เช้าวันใหม่ของร้าน Aroma Love มาพร้อมกับแสงแดดอ่อนๆ ที่สาดส่องเข้ามาตามกระจกบานใหญ่ มุกเดินเข้ามาในร้านด้วยรอยยิ้มที่สดใสกว่าทุกวัน การพูดคุยเมื่อคืนนี้ได้ปลดล็อกบางสิ่งบางอย่างในใจของเธอ ทำให้เธอรู้สึกเบาสบายและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก "อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณมนตรา" มุกกล่าวทักทายเมื่อเห็นมนตรีกำลังเตรียมอุปกรณ์ต่างๆ อยู่หลังเคาน์เตอร์ มนตราเงยหน้าขึ้นมามองเธอ ดวงตาของเขาสะท้อนประกายแห่งความสุข "อรุณสวัสดิ์ครับ คุณมุก วันนี้ดูสดใสเป็นพิเศษเลยนะ" "ก็... รู้สึกดีค่ะ" มุกตอบพลางเดินเข้าไปประจำที่ของเธอ "เมื่อคืนคุณมนตรานอนหลับฝันดีไหมคะ" มนตราหัวเราะเบาๆ "หลับดีมากครับ... ดีกว่าทุกคืนที่ผ่านมาเลยก็ว่าได้" เขาพูดพลางส่งสายตาหวานหยดไปให้มุก "แล้วคุณล่ะครับ" "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" มุกตอบ เธอเริ่มเตรียมเครื่องทำกาแฟอย่างคล่องแคล่ว "รู้สึกเหมือนมีพลังเต็มเปี่ยมเลยค่ะ" ลูกค้าเริ่มทยอยเข้ามาในร้าน เสียงพูดคุยและเสียงเครื่องชงกาแฟเริ่มดังขึ้นเป็นระยะๆ มุกและมนตราทำงานประสานกันอย่างลงตัว ราวกับเป็นทีมเวิร์คที่สมบูรณ์แบบ ทุกการเคลื่อนไหว ทุกการส่งสายตา ทุกรอยยิ้ม ล้วนมีความหมายที่ลึกซึ้งกว่าเดิม ช่วงพักกลางวัน มุกและมนตราได้มีโอกาสนั่งคุยกันที่โต๊ะมุมร้าน หลังจากเสิร์ฟเครื่องดื่มให้ลูกค้าที่เข้ามาช่วงบ่าย "คุณมุก" มนตราเริ่มบทสนทนา "เมื่อคืนผมคิดอยู่หลายเรื่องเลยนะ" "เรื่องอะไรเหรอคะ" มุกถาม พลางจิบน้ำเปล่าที่เขาเตรียมไว้ให้ "เรื่องความสัมพันธ์ของเรานี่แหละครับ" มนตราตอบอย่างตรงไปตรงมา "ผมรู้สึกว่าเรากำลังก้าวข้ามเส้นบางๆ บางอย่างไปแล้ว" มุกวางแก้วน้ำลง "ฉันก็รู้สึกแบบนั้นค่ะ" เธอมองมนตราด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย "มันเป็นความรู้สึกที่... ทำให้ใจหวั่นไหว" "ผมอยากจะชัดเจนกับคุณนะครับ คุณมุก" มนตรากล่าว "ผมอยากให้คุณรู้ว่า... ผมชอบคุณนะ ชอบมากกว่าแค่เพื่อนร่วมงาน หรือคนที่มาซื้อกาแฟที่ร้าน" หัวใจของมุกเต้นแรงอีกครั้ง เธอไม่รู้ว่าจะตอบสนองต่อคำสารภาพรักนี้อย่างไรดี "ฉัน... ฉันก็ชอบคุณเหมือนกันค่ะ คุณมนตรา" เธอพูดออกไปอย่างตรงไปตรงมา "คุณเป็นคนใจดี มีเสน่ห์ ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจเวลาอยู่ด้วย" "ขอบคุณนะ" มนตราส่งยิ้มอบอุ่น "แล้ว... คุณอยากจะให้ความรู้สึกนี้มันพัฒนาต่อไปไหมครับ" มุกพยักหน้าตอบรับอย่างรวดเร็ว "อยากค่ะ" "ดีเลย" มนตรายิ้มกว้าง "งั้น... เราลองมาพัฒนาความรู้สึกนี้ไปด้วยกันนะ" ทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยความสุข ความรู้สึกที่เคยซ่อนเร้น ตอนนี้ได้ถูกเปิดเผยออกมาอย่างชัดเจน พวกเขาพร้อมที่จะเรียนรู้และเติบโตไปด้วยกัน "คุณมุก" มนตราพูดขึ้นอีกครั้ง "หลังจากร้านปิดวันนี้... คุณพอจะมีเวลาไหมครับ" "มีค่ะ" มุกตอบ "ทำไมเหรอคะ" "ผมอยากชวนคุณไปทานข้าวเย็นครับ" มนตรากล่าว "เราจะได้มีเวลาคุยกันมากขึ้น" มุกรู้สึกตื่นเต้น เธอไม่เคยคิดว่าชีวิตของเธอจะมาถึงจุดนี้ จุดที่ได้สานสัมพันธ์กับใครสักคนอย่างจริงจัง "ฉันยินดีค่ะ" ช่วงบ่ายของวันนั้น ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทั้งสองคนทำงานด้วยรอยยิ้มและความสุขที่ฉายชัดบนใบหน้า ลูกค้าที่มาใช้บริการต่างก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่อบอุ่นและมีความสุขภายในร้าน Aroma Love เมื่อถึงเวลาปิดร้าน มุกช่วยมนตราเก็บกวาดร้านอย่างกระตือรือร้น เธออยากให้ทุกอย่างเรียบร้อยเร็วที่สุดเพื่อจะได้ไปทานข้าวเย็นกับเขา "คุณมนตราคะ" มุกกล่าวขณะที่กำลังเช็ดเคาน์เตอร์ "ร้านวันนี้ดูอบอุ่นเป็นพิเศษเลยนะคะ" "คงเพราะมีคุณมุกอยู่ที่นี่นะครับ" มนตราตอบพลางมองไปที่มุกด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก "คุณทำให้ทุกอย่างดูดีขึ้นไปหมด" มุกยิ้มเขินๆ "คุณมนตราก็เหมือนกันค่ะ ทำให้ฉันอยากมาทำงานทุกวันเลย" หลังจากเก็บกวาดเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองคนก็เดินออกจากร้านไปด้วยกัน ท่ามกลางแสงไฟสลัวๆ ของยามค่ำคืน "ไปกันเถอะครับ" มนตราเอ่ยชวนพลางยื่นมือมาให้มุก "ร้านอาหารที่ผมอยากพาไปอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่" มุกวางมือลงในมือของมนตรา สัมผัสที่อบอุ่นของเขาทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยและสบายใจ "ค่ะ"