"เรื่องสุขภาพของเด็กเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมากครับคุณอร ทนายความเสียงทุ้มกล่าวอย่างจริงจังผ่านปลายสาย "คุณภาคินเองก็มีสิทธิ์ในตัวลูกเช่นกัน แต่การที่เขาหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด อาจเป็นกลอุบายอย่างหนึ่งก็ได้ หรือไม่ก็เขาอาจจะสำนึกผิดจริงๆ ก็เป็นได้" อรเม้มปากแน่น หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำ เธอไม่รู้จะเชื่อน้ำคำของใครดี ภาคินคืออดีตสามีที่เคยทำร้ายจิตใจเธออย่างแสนสาหัส ความไว้เนื้อเชื่อใจแทบจะไม่เหลืออยู่เลย แต่คำพูดของเขาวันนี้กลับทำให้เธอสับสน การพูดถึงอาการป่วยของจอมขวัญอย่างเจาะจง ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่าเขาอาจจะไม่ได้โกหก "แล้วหนูจอมขวัญมีอาการอะไรบ้างครับที่คุณภาคินบอก" ทนายถามต่อ "เขาบอกว่าจอมขวัญมีอาการไอเรื้อรัง หายใจติดขัดเป็นบางครั้ง แล้วก็... มีรอยช้ำตามตัวค่ะ" อรเอ่ยเสียงสั่นเครือ ภาพใบหน้าซีดเซียวและดวงตาที่ไร้แววของลูกสาวปรากฏขึ้นในหัว ทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดไปถึงขั้วหัวใจ "รอยช้ำตามตัวหรือครับ" ทนายหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง "คุณแน่ใจนะครับว่าเด็กๆ วัยนี้อาจจะเกิดอุบัติเหตุได้" "หนูพยายามดูแลจอมขวัญอย่างดีที่สุดค่ะ แต่บางครั้งหนูก็ไม่ทันสังเกต" อรพยายามอธิบาย น้ำเสียงแฝงไปด้วยความรู้สึกผิด "แต่ภาคินเขาพูดเหมือนว่า... เหมือนว่าจะมีคนทำร้ายจอมขวัญ" "ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง คุณต้องรีบพาจอมขวัญไปตรวจร่างกายอย่างละเอียดนะครับคุณอร" ทนายเน้นย้ำ "แล้วก็ขอสำเนาประวัติการรักษาทั้งหมดไว้ด้วย นี่เป็นหลักฐานสำคัญมาก" "ค่ะ หนูจะรีบพาเขาไปค่ะ" อรตอบรับ พลางกวาดสายตามองไปที่ลูกสาวซึ่งกำลังนอนหลับอย่างอ่อนเพลียอยู่บนเตียงเล็กๆ ข้างกาย ใบหน้าเล็กๆ ที่เคยเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม บัดนี้กลับซีดเผือดจนน่าใจหาย "ส่วนเรื่องการเจรจากับคุณภาคิน" ทนายกล่าวต่อ "ผมขอให้คุณระมัดระวังเป็นพิเศษนะครับ เขาดูเหมือนจะมีแผนการบางอย่างอยู่เบื้องหลัง การที่คุณพาเด็กไปตรวจร่างกายอย่างละเอียด จะเป็นข้อมูลที่ดีที่สุดในการต่อรอง หรือใช้เป็นหลักฐานในการปกป้องสิทธิ์ของคุณและจอมขวัญ" "ขอบคุณค่ะทนาย" อรกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้น เธอรู้สึกมีความหวังขึ้นมาบ้าง การมีที่ปรึกษาที่ดีทำให้เธอไม่รู้สึกโดดเดี่ยวจนเกินไป "หากมีอะไรคืบหน้า แจ้งผมได้ตลอดนะครับ" "ค่ะ" อรวางสายโทรศัพท์ลง มองลูกสาวด้วยความรักและห่วงใย เธอตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เธอจะปกป้องจอมขวัญสุดชีวิต เช้าวันรุ่งขึ้น อรพาจอมขวัญไปโรงพยาบาลทันทีที่อาการของเธอดีขึ้นเล็กน้อย