันจะบอก...”
---
ปลายฝนยืนมองคิมหันด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันไปหมด ข่าวลือที่ว่าเขาเป็นคนอยู่เบื้องหลังคุณธนา ทำให้เธอรู้สึกสับสนและหวาดระแวง
“คุณคิมหันคะ... ข่าวลือที่ว่า... มันจริงเหรอคะ?” ปลายฝนถามด้วยเสียงเบา
คิมหันมองเข้าไปในดวงตาของเธอ “ปลายฝน... ผมเข้าใจว่าคุณกำลังสับสน”
“แต่... ถ้ามันไม่จริง... แล้วทำไมข่าวลือมันถึงออกมาได้คะ? แล้วคุณธนา... ทำไมเขาถึงจะแฉคุณ?” ปลายฝนถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยคำถาม
คิมหันถอนหายใจ “ผม... ผมจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณฟัง”
เขาเล่าเรื่องราวที่เขาได้สืบสวนมาทั้งหมด ตั้งแต่การพบกันครั้งแรกจนถึงการเปิดโปงธนา และที่สำคัญ... เขาก็ได้สารภาพถึงแรงจูงใจที่ทำให้เขาเข้ามาช่วยเหลือปลายฝน
“ผม... ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม” คิมหันยอมรับ “แต่ตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมเห็นคุณ... ผมรู้สึกเหมือนถูกดึงดูดโดยคุณ... และผมก็รู้สึกอยากปกป้องคุณ”
คำสารภาพนั้น ทำให้ปลายฝนใจเต้นแรง เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าคิมหันจะรู้สึกแบบนี้กับเธอ
“แต่... แล้วเรื่องข่าวลือล่ะคะ?” ปลายฝนถาม
“นั่นเป็นส่วนหนึ่งของแผนครับ” คิมหันอธิบาย “ผมปล่อยข่าวลือออกไป เพื่อล่อให้คนที่อยู่เบื้องหลังธนาออกมาแสดงตัว”
“หมายถึง... ใครคะ?” ปลายฝนถามด้วยความตื่นเต้น
“ผมกำลังจะหาคำตอบอยู่ครับ” คิมหันกล่าว
ขณะที่คิมหันกำลังจะพูดอะไรบางอย่างต่อ จู่ๆ โทรศัพท์มือถือของปลายฝนก็ดังขึ้น เป็นสายที่ไม่รู้จัก
“ใครโทรมาคะ?” คิมหันถาม
“ฉันไม่รู้ค่ะ” ปลายฝนตอบ ก่อนจะรับสาย
“ฮัลโหลค่ะ”
“ปลายฝน...” เสียงแหบพร่าดังมาจากปลายสาย เป็นเสียงที่ปลายฝนคุ้นเคยดี... เสียงของคุณธนา!
“คุณธนา!” ปลายฝนอุทานด้วยความตกใจ
“ฉัน... ฉันต้องบอกเธอ... ก่อนที่มันจะสายเกินไป...” ธนาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง
“บอกอะไรคะ?” ปลายฝนถามด้วยความกังวล
“คนที่อยู่เบื้องหลังฉัน... ไม่ใช่แค่คนเดียว...” ธนาเว้นวรรค “แต่... มันคือ...!”
ทันใดนั้น เสียงของธนาก็ขาดหายไป เหลือเพียงเสียงสัญญาณโทรศัพท์ที่ว่างเปล่า ปลายฝนอึ้งไป เธอพยายามจะโทรกลับไปหาธนา แต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้อีกเลย... ใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลัง? และธนาต้องการจะบอกอะไรเธอ?
---
222 ตัวอักษร