สายลมยามเช้าพัดพาความสดชื่นมาสู่ผืนป่าอันกว้างใหญ่ ที่ซึ่ง ‘พรรณราย’ กำลังวิ่งฝ่าพงหญ้าไปด้วยความสิ้นหวังและหวาดกลัว ‘พลังแห่งสายลม’ ที่เธอเพิ่งจะค้นพบ มันคืออาวุธ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็คือเป้าหมายที่ ‘อัคคี’ ต้องการ ครอบครอง… การหลบหนีออกจากเรือนหอเป็นเพียงจุดเริ่มต้น… ชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอนและอันตรายกำลังรอเธออยู่ “อรทัย… ขอบคุณนะ…” พรรณรายพึมพำกับตัวเอง ในขณะที่เธอหอบหายใจไปตามทาง… เธอรู้สึกผิดต่ออรทัยที่เคยหลงเชื่ออัคคี… แต่ก็รู้สึกขอบคุณที่อรทัยยังมีความเมตตา… เลือกที่จะช่วยเธอ เธอวิ่งต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้ทิศทาง… สิ่งเดียวที่เธอรู้คือ… เธอต้องหนีให้ไกลที่สุด… ห่างจากอัคคี… ห่างจาก ‘พันธนาการ’… และห่างจาก ‘มรดก’… ที่กำลังจะกลืนกินชีวิตของเธอ ขณะที่เธอกำลังจะหมดแรง… เธอก็เห็นแสงไฟสลัวๆ จากกระท่อมหลังเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่กลางป่า… ด้วยความหวังอันริบหรี่… เธอตัดสินใจวิ่งตรงไปยังกระท่อมนั้น เมื่อไปถึง… เธอเห็นร่างของหญิงชราคนหนึ่งกำลังนั่งผิงไฟอยู่… ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยริ้วรอย… แต่ดวงตาของนางกลับฉายประกายแห่งความเมตตาและความเข้าใจ… “มาแล้วรึ… หนูเอ๋ย…” หญิงชราทักทายด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยน “ข้ารอเจ้าอยู่นานแล้ว…” พรรณรายถึงกับตกใจ… “คุณยาย… คุณยายรู้ได้อย่างไรคะ?” “ข้า… สัมผัสได้ถึง ‘พลัง’… ของเจ้า… และ ‘ภัย’… ที่กำลังจะมาถึง…” หญิงชราตอบ “ข้าคือ ‘ผู้พิทักษ์’… แห่ง ‘ไร่ชา’… และ… ‘พลังแห่งสายลม’… ตามตำนาน…” พรรณรายอึ้งไป… ‘ผู้พิทักษ์’? สิ่งที่เธออ่านเจอในหนังสือ… “คุณยาย… คือ… คือ ‘ผู้พิทักษ์’… จริงๆ หรือคะ?” “ใช่… หนูเอ๋ย…” หญิงชรายิ้ม “และบัดนี้… ภารกิจของข้า… ก็คือ… การสอนเจ้า… ให้รู้จัก… และควบคุม… ‘พลัง’… ของเจ้า… เพื่อ… ‘ปกป้อง’… ตัวเอง… และ… ‘ไร่ชา’… จาก… ‘เงาแค้น’… ของ… ‘วิศวเวช’…” “เงาแค้น?” พรรณรายถาม “คุณยายกำลังหมายถึง… อัคคี… และ ‘บิดา’… ของเขา… หรือคะ?” “ใช่… หนูเอ๋ย…” หญิงชราตอบ “‘บิดา’… ของอัคคี… คือ… ‘ศัตรู’… ตัวจริง… เขาคือ… คนที่… ‘พราก’… ‘พลัง’… ไปจาก… ‘บรรพบุรุษ’… ของเจ้า… และ… ‘สร้าง’… ‘ความแค้น’… ไว้…” “อะไรนะคะ!” พรรณรายตกใจ “หมายความว่า… เรื่องราวทั้งหมด… คือ… การแก้แค้น… ของ ‘บิดา’… ของอัคคี… และอัคคี… เพียงแค่… ‘เครื่องมือ’… ของเขา?” “ไม่ใช่… หนูเอ๋ย…” หญิงชราส่ายหน้า “อัคคี… เขาก็เป็น… ‘เหยื่อ’… ของ… ‘ความแค้น’… เช่นกัน… ‘บิดา’… ของเขา… บังคับ… ให้เขา… ทำในสิ่งที่… เขา… ไม่ต้องการ…” “แต่… ทำไม… เขาถึง… ต้องการ ‘พลัง’… ของหนู…?” พรรณรายถาม “เพราะ… ‘พลังแห่งสายลม’… คือ… ‘กุญแจ’… ที่จะ… ‘ปลดปล่อย’… ‘พลัง’… ที่แท้จริง… ของ… ‘ไร่ชา’… ออกมา…” หญิงชราอธิบาย “และ… ‘บิดา’… ของอัคคี… ต้องการ… ‘พลัง’… นั้น… เพื่อ… ‘ครอบครอง’… และ… ‘ทำลาย’… โลก…” พรรณรายรู้สึกหนาวสะท้าน… โลก? มันจะไปกันใหญ่ขนาดนั้นเลยหรือ? “แล้ว… หนู… จะทำอย่างไรคะ?” พรรณรายถามด้วยความสิ้นหวัง “เจ้า… จะต้อง… ฝึกฝน… ‘พลัง’… ของเจ้า… ให้แข็งแกร่ง… และ… ‘ค้นหา’… ‘ความจริง’… ที่ซ่อนอยู่… ใน… ‘อดีต’… ของ… ‘ไร่ชา’… เจ้า… จะต้อง… ‘เลือก’… ว่า… เจ้า… จะ… ‘ยอมจำนน’… หรือ… ‘ต่อสู้’…” ขณะที่พรรณรายกำลังจะถามอะไรเพิ่มเติม… เธอก็สัมผัสได้ถึง ‘พลังงาน’… บางอย่าง… ที่กำลังเคลื่อนเข้ามา… อย่างรวดเร็ว… “เขามาแล้ว!” หญิงชราอุทาน “เจ้าต้องรีบไป… หนูเอ๋ย… ไปให้ไกล… และ… จงเชื่อ… ใน… ‘พลัง’… ของเจ้า…” พรรณรายหันไปมอง… เห็นร่างของอัคคี… กำลังเดินเข้ามาหาเธอ… ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น… และ… อาจจะมี… ‘ความรู้สึก’… บางอย่าง… ที่เธอไม่สามารถเข้าใจได้… “พรรณราย!” อัคคีตะโกน “ผมตามหาคุณมาทั้งคืน! คุณหนีผมไปไหนไม่ได้!” “หนู… หนูจะไม่หนีอีกต่อไปแล้ว!” พรรณรายตอบอย่างหนักแน่น… เธอนึกถึงคำพูดของหญิงชรา… “หนูจะสู้!” “สู้?” อัคคีหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “คุณจะสู้… กับใคร? กับ ‘พลัง’… ที่คุณยังควบคุมไม่ได้… หรือ… กับผม…?” “หนูจะสู้… เพื่อ ‘ความจริง’… และเพื่อ ‘ไร่ชา’… ของหนู!” พรรณรายตอบ ทันใดนั้น… ‘บิดา’… ของอัคคี… ก็ปรากฏตัวขึ้น… ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันชั่วร้าย… “ดีมาก… ลูกชาย… เธอกล้าหาญ… และ… ‘มีพลัง’… ที่เราต้องการ… ตอนนี้… เราก็… จะได้… ‘ของเล่น’… ชิ้นใหม่… มาเล่น… แล้ว…” พรรณรายมอง ‘บิดา’… ของอัคคี… ด้วยความตกใจ… ชายผู้นี้… คือต้นตอของปัญหาทั้งหมด… เขาคือคนที่ต้องการ ‘พลัง’… เพื่อทำลายโลก… “คุณ… คุณจะทำอะไร?” พรรณรายถาม “ข้า… จะ… ‘ครอบครอง’… ‘พลัง’… นั้น… และ… ‘เปลี่ยนแปลง’… ‘โลก’… ให้… ‘เป็นไปตาม’… ‘ความต้องการ’… ของข้า…” ‘บิดา’… ของอัคคี… ตอบ… “และ… เจ้า… คือ… ‘เครื่องมือ’… ที่สำคัญ… ที่สุด…” ขณะที่ ‘บิดา’… ของอัคคี… กำลังจะใช้ ‘พลัง’… เพื่อจับตัวพรรณราย… อัคคี… ก็พลันก้าวเข้ามา… ยืนขวางอยู่ระหว่างพรรณราย… และบิดาของเขา… “พ่อครับ… ผม… จะไม่ยอม… ให้พ่อ… ทำร้าย… เธอ… อีก…” อัคคีพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว… “ผม… จะ… ‘ปกป้อง’… เธอ… เอง…” “อัคคี! เจ้ากำลังทำอะไร!” ‘บิดา’… ของอัคคี… ตะโกน… “เจ้า… กำลัง… ‘ทรยศ’… ครอบครัว… ของเจ้า…!” “ผม… ไม่ใช่… ‘เครื่องมือ’… ของพ่อ… อีกต่อไปแล้วครับ!” อัคคีตอบ… “ผม… จะ… ‘เลือก’… เส้นทาง… ของผม… เอง…” พรรณรายมองการเผชิญหน้าของอัคคี… และบิดาของเขา… เธอรู้สึกได้ถึง ‘พลัง’… ที่กำลังปะทุขึ้น… ทั้งในตัวเธอ… และรอบๆ ตัวเธอ… การต่อสู้… ที่แท้จริง… กำลังจะเริ่มต้นขึ้น… *** **โปรดติดตามตอนต่อไป:** 'สงครามแห่งสายลม' – การต่อสู้เพื่อแย่งชิงพลัง และชะตากรรมของโลกจะเป็นอย่างไร? ความรักที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางความขัดแย้ง จะสามารถเอาชนะ ‘เงาแค้น’ ได้หรือไม่?