เสียงหัวเราะของมุกดังคลอเคล้าไปกับเสียงเครื่องชงกาแฟ เสียงเกร็ดน้ำแข็งบดละเอียด และเสียงพูดคุยทักทายอันอบอุ่นของลูกค้าที่แวะเวียนเข้ามาในร้าน Aroma Love ทุกๆ วันที่ผ่านไป ความผูกพันระหว่างเธอกับมนตราก็ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นกว่าเดิม จากคำว่า "ลูกค้า" และ "พนักงาน" ได้แปรเปลี่ยนเป็น "ที่รัก" ที่เอ่ยเรียกกันอย่างแผ่วเบา ท่ามกลางบรรยากาศอันหอมกรุ่นของเมล็ดกาแฟคั่วสดใหม่ เช้าวันหนึ่งขณะที่มนตรากำลังบรรจงรังสรรค์ลาเต้อาร์ตรูปหัวใจลงบนฟองนมอย่างตั้งใจ มุกก็เดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับถาดที่มีแก้วกาแฟดำเข้มข้นวางอยู่ "กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาล สำหรับคุณมนตราค่ะ" มุกยื่นแก้วให้พร้อมรอยยิ้มที่สดใส มนตราเงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าคมคายมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นรับแก้วกาแฟไป "ขอบใจนะมุก ปกติฉันก็ไม่ค่อยได้ดื่มกาแฟตอนเช้าเท่าไหร่ แต่เห็นแก้วนี้แล้วรู้สึกสดชื่นขึ้นมาเลย" "ก็กลิ่นกาแฟมันช่วยปลุกความสดชื่นได้ดีนี่คะ" มุกตอบ แล้วเหลือบมองแก้วกาแฟในมือของเขา "แต่แก้วนี้พิเศษกว่าทุกวันนะคะ" มนตราเลิกคิ้ว "พิเศษยังไง" "ก็... คนชงไงคะ" มุกตอบอย่างเขินอาย แก้มใสเริ่มมีสีระเรื่อ มนตราหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ปากหวานตลอดเลยนะเรา" เขาจิบกาแฟเล็กน้อย "อืม... รสชาติกลมกล่อมดีจริง แต่ฉันว่าความหวานที่แท้จริงมันอยู่ที่รอยยิ้มของคนชงมากกว่า" มุกหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม เธอรีบก้มหน้าก้มตาไปจัดวางของต่อ "คุณมนตราก็ชอบแกล้งมุกอยู่เรื่อยเลย" "แกล้งอะไรกันครับ" มนตราเดินเข้ามาใกล้ วางแก้วกาแฟลงบนเคาน์เตอร์ แล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยผมที่ปรกหน้าผากของมุกอย่างแผ่วเบา "นี่แค่น้อยนิดจากความรู้สึกทั้งหมดที่ฉันมีให้เธอ" หัวใจของมุกเต้นระรัว ดวงตาประสานกับดวงตาคมของมนตรา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความรักที่เธอสัมผัสได้ "มุกก็... รู้สึกแบบนั้นค่ะ" มุกเอ่ยเสียงแผ่วเบา "ตั้งแต่ได้รู้จักคุณมนตรา โลกของมุกก็เปลี่ยนไปเลยค่ะ" "เปลี่ยนไปในทางที่ดีใช่ไหม" มนตราถาม พร้อมกับจับมือของมุกมาประสานไว้ในมือของเขา "ดีมากๆ เลยค่ะ" มุกตอบ พลางบีบมือของเขาเบาๆ "ขอบคุณนะคะ ที่เข้ามาในชีวิตมุก" "ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอ" มนตรากล่าว "ขอบคุณที่ทำให้หัวใจที่เคยรู้สึกเฉยชา กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง" เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น เป็นสัญญาณว่ามีลูกค้าเข้ามา มุกรีบดึงมือกลับ แล้วปรับสีหน้าให้เป็นปกติ "ลูกค้ามาแล้วค่ะ" "ไปทำงานกันเถอะครับ ที่รัก" มนตราเอ่ยเสียงกระซิบ พลางส่งยิ้มให้มุก ก่อนจะเดินไปต้อนรับลูกค้า