ข่าวสารแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง การตัดสินใจของรินดาและธนาธรที่จะเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับคำสาปโบราณของตระกูลมณีกาญจน์ สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วสังคมชั้นสูงของกรุงเทพฯ แรกเริ่มเดิมที ผู้คนต่างก็ไม่เชื่อ บ้างก็ว่าเรื่องเหลวไหล เป็นเพียงข่าวลือที่ถูกแต่งขึ้นเพื่อสร้างกระแส แต่เมื่อรินดาและธนาธรปรากฏตัวต่อหน้าสื่อ พร้อมกับหลักฐานสำคัญที่ได้จากสมุดบันทึกโบราณของตระกูล และคำยืนยันจากคุณหญิงมณีกาญจน์เอง ความสงสัยก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความตกตะลึง งานแถลงข่าวถูกจัดขึ้นอย่างเร่งด่วนที่ห้องบอลรูมของโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง แสงแฟลชจากกล้องนับร้อยสาดส่องเข้าใส่ใบหน้าของรินดาและธนาธรที่ยืนอยู่เบื้องหน้า แถวของนักข่าวที่อัดแน่นเต็มพื้นที่ สะท้อนถึงความสนใจอย่างท่วมท้นต่อเรื่องราวอันน่าเหลือเชื่อนี้ รินดาเริ่มกล่าวเปิดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย แต่ก็เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "สวัสดีค่ะท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน วันนี้ดิฉัน รินดา และคุณธนาธร บุตรชายคนเดียวของคุณหญิงมณีกาญจน์ ขออนุญาตเปิดเผยเรื่องราวที่อาจจะฟังดูเหมือนนิยาย แต่เป็นความจริงอันเจ็บปวดที่ผูกมัดครอบครัวของเรามาหลายชั่วอายุคน" เธอหยุดไปครู่หนึ่ง มองไปที่ธนาธรที่ยืนอยู่เคียงข้าง ก่อนจะกล่าวต่อไป "เรื่องราวเริ่มต้นจากคำสาปโบราณที่ถูกสร้างขึ้นด้วยความรัก ความเจ็บปวด และความปรารถนาที่จะครอบครอง คำสาปนี้ไม่ได้เกิดจากความแค้นเพียงชั่วขณะ แต่เป็นพันธนาการที่ส่งผลต่อลูกหลานของผู้ที่ถูกสาปไปเรื่อยๆ" ธนาธรเสริมขึ้น "คำสาปนี้เกิดขึ้นจากเหตุการณ์ในอดีตที่เกี่ยวข้องกับความรักที่ไม่สมหวัง การหักหลัง และความต้องการที่จะลงโทษผู้ที่ทำให้เกิดความเจ็บปวดนั้น" จากนั้น รินดาก็ได้เล่าถึงที่มาของคำสาป โดยอ้างอิงจากบันทึกโบราณที่เธอได้ครอบครอง การบรรยายถึงความรักอันรุนแรง ความผิดหวัง และการตัดสินใจอันสิ้นหวังของหญิงสาวในอดีต ทำให้ผู้ที่อยู่ในห้องแถลงข่าวต่างก็เงียบกริบ มีเพียงเสียงสะท้อนของถ้อยคำที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก "คำสาปนี้มีเงื่อนไขที่ซับซ้อน" รินดากล่าวต่อ "มันจะส่งผลให้ผู้ที่ถูกสาปประสบแต่ความทุกข์ระทมในเรื่องความรัก ไม่สามารถพบเจอความสุขที่แท้จริงได้ ตราบใดที่ความแค้นและความเจ็บปวดในอดีตยังไม่ได้รับการชดใช้" นักข่าวบางคนเริ่มซุบซิบกัน บางคนก็ยกมือขึ้นเพื่อถามคำถาม "คุณรินดาครับ คุณแน่ใจได้อย่างไรว่าเรื่องนี้เป็นความจริง" นักข่าวหนุ่มคนหนึ่งถามขึ้น "แล้วหลักฐานที่ว่าล่ะครับ" รินดาหยิบสมุดบันทึกโบราณขึ้นมา "นี่คือบันทึกที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษของตระกูลมณีกาญจน์ ซึ่งได้บันทึกเรื่องราวทั้งหมดไว้ และคุณหญิงมณีกาญจน์ ผู้เป็นมารดาของคุณธนาธร ก็ได้ให้การยืนยันในเรื่องนี้แล้ว" คุณหญิงมณีกาญจน์ที่นั่งอยู่ด้านหน้าสุดของห้อง ลุกขึ้นยืนด้วยท่าทีสง่างาม แม้จะดูเหนื่อยล้า แต่ก็ยังคงความเด็ดเดี่ยว "ดิฉัน ขอยืนยันว่าเรื่องราวที่คุณรินดาได้กล่าวมานั้น เป็นความจริงทั้งหมด" เสียงฮือฮาดังขึ้นไปทั่วทั้งห้อง แสงแฟลชสว่างวาบยิ่งขึ้นกว่าเดิม "แล้ว...