หลังจากตกลงทำ “สัญญา” กับธนาธร พิมพ์ชนกก็รู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบของเธอเปลี่ยนไป เธอได้รับความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ หนี้สินทั้งหมดถูกชำระด้วยน้ำมือของธนาธร ทำให้เธอไม่ต้องเผชิญหน้ากับวิชัยอีกต่อไป เธอได้ย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หรูแห่งนี้อย่างเต็มตัว กลายเป็นเหมือนเจ้าของบ้านคนหนึ่ง ชีวิตที่คฤหาสน์แห่งนี้แตกต่างจากชีวิตที่เธอเคยรู้จักอย่างสิ้นเชิง ทุกอย่างเต็มไปด้วยความสะดวกสบายและความหรูหรา ธนาธรดูแลเธอเป็นอย่างดี มอบทุกสิ่งที่เธอต้องการ แต่ถึงกระนั้น พิมพ์ชนกก็ยังรู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ขาดหายไป “ธนาธรคะ” เธอเรียกเขาในขณะที่เขากำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว ธนาธรหันมามองเธอ “ครับ มีอะไรหรือ” “ฉัน… ฉันอยากจะถามเรื่องสัญญาของเรา” พิมพ์ชนกเอ่ยขึ้นอย่างลังเล ธนาธรวางปากกาลง “คุณอยากรู้เรื่องอะไร” “เงื่อนไขที่โหดร้ายที่คุณเคยพูดถึงน่ะค่ะ” ธนาธรเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาของเขามีแววเศร้าสร้อยปรากฏขึ้น “ผมจะไม่โกหกคุณ พิมพ์ชนก” เขาเริ่มพูด “สัญญาของเราผูกมัดด้วยคำสาปบางอย่าง… ถ้าเราทั้งสองคนมีความรู้สึกต่อกันเกินเลยกว่าความเป็นเพื่อน… ถ้าคุณรักผม… หรือผมรักคุณ… คำสาปนั้นจะเริ่มทำงาน” “คำสาป? หมายความว่ายังไงคะ” พิมพ์ชนกถามอย่างไม่เข้าใจ “หมายความว่า… ถ้าเราตกหลุมรักกัน… เราจะไม่มีวันได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข… เราจะถูกพรากจากกัน… ตลอดไป” ธนาธรพูดเสียงแหบพร่า พิมพ์ชนกอึ้งไป เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะซับซ้อนขนาดนี้ “แล้ว… แล้วเราจะมีความสุขได้อย่างไร ถ้าเราห้ามความรู้สึกของตัวเองไม่ได้” “นั่นคือสิ่งที่ผมกังวล” ธนาธรตอบ “ผมไม่ต้องการให้คุณตกหลุมรักผม… และผมก็เช่นกัน… เราต้องรักษาขอบเขตนี้ไว้ให้ดีที่สุด” พิมพ์ชนกรู้สึกหนักอึ้งในหัวใจ การที่ธนาธรเข้ามาช่วยเหลือเธอ ทำให้เธอเริ่มมีความรู้สึกดีๆ เกิดขึ้นในใจ การที่ต้องหักห้ามใจตัวเอง ทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวด “ฉันเข้าใจแล้วค่ะ” เธอตอบเสียงเบา “ผมรู้ว่ามันยาก” ธนาธรพูด “แต่เราต้องทำเพื่อกันและกัน… เพื่อหลีกเลี่ยงคำสาปนั้น” ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่ พ่อบ้านก็เดินเข้ามา “คุณผู้ชายครับ คุณผู้หญิงครับ มีแขกมาขอพบอีกแล้วครับ” “ใครอีกล่ะ” ธนาธรถามอย่างหงุดหงิด “เขาบอกว่าชื่อคุณก้องภพครับ” พิมพ์ชนกสะดุ้งโหยง ชื่อก้องภพ… ชื่อที่เธอไม่เคยอยากจะพบเจออีกแล้ว เขาคือแฟนเก่าของเธอ ชายที่ทิ้งเธอไปอย่างไม่ไยดีเมื่อหลายปีก่อน “ฉัน… ฉันขอตัวนะคะ” พิมพ์ชนกกล่าวอย่างร้อนรน “เดี๋ยวก่อน” ธนาธรเรียกเธอไว้ “ปล่อยให้เขาเข้ามาสิ ผมอยากรู้ว่าเขามีธุระอะไรกับคุณ” ก้องภพเดินเข้ามาด้วยท่าทางโอ้อวด เขาสวมสูทราคาแพงราวกับจะแสดงฐานะ “พิมพ์ชนก! ไม่คิดว่าจะได้เจอเธอในสภาพนี้” ก้องภพพูดพลางมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “เห็นว่าพ่อแกเป็นหนี้เยอะ ฉันก็เลยมาดูว่าเธอจะทำอย่างไร” “คุณมาทำไม” พิมพ์ชนกถามเสียงเย็นชา “ก็มาดูไง ว่าคนที่ฉันเคยรัก จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร” ก้องภพพูดพลางหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “เห็นว่ามีผู้ชายคนใหม่มาช่วยดูแลแล้วนี่” เขาเหล่มองไปทางธนาธร “คุณก้องภพคะ ฉันกับคุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว” พิมพ์ชนกกล่าว “จริงเหรอ” ก้องภพยิ้มมุมปาก “แต่ฉันได้ยินข่าวลือมานะ ว่าเธอต้องทำ ‘สัญญา’ กับผู้ชายคนนี้” ธนาธรลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับก้องภพ “ผมคิดว่าคุณพูดจาเกินกว่าเหตุ” “อ้าว! ทำไมล่ะ” ก้องภพยิ้มกว้าง “ฉันก็แค่พูดตามที่ได้ยินมา” เขาหันไปพูดกับพิมพ์ชนก “เธอรู้ไหมพิมพ์ชนก ว่าผู้ชายคนนี้เขามีอดีตที่เลวร้ายขนาดไหน” พิมพ์ชนกมองธนาธรด้วยความสงสัย เธอไม่เคยรู้เรื่องอดีตของเขาเลย “อดีตของผมไม่เกี่ยวกับคุณ” ธนาธรพูดเสียงแข็ง “อ๋อ… แล้วเรื่องที่ว่า… ถ้าเธอมีความรู้สึกให้เขา… เขาจะกลายเป็นปีศาจร้าย… จริงเท็จแค่ไหน” ก้องภพยิงคำถามใส่ พิมพ์ชนกหน้าซีดเผือด เธอไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใครมาก่อน! “คุณ… คุณรู้ได้อย่างไร!” เธอถามเสียงสั่น “ก็… มีคนกระซิบมาบอกฉันน่ะสิ” ก้องภพยิ้มอย่างมีเลศนัย “คนที่รักเธอมากพอจะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอได้อยู่กับฉัน… คนที่ไม่อยากเห็นเธอต้องตกอยู่ภายใต้คำสาปอันโหดร้าย” พิมพ์ชนกมองธนาธรด้วยความสับสน เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใครดี และอดีตของก้องภพที่กำลังจะเปิดเผยออกมา จะส่งผลต่อชีวิตของเธอและธนาธรอย่างไร.