การค้นหากาแฟในตำนานยังคงดำเนินต่อไป อันนาและคุณชนะชัยยังคงทุ่มเทเวลาให้กับห้องทดลองกาแฟ พวกเขาได้ลองผิดลองถูกมาหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่พบกับรสชาติที่สมบูรณ์แบบเสียที แม้ว่ากาแฟที่ได้จากการทดลองแต่ละครั้งจะมีคุณภาพดีเยี่ยม และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว แต่ก็ยังห่างไกลจากคำว่า "ตำนาน" ที่พวกเขากำลังตามหา "บางที... เราอาจจะมองข้ามอะไรบางอย่างไป" อันนาเอ่ยขึ้นขณะที่เธอกำลังวิเคราะห์ผลการทดลองล่าสุด "คุณชนะชัยคะ เราได้ลองวิธีการคั่วและชงมาเกือบทุกแบบแล้ว เราได้ผสมเมล็ดกาแฟจากต้นที่แตกต่างกัน ลองปรับระดับการบด ลองใช้อุณหภูมิของน้ำที่ต่างกัน แต่ผลลัพธ์ก็ยังไม่เป็นที่น่าพอใจนัก" คุณชนะชัยพยักหน้าเห็นด้วย "ผมก็คิดแบบนั้นนะอันนา เราเหมือนกำลังต่อจิ๊กซอว์ที่ขาดชิ้นส่วนสำคัญไปชิ้นหนึ่ง" เขามองไปที่ตำราโบราณเล่มหนาที่วางอยู่บนโต๊ะ "ผมลองกลับไปอ่านบันทึกของพ่อผมอีกครั้งหลายรอบแล้ว แต่ก็ยังไม่เจอเบาะแสใหม่ๆ ที่จะช่วยเราได้" "แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปคะ" อันนาถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่มมีความกังวลเจือปน "เราต้องคิดนอกกรอบ" คุณชนะชัยตอบพลางถอนหายใจเบาๆ "บางที... สิ่งที่เรามองว่าเป็นความลับของรสชาติ อาจจะไม่ใช่แค่เรื่องของเทคนิคการปลูก การคั่ว หรือการชงก็ได้" "หมายความว่ายังไงคะ" อันนาขมวดคิ้ว "ผมไม่แน่ใจนะอันนา" คุณชนะชัยกล่าว "แต่ในบันทึกของพ่อผม มีบางส่วนที่ท่านพูดถึง 'ผู้ดูแลรสชาติ' มันเป็นเหมือนคำเปรียบเปรยที่ผมไม่เคยเข้าใจความหมายที่แท้จริงของมันเลย" "ผู้ดูแลรสชาติ?" อันนาทวนคำ "ฟังดูน่าสนใจจังค่ะ แล้วท่านเคยบอกใบ้บ้างไหมคะว่า 'ผู้ดูแลรสชาติ' คือใคร หรือมีบทบาทอย่างไร" "ท่านไม่ได้บอกอะไรชัดเจนเลยอันนา" คุณชนะชัยตอบ "ท่านแค่บอกว่า 'ผู้ดูแลรสชาติ' คือคนที่เข้าใจหัวใจของกาแฟอย่างแท้จริง เป็นคนที่สามารถสื่อสารกับมันได้โดยไม่ต้องใช้คำพูด" อันนารู้สึกทึ่งกับคำพูดของคุณชนะชัย เธอไม่เคยคิดว่ากาแฟจะมีอะไรที่ซับซ้อนได้ขนาดนี้ "แล้วคุณชนะชัยคิดว่า 'ผู้ดูแลรสชาติ' อาจจะเป็นใครได้บ้างคะ" "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน" คุณชนะชัยยอมรับ "แต่อาจจะเป็นใครสักคนในไร่ของเรานี่แหละ ที่มีความผูกพันกับกาแฟมาอย่างยาวนาน" หลังจากนั้น ทั้งคู่ก็เริ่มสังเกตการณ์ผู้คนในไร่กาแฟหิมาลัยอย่างละเอียดมากขึ้น พวกเขาพูดคุยกับคนงานเก่าแก่บางคนที่ทำงานในไร่มาตั้งแต่รุ่นคุณพ่อของคุณชนะชัย สอบถามถึงความทรงจำและเรื่องราวเกี่ยวกับกาแฟในอดีต แต่ก็ยังไม่พบเบาะแสที่ชัดเจน วันหนึ่ง ขณะที่อันนากำลังเดินสำรวจแปลงกาแฟเก่าแก่ที่อยู่ลึกเข้าไปในป่า เธอได้พบกับหญิงชราคนหนึ่งกำลังนั่งเด็ดใบกาแฟอย่างเงียบๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลา แต่ดวงตายังคงเป็นประกายสดใส "สวัสดีค่ะคุณป้า" อันนาทักทายอย่างนอบน้อม หญิงชราเงยหน้าขึ้นมอง "อ้าว หนูเป็นใครจ๊ะ ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน" "หนูชื่ออันนาค่ะ เป็นบาริสต้าที่เพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ค่ะ" อันนาแนะนำตัว "อ๋อ บาริสต้าที่มาช่วยคุณชนะชัยตามหากาแฟในตำนานสินะ" หญิงชรากล่าวด้วยรอยยิ้ม "ฉันชื่อแม่ทองดี เป็นคนดูแลต้นกาแฟพวกนี้มาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว" อันนารู้สึกตื่นเต้น