คุณจะแก้คำสาปนี้ได้อย่างไรครับ" นักข่าวอีกคนถาม "ตามที่บันทึกไว้" ธนาธรตอบ "การจะลบล้างคำสาปนี้ได้นั้น จำเป็นต้องมีความรักที่บริสุทธิ์และการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ โดยที่ไม่มีความต้องการครอบครองเข้ามาเกี่ยวข้อง" "แล้วพวกคุณ...คิดว่าพวกคุณมีคุณสมบัติครบถ้วนหรือยังครับ" คำถามนี้มาจากนักข่าวหญิงที่ดูท่าทางอยากรู้อยากเห็น รินดาและธนาธรประสานสายตากัน ก่อนที่รินดาจะตอบ "เราเชื่อว่าความรักของเรานั้นบริสุทธิ์ และเราพร้อมที่จะเสียสละทุกอย่างเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข และเพื่อที่จะยุติคำสาปนี้ให้สิ้นสุดลง" "แต่การเสียสละที่ยิ่งใหญ่...มันต้องมีอะไรบ้างครับ" "นั่นคือสิ่งที่เรากำลังจะหาทางพิสูจน์" ธนาธรกล่าว "การเปิดเผยความจริงในครั้งนี้ ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของการชดใช้ความผิดในอดีต เพื่อให้สาธารณชนได้รับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น และเพื่อเป็นการแสดงความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตระกูลของเราเคยทำผิดพลาดไป" บรรยากาศในห้องแถลงข่าวเต็มไปด้วยความตึงเครียดและคาดไม่ถึง เรื่องราวที่เหมือนหลุดออกมาจากนวนิยายแฟนตาซี กลับกลายเป็นความจริงที่สังคมต้องเผชิญหน้า การเปิดเผยครั้งนี้ไม่เพียงแต่จะส่งผลต่อชีวิตของรินดาและธนาธรเท่านั้น แต่อาจจะเปลี่ยนแปลงมุมมองของสังคมที่มีต่อเรื่องของคำสาปและโชคชะตาไปตลอดกาล หลังจากงานแถลงข่าวจบลง ทั้งรินดาและธนาธรก็ต้องเผชิญหน้ากับคำถามมากมายจากสื่อมวลชน และการจับตามองจากสังคมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน บางคนมองด้วยความเห็นใจ บางคนมองด้วยความสงสัย และบางคนก็มองด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา "เราทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้วใช่ไหม รินดา" ธนาธรเอ่ยถาม ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินทางกลับคฤหาสน์ รินดาพยักหน้า "ฉันเชื่อแบบนั้นค่ะ อย่างน้อยเราก็ได้เริ่มต้นที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว" "แต่เส้นทางข้างหน้าคงไม่ง่ายเลย" ธนาธรกล่าว เขาจับมือรินดาแน่น "มีคนมากมายที่จะไม่เข้าใจ และอาจจะโจมตีเรา" "ไม่เป็นไรค่ะ" รินดาตอบ "ตราบใดที่เรายังมีกันและกัน" ดวงตาของทั้งสองสื่อถึงความมุ่งมั่นที่จะฝ่าฟันอุปสรรคที่รออยู่ข้างหน้า แม้คำสาปโบราณจะดูเหมือนไร้หนทางแก้ไข แต่ความรักและความกล้าหาญของพวกเขาก็เป็นแสงสว่างที่ส่องนำทาง