อรตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งในหัวใจ วันนี้เป็นวันที่เธอต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิต การตัดสินใจครั้งนี้จะไม่เพียงส่งผลต่อเธอเท่านั้น แต่จะส่งผลต่ออนาคตของน้องต้นโดยตรงด้วย เธอตัดสินใจแล้วว่าจะลองเจรจากับภาคินอีกครั้ง เพื่อหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกฝ่าย หลังจากส่งต้นไปโรงเรียนแล้ว อรก็ตรงไปที่สำนักงานทนายบุญมี เธอต้องการคำแนะนำเพิ่มเติมในการเจรจาครั้งสุดท้ายนี้ "คุณอรครับ หลังจากที่ผมพิจารณาข้อเสนอของนายภาคินแล้ว ผมคิดว่าเราพอจะวางกรอบเงื่อนไขบางอย่างได้" ทนายบุญมีกล่าว ขณะเปิดแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ "เงื่อนไขอะไรบ้างคะคุณทนาย" อรเอ่ยถามอย่างตั้งใจ "อย่างแรกคือ การถอนฟ้องคดีนั้นจะต้องเกิดขึ้นอย่างเป็นทางการ และมีเอกสารยืนยัน" ทนายบุญมีอธิบาย "อย่างที่สอง คือ เราจะต้องกำหนดขอบเขตของการเข้ามามีส่วนร่วมของนายภาคินให้ชัดเจน เช่น การนัดพบปะกับน้องต้น ควรจะมีการตกลงตารางเวลาที่แน่นอน และควรจะมีเธออยู่ด้วยเสมอ หรืออย่างน้อยก็ต้องแจ้งให้เธอทราบล่วงหน้า" "แล้วเรื่องการตัดสินใจล่ะคะ" อรเอ่ยถาม "ในส่วนนี้ อาจจะยากหน่อยครับ" ทนายบุญมีกล่าว "แต่เราอาจจะตกลงกันว่า ในเรื่องที่สำคัญมากๆ เช่น การเปลี่ยนโรงเรียน หรือการรักษาพยาบาลที่ซับซ้อน จะต้องได้รับความเห็นชอบจากทั้งสองฝ่ายก่อน" "หมายความว่า ถ้าฉันไม่เห็นด้วย เขาก็จะทำอะไรไม่ได้ใช่ไหมคะ" อรถาม "ใช่ครับ ในทางทฤษฎีเป็นอย่างนั้น" ทนายบุญมีตอบ "แต่เราต้องตระหนักด้วยว่า การเจรจาต่อรองเป็นสิ่งสำคัญ ถ้าเราแข็งกร้าวเกินไป เขาก็อาจจะถอนข้อเสนอและเดินหน้าฟ้องคดีต่อไป" "ฉันเข้าใจค่ะ" อรพยักหน้า "ฉันอยากให้คุณทนายช่วยร่างข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษรให้ฉันด้วยนะคะ" "แน่นอนครับคุณอร" ทนายบุญมีตอบ "ผมจะจัดการให้เร็วที่สุด" อรกลับบ้านด้วยความรู้สึกที่พร้อมมากขึ้น เธอรู้ว่าการเจรจาครั้งนี้จะเป็นการเดิมพันครั้งสุดท้าย เธอได้เตรียมใจไว้แล้วว่า ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร เธอก็จะยอมรับมัน แต่ก็หวังว่าสิ่งที่เธอเลือก จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับต้น ภาคินนัดพบอรที่ร้านกาแฟเดิมในบ่ายวันนั้น อรมาถึงก่อนเวลาเล็กน้อย เธอสั่งเครื่องดื่มแล้วนั่งรอด้วยใจที่เต้นระรัว เมื่อภาคินเดินเข้ามา เขาสังเกตเห็นว่าอรดูมีความมั่นใจมากขึ้นกว่าครั้งก่อน "มาแล้วเหรออร" ภาคินทักทาย "ค่ะ" อรตอบเสียงเรียบ "ฉันได้คิดทบทวนเรื่องของเราแล้ว" ภาคินนั่งลงตรงข้ามเธอ "แล้วเธอตัดสินใจว่าอย่างไร" "ฉันตกลงที่จะยอมให้คุณเข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตของต้นมากขึ้น" อรกล่าว "แต่มีเงื่อนไข" ภาคินเลิกคิ้วเล็กน้อย "เงื่อนไขอะไร" อรหยิบเอกสารข้อตกลงที่ทนายบุญมีร่างขึ้นมาวางบนโต๊ะ "นี่คือข้อตกลงที่เราจะใช้" ภาคินหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด ใบหน้าของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เขาอ่าน "ฉันได้คุยกับทนายแล้ว" อรอธิบาย "เราตกลงกันว่าคุณจะถอนฟ้องคดีนี้อย่างเป็นทางการ และมีเอกสารยืนยัน" ภาคินพยักหน้า "เข้าใจ" "ส่วนเรื่องการเจอลูก" อรกล่าวต่อ "เราจะตกลงตารางเวลาที่แน่นอน และฉันขอให้คุณแจ้งให้ฉันทราบล่วงหน้าเสมอ" "ได้" ภาคินตอบ "และที่สำคัญที่สุด" อรเงยหน้ามองภาคินตรงๆ "ในเรื่องที่เกี่ยวกับอนาคตของต้น เช่น โรงเรียน หรือการรักษาพยาบาล เราจะต้องปรึกษาหารือกัน และต้องได้รับความเห็นชอบจากทั้งสองฝ่ายก่อน" ภาคินวางเอกสารลง เขามองอรด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "เธอแน่ใจเหรออร ว่าเธอจะยอมรับข้อตกลงนี้" "ฉันแน่ใจ" อรตอบเสียงหนักแน่น "ฉันทำเพื่อต้น" ภาคินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว "ฉันเข้าใจ" "แล้วคุณตกลงไหม" อรถามอย่างคาดหวัง ภาคินมองไปที่เอกสารบนโต๊ะ เขารู้ดีว่าข้อตกลงนี้อาจจะทำให้เขาไม่สามารถควบคุมทุกอย่างได้ตามที่ต้องการ แต่เขาก็รู้เช่นกันว่าการได้มีโอกาสกลับเข้ามาในชีวิตของลูกชายนั้นสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด "ฉันตกลง" ภาคินกล่าวในที่สุด "ฉันจะถอนฟ้องคดีนี้" อรหลับตาลงอย่างแผ่วเบา เธอรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก การต่อสู้ที่ยาวนานและเหน็ดเหนื่อยของเธอได้สิ้นสุดลงแล้ว "ขอบคุณค่ะ" อรกล่าวเสียงสั่นเครือ "ฉันขอเซ็นเอกสารนี้เลยนะ" ภาคินกล่าว "แล้วหลังจากนี้ เราก็มาเริ่มกันใหม่" ทั้งสองคนเซ็นชื่อลงบนเอกสารข้อตกลง เป็นการปิดฉากการต่อสู้ที่ยืดเยื้อมายาวนาน อรไม่แน่ใจว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่เธอก็เชื่อมั่นว่า เธอได้เลือกหนทางที่ดีที่สุดสำหรับลูกชายของเธอแล้ว การเผชิญหน้าครั้งนี้ แม้จะเต็มไปด้วยความตึงเครียด แต่ก็จบลงด้วยการประนีประนอม ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในเวลานี้ ภาคินมองอรด้วยสายตาที่อ่อนโยนลงกว่าเดิม "อร ฉันขอโทษสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา" อรพยักหน้ารับ "ฉันเองก็หวังว่าเราจะก้าวต่อไปข้างหน้าได้นะ" การสนทนาครั้งนี้ ถึงแม้จะไม่ได้เต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่ก็เต็มไปด้วยความเข้าใจซึ่งกันและกัน อรเชื่อว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง และเธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น เพื่ออนาคตของน้องต้น