เธอให้แพทย์ตรวจร่างกายอย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม โดยเฉพาะส่วนที่ภาคินกล่าวถึง หมอซักประวัติและตรวจร่างกายด้วยความใส่ใจ ขณะที่แพทย์กำลังตรวจร่างกายจอมขวัญ อรก็สังเกตเห็นรอยช้ำจางๆ ที่แขนของลูกสาว ซึ่งเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าเกิดขึ้นเมื่อไร "รอยช้ำนี้เกิดขึ้นตอนไหนครับคุณแม่" แพทย์ถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "หนูไม่แน่ใจค่ะคุณหมอ" อรตอบตามตรง "อาจจะตอนเล่นซน หรือหกล้มบ้าง แต่ไม่เคยเห็นเป็นมาก่อน" แพทย์พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะทำการตรวจเพิ่มเติมอย่างละเอียด ผลการตรวจเบื้องต้นไม่พบสิ่งผิดปกติร้ายแรง แต่แพทย์แนะนำให้อรสังเกตอาการของจอมขวัญอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะอาการไอและหอบเหนื่อย "จากการตรวจเบื้องต้น อาการไอของคุณหนูอาจจะเกิดจากการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจครับ" แพทย์อธิบาย "ส่วนรอยช้ำ อาจจะเป็นอุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ ตามวัย แต่เพื่อความแน่ใจ ผมแนะนำให้คุณแม่สังเกตอาการอย่างใกล้ชิด หากมีอาการผิดปกติ หรือพบรอยช้ำเพิ่มขึ้น ควรพามาพบแพทย์ทันที" อรพยักหน้ารับด้วยความเข้าใจ เธอขอบคุณแพทย์สำหรับคำแนะนำและขอสำเนาผลการตรวจทั้งหมดเพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐาน ระหว่างที่เดินทางกลับบ้าน อรก็คิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมด ภาคินกลับมาอีกครั้งพร้อมกับคำพูดที่ทำให้เธอหวั่นไหว แต่เธอก็ไม่สามารถละเลยความปลอดภัยของลูกสาวได้ การไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลทำให้เธอได้ข้อมูลเบื้องต้นที่น่าเชื่อถือ เธอจะนำข้อมูลนี้ไปปรึกษาทนายความอีกครั้ง เมื่อกลับถึงบ้าน อรก็รีบเข้าครัวเตรียมอาหารว่างให้จอมขวัญ เธอเห็นลูกสาวกำลังนั่งเล่นของเล่นอยู่บนพื้นอย่างกระตือรือร้น รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าเล็กๆ ของเด็กน้อย ทำให้อรใจชื้นขึ้นมาบ้าง "จอมขวัญลูกรัก วันนี้หนูรู้สึกดีขึ้นไหม" อรเอ่ยถามขณะยื่นแก้วนมให้ลูกสาว "ดีขึ้นค่ะแม่" จอมขวัญตอบเสียงใส "แล้วแม่ไปไหนมาคะ" "แม่ไปหาคุณหมอมาค่ะ ไปตรวจสุขภาพให้หนูมา" อรตอบ พลางลูบหัวลูกสาวเบาๆ "หมอบอกว่าหนูป่วยนิดหน่อย แต่เดี๋ยวก็หายแล้ว" "จริงเหรอคะ" จอมขวัญถามด้วยแววตาเป็นประกาย "จริงสิคะ" อรยิ้มให้ลูกสาว "แต่หนูต้องแข็งแรงกว่านี้นะคะ เราจะได้ไปเที่ยวทะเลกัน" "เย้! ไปทะเล!" จอมขวัญกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ อรเฝ้ามองภาพนั้นด้วยความสุข เธอสัญญาว่าจะเป็นกำลังหลักของลูกสาว จะต่อสู้ทุกอุปสรรคเพื่อให้จอมขวัญมีชีวิตที่ดีและมีความสุขที่สุด "แม่จะทำให้จอมขวัญมีความสุขที่สุดเลยนะลูก" อรพึมพำกับตัวเอง ดวงตาฉายแววเด็ดเดี่ยว