เมื่อนิทานกลายเป็นความจริง

ตอนที่ 3 / 43

ตอนที่ 3 — ดาวน้อยในนิทานของนักเขียน

ตลอดช่วงบ่าย แพรไหมและคุณกวินท์ใช้เวลาพูดคุยกันอย่างออกรส คุณกวินท์เปิดเผยแนวคิดเบื้องต้นเกี่ยวกับตัวละครเอกในหนังสือเล่มใหม่ของเขา ซึ่งเป็นครูอนุบาลสาวผู้เปี่ยมไปด้วยจินตนาการและความอบอุ่น เขาบรรยายถึงลักษณะนิสัย รูปร่างหน้าตา และวิธีการสอนของเธอ โดยอ้างอิงจากเรื่องราวที่แพรไหมเล่าให้ฟัง "ผมตั้งชื่อตัวละครนี้ว่า 'ดารา' ครับ" คุณกวินท์กล่าว "เพราะผมอยากให้เธอเป็นเหมือนดาวที่ส่องแสงนำทางให้กับเด็กๆ" แพรไหมยิ้มรับ "ดารา...ชื่อสวยจังค่ะ" "ผมคิดว่าคุณดาราจะมีความคล้ายคลึงกับคุณแพรไหมอยู่มากพอสมควรเลยนะครับ" คุณกวินท์กล่าว สายตาของเขามองสำรวจแพรไหมอย่างพิจารณา "คุณมีแววตาที่อ่อนโยนเหมือนกำลังมองดูเด็กๆ ด้วยความรัก มีรอยยิ้มที่ทำให้โลกสดใส และมีเสียงหัวเราะที่เหมือนเสียงกระดิ่ง" แพรไหมรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าอีกครั้ง "คุณกวินท์ชมฉันมากเกินไปแล้วค่ะ" "ผมพูดจากสิ่งที่ผมเห็นและสัมผัสได้จริงๆ ครับ" คุณกวินท์ตอบอย่างจริงจัง "สำหรับผมแล้ว คุณแพรไหมคือแรงบันดาลใจที่สำคัญที่สุดในการสร้างสรรค์ตัวละคร 'ดารา' ขึ้นมา" "ฉันดีใจค่ะที่ได้เป็นแรงบันดาลใจให้งานของคุณกวินท์" แพรไหมกล่าว "แต่ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะเหมือนดาราขนาดนั้นหรอกค่ะ" "อ้อ...แล้วมีอะไรที่แตกต่างกันบ้างล่ะครับ?" คุณกวินท์ถามด้วยความสนใจ "ฉัน...ฉันไม่รู้สิคะ" แพรไหมคิดสักครู่ "บางที...ฉันอาจจะยังไม่กล้าหาญเท่าดาราค่ะ ในนิทาน ดาราจะกล้าเผชิญหน้ากับอุปสรรคต่างๆ โดยไม่หวั่นเกรง แต่ในชีวิตจริง ฉันก็ยังมีมุมที่กลัวและลังเลอยู่บ้าง" "นั่นแหละครับ คือสิ่งที่ทำให้ตัวละครดูสมจริง" คุณกวินท์กล่าว "ไม่มีใครสมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง แม้แต่ในโลกของนิทานเองก็ตาม การมีความกลัว ความลังเล ก็เป็นส่วนหนึ่งของความเป็นมนุษย์" "แล้วคุณกวินท์ล่ะคะ คิดว่าตัวละคร 'ดารา' จะมีลักษณะนิสัยแบบไหนอีกบ้างคะ" แพรไหมถามกลับ "เธอจะมีความเป็นเด็กอยู่ในตัวสูง ชอบเล่น ชอบจินตนาการ และมองโลกในแง่ดีเสมอ" คุณกวินท์อธิบาย "เธอจะเชื่อมั่นในความดี เชื่อมั่นในความฝัน และเชื่อมั่นในพลังของความรัก" "ฟังดูน่ารักมากๆ เลยค่ะ" แพรไหมเอ่ยชม "ใช่ครับ" คุณกวินท์ยิ้ม "และผมเชื่อว่า...