อรสูดหายใจเข้าลึก พยายามข่มความรู้สึกหวาดหวั่นที่เกาะกุมหัวใจ "มันไม่ใช่แค่ที่ดินภาค... มันคือทุกอย่าง ถ้าฉันเสียที่ดินผืนนั้นไป ฉันก็จะไม่มีอะไรเหลือให้ลูกเลย" ดวงตาของเธอฉายแววแน่วแน่ เด็ดเดี่ยว "คุณรู้ใช่ไหมว่าทำไมฉันถึงต้องเก็บที่ดินผืนนั้นไว้" ภาคินพยักหน้าช้าๆ "ผมรู้ครับ" เขาสบตาอรอย่างมีความหมาย "ผมรู้ว่าที่นั่นมีความทรงจำของพ่อคุณอยู่ และมันคือมรดกชิ้นสุดท้ายที่พ่อคุณทิ้งไว้ให้" เขาเอื้อมมือมาจับมืออรไว้แน่น "ผมจะช่วยคุณให้ถึงที่สุด" "ขอบคุณนะภาคิน" อรกล่าวเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอหน่วย "ฉันไม่รู้จะทำยังไงถ้าไม่มีคุณ" "ไม่ต้องคิดมากเรื่องนั้นครับ" ภาคินบีบมืออรเบาๆ "ตอนนี้เราต้องมีสติ วางแผนให้รอบคอบที่สุด" เขาผละมือออกจากอร แล้วหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ "นี่คือข้อมูลที่ผมรวบรวมได้เกี่ยวกับบริษัท แสงตะวัน และกลุ่มทุนที่อยู่เบื้องหลัง" อรรับกระดาษมาดูอย่างตั้งใจ รายละเอียดต่างๆ ที่ภาคินหามาได้นั้นน่าทึ่งมาก มันมีทั้งโครงสร้างผู้ถือหุ้น ประวัติความเป็นมาของบริษัท รวมถึงความเชื่อมโยงกับนักการเมืองและนักธุรกิจที่มีอิทธิพล "ข้อมูลเยอะมากเลยภาคิน" เธออุทาน "ผมใช้เวลาหลายวันในการรวบรวมครับ" ภาคินกล่าว "จากข้อมูลนี้ ผมคาดว่าคุณนพพรไม่ได้เป็นแค่คนกลาง แต่เขาอาจจะเป็นผู้มีอำนาจตัดสินใจ หรือไม่ก็เป็นคนที่ถูกบงการโดยใครบางคนอีกที" "แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริง" อรซักถาม "นั่นคือสิ่งที่เราต้องหาคำตอบต่อไป" ภาคินตอบ "แต่ก่อนอื่น เราต้องหาหลักฐานมัดตัวคุณนพพรให้ได้ก่อน โดยเฉพาะเรื่องการปลอมแปลงเอกสารและการเสนอสินบน" "เรื่องสินบน... อรทัยเขาบอกว่าเจออะไรบางอย่างที่น่าสงสัยเกี่ยวกับ นพพร และบริษัท แสงตะวัน" อรนึกถึงข้อความของอรทัยที่ส่งมาเมื่อคืน "จริงเหรอครับ" ภาคินตาเป็นประกาย "คุณอรทัยเจออะไร ช่วยเล่าให้ผมฟังหน่อยได้ไหม" อรเล่ารายละเอียดที่อรทัยบอกให้ภาคินฟังทั้งหมด "อรทัยบอกว่าเธอกำลังจะส่งหลักฐานมาให้ฉัน แต่เธอก็หายตัวไปหลังจากนั้น" "หายตัวไป?" ภาคินขมวดคิ้ว "นี่มันอันตรายกว่าที่คิดนะครับ" "ฉันก็กลัวเหมือนกัน" อรยอมรับ "แต่ฉันไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายอรทัยหรือข่มขู่ฉันได้แน่" "ผมเข้าใจครับ" ภาคินพูดอย่างหนักแน่น "เราจะร่วมมือกัน เราจะหาตัวอรทัยให้เจอ และเราจะเปิดโปงแผนการของพวกมันให้ได้" ภาคินเริ่มวางแผนการอย่างละเอียด เขาเสนอให้อรทำทีเป็นยอมรับข้อเสนอของคุณนพพร เพื่อล่อให้คุณนพพรเปิดเผยข้อมูลบางอย่างออกมา "เราต้องทำให้เขากลัวว่าเราจะสู้จนถึงที่สุด" ภาคินกล่าว "ถ้าเขาคิดว่าเรายอมแพ้ง่ายๆ เขาจะไม่มีทางเปิดเผยความลับ" "แล้วเราจะทำยังไง" อรถาม "พรุ่งนี้ คุณลองนัดเจอคุณนพพร แล้วบอกเขาว่าคุณต้องการเจรจาต่อรองเงื่อนไขบางอย่าง" ภาคินแนะนำ "บอกเขาว่าคุณจะยอมเซ็นสัญญา แต่คุณขอเวลาในการรวบรวมเงินจำนวนหนึ่ง เพื่อชำระหนี้ที่ค้างอยู่" อรไม่แน่ใจ "แบบนั้นมันจะไม่เสี่ยงเกินไปเหรอภาคิน" "ผมจะอยู่กับคุณครับ" ภาคินยืนยัน "ผมจะเตรียมอุปกรณ์บันทึกเสียงและภาพไว้เผื่อกรณีที่จำเป็น" "แล้วถ้าเขาจับได้ล่ะ" อรยังคงกังวล "เราต้องระมัดระวังให้มากที่สุด" ภาคินอธิบาย "ผมจะวางแผนการหนีให้คุณด้วย หากมีอะไรผิดพลาด" อรพยักหน้าช้าๆ "ฉันเชื่อใจคุณนะภาคิน" "ผมเองก็เช่นกันครับ" ภาคินตอบ "เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน" ภาคินอธิบายรายละเอียดแผนการทั้งหมดให้อรฟังอย่างรอบคอบ การวางแผนของเขามีหลายชั้น มีการเตรียมการสำรอง และมีแผนฉุกเฉินเผื่อไว้เสมอ อรฟังอย่างตั้งใจ จดจำทุกรายละเอียดที่สำคัญ เธอรู้สึกวางใจขึ้นบ้างที่รู้ว่าภาคินได้เตรียมการไว้อย่างดี "สิ่งสำคัญที่สุดคือ อย่าแสดงความกลัวออกมา" ภาคินย้ำ "ทำตัวให้เข้มแข็ง มั่นใจ และแสดงให้เห็นว่าคุณพร้อมที่จะสู้" "ฉันจะพยายาม" อรตอบ "ผมรู้ว่าคุณทำได้" ภาคินส่งยิ้มให้กำลังใจ "คุณไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา คุณคือแม่ที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อลูก" อรรู้สึกถึงพลังใจที่ถาโถมเข้ามา เธอเงยหน้ามองภาคิน ดวงตาเต็มไปด้วยความหวัง "ขอบคุณนะภาคิน" "เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า" ภาคินกล่าว "พรุ่งนี้เช้า คุณนัดเจอเขา แล้วผมจะรอคุณอยู่ใกล้ๆ" คืนนั้น อรนอนไม่หลับ เธอครุ่นคิดถึงแผนการทั้งหมดที่วางไว้ ความเสี่ยง ความหวัง และความกลัวผสมปนเปกันอยู่ในหัว แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าของลูกชาย เธอก็มีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง เธอรู้ดีว่านี่คือการต่อสู้ครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ และเธอจะต้องทำให้สำเร็จ อรตื่นขึ้นมาพร้อมกับแสงแดดอ่อนๆ ที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง เธอลุกขึ้นจากเตียงอย่างกระฉับกระเฉง วันนี้คือวันสำคัญ เธอต้องเข้มแข็ง อรเดินไปปลุกปราชญ์ ลูกชายสุดที่รักของเธอ "อรุณสวัสดิ์ครับคุณแม่" ปราชญ์เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มสดใส "อรุณสวัสดิ์จ้ะลูกรัก" อรหอมแก้มปราชญ์ฟอดใหญ่ "วันนี้ไปโรงเรียนกับคุณแม่นะ" "ไปโรงเรียนกับคุณแม่ได้เหรอครับ" ปราชญ์ตาโตด้วยความดีใจ "ใช่จ้ะ" อรตอบ "คุณแม่มีธุระแถวโรงเรียนพอดี" หลังจากเตรียมตัวเสร็จ อรก็พาปราชญ์ขึ้นรถ และขับมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่นัดหมายกับคุณนพพร อรพยายามทำใจให้สบาย เธอเปิดเพลงเบาๆ คลอไปกับการขับรถ เพื่อผ่อนคลายความตึงเครียด เมื่อไปถึง อรจอดรถไว้ห่างจากร้านกาแฟที่นัดหมายเล็กน้อย เธอหันไปยิ้มให้ปราชญ์ "ลูกนั่งรอในรถนะ เดี๋ยวคุณแม่จะรีบกลับมา" "ครับคุณแม่" ปราชญ์พยักหน้ารับ เขาเข้าใจว่าแม่กำลังทำธุระสำคัญ อรเดินลงจากรถ แล้วส่งข้อความหาภาคิน "ฉันมาถึงแล้ว" ไม่นาน ภาคินก็ขับรถมาจอดเทียบข้างๆ "พร้อมนะอร" "พร้อมแล้ว" อรสูดหายใจลึก "คุณนพพรมาแล้ว" อรเห็นคุณนพพรยืนรออยู่หน้าร้านกาแฟ เขาแต่งตัวภูมิฐานเหมือนเช่นเคย แต่แววตาของเขาดูวูบไหวเล็กน้อยเมื่อเห็นอร อรเดินเข้าไปหาคุณนพพรอย่างมั่นคง "สวัสดีค่ะคุณนพพร" "อร! มาแล้วเหรอ" คุณนพพรยิ้มเจื่อนๆ "ผมก็นึกว่าเธอจะไม่มาเสียอีก" "ทำไมฉันจะไม่มาคะ" อรตอบเสียงเรียบ "ในเมื่อเรายังมีเรื่องต้องคุยกัน" "เชิญนั่งก่อนสิ" คุณนพพรผายมือเข้าไปในร้านกาแฟ อรเดินนำเข้าไปนั่งที่โต๊ะริมหน้าต่าง ภาคินคอยสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ โดยซ่อนตัวอยู่ในรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ฝั่งตรงข้าม "อยากดื่มอะไรไหม" คุณนพพรถาม "น้ำเปล่าก็พอค่ะ" อรตอบ หลังจากที่บริกรนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ คุณนพพรก็เริ่มบทสนทนา "ผมได้ยินมาว่าเธอต้องการเจรจาต่อรอง" "ใช่ค่ะ" อรกล่าว "ฉันยอมรับว่าฉันไม่มีเงินก้อนใหญ่พอที่จะจ่ายหนี้ทั้งหมดได้ในทันที" คุณนพพรยิ้มมุมปาก "ผมก็รู้ดี" "แต่ฉันก็มีข้อเสนอ" อรพูดต่อ "ฉันขอเวลาอีกสักระยะหนึ่ง เพื่อรวบรวมเงินให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้" "ระยะเวลาแค่ไหน" คุณนพพรซักถาม "ฉันขอเวลาหกเดือน" อรเสนอ "ในระหว่างหกเดือนนี้ ฉันจะพยายามทำงานหนัก หาเงินมาจ่ายให้คุณให้ได้มากที่สุด" คุณนพพรเงียบไปครู่หนึ่ง เขากำลังประเมินสถานการณ์ "หกเดือน... เป็นเวลาที่ยาวนานนะ" "ฉันรู้ค่ะ" อรตอบ "แต่ฉันไม่สามารถทำได้ดีกว่านี้แล้ว" "แล้วถ้าหากเธอรวบรวมเงินไม่ได้ตามที่ตกลงล่ะ" คุณนพพรแสร้งทำเป็นกังวล "ถ้าถึงเวลานั้น ฉันก็จะยอมรับผลของการตัดสินใจของฉันเองค่ะ" อรตอบอย่างหนักแน่น "แต่ฉันขอโอกาสนี้" คุณนพพรหัวเราะเบาๆ "เธอนี่กล้าจริงๆ นะอร" "ฉันต้องกล้า" อรเชิดหน้าขึ้น "เพื่อลูกของฉัน" "เอาล่ะ" คุณนพพรกล่าว "ผมจะให้โอกาสเธอ" อรใจเต้นแรง นี่เป็นโอกาสที่เธอรอคอย "จริงเหรอคะ" "ใช่" คุณนพพรตอบ "แต่มีเงื่อนไข" "เงื่อนไขอะไรคะ" อรถาม "เธอต้องเซ็นเอกสารยินยอมยกเลิกคำร้องคัดค้านการขายที่ดินผืนนั้น" คุณนพพรกล่าว อรหน้าเสียเล็กน้อย