"ป้อง! เราทำได้แล้ว!" เพลงร้องออกมาด้วยความดีใจ เธอรีบวิ่งเข้าไปกอดป้องแน่น ความรู้สึกโล่งอกและมีความหวังที่เคยเหมือนจะเลือนหายไป บัดนี้กลับสว่างไสวขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับมีแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ที่เธอเคยเกือบจะสิ้นหวัง ป้องหัวเราะเบาๆ "ใช่แล้ว เพลง เราทำได้แล้ว" เขากอดตอบเพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ "แต่จำที่นายวิทย์บอกได้ไหม? โอกาสครั้งนี้มันมาพร้อมกับเงื่อนไขบางอย่าง" เพลงผละออกจากอ้อมกอดของป้อง ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความมุ่งมั่น "ฉันจำได้ แต่ไม่ว่าเงื่อนไขนั้นจะเป็นอะไร ฉันพร้อมจะสู้ ป้องเองก็เหมือนกันใช่ไหม?" "แน่นอน" ป้องตอบเสียงหนักแน่น "เรามาถึงจุดนี้แล้ว จะถอยหลังกลับไม่ได้เด็ดขาด" ทั้งสองมองหน้ากัน แววตาของแต่ละคนสะท้อนความมุ่งมั่นและความหวังที่เปี่ยมล้น เสียงเพลงที่พวกเขาร่วมกันแต่งขึ้นมา มันเป็นมากกว่าแค่บทเพลง มันคือความฝัน ความพยายาม และความหวังที่พวกเขาทุ่มเทให้มันมาตลอด ระยะเวลาที่ผ่านมาในวงการนี้สอนบทเรียนอันมีค่ามากมายให้กับพวกเขา มันไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เคยคิดไว้เลยสักนิด โลกมายาที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน การแก่งแย่งชิงดี และการหลอกลวง มันทำให้พวกเขาเติบโตขึ้น เข้มแข็งขึ้น และมองเห็นโลกในมุมที่ต่างออกไป "นายวิทย์นัดเราเมื่อไหร่?" เพลงถาม พยายามระงับความตื่นเต้นเอาไว้ "บ่ายโมง เขาบอกให้เราไปที่สตูดิโอของเขา" ป้องตอบขณะที่กำลังค้นหาเอกสารบางอย่างในกระเป๋า "ดีเลย อย่างน้อยเราก็มีเวลาเตรียมตัว" เพลงพยักหน้า "ฉันรู้สึกเหมือนหัวใจจะเต้นออกมานอกอกอยู่แล้วเนี่ย" "ใจเย็นๆ เพลง" ป้องยิ้ม "เราต้องทำให้ดีที่สุด" เมื่อถึงเวลานัดหมาย เพลงและป้องก็เดินทางมาถึงสตูดิโอของนายวิทย์ ซึ่งเป็นอาคารขนาดใหญ่ที่สะท้อนถึงความสำเร็จและอำนาจในวงการบันเทิงแห่งนี้ บรรยากาศภายในดูเคร่งขรึมและเป็นมืออาชีพ พนักงานที่เดินสวนไปมาต่างก็มีท่าทีเร่งรีบและจริงจัง เพลงรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อเทียบกับความคุ้นเคยของป้องที่ดูจะปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดีกว่า เมื่อเข้าไปในห้องทำงานของนายวิทย์ พวกเขาพบกับนายวิทย์ที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ ใบหน้าของเขาดูครุ่นคิดและเคร่งเครียด "นั่งสิ" นายวิทย์ผายมือเชิญ เพลงและป้องนั่งลงบนเก้าอี้ที่จัดเตรียมไว้ให้ ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่นายวิทย์จะเริ่มพูดขึ้น "ฉันได้ฟังเพลงของพวกเธอแล้ว" นายวิทย์กล่าวขึ้น น้ำเสียงของเขาดูจริงจัง "มันมีศักยภาพ แต่ก็ยังต้องปรับปรุงอีกมาก" เพลงและป้องมองหน้ากันเล็กน้อย พวกเขารับรู้ถึงคำวิจารณ์นั้น "ที่ฉันเรียกพวกเธอมาวันนี้ ก็เพราะฉันเห็นอะไรบางอย่างในตัวพวกเธอ" นายวิทย์กล่าวต่อ "ความตั้งใจจริง ความมุ่งมั่น และพรสวรรค์ที่ซ่อนอยู่" ความหวังเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของทั้งสองอีกครั้ง "แต่อย่างที่ฉันเคยบอกไป โอกาสในวงการนี้ไม่ได้มีให้ใครง่ายๆ" นายวิทย์ถอนหายใจ "พวกเธอต้องพิสูจน์ตัวเองให้มากกว่านี้" "เงื่อนไขที่นายวิทย์พูดถึง คืออะไรครับ?" ป้องถามอย่างตรงไปตรงมา นายวิทย์มองป้องอย่างพิจารณา "ฉันจะให้โอกาสพวกเธอได้อัดเพลงของตัวเองในสตูดิโอของฉัน" เพลงและป้องตาโตด้วยความดีใจ นี่คือสิ่งที่พวกเขาใฝ่ฝันมาตลอด "แต่!" นายวิทย์ยกนิ้วชี้ขึ้น "นี่ไม่ใช่การเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการ มันคือการทดลอง" "ทดลองแบบไหนครับ?" เพลงถามด้วยความสงสัย "ฉันจะให้พวกเธอได้มีโอกาสสร้างสรรค์ผลงานเพลงของตัวเอง" นายวิทย์กล่าว "ถ้าเพลงที่ออกมาสามารถสร้างกระแสตอบรับที่ดีได้ โดยเฉพาะการเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายที่ฉันวางไว้ ฉันถึงจะพิจารณาเซ็นสัญญากับพวกเธออย่างเป็นทางการ" "กลุ่มเป้าหมายที่นายวิทย์วางไว้ คือ?" ป้องถาม "เพลงแนวอินดี้ ป็อปร็อค ที่มีเนื้อหาเข้าถึงง่าย แต่มีความลึกซึ้ง" นายวิทย์อธิบาย "ฉันต้องการเพลงที่จะสามารถติดหูและเป็นที่ชื่นชอบของคนรุ่นใหม่ ซึ่งตอนนี้ตลาดกำลังต้องการเพลงแบบนี้" "แล้วถ้าเพลงของเราไม่สามารถสร้างกระแสตอบรับได้ตามที่นายวิทย์ต้องการล่ะครับ?" เพลงถามอย่างกังวล นายวิทย์ยิ้มบางๆ "ถ้าเป็นเช่นนั้น สัญญาก็คือสัญญา มันก็จบแค่นั้น พวกเธอจะไม่ได้สิทธิ์ในการอัดเพลงในสตูดิโอของฉันอีกต่อไป และโอกาสที่ฉันมอบให้ในครั้งนี้ก็จะสิ้นสุดลง" คำพูดของนายวิทย์ทำให้เพลงและป้องรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มสูงขึ้น โอกาสที่ได้รับมาพร้อมกับความคาดหวังที่หนักอึ้ง การแข่งขันที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น "ฉันจะให้เวลาพวกเธอหนึ่งเดือน" นายวิทย์กล่าว "ในหนึ่งเดือนนี้ พวกเธอต้องแต่งเพลงใหม่ อย่างน้อยสองเพลง ที่ฉันเป็นคนกำหนดแนวทางให้ และต้องทำให้เสร็จสมบูรณ์พร้อมอัดในสตูดิโอของฉัน" "สองเพลงภายในหนึ่งเดือน?" เพลงอุทานด้วยความทึ่ง "เป็นไปได้หรือครับ?" "ถ้าพวกเธออยากจะพิสูจน์ตัวเอง ก็ต้องทำให้ได้" นายวิทย์ตอบเสียงเรียบ "ฉันรู้ว่ามันไม่ง่าย แต่ฉันเชื่อว่าพวกเธอทำได้" "แล้วเรื่องค่าใช้จ่ายในการอัดเพลงล่ะครับ?" ป้องถาม "ถ้าเพลงที่ออกมาดี ฉันจะเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด" นายวิทย์ตอบ "แต่ถ้าไม่... พวกเธอต้องรับผิดชอบค่าเสียหายทั้งหมดที่เกิดขึ้น" คำพูดสุดท้ายของนายวิทย์ ทำให้เพลงและป้องหน้าซีดลงเล็กน้อย พวกเขารู้ดีว่าค่าใช้จ่ายในการอัดเพลงในสตูดิโอระดับนี้มีราคาสูงเพียงใด "เอาล่ะ" นายวิทย์กล่าวพลางหยิบแผ่นซีดีเพลงบางส่วนส่งให้ "นี่คือตัวอย่างเพลงที่ฉันต้องการ ฉันอยากให้พวกเธอศึกษาแนวทางและลองนำไปปรับใช้ หวังว่าพวกเธอจะเข้าใจเงื่อนไขทั้งหมดนะ" เพลงรับแผ่นซีดีมาด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย "เข้าใจครับนายวิทย์" "ดี" นายวิทย์กล่าว "ฉันจะรอฟังผลงานของพวกเธอ" เมื่อออกจากห้องทำงานของนายวิทย์ เพลงและป้องก็เดินออกมาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย พวกเขาได้โอกาสที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็มาพร้อมกับความกดดันที่มหาศาล "เพลง" ป้องพูดขึ้นขณะที่เดินกลับห้องเช่า "เงื่อนไขมันหนักหนาจริงๆ นะ" "ฉันรู้" เพลงตอบเสียงแผ่ว "แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนี่ ป้อง" "ใช่" ป้องพยักหน้า "เราต้องทำให้ได้" "ฉันกลัวว่าจะทำไม่ได้" เพลงสารภาพ "ถ้าเราทำไม่สำเร็จ นอกจากจะเสียโอกาสแล้ว เราอาจจะต้องเป็นหนี้เป็นสินอีก" "อย่าเพิ่งคิดมาก" ป้องปลอบ "เราจะช่วยกันคิด ช่วยกันทำ เราจะหาทางทำให้ดีที่สุด" "แล้วแนวเพลงที่นายวิทย์กำหนดมา... มันค่อนข้างจะต่างจากแนวเพลงที่เราเคยแต่งมาเลยนะ" เพลงกล่าว "นั่นแหละคือความท้าทาย" ป้องตอบ "เราต้องเรียนรู้และปรับตัว" ตลอดทางกลับห้อง เพลงและป้องต่างก็จมอยู่กับความคิดของตัวเอง โอกาสที่ได้มานั้นหอมหวาน แต่เส้นทางที่จะไปถึงมันช่างขรุขระและเต็มไปด้วยอุปสรรค พวกเขารู้ดีว่าการเดินทางในครั้งนี้จะยิ่งยากลำบากกว่าที่เคยเป็นมา แต่ความฝันที่อยู่ในหัวใจยังคงเป็นแรงผลักดันให้พวกเขาก้าวต่อไป