รอยยิ้มที่เคยสดใสของอรชรกลับซีดจางลงไปทุกที ใบหน้าสวยหวานที่เคยเปี่ยมสุข บัดนี้กลับมีแต่ความวิตกกังวลแฝงอยู่ อะไรกันแน่ที่กำลังบีบคั้นหัวใจดวงน้อยของเธอให้เจ็บปวดจนแทบจะแตกสลาย? ความลับที่เธอกำลังแบกรับมันหนักอึ้งเกินกว่าจะรับไหว... อรชรนั่งมองภาพถ่ายเก่าๆ ใบหนึ่งในมือ ภาพของเธอในวัยสาว กับผู้ชายคนหนึ่งที่รอยยิ้มของเขากระชากใจเธอเหลือเกิน ภาพที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นความทรงจำอันแสนหวาน บัดนี้กลับกลายเป็นหนามแหลมทิ่มแทงใจ การปรากฏตัวของเขา... รณชัย ศัตรูหัวใจที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้พบเจออีกครั้งหลังจากวันนั้น มันเหมือนเป็นการปลุกผีร้ายในอดีตให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง “อร… เธอกำลังคิดอะไรอยู่?” เสียงทุ้มนุ่มของภาคินดังขึ้นข้างๆ ทำลายบรรยากาศอันเงียบงันไปชั่วขณะ อรชรรีบซ่อนรูปภาพไว้ในลิ้นชักทันที เธอพยายามยิ้มตอบ แต่ดูเหมือนความกังวลจะฉายชัดออกมาเกินกว่าจะปกปิดได้ “เปล่าค่ะ… แค่คิดถึงเรื่องเก่าๆ นิดหน่อย” เธอตอบเสียงแผ่ว “เรื่องเก่าๆ หรือเรื่องของเขา?” ภาคินถามตรงๆ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอรชร เหมือนต้องการจะอ่านทุกความรู้สึกที่เธอพยายามปิดบัง “ฉันเห็นเธอ… เธอดูเปลี่ยนไปตั้งแต่เจอรณชัย” อรชรสะดุ้งเล็กน้อย เขาสังเกตเห็นจริงหรือ? นี่เธอแสดงออกชัดเจนขนาดนั้นเลยหรือ? “ไม่… ฉันก็ยังเป็นฉันเหมือนเดิมค่ะ” เธอพยายามยืนยัน แม้ในใจจะรู้สึกสั่นคลอน “อร… เราเป็นอะไรกัน? เธอจะปิดบังฉันไปถึงเมื่อไหร่? ถ้ามีอะไรที่เธอไม่สบายใจ ฉันพร้อมจะรับฟังนะ” ภาคินเอื้อมมือมาจับมือของอรชรไว้แน่น ความอบอุ่นจากสัมผัสของเขาแผ่ซ่านมาถึงหัวใจเธอ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้เธอรู้สึกผิด ผิดที่เธอต้องปิดบังเขา เรื่องที่เธอรู้ดีว่ามันอันตราย และถ้าภาคินรู้เข้า เขาอาจจะไม่สามารถทนรับมันได้ “ฉัน… ฉันต้องขอโทษค่ะคุณภาคิน” อรชรพยายามดึงมือออก แต่ภาคินกลับบีบแน่นกว่าเดิม “บอกฉันเถอะอร… ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป” ภาคินกระซิบ น้ำเสียงของเขามีทั้งความห่วงใยและ… ความคาดหวัง อรชรหลับตาลง พยายามรวบรวมสติ ภาพของรณชัยใบหน้าบึ้งตึงในอดีตแวบเข้ามาในหัว ก่อนจะตามมาด้วยเหตุการณ์ที่เธอไม่อยากจะนึกถึงอีกต่อไป… “ฉัน… ฉันมีเรื่องต้องบอกคุณค่ะ” เธอเอ่ยออกมาเสียงสั่นเครือ ภาคินเงยหน้าขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความตั้งใจที่จะฟัง “เรื่องนี้… มันซับซ้อนมาก และอาจจะทำให้คุณ… ผิดหวัง” อรชรสูดลมหายใจลึก “ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องอะไร ฉันพร้อมรับมัน… บอกฉันมาเถอะอร” ภาคินยืนยันอีกครั้ง อรชรเงยหน้าขึ้น สบตากับภาคิน ดวงตาของเธอฉายแววเจ็บปวด… “คุณภาคินคะ… สิ่งที่ฉันจะบอกต่อไปนี้… มันคือความจริงเกี่ยวกับอดีตของฉัน… เกี่ยวกับ… รณชัย” ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างแรง! ร่างสูงใหญ่ของรณชัยปรากฏขึ้นที่หน้าประตู ใบหน้าของเขาบึ้งตึง ดวงตาเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธ “แก… พูดอะไรเกี่ยวกับฉัน!” เสียงของรณชัยตะโกนก้อง ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว! ภาคินและอรชรหันไปมองรณชัยด้วยความตกใจสุดขีด! รณชัยเดินตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขามองไปยังอรชรด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและ… ความต้องการบางอย่างที่ยากจะหยั่งถึง “อรชร… เธอคิดจะบอกความจริงทั้งหมดกับเขาใช่ไหม?” รณชัยถามเสียงเย็นเยียบ “แต่ฉัน… ไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด!” เขาพุ่งเข้าใส่อรชรทันที! ภาคินรีบเข้ามาขวาง แต่… [...]