นี่คือสิ่งที่เธอไม่ต้องการให้เกิดขึ้น "แต่... ที่ดินผืนนั้น..." "ผมรู้ว่าเธอผูกพันกับที่ดินผืนนั้น" คุณนพพรพูดอย่างเข้าใจ "แต่ถ้าเธอต้องการโอกาสในการผ่อนผันหนี้ เธอก็ต้องยอมแลก" อรครุ่นคิดอย่างหนัก เธอรู้ดีว่านี่คือกับดัก แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น "ฉันขอเวลาคิดสักครู่นะคะ" "ได้เลย" คุณนพพรตอบ "ผมจะรอคำตอบของเธอ" อรแสร้งทำเป็นครุ่นคิดอย่างหนัก เธอเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นรถของภาคินจอดอยู่ เธอส่งสัญญาณมือเล็กน้อย เป็นสัญญาณว่าทุกอย่างยังเป็นไปตามแผน ภาคินที่นั่งอยู่ในรถ เห็นสัญญาณนั้นก็พยักหน้าเบาๆ เขารู้ว่าอรต้องเผชิญหน้ากับความกดดัน แต่เขาก็เชื่อมั่นในตัวเธอ อรหันกลับมามองคุณนพพร "ฉันตกลงค่ะ" คุณนพพรยิ้มกว้าง "เยี่ยมมาก! ผมรู้ว่าเธอต้องตัดสินใจอย่างฉลาด" "แต่มีเงื่อนไขของฉันเหมือนกันค่ะ" อรพูดแทรกขึ้นมา คุณนพพรเลิกคิ้ว "เงื่อนไขอะไร" "ถ้าฉันรวบรวมเงินได้ครบตามจำนวนภายในหกเดือน" อรกล่าว "คุณต้องคืนเอกสารการโอนที่ดินทั้งหมดให้ฉัน" "แน่นอน" คุณนพพรตอบอย่างง่ายดาย "ผมสัญญา" "และอีกอย่าง" อรกล่าวต่อ "ขอให้คุณทำเอกสารการเจรจาครั้งนี้เป็นลายลักษณ์อักษรด้วยค่ะ" คุณนพพรชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ตอบตกลง "ได้ ผมจะจัดการให้" อรรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย เธอรู้ว่านี่เป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น ยังมีอีกหลายอุปสรรคที่รออยู่ข้างหน้า ตอนที่ 29 — แผนการที่ซับซ้อนของอรทัย อรและภาคินกลับมาที่อพาร์ตเมนต์ของอรด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความโล่งใจที่สามารถยื้อเวลาได้สำเร็จ และความกังวลต่อสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นต่อไป "ผมไม่น่าเชื่อว่าคุณนพพรจะยอมง่ายๆ แบบนั้น" ภาคินกล่าวขณะขับรถ "เขาอาจจะมีแผนการอื่นซ่อนอยู่ก็ได้" อรตอบ "เราประมาทไม่ได้เด็ดขาด" "ผมเห็นด้วยครับ" ภาคินพยักหน้า "ผมว่าเราต้องเร่งหาตัวอรทัยให้เจอโดยเร็วที่สุด" "ฉันก็คิดแบบนั้น" อรกล่าว "ข้อมูลที่เธอมีอาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดโปงคุณนพพร" เมื่อกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ อรรีบเข้าไปดูโทรศัพท์ของเธออีกครั้ง เผื่อว่าจะมีข้อความใหม่จากอรทัย หรือจากใครก็ตามที่อาจจะเห็นอรทัย "ยังไม่มีอะไรเลยค่ะ" อรถอนหายใจ "ไม่ต้องห่วงครับ" ภาคินปลอบ "เราจะช่วยกันหา" ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของอรก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย อรรับสายด้วยความหวัง "สวัสดีค่ะ" "อร... ฉันเอง อรทัย" เสียงแหบพร่าดังมาจากปลายสาย "อรทัย!" อรอุทานด้วยความดีใจ "เธออยู่ที่ไหน! เป็นอะไรหรือเปล่า!" "ฉัน... ฉันไม่สะดวกคุยนาน" อรทัยกล่าวเสียงอ่อนแรง "แต่ฉันเจอหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับบริษัท แสงตะวัน และคุณนพพรแล้ว" "หลักฐานอะไร! บอกฉันมาเร็วเข้า!" อรตื่นเต้น "มันเกี่ยวกับ... การทุจริตคอร์รัปชันครั้งใหญ่" อรทัยกระซิบ "คุณนพพร ร่วมมือกับนักการเมืองบางคนในการยักยอกเงินงบประมาณ และใช้บริษัท แสงตะวัน เป็นเครื่องมือ" "อะไรนะ!" อรแทบไม่เชื่อหูตัวเอง "ฉัน... ฉันอัดเสียงการสนทนาของเขาไว้ได้" อรทัยพูดต่อ "และฉันก็มีเอกสารบางส่วนด้วย" "แล้วเธออยู่ที่ไหน" อรซักถามอย่างร้อนรน "ฉัน... ฉันแอบซ่อนตัวอยู่ที่..." อรทัยพยายามพูด แต่เสียงก็ขาดหายไป "อรทัย! อรทัย!" อรตะโกนเรียก แต่ปลายสายก็เงียบไปแล้ว "เกิดอะไรขึ้น!" ภาคินถามด้วยความเป็นห่วง "อรทัย... เธอบอกว่าเจอหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับคุณนพพร และเธอกำลังจะบอกว่าเธออยู่ที่ไหน แต่สายก็ตัดไป" อรหน้าซีดเผือด "แย่แล้ว" ภาคินกล่าว "เธออาจจะตกอยู่ในอันตราย" "เราต้องตามหาเธอให้เจอ!" อรยืนยัน ภาคินรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "ผมจะลองใช้แอปพลิเคชันติดตามตำแหน่งดู" "เธอเคยเปิดใช้งานฟังก์ชันนั้นไหม" อรถาม "ไม่แน่ใจครับ" ภาคินตอบ "แต่เราต้องลองดู" ภาคินพยายามค้นหาตำแหน่งของอรทัยจากโทรศัพท์ของเธอ แต่ก็ไม่พบข้อมูลใดๆ "ดูเหมือนว่าเธอจะปิดการแชร์ตำแหน่งไว้" ภาคินถอนหายใจ "แล้วเราจะทำยังไงต่อไป" อรเริ่มหมดหวัง "เราต้องรวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่เรามี" ภาคินกล่าว "เรื่องที่อรทัยบอกเกี่ยวกับคุณนพพร และเรื่องที่เราได้จากสมุดบัญชีของพ่อคุณ" "เรื่องสมุดบัญชี..." อรนึกขึ้นได้ "ในสมุดบัญชีนั้น มีการโอนเงินจำนวนมากไปยังบัญชีที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้" "นั่นอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของแผนการยักยอกเงินของพวกเขา" ภาคินวิเคราะห์ "ถ้าเราสามารถเชื่อมโยงข้อมูลเหล่านี้เข้าด้วยกันได้ เราอาจจะสามารถเปิดโปงความจริงได้" อรและภาคินใช้เวลาทั้งคืนในการวิเคราะห์ข้อมูลต่างๆ พวกเขาเปรียบเทียบข้อมูลในสมุดบัญชีกับข้อมูลที่ได้จากบริษัท แสงตะวัน และข้อมูลที่อรทัยเคยบอกไว้ "นี่ไง!" ภาคินอุทานขึ้นมา "ผมเจอความเชื่อมโยงแล้ว!" อรรีบเดินเข้ามาดู "อะไรเหรอภาคิน" "ดูนี่สิ" ภาคินชี้ไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ "วันที่ในสมุดบัญชี กับวันที่ที่มีการโอนเงินจำนวนมากออกไปจากบริษัท