เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศในบ้านเต็มไปด้วยความตึงเครียด อัญชันพยายามทำตัวให้ปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอช่วยแม่ของนะโมเตรียมอาหารเช้า ช่วยน้องชายของเขาทำการบ้าน แต่ในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยความกังวล "วันนี้... จะเป็นยังไงบ้างนะ" เธอพึมพำกับตัวเอง "ไม่ต้องคิดมากนะ" นะโมเดินเข้ามาโอบไหล่เธอ "ฉันจะอยู่ข้างๆ เธอเสมอ" "ขอบคุณนะโม" อัญชันยิ้มให้เขา "ถ้าไม่มีเธอ ฉันคงไม่รู้จะทำยังไง" "เธอไม่ต้องกังวล" นะโมกล่าว "ครอบครัวของฉันก็รักเธอเหมือนกัน พวกเขาจะช่วยเรา" เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งใกล้ถึงเวลาเที่ยง บ่ายวันนั้น อัญชันได้ยินเสียงรถยนต์คันหรูจอดสนิทหน้าบ้าน เธอรู้สึกใจเต้นแรง "เขามาแล้ว" เธอพูดเสียงสั่น นะโมจับมือเธอไว้แน่น "ไปกันเถอะ" ทั้งสองเดินออกจากบ้าน ไปเผชิญหน้ากับชายที่ยืนรออยู่หน้าประตู ชายในชุดสูทสีดำ ดูภูมิฐาน แต่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม "คุณคือ เอลล่า ใช่ไหม" ชายคนนั้นถามเสียงเย็นชา อัญชันนิ่งไป เธอไม่รู้จะตอบอย่างไรดี "เธอ... เธอคือใครคะ" อัญชันถามกลับ "ผมคือ คุณวิวัฒน์ ผู้จัดการส่วนตัวของคุณ" ชายคนนั้นตอบ "ผมตามหาคุณมานานมาก" "ฉัน... ฉันไม่รู้จักคุณ" อัญชันโกหก "อย่าปฏิเสธเลย เอลล่า" คุณวิวัฒน์กล่าว "ผมมีหลักฐานที่จะพิสูจน์ว่าคุณคือเธอ" คุณวิวัฒน์ยื่นโทรศัพท์มือถือให้กับอัญชัน หน้าจอแสดงภาพข่าวเกี่ยวกับ เอลล่า นักร้องสาวชื่อดังที่หายตัวไป พร้อมกับรูปถ่ายที่เขาแอบถ่ายอัญชันขณะที่เธอกำลังร้องเพลงอยู่ใต้สะพานลอย "นี่... นี่มัน..." อัญชันตกใจจนพูดไม่ออก "ผมรู้ว่าคุณพยายามหนีอดีต" คุณวิวัฒน์พูดต่อ "แต่คุณหนีไม่พ้นหรอก" "ฉัน... ฉันไม่อยากกลับไป" อัญชันพยายามรวบรวมสติ "ฉันมีความสุขดีที่นี่" "ความสุขที่คุณเจอ มันเป็นเพียงภาพลวงตา" คุณวิวัฒน์กล่าว "คุณคือ เอลล่า นักร้องสาวชื่อดัง คุณมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ" "หน้าที่อะไรคะ" อัญชันถาม "หน้าที่ที่จะต้องกลับไปเผชิญหน้ากับคนที่ทำร้ายฉันเหรอคะ" คำพูดของอัญชันทำเอาคุณวิวัฒน์ชะงักไปเล็กน้อย เขามองเธอด้วยความสงสัย "ใครทำร้ายคุณ" เขาถาม "คุณ... คุณไม่รู้เหรอคะ" อัญชันถามกลับ "ว่าทำไมฉันถึงหายตัวไป" คุณวิวัฒน์ส่ายหน้า "ผมรู้แค่ว่าคุณหายตัวไปอย่างลึกลับ ทำให้เกิดความเสียหายต่อบริษัท" "ความเสียหาย... สำหรับคุณอาจจะเป็นเรื่องเงิน" อัญชันพูดเสียงดังขึ้น "แต่สำหรับฉัน มันคือชีวิตของฉัน" นะโมก้าวเข้ามาขวางหน้าอัญชัน "คุณวิวัฒน์ครับ คุณไม่ควรพูดแบบนี้กับเธอ" "นี่มันเรื่องระหว่างผมกับเอลล่า" คุณวิวัฒน์มองนะโมอย่างไม่พอใจ "คุณเป็นใคร" "ผมคือนะโม" นะโมตอบอย่างหนักแน่น "และนี่คือบ้านของผม คุณไม่มีสิทธิ์มาคุกคามเธอที่นี่" "ผมไม่ได้คุกคาม" คุณวิวัฒน์กล่าว "ผมแค่มาทวงคืนสิ่งที่ควรจะเป็นของผม" "ฉันไม่ใช่ของใครทั้งนั้น" อัญชันพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "ฉันเลือกที่จะมีชีวิตใหม่ที่นี่" "คุณคิดว่าคุณหนีพ้นจริงๆ เหรอ" คุณวิวัฒน์หัวเราะเยาะ "คุณมีสัญญาผูกมัดกับค่ายเพลง มีแฟนคลับที่รอคุณอยู่" "สัญญา... แฟนคลับ..." อัญชันนิ่งไป เธอไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนี้เลย "คุณกำลังทำให้ตัวเองและคนรอบข้างเดือดร้อน" คุณวิวัฒน์กล่าว "คิดให้ดีๆ เอลล่า" "ฉันคิดดีแล้ว" อัญชันตอบ "ฉันเลือกที่จะอยู่กับปัจจุบัน" "ถ้าคุณยืนกรานเช่นนั้น ผมก็คงต้องทำตามหน้าที่" คุณวิวัฒน์พูด "ผมจะแจ้งความให้ตำรวจมาดำเนินการ" "คุณวิวัฒน์คะ" อัญชันร้องขอ "ได้โปรดเถอะค่ะ อย่าทำแบบนั้นเลย" "ผมไม่มีทางเลือก" คุณวิวัฒน์ตอบ "คุณต้องกลับไปรับผิดชอบในสิ่งที่คุณทำ" ในขณะที่คุณวิวัฒน์กำลังจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาตำรวจ แม่ของนะโมก็เดินออกมาจากบ้าน "คุณเป็นใครคะ มาทำอะไรที่บ้านของฉัน" แม่ของนะโมถามด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน "ผมเป็นผู้จัดการส่วนตัวของ เอลล่า ครับ" คุณวิวัฒน์ตอบ "เธออยู่ที่นี่" "เธอไม่ใช่ เอลล่า" แม่ของนะโมยืนกราน "เธอชื่อ อัญชัน และเธอเป็นแขกของบ้านเรา" "คุณแม่ครับ" อัญชันรีบเข้าไปประคองแม่ของนะโมไว้ "คุณแม่ครับ ผมขอโทษครับ" อัญชันพูดกับแม่ของนะโม "ฉัน... ฉันมีเรื่องต้องไปจัดการ" "ไม่เป็นไรลูก" แม่ของนะโมบอก "ให้เขาสองคนไปคุยกันก่อน" คุณวิวัฒน์มองหน้าอัญชันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ "คุณจะไปกับผมไหม" อัญชันมองไปที่นะโม เขาพยักหน้าให้เธอเบาๆ เป็นการให้กำลังใจ "ฉันจะไป" อัญชันกล่าว "แต่ฉันขอให้คุณสัญญาว่า จะไม่ทำร้ายครอบครัวของนะโม" "ตราบใดที่คุณให้ความร่วมมือ ผมก็ไม่มีเหตุผลที่จะทำอย่างนั้น" คุณวิวัฒน์ตอบ อัญชันหันไปมองนะโมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย "ฉันขอโทษนะโม" "ไม่เป็นไรนะ" นะโมจับมือเธอไว้แน่น "ฉันจะรออยู่ที่นี่" อัญชันเดินขึ้นรถของคุณวิวัฒน์ไป ทิ้งนะโมไว้กับครอบครัวที่เต็มไปด้วยความกังวล