ตลอดทั้งวัน มุกทำงานด้วยความสุขที่เอ่อล้น เธอแอบมองมนตราเป็นระยะๆ ทุกครั้งที่สายตาของเราสบกัน มนตราจะส่งยิ้มให้เธอเสมอ เป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเธออบอุ่นราวกับได้ดื่มกาแฟแก้วโปรดในยามเช้า ตกเย็นหลังร้านปิด มนตราและมุกช่วยกันเก็บกวาดร้าน "วันนี้เหนื่อยไหมครับ" มนตราถาม ขณะที่กำลังเช็ดทำความสะอาดเคาน์เตอร์ "ไม่เหนื่อยเลยค่ะ" มุกตอบ "มีความสุขจนลืมเหนื่อยไปเลย" "ดีแล้วครับ" มนตราเดินเข้ามาโอบไหล่มุกจากด้านหลัง "พรุ่งนี้วันหยุด ฉันอยากพาเธอไปเที่ยวทะเลเป็นพิเศษ" มุกหันมามองมนตราอย่างแปลกใจ "ทะเลเหรอคะ" "ใช่" มนตราพยักหน้า "เราจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น ไม่ต้องคอยกังวลเรื่องลูกค้า" "มุกอยากไปค่ะ" มุกตอบอย่างตื่นเต้น "แต่ว่า... คุณพ่อคุณแม่ของมุก..." "ไม่ต้องห่วง" มนตราพูดแทรกขึ้น "ฉันจะโทรไปขออนุญาตท่านเอง" มุกมองมนตราด้วยความซาบซึ้ง "ขอบคุณนะคะ คุณมนตรา" "ไม่ต้องขอบคุณอะไรทั้งนั้น" มนตราก้มลงจูบหน้าผากของมุก "แค่อยู่ข้างๆ ฉันแบบนี้ตลอดไปก็พอ" ค่ำคืนนั้น มุกกลับถึงห้องพักด้วยหัวใจที่พองโต การเดินทางไปทะเลกับมนตราเป็นสิ่งที่เธอใฝ่ฝันมาตลอด และการที่เขาพร้อมจะไปขออนุญาตพ่อแม่ของเธอ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกมั่นใจในความสัมพันธ์ของทั้งสองคนมากขึ้น เช้าวันรุ่งขึ้น มนตราโทรศัพท์ไปหาพ่อแม่ของมุกเพื่อขออนุญาตพาเธอไปเที่ยวทะเล เขาอธิบายถึงความสัมพันธ์ของเขากับมุกอย่างตรงไปตรงมา และขอท่านอนุญาตอย่างสุภาพ "คุณมนตราครับ ผมมุกเป็นลูกสาวคนเดียวของผม ผมเป็นห่วงเขา" เสียงของคุณพ่อมุกดังมาจากปลายสาย "ผมเข้าใจครับคุณพ่อ" มนตราตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ผมจะดูแลน้องมุกอย่างดีที่สุดครับ ผมรักน้องมุกจริงๆ และอยากจะขอท่านสู่ขอในอนาคตครับ" เมื่อได้ยินเช่นนั้น คุณพ่อของมุกก็ใจอ่อนลง "ถ้าอย่างนั้น... ก็แล้วแต่หนูมุกเลยลูก ถ้าหนูมุกตกลง พ่อก็ไม่ว่าอะไร" หลังจากนั้นไม่นาน มนตราก็ได้รับโทรศัพท์จากมุกที่เต็มไปด้วยความยินดี "คุณพ่ออนุญาตแล้วค่ะ!" มุกตะโกนเสียงดังด้วยความดีใจ "คุณมนตราคะ มุกดีใจมากๆ เลยค่ะ" "ดีใจเหมือนกันครับที่รัก" มนตราตอบ "พรุ่งนี้เราออกเดินทางกันเลยนะ" วันรุ่งขึ้น มนตราขับรถมารับมุกที่บ้านตั้งแต่เช้าตรู่ มุกแต่งกายด้วยชุดลำลองสบายๆ แต่ยังคงความน่ารักสดใสตามสไตล์ของเธอ "พร้อมแล้วค่ะ!" มุกกล่าวขณะก้าวขึ้นรถ "ไปกันเถอะครับ" มนตราสตาร์ทเครื่องยนต์ แล้วขับรถออกจากบ้านของมุก มุ่งหน้าสู่ชายหาดอันเงียบสงบที่เขาตั้งใจจะพาเธอไป ตลอดเส้นทาง ทั้งสองคนพูดคุยหยอกล้อกันอย่างมีความสุข มนตราคอยเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้มุกฟัง ขณะที่มุกก็คอยถามไถ่ถึงความรู้สึกของเขา มิตรภาพและความรักที่ก่อตัวขึ้นระหว่างทั้งสอง กำลังเบ่งบานอย่างสวยงามภายใต้แสงอาทิตย์ยามเช้า