ท้องฟ้ายามค่ำคืนประดับประดาไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ โบกี้โรงเรียนเงียบสงบ ไร้ซึ่งเสียงจอแจของนักเรียนที่เคยมีในตอนกลางวัน มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรขับขานเป็นบทเพลงแห่งรัตติกาล ต้นเดินไปตามทางเดินมืดๆ ของโรงเรียน มุ่งหน้าไปยังห้องเก็บอุปกรณ์กีฬา เขาแอบมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง สัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่เกาะกุมอยู่ภายใน เมื่อถึงห้องเก็บอุปกรณ์กีฬา ประตูไม้บานเก่าเปิดออก เผยให้เห็นร่างของโค้ชสมชายที่ยืนรออยู่แล้วในความสลัว "มาแล้วเหรอ ต้น" โค้ชสมชายเอ่ยขึ้น "เข้ามาข้างในก่อน" ต้นก้าวเข้าไปในห้อง กลิ่นอับของอุปกรณ์กีฬาลอยมาแตะจมูก โค้ชสมชายปิดประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา "เรามีเวลาไม่มากนักนะ ต้น" โค้ชสมชายเริ่มพูด "นายต้องแม่นยำกับแผนที่ฉันจะบอก" "ครับ" ต้นตอบรับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ห้องทำงานผู้อำนวยการอยู่ที่ชั้นสองของตึกอำนวยการ" โค้ชสมชายอธิบาย "มีกล้องวงจรปิดอยู่หน้าห้อง แต่ส่วนใหญ่จะเปิดเฉพาะเวลาราชการ เราต้องหาทางเลี่ยงกล้องนี้ไปให้ได้" "แล้วเรื่องระบบรักษาความปลอดภัยล่ะครับ" ต้นถาม "ฉันได้คุยกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบางคนไว้แล้ว พวกเขาไม่ได้เห็นด้วยกับวิธีการของผู้อำนวยการและคุณวิชัย" โค้ชสมชายอธิบาย "พวกเขาจะช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของยามกะกลางคืนให้อีกทางหนึ่ง แต่เราก็ต้องรีบทำให้เสร็จก่อนที่พวกเขาจะรู้ตัว" "แผนของเราคืออะไรครับ" "นายจะเข้าไปในห้องทำงานผู้อำนวยการ และหาหลักฐานที่บ่งชี้ถึงแผนการของพวกเขา" โค้ชสมชายยื่นกล่องเครื่องมือขนาดเล็กให้ต้น "ในนี้มีอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการแฮกเข้าระบบคอมพิวเตอร์เบื้องต้น และสแกนลายนิ้วมือ" ต้นรับกล่องเครื่องมือมาด้วยมือที่สั่นเทา "นี่มันอันตรายเกินไปหรือเปล่าครับโค้ช" "มันเสี่ยง แต่ก็คุ้มค่า" โค้ชสมชายตอบ "นายเคยแฮกระบบอะไรมาก่อนไหม" "ไม่เคยครับ" ต้นยอมรับ "แต่ผมเคยศึกษาเกี่ยวกับมันมาบ้าง" "ดี! นั่นก็พอแล้ว" โค้ชสมชายกล่าว "ระหว่างที่นายกำลังหาหลักฐาน ฉันจะคอยดูต้นทางอยู่ข้างนอก หากมีอะไรผิดปกติ ฉันจะส่งสัญญาณให้นายรู้" "ถ้าผมเจอหลักฐานแล้ว ผมควรจะทำอย่างไรต่อครับ" "ถ่ายรูปหลักฐานทั้งหมดให้ชัดเจนที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วรีบออกมา" โค้ชสมชายเน้นย้ำ "เราจะเอามันไปให้คุณครูที่ปรึกษาของนายดู" "คุณครูอรุณศรีใช่ไหมครับ" ต้นเอ่ยชื่อคุณครูที่เคยช่วยเหลือเขา "ใช่! เธอเป็นคนเดียวที่เราไว้ใจได้ในตอนนี้" โค้ชสมชายพยักหน้า "เตรียมตัวให้พร้อมนะ เราจะเริ่มกันภายในอีกสิบนาที" ต้นพยักหน้ารับ เขาเดินไปหยิบเสื้อกันหนาวสีเข้มมาสวมทับ เพื่อให้กลมกลืนไปกับความมืด เขาตรวจสอบอุปกรณ์ในกล่องเครื่องมืออีกครั้ง หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นและความกังวล เมื่อถึงเวลาที่กำหนด ต้นและโค้ชสมชายก็ค่อยๆ ย่องออกจากห้องเก็บอุปกรณ์กีฬา พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบราวกับเงา ผ่านสนามหญ้าที่มืดมิด มุ่งหน้าไปยังตึกอำนวยการ "จำไว้ ต้น หากถูกจับได้ อย่าเอ่ยชื่อฉันเด็ดขาด" โค้ชสมชายกระซิบย้ำ "ครับโค้ช" ต้นตอบรับ พวกเขามาถึงบริเวณใกล้กับตึกอำนวยการ โค้ชสมชายชี้ไปที่มุมอับของกำแพง "ตรงนี้คือจุดที่เจ้าหน้าที่ยามจะเฝ้าดู เราจะแยกกันตรงนี้ ฉันจะไปคอยดูต้นทางอยู่แถวนั้น" ต้นมองไปที่มุมนั้น เห็นเงาตะคุ่มของชายสองคนยืนอยู่ เขาพยักหน้าให้โค้ชสมชาย ก่อนจะค่อยๆ คลานต่ำไปตามกำแพง มุ่งหน้าไปยังทางเข้าด้านหลังของตึกอำนวยการ เขามาถึงหน้าต่างบานหนึ่งซึ่งอยู่ชั้นล่างสุด เป็นหน้าต่างที่มุ่งตรงไปยังห้องเก็บเอกสาร ต้นค่อยๆ ใช้เครื่องมือที่โค้ชให้มา งัดลูกบิดหน้าต่างอย่างเบามือ เสียงเอี๊ยดอ๊าดของบานพับแทบจะทำให้เขาหัวใจวาย แต่โชคดีที่เสียงนั้นไม่ดังเกินไป เขาค่อยๆ เปิดหน้าต่างออกทีละน้อย แล้วสอดตัวเข้าไปข้างใน ภายในห้องเก็บเอกสารมืดสนิท ต้นใช้ไฟฉายขนาดเล็กจากอุปกรณ์ของเขา ส่องหาทางไปยังบันไดที่เชื่อมต่อไปยังชั้นสอง เขาเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ ชนิดที่แทบจะไม่ได้ยินเสียงฝีเท้า เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสอง ต้นก็เจอเข้ากับทางเดินที่ทอดยาวไปสู่ห้องทำงานต่างๆ เขารู้ดีว่าห้องทำงานของผู้อำนวยการอยู่สุดทางเดินด้านใน เขาค่อยๆ ย่องไปตามทางเดิน สังเกตการณ์ไปรอบๆ "แกร็ก" เสียงเล็กๆ ดังขึ้นจากปลายทางเดิน ต้นหยุดนิ่งทันที เขาเห็นเงาของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่งกำลังเดินตรวจตราอยู่ เขาซ่อนตัวอยู่หลังต้นเสาขนาดใหญ่ เจ้าหน้าที่เดินผ่านไป ต้นถอนหายใจอย่างโล่งอก เขารีบสาวเท้าไปที่ประตูห้องทำงานผู้อำนวยการ แล้วเปิดมันออกอย่างแผ่วเบา ภายในห้องทำงาน ผู้อำนวยการไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่คอมพิวเตอร์ของเขากลับเปิดอยู่ ต้นรีบเดินเข้าไปหา เขาหยิบอุปกรณ์แฮกข้อมูลออกมา แล้วเชื่อมต่อกับพอร์ต USB ของคอมพิวเตอร์ หน้าจอคอมพิวเตอร์ปรากฏข้อความแปลกๆ ขึ้นมา ต้นพยายามทำความเข้าใจและค้นหาไฟล์ที่น่าสงสัย เขารู้สึกถึงเหงื่อที่ไหลท่วมหน้า ความกดดันถาโถมเข้ามาอย่างหนัก "เจอแล้ว!" ต้นอุทานเบาๆ เมื่อเขาพบโฟลเดอร์หนึ่งที่มีชื่อว่า "โครงการต้น" เขาคลิกเข้าไป แล้วพบกับเอกสารหลายฉบับ ซึ่งมีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการขับไล่เขาออกจากโรงเรียนอย่างชัดเจน มีบันทึกการประชุม รายงานการประเมินผลที่บิดเบือน และแผนการที่จะใส่ร้ายเขา ต้นรีบใช้โทรศัพท์มือถือของเขา ถ่ายรูปเอกสารเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว เขาถ่ายทุกหน้าอย่างละเอียด ตั้งแต่หัวกระดาษ ยันลายเซ็น ทันใดนั้นเอง! เสียงฝีเท้าดังมาจากนอกห้อง ต้นตกใจสุดขีด เขารีบดึงอุปกรณ์แฮกข้อมูลออก แล้วปิดคอมพิวเตอร์ลง เขาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ เกือบจะถึงเวลาที่เขาต้องออกไปแล้ว "ต้น! รีบออกมา!" เสียงกระซิบแผ่วเบาดังมาจากนอกประตู ต้นรู้ว่านั่นคือเสียงของโค้ชสมชาย ต้นรีบวิ่งไปที่ประตู เปิดมันออก แล้วพุ่งออกไปตามทางเดิน เขาเห็นโค้ชสมชายรออยู่ข้างนอก "มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า" ต้นถามหอบ "มีเจ้าหน้าที่ยามเพิ่มเข้ามาอีกคน" โค้ชสมชายตอบ "เราต้องรีบไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้" ทั้งสองรีบวิ่งลงมาตามบันไดอย่างรวดเร็ว พวกเขาออกจากตึกอำนวยการทางด้านหลัง แล้วมุ่งหน้ากลับไปยังห้องเก็บอุปกรณ์กีฬา โดยไม่ให้ใครเห็น