เธอรู้สึกได้ว่าหญิงชราคนนี้อาจจะเป็นคนที่เธอตามหา "คุณป้าทองดีคะ คุณป้าทำงานที่นี่มานานมากแล้ว คุณป้าพอจะจำเรื่องราวเกี่ยวกับกาแฟในตำนานที่คุณพ่อของคุณชนะชัยเคยพูดถึงได้บ้างไหมคะ" แม่ทองดีหัวเราะเบาๆ "เรื่องกาแฟในตำนานน่ะเหรอ... เรื่องนั้นมันนานมากแล้วนะหนู" เธอหยุดเด็ดใบกาแฟลงเล็กน้อย "คุณพ่อของคุณชนะชัยท่านเป็นคนดีมากๆ ท่านรักกาแฟยิ่งกว่าชีวิต ท่านเคยบอกว่ากาแฟในตำนานมันไม่ใช่แค่เมล็ดกาแฟธรรมดา แต่มันคือจิตวิญญาณของไร่นี้" "จิตวิญญาณของไร่?" อันนาทวนคำอย่างสงสัย "ใช่แล้วหนู" แม่ทองดีอธิบาย "ในสมัยก่อน... ก่อนที่จะมีวิธีการปลูกและการแปรรูปแบบที่เราทำกันทุกวันนี้ ผู้คนในสมัยนั้นมีความผูกพันกับธรรมชาติมากกว่านี้ เขาจะเข้าใจภาษากาแฟมากกว่าเรา" "คุณป้าหมายถึง... กาแฟในตำนานต้องอาศัยการดูแลเป็นพิเศษ หรือมีเคล็ดลับบางอย่างที่คนสมัยนี้ไม่รู้ใช่ไหมคะ" อันนาถามอย่างมีความหวัง "มันไม่ใช่แค่เคล็ดลับหรอกหนู" แม่ทองดีกล่าว "มันคือการสื่อสาร การทำความเข้าใจ และการให้เกียรติ ในสมัยก่อน คนที่จะชงกาแฟในตำนานได้ ต้องเป็นคนที่ผ่านการฝึกฝนจิตใจมาอย่างดี ต้องมีความอดทน มีสมาธิ และที่สำคัญที่สุด... ต้องมีความรักให้กับกาแฟอย่างแท้จริง" "แล้วใครล่ะคะ คือคนที่สามารถทำแบบนั้นได้" อันนาถามอย่างใจจดใจจ่อ แม่ทองดีมองไปยังแปลงกาแฟเก่าแก่ที่อยู่รอบตัวเธอ "คนคนนั้น... คือคนที่สามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของต้นกาแฟ คนที่เข้าใจว่าเมื่อไหร่ที่ต้นกาแฟมีความสุข เมื่อไหร่ที่ต้นกาแฟต้องการอะไร" เธอหยุดพูดไปครู่หนึ่งแล้วหันมายิ้มให้อันนา "หนูอันนา... หนูคิดว่าหนูสัมผัสถึงสิ่งนั้นได้บ้างไหม" คำถามของคุณป้าทองดีทำให้อันนาชะงักไป เธอไม่เคยคิดว่าการปลูกกาแฟจะลึกซึ้งได้ถึงเพียงนี้ มันไม่ใช่แค่การเกษตร แต่เป็นการเชื่อมโยงทางจิตวิญญาณ "หนู... หนูไม่แน่ใจค่ะคุณป้า" อันนาตอบตามตรง "หนูพยายามทำความเข้าใจมันทุกวันค่ะ" "ดีแล้วหนู" แม่ทองดีกล่าว "ความพยายามและความตั้งใจของหนูคือสิ่งสำคัญที่สุด อย่าเพิ่งท้อถอยนะ" หลังจากการสนทนากับแม่ทองดี อันนาก็กลับไปหาคุณชนะชัยด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงไป เธอเริ่มมองกาแฟในมุมมองใหม่ ไม่ใช่แค่รสชาติและกลิ่น แต่เป็นชีวิต เป็นจิตวิญญาณ "คุณชนะชัยคะ หนูได้คุยกับคุณป้าทองดีมาค่ะ ท่านบอกว่ากาแฟในตำนานไม่ใช่แค่เรื่องของเทคนิคการผลิต แต่เป็นเรื่องของการสื่อสารและจิตใจ" อันนาเล่าสิ่งที่เธอได้เรียนรู้ คุณชนะชัยรับฟังอย่างตั้งใจ "อืม... เป็นความคิดที่น่าสนใจนะอันนา พ่อผมก็เคยพูดถึง 'ผู้ดูแลรสชาติ' ที่มีความผูกพันกับกาแฟอย่างลึกซึ้ง" "แล้วถ้า... ถ้าสมมติว่า 'ผู้ดูแลรสชาติ' ที่แท้จริง คือคุณป้าทองดีล่ะคะ" อันนาเสนอ "ท่านอยู่ที่นี่มานานมาก ท่านดูรักและเข้าใจต้นกาแฟพวกนี้จริงๆ" "เป็นไปได้" คุณชนะชัยกล่าว "แต่การจะชงกาแฟในตำนานได้ ไม่ใช่แค่การมีความผูกพันเท่านั้นนะอันนา มันต้องมีองค์ประกอบอื่นๆ อีกมาก" "แต่ถ้าเราได้ลองทำงานร่วมกับท่านดู อาจจะได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างไปจากเดิมก็ได้นะคะ" อันนาคะยั้นคะยอ คุณชนะชัยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ก็ได้อันนา ลองดู เราจะลองขอให้คุณป้าทองดีเข้ามาช่วยดูเรื่องเมล็ดกาแฟชุดพิเศษของเรา" การตัดสินใจครั้งนี้เหมือนเป็นการเปิดประตูบานใหม่สู่การค้นพบความลับของกาแฟในตำนาน ที่อาจจะซ่อนเร้นอยู่มากกว่าที่พวกเขาเคยคิด