แสงตะวัน มันตรงกันพอดี" "หมายความว่า..." อรตาเบิกกว้าง "หมายความว่า เงินที่พ่อคุณเคยเก็บไว้ในบัญชี อาจจะถูกนำไปใช้ในการทุจริตคอร์รัปชันของพวกมัน" ภาคินกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง "เป็นไปไม่ได้!" อรส่ายหน้า "พ่อฉันไม่มีทางทำแบบนั้น" "ผมไม่ได้หมายความว่าพ่อคุณมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรง" ภาคินรีบอธิบาย "แต่เงินของพ่อคุณ อาจจะถูกคุณนพพร หรือใครบางคน ฉกฉวยไปใช้ในทางที่ผิด" อรทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เธอรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา "อย่าเพิ่งท้อนะครับอร" ภาคินเข้ามาปลอบ "นี่อาจจะเป็นโอกาสของเราก็ได้" "โอกาสอะไร!" อรตะโกน "พ่อฉันถูกกล่าวหาว่าเป็นคนทุจริต! แล้วยังต้องเสียเงินทุกบาททุกสตางค์ไปอีก!" "เราจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพ่อคุณ" ภาคินกล่าวอย่างมั่นคง "และเราจะนำเงินที่ถูกยักยอกไปกลับคืนมา" "แต่เราจะทำได้ยังไง" อรถามอย่างสิ้นหวัง "เราต้องตามหาอรทัยให้เจอ" ภาคินยืนยัน "เธอคือคนเดียวที่จะให้หลักฐานชิ้นสำคัญกับเราได้" ขณะนั้นเอง เสียงประตูอพาร์ตเมนต์ก็ดังขึ้น อรและภาคินหันไปมองด้วยความตกใจ "ใครมา?" อรซักถาม "เดี๋ยวก่อน" ภาคินลุกขึ้นไปดูที่ตาแมว "เป็น... ผู้ชายสองคน" ภาคินกระซิบ "ดูท่าทางไม่น่าไว้ใจ" อรหน้าซีดเผือด "พวกเขามาหาฉันแน่" "คุณนพพร ส่งคนมาใช่ไหม" ภาคินคาดเดา "น่าจะเป็นอย่างนั้น" อรตอบ "ฉันต้องออกไปคุยกับพวกเขา" "ไม่ได้เด็ดขาด!" ภาคินห้าม "อันตรายเกินไป" "แต่ถ้าฉันไม่ออกไป พวกเขาอาจจะทำร้ายปราชญ์!" อรกล่าวอย่างเป็นกังวล "ผมจะจัดการเอง" ภาคินพูดอย่างเด็ดเดี่ยว "คุณรีบพาปราชญ์หนีไปก่อน" "ไม่ได้! ฉันไม่ทิ้งคุณ!" อรยืนกราน "นี่ไม่ใช่เวลามาทำเป็นฮีโร่นะอร!" ภาคินเสียงดังขึ้น "คิดถึงลูกของคุณ!" อรลังเล แต่เมื่อนึกถึงปราชญ์ เธอก็ตัดสินใจ "ก็ได้" ภาคินรีบพาอรไปยังห้องนอน แล้วบอกให้เธอซ่อนตัวอยู่ในนั้น พร้อมกับปราชญ์ "ผมจะพยายามยื้อเวลาให้มากที่สุด" ภาคินเดินไปที่ประตู แล้วเปิดออกเผชิญหน้ากับชายสองคนที่ยืนรออยู่ "มีอะไรครับ" ภาคินถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ชายคนหนึ่งก้าวเข้ามา "เรามาตามหาคุณอร" "คุณอรไม่อยู่ที่นี่" ภาคินตอบ "เธอออกไปข้างนอกแล้ว" "อย่าโกหกเรา" ชายอีกคนพูดเสียงกร้าว "เรารู้ว่าเธออยู่ที่นี่" "ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงใคร" ภาคินยืนกราน ชายคนแรกยิ้มเยาะ "ถ้าอย่างนั้นเราก็ต้องขอโทษด้วย" ว่าแล้ว ชายทั้งสองคนก็ผลักประตูเข้ามาในอพาร์ตเมนต์ทันที ภาคินพยายามขัดขวาง แต่ก็สู้แรงไม่ไหว