มุกดากระชับแว่นดำบนใบหน้า ดวงตาคมกริบจับจ้องไปที่กลุ่มคนเหล่านั้นอย่างไม่วางตา ชัดเจนว่าพวกเขากำลังทำบางอย่างที่น่าสงสัย บริเวณแนวปะการังที่มุกดาหวงแหน กำลังถูกคุกคามอีกครั้ง ความรู้สึกโกรธแค้นและกังวลแล่นพล่านไปทั่วร่าง เขาตัดสินใจทันทีว่าต้องเข้าไปตรวจสอบให้รู้ดำรู้แดง เรือของบริษัทที่ลอยลำอยู่ดูใหม่เอี่ยม มีตราสัญลักษณ์ของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประทับเด่นชัด มุกดาเร่งเครื่องยนต์เรือหางยาวคู่ใจที่เก่าแก่แต่ยังคงทนทาน มุ่งหน้าไปยังจุดที่กลุ่มคนเหล่านั้นกำลังปฏิบัติการอยู่ เสียงเครื่องยนต์ดังสนั่นแห้งเหือดไปกับเสียงคลื่นที่ซัดสาด เมื่อเข้าใกล้ มุกดาก็เห็นชัดเจนว่า กลุ่มคนเหล่านั้นกำลังใช้เครื่องมือบางอย่าง ตักทรายและเก็บตัวอย่างปะการังบางส่วนใส่ถุงพลาสติก ดูจากสภาพแล้ว พวกเขาเป็นนักสำรวจ หรือไม่ก็ทีมงานของบริษัทวิวัฒน์อย่างไม่ต้องสงสัย "กำลังทำอะไรกันอยู่นั่น!" มุกดาตะโกนถามเสียงดัง ขณะที่เรือของเขาเข้าเทียบกับเรือใหญ่ของบริษัทอย่างระมัดระวัง ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ดูเป็นหัวหน้าทีม หันมามองมุกดาด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก เขาสวมเสื้อโปโลสีน้ำเงินเข้ม มีตราบริษัทปักอยู่บนอก "คุณเป็นใคร มาขัดขวางการทำงานของเราทำไม" ชายหนุ่มคนนั้นถามเสียงแข็ง มุกดากระโดดข้ามจากเรือของเขามายังดาดฟ้าของเรือบริษัทอย่างคล่องแคล่ว "ผมมุกดา เป็นชาวบ้านที่นี่ ผมเห็นพวกคุณกำลังเก็บตัวอย่างปะการัง นี่มันพื้นที่อนุรักษ์นะ พวกคุณได้รับอนุญาตแล้วหรือไง" ชายหนุ่มคนนั้นหัวเราะเบาๆ "แน่นอน เรามีใบอนุญาตครบถ้วน นี่คือการสำรวจทางวิทยาศาสตร์ เพื่อประเมินผลกระทบต่อระบบนิเวศ ก่อนที่เราจะเริ่มโครงการพัฒนา" "สำรวจทางวิทยาศาสตร์ หรือกำลังหาช่องโหว่ที่จะทำลายมันกันแน่" มุกดาสวนกลับทันควัน สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ เรือ เห็นถังน้ำแข็งหลายใบที่น่าจะบรรจุตัวอย่างที่เก็บมา "ผมไม่เคยเห็นบริษัทของคุณมาขออนุญาตสำรวจอย่างเป็นทางการเลย แล้วที่สำคัญ คุณกำลังทำลายแนวปะการังส่วนที่สวยงามที่สุดของที่นี่" "คุณเข้าใจผิดแล้ว เรากำลังทำงานเพื่อรักษาผลประโยชน์ของทุกคนในระยะยาว" ชายหนุ่มคนนั้นพยายามอธิบาย แต่แววตาของเขาไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด "เราต้องรวบรวมข้อมูลเพื่อยืนยันว่า โครงการของเราจะไม่ส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อสิ่งแวดล้อม" "คุณจะรวบรวมข้อมูลไปเพื่ออะไร ถ้าสุดท้ายคุณก็จะสร้างสิ่งปลูกสร้างที่ทำลายชีวิตใต้ทะเลอยู่ดี" มุกดาถามอย่างตรงไปตรงมา ความอดทนของเขาใกล้จะหมดลง เขาเห็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่เกาะอยู่ตามปะการังบางส่วนถูกดึงออกไปอย่างไม่ปรานี "ดูนี่สิ! คุณกำลังทำร้ายมัน" ชายหนุ่มคนนั้นถอนหายใจ "ผมเข้าใจว่าคุณรักทะเล แต่บางครั้ง การพัฒนาจำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลง คุณเองก็เป็นส่วนหนึ่งของชุมชนที่ต้องการความเจริญไม่ใช่หรือ" "ความเจริญที่ต้องแลกกับการทำลายบ้านเกิดของผม ผมไม่ต้องการ" มุกดาตอบเสียงหนักแน่น "ผมจะไปแจ้งผู้ใหญ่บ้าน และจะติดตามเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด" มุกดาไม่รอฟังคำตอบ เขากระโดดกลับไปยังเรือของตัวเอง และรีบแล่นกลับเข้าฝั่งทันที ความรู้สึกโกรธยังคงคุกรุ่นอยู่ในอก เขาไม่เชื่อคำอธิบายของชายหนุ่มคนนั้นเลยสักนิดเดียว เรื่องนี้ต้องมีอะไรซับซ้อนกว่าที่เห็น เขาต้องรีบไปบอกลดา เมื่อกลับถึงฝั่ง มุกดารีบตรงไปยังบ้านพักริมทะเลของลดา ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากท่าเรือนัก เขาเห็นลดาอยู่กำลังจัดอุปกรณ์บางอย่างในเรือของเธอ ที่มีตราสัญลักษณ์ขององค์กรอนุรักษ์ประดับอยู่ "ลดา!" มุกดาเรียกเสียงดัง ลดาหันมามองด้วยความแปลกใจ "มุกดา มีอะไรเหรอ ทำไมดูรีบร้อนจัง" "มีเรื่องใหญ่แล้วลดา! ผมเพิ่งไปเห็นทีมงานของบริษัทวิวัฒน์กำลังเก็บตัวอย่างปะการังที่แนวปะการังของเรา พวกเขาบอกว่าเป็นการสำรวจทางวิทยาศาสตร์ แต่ผมไม่เชื่อเลย" มุกดาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ลดาฟังอย่างรวดเร็ว ลดาเงียบไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเธอเคร่งเครียดขึ้น "แนวปะการังส่วนนั้นน่ะเหรอ... ฉันเองก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงให้ความสำคัญกับบริเวณนั้นเป็นพิเศษ" "สงสัยอะไรเหรอ?" มุกดาถาม "ก่อนหน้านี้ ฉันเคยได้ยินข่าวลือมาจากนักวิจัยบางคน ว่าอาจจะมีสิ่งมีชีวิตหายาก หรือแหล่งแร่บางอย่างที่สำคัญซ่อนอยู่ที่บริเวณนั้น" ลดาอธิบาย "แต่ฉันก็คิดว่ามันเป็นแค่ข่าวลือเท่านั้น" "แหล่งแร่เหรอ!" มุกดาอุทานด้วยความตกใจ "ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง พวกเขาก็คงมีแผนที่จะมาขุดเจาะแน่ๆ" "นั่นสิ" ลดาพยักหน้า "แต่ที่ฉันสงสัยคือ ถ้ามันเป็นแหล่งแร่จริงๆ ทำไมพวกเขาถึงไม่ประกาศให้สาธารณะชนทราบล่ะ? กลับซุกซ่อนไว้แล้วแอบมาสำรวจแบบนี้ มันน่าสงสัยมาก" "พวกเขาคงกลัวว่าถ้าคนรู้เรื่องแหล่งแร่ พวกเราก็จะต่อต้านหนักกว่าเดิม" มุกดาพูดเสริม "แต่ไม่ว่ายังไง นี่ก็เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย และกำลังคุกคามระบบนิเวศของเรา" "เราต้องทำอะไรสักอย่างแล้วมุกดา" ลดาตัดสินใจ "ถ้าพวกเขาได้แหล่งแร่นั่นไปจริงๆ ชายหาดของเราจะต้องถูกทำลายอย่างถาวร" "แล้วเราจะเริ่มยังไงดี?" มุกดาถาม "เราต้องหาหลักฐานให้ได้ก่อนว่า พวกเขากำลังทำอะไรกันแน่" ลดาตอบ "ฉันจะลองติดต่อเพื่อนนักวิจัยของฉันในมหาวิทยาลัย เผื่อว่าเขาจะพอมีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้าง ส่วนนาย... นายลองรวบรวมข้อมูลจากชาวบ้านดูสิ ว่ามีใครเคยเห็นอะไรที่ผิดปกติบ้าง" "ได้เลยลดา! ผมจะรีบไปคุยกับผู้ใหญ่บ้านก่อน" มุกดาตอบรับอย่างหนักแน่น ทั้งสองสบตากัน ด้วยความมุ่งมั่นที่จะปกป้องผืนทะเลอันเป็นที่รักของพวกเขา แม้ว่าเบื้องหน้าจะเต็มไปด้วยอุปสรรคและความไม่แน่นอน แต่ความหวังก็ยังคงมีอยู่ ในใจของทั้งคู่ต่างก็ภาวนาให้เรื่องนี้คลี่คลายไปในทางที่ดี