พิมพ์มาดาเดินออกมาจากห้องทำงานของคุณวิชัยด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง เธอรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น เธอต้องทำเพื่อบิดา เพื่อตระกูลของเธอ และเพื่อความถูกต้อง ขณะที่เธอกำลังเดินกลับไปยังรถ เธอก็เห็นเงาร่างหนึ่งยืนรอเธออยู่ริมฟุตบาท เป็นธีรเดช "คุณธีรเดช มาทำอะไรที่นี่คะ" พิมพ์มาดาเอ่ยถามเสียงแผ่ว พลางรวบรวมสติให้มั่นคง ธีรเดชก้าวเข้ามาใกล้ ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววเป็นห่วง "ผมเป็นห่วงคุณ ผมเห็นคุณเข้าไปในห้องทำงานของคุณวิชัยตั้งแต่เมื่อเช้า ผมกลัวว่าจะมีเรื่อง" พิมพ์มาดายิ้มบางๆ "ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง แต่พิมพ์ไม่เป็นไรค่ะ" "ไม่เป็นไรจริงๆ หรือครับ" ธีรเดชจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "ผมสัมผัสได้ถึงความหนักอึ้งในใจคุณ" พิมพ์มาดาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องราวที่เธอเพิ่งได้รับรู้จากสุภัทรา "เมื่อเช้า... สุภัทราเขาเล่าความจริงบางอย่างให้พิมพ์ฟังค่ะ" ธีรเดชขมวดคิ้ว "ความจริงอะไรครับ" "ความจริงเกี่ยวกับตระกูลของเรา... เกี่ยวกับพ่อของพิมพ์" พิมพ์มาดาพยายามกลั้นน้ำตา "พ่อไม่ได้เป็นคนผิดอย่างที่ทุกคนเข้าใจค่ะ" "แล้วใครเป็นคนผิด" ธีรเดชถามอย่างรวดเร็ว "สุภัทรา... เขาเป็นคนบอกค่ะ ว่าพ่อของเขา เป็นคนที่อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมด" พิมพ์มาดาเล่าต่อด้วยเสียงสั่นเครือ "แล้ว... สุภัทราก็สารภาพค่ะ ว่าจริงๆ แล้วเธอเป็นลูกสาวของพ่อเธอคนนั้น" ธีรเดชยืนนิ่งไปชั่วขณะ เหมือนกำลังประมวลผลข้อมูลที่ซับซ้อน "คุณหมายความว่า... สุภัทรา... เป็นลูกสาวของคนที่ทำลายตระกูลของคุณ" "ค่ะ" พิมพ์มาดาพยักหน้า น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ก็ไหลรินลงมา "เธอรู้ความจริงมาตลอด... แต่เธอเลือกที่จะปกปิดไว้" "ทำไมเธอถึงมาบอกคุณตอนนี้" ธีรเดชถามอย่างไม่เข้าใจ "เธอ... เธอบอกว่ารู้สึกผิดค่ะ เธอเห็นพิมพ์ลำบากมาตลอดชีวิต เธออยากจะชดเชย" พิมพ์มาดาเช็ดน้ำตา "เธอให้เอกสารบางอย่างกับพิมพ์มาด้วยค่ะ เป็นหลักฐานที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพ่อ" ธีรเดชเอื้อมมือไปกุมมือของพิมพ์มาดาไว้แน่น "พิมพ์... ผมรู้ว่าเรื่องนี้มันหนักหนาสำหรับคุณมาก แต่คุณไม่ได้อยู่คนเดียวนะครับ ผมจะอยู่ข้างๆ คุณเสมอ" พิมพ์มาดาสบตาธีรเดช เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นและความมั่นคงจากสัมผัสนั้น "ขอบคุณค่ะคุณธีรเดช" "แล้วคุณจะทำอย่างไรต่อไป" ธีรเดชถาม "พิมพ์จะต่อสู้ค่ะ" พิมพ์มาดาประกาศกร้าว ดวงตาฉายแววเด็ดเดี่ยว "พิมพ์จะพิสูจน์ความจริงให้ทุกคนเห็น พิมพ์จะกอบกู้ชื่อเสียงของพ่อกลับคืนมา" "ผมจะช่วยคุณ" ธีรเดชยืนยันหนักแน่น "เราจะสู้ไปด้วยกัน" ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความเข้าใจและความหวัง พิมพ์มาดารู้สึกว่าเธอไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไป การเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้ายนี้อาจจะยากลำบาก แต่การมีธีรเดชอยู่เคียงข้าง ทำให้เธอมีกำลังใจที่จะก้าวต่อไป "ก่อนอื่น... เราต้องไปเจอสุภัทราอีกครั้งค่ะ" พิมพ์มาดาบอก "พิมพ์อยากจะรู้รายละเอียดทั้งหมดจากปากเธอ" "ผมจะพาคุณไป" ธีรเดชตอบรับทันที พวกเขาเดินไปขึ้นรถของธีรเดช พิมพ์มาดามองกลับไปยังอาคารของบริษัทคุณวิชัย เธอรู้ว่าการเดินทางเพื่อทวงความยุติธรรมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และมันอาจจะเต็มไปด้วยอุปสรรคมากมาย แต่หัวใจของเธอก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม เมื่อรถเคลื่อนตัวออกจากบริเวณบริษัท ภาพของสุภัทราที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเมื่อครู่ยังคงติดตา พิมพ์มาดาไม่แน่ใจว่าเธอจะเชื่อใจสุภัทราได้อย่างเต็มที่หรือไม่ แต่หลักฐานที่สุภัทรามอบให้คือสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ "คุณวิชัยรู้เรื่องนี้หรือยังครับ" ธีรเดชถาม "ยังค่ะ" พิมพ์มาดาตอบ "พิมพ์ยังไม่ได้บอกใครเลย นอกจากคุณ" "คุณตัดสินใจถูกแล้วครับ" ธีรเดชกล่าว "เราต้องวางแผนให้รอบคอบก่อน" "ค่ะ" พิมพ์มาดาพยักหน้า "พิมพ์ต้องรู้ให้ได้ว่าทำไมพ่อของสุภัทราถึงทำแบบนั้น ทำไมเขาถึงใส่ร้ายพ่อของพิมพ์" "ผมเชื่อว่าเมื่อเรามีหลักฐานที่แน่ชัดแล้ว เราจะสามารถหาคำตอบได้ครับ" ธีรเดชให้กำลังใจ "และที่สำคัญที่สุดคือ... พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณ" พิมพ์มาดาถอนหายใจยาว พลางหลับตาลง นึกถึงภาพใบหน้าของพ่อที่เธอแทบจะจำไม่ได้ เธอจะทำทุกอย่างเพื่อพ่อ เพื่อให้พ่อได้จากไปอย่างสงบสุขโดยไม่ต้องแบกรับความอับอายไปตลอดกาล "ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร... พิมพ์ก็จะสู้จนถึงที่สุดค่ะ" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ธีรเดชเหลือบมองพิมพ์มาดาด้วยความชื่นชม เธอเป็นหญิงสาวที่เข้มแข็งและกล้าหาญอย่างแท้จริง "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายคุณได้อีก" ธีรเดชกล่าวอย่างจริงจัง "ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม" พิมพ์มาดายิ้มรับ รู้สึกซาบซึ้งในความห่วงใยของธีรเดช ยิ่งนานวัน เธอก็ยิ่งมั่นใจว่าการได้รู้จักเขาคือโชคดีที่สุดในชีวิตของเธอ "เราจะไปที่บ้านสุภัทราเลยไหมคะ" พิมพ์มาดาถาม "ผมว่าเราควรจะไปหาทนายความก่อนครับ" ธีรเดชเสนอแนะ "เราต้องปรึกษาเรื่องเอกสารพวกนั้นก่อนว่ามีน้ำหนักมากพอที่จะใช้เป็นหลักฐานได้หรือไม่" "จริงด้วยค่ะ" พิมพ์มาดาเห็นด้วย "พิมพ์ลืมคิดไปเลย" "ผมรู้จักทนายความที่เก่งและไว้ใจได้ครับ เขาจะช่วยเราได้" ธีรเดชกล่าว "ขอบคุณมากนะคะคุณธีรเดช" พิมพ์มาดาเอ่ยด้วยความซาบซึ้ง "ไม่เป็นไรครับ... นี่คือสิ่งที่ผมควรจะทำ" ธีรเดชตอบ "หลังจากนั้น... เราค่อยไปคุยกับสุภัทรา" พิมพ์มาดาพยักหน้า เธอรู้สึกว่าทุกอย่างกำลังจะดีขึ้น ความมืดมนที่ปกคลุมชีวิตของเธอมานานกำลังจะถูกปัดเป่าออกไปทีละน้อย "พิมพ์หวังว่า... พ่อของสุภัทราจะได้รับผลกรรมที่เขาก่อไว้นะคะ" พิมพ์มาดาเอ่ย "ผมก็หวังเช่นนั้นครับ" ธีรเดชกล่าว "และเราจะทำให้มันเกิดขึ้น" รถของธีรเดชขับเคลื่อนไปตามท้องถนน มุ่งหน้าไปยังสำนักงานทนายความ พิมพ์มาดากุมเอกสารในมือแน่น เธอรู้สึกได้ถึงพลังที่หลั่งไหลเข้ามาในกาย การต่อสู้เพื่อความยุติธรรมได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างแท้จริง