คุณดาราจะพบเจอเรื่องราวที่น่าตื่นเต้นมากมายในโลกของเธอ" "เรื่องราวแบบไหนคะ" แพรไหมถามด้วยความสงสัย "เรื่องราวที่จะทำให้เธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวเองมากขึ้น ได้พบเจอผู้คนที่จะเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตเธอ และที่สำคัญที่สุด...จะได้พบกับ 'เจ้าชาย' ในฝันของเธอ" คุณกวินท์พูด ดวงตาของเขาสบเข้ากับแพรไหม แพรไหมหน้าแดงขึ้นอีกครั้ง เธอไม่แน่ใจว่าคุณกวินท์กำลังพูดถึงตัวละครในนิยาย หรือกำลังพูดถึงเธอโดยตรง "คุณกวินท์คะ...แล้ว 'เจ้าชาย' ของดาราจะเป็นคนแบบไหนคะ" เธอถามเสียงเบา คุณกวินท์หัวเราะเบาๆ "ผมยังไม่ได้คิดถึงรายละเอียดมากนักครับ แต่อาจจะเป็นคนที่มีจิตใจดี อ่อนโยน และเข้าใจในโลกแห่งจินตนาการของเธอ" "ฟังดูดีจังค่ะ" แพรไหมพึมพำ "คุณแพรไหมคิดว่า...ในโลกแห่งความจริง...มี 'เจ้าชาย' แบบนั้นอยู่จริงหรือเปล่าครับ" คุณกวินท์ถาม ดวงตาของเขาสบเข้ากับแพรไหมอย่างมีความหมาย แพรไหมรู้สึกถึงหัวใจที่เต้นแรงอีกครั้ง "ฉัน...ฉันก็ไม่แน่ใจค่ะ" เธอตอบอย่างตะกุกตะกัก "แต่ฉันก็หวังว่า...สักวันหนึ่ง...จะมีคนแบบนั้นปรากฏตัวขึ้นนะคะ" "ผมก็หวังเช่นนั้นครับ" คุณกวินท์กล่าว "เพราะเมื่อนิทานกลายเป็นความจริง...บางที...เราอาจจะได้พบกับสิ่งที่เราไม่เคยคาดคิดมาก่อนก็ได้" เวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งถึงเวลาที่คุณกวินท์ต้องกลับ แพรไหมส่งเขาที่หน้าประตูโรงเรียน "ขอบคุณมากนะครับ คุณแพรไหม สำหรับข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง" คุณกวินท์กล่าว "ผมจะนำไปปรับใช้ในการเขียนเรื่อง 'ดารา' ต่อไป" "ยินดีค่ะ" แพรไหมตอบ "ฉันรออ่านหนังสือเล่มนั้นอยู่นะคะ" "ผมจะส่งฉบับพิมพ์ครั้งแรกไปให้คุณก่อนใครเพื่อนเลยครับ" คุณกวินท์ยิ้ม "และหวังว่า...วันหนึ่ง...คุณอาจจะได้เห็นตัวเองในตัวละคร 'ดารา' มากกว่าที่คิด" แพรไหมมองตามหลังคุณกวินท์ไปจนลับตา หัวใจของเธอเต้นระรัวไปด้วยความรู้สึกหลากหลายปะปนกัน ทั้งความสุข ความหวัง และความสับสนเล็กน้อย เธอไม่แน่ใจว่าคำพูดของคุณกวินท์ในวันนี้ หมายถึงอะไรกันแน่ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ชัด คือเธอได้ก้าวเท้าเข้าไปในโลกแห่งนิทานของคุณกวินท์แล้วอย่างสมบูรณ์ และเรื่องราวของเธอกับเขากำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง

3,472 ตัวอักษร