ใบหน้าของอิงฟ้าซีดเผือด สายตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ชื่อที่ปรากฏในโน้ตของวิมล เป็นชื่อของคนที่เธอไม่เคยคิดจะสงสัย คนที่เธอเคยไว้ใจ เหมือนพี่สาว เขาคือใครกันแน่? และทำไมเขาถึงหักหลังเธอ? ความสับสน ความเจ็บปวด และความหวาดระแวง ถาโถมเข้าใส่ จนเธอแทบจะยืนไม่ไหว “ใคร อิงฟ้า?” นนท์ ถาม อีกครั้ง เสียงของเขาก็เต็มไปด้วยความกังวล “คุณ เห็น ชื่อ ใคร?” อิงฟ้า เงยหน้าขึ้นมองนนท์ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา “มัน... เป็น ชื่อ ของคุณ อาทิณ นนท์” เธอ พูด เสียงสั่น “คุณ อาทิตย์ ที่ เป็น อดีต หุ้นส่วน ของ พ่อ คุณ นั่น แหละ!” นนท์ อึ้ง ไป ทันที เขา ไม่ คาดคิด ว่า คนที่ เคย อ้างว่า จะ ช่วย พวกเขา จะ เป็น คนร้าย ตัวจริง “เป็น ไป ไม่ ได้!” เขา อุทาน “เขา คือ คนที่ แม่ ของ ผม เคย ไว้ใจ!” “แต่ ใน โน้ต ของ วิมล เขียน ไว้ ชัดเจน นนท์” อิงฟ้า พูด “วิมล ถูก บังคับ ให้ มา หา ฉัน ที่ สะพานลอย เพื่อ มอบ ไดอารี่ ให้ กับ เขา!” ความจริง ที่ ปรากฏ ตรงหน้า มัน เจ็บปวด และ โหดร้าย เกินกว่า ที่ ใคร จะ จินตนาการ ได้ อิงฟ้า รู้สึก เหมือน ถูก หักหลัง ซ้ำ แล้ว ซ้ำ เล่า จาก คน ที่ เธอ เคย เชื่อใจ ที่สุด “เรา ต้อง รีบ ไป หา เขา แล้ว” นนท์ พูด เสียง หนักแน่น “เรา ต้อง ชิง ไดอารี่ กลับ คืน มา ให้ ได้ ก่อน ที่ เขา จะ ใช้ มัน ไป ใน ทาง ที่ ผิด” “แต่ เรา จะ ไป หา เขา ได้ อย่าง ไร?” อิงฟ้า ถาม “เรา ไม่ รู้ ว่า เขา อยู่ ที่ไหน” “ผม รู้” นนท์ ตอบ “ผม เคย เจอ เขา ที่ บริษัท เก่า ของ พ่อ ผม เขา มัก จะ ใช้ ที่นั่น เป็น ที่ หลบซ่อน ตัว” ทั้งสอง รีบ ขึ้น รถ แล้ว มุ่งหน้า ไปยัง บริษัท เก่า ของ พ่อ นนท์ บรรยากาศ ระหว่าง ทาง เต็มไปด้วย ความ ตึงเครียด อิงฟ้า ยังคง นึกถึง ภาพ ของ อาทิตย์ ที่ เคย ยืน อยู่ กับ พวกเขา ใน โรงงาน ร้าง เมื่อ คืน นี้ รอยยิ้ม ที่ ดู อบอุ่น แต่ ซ่อน ความ ชั่วร้าย ไว้ เบื้องหลัง เมื่อ มา ถึง บริษัท เก่า นั้น เป็น ตึก สูง ตระหง่าน ตั้ง อยู่ กลาง เมือง ดู โอ่อ่า แต่ ก็ ดู วังเวง ใน ขณะ เดียวกัน นนท์ กับ อิงฟ้า ค่อยๆ เดิน เข้าไป ใน อาคาร ด้วย ความ ระมัดระวัง ภายใน อาคาร เงียบสงัด มี เพียง เสียง ฝีเท้า ของ พวกเขา ที่ สะท้อน ก้อง ไป ทั่ว ห้อง โถง ใหญ่ ที่ ตกแต่ง อย่าง หรูหรา แต่ ก็ ดู เหมือน จะ ถูก ทิ้งร้าง มา นาน แล้ว “เขา น่าจะ อยู่ ที่ ห้อง ทำงาน ของ พ่อ ผม” นนท์ กระซิบ “ห้อง นั้น มี ทาง เข้า ลับ ที่ ผม เคย ใช้ ตอน เด็ก” ทั้งสอง เดิน ไป ยัง ทิศทาง ที่ นนท์ บอก แล้ว ก็ พบ กับ ประตู บาน หนึ่ง ที่ ดู ธรรมดา แต่ เมื่อ นนท์ กด ปุ่ม บางอย่าง ที่ ซ่อน อยู่ หลัง รูปภาพ บน ผนัง ประตู ก็ เลื่อน เปิด ออก อย่าง เงียบเชียบ ข้างใน คือ ห้อง ทำงาน ที่ เต็มไปด้วย เอกสาร และ คอมพิวเตอร์ ที่ เปิด อยู่ บน โต๊ะ มี ไดอารี่ เล่ม หนึ่ง ตั้ง อยู่ ... มัน คือ ไดอารี่ ของ พ่อ นนท์! “เจอ แล้ว!” อิงฟ้า พูด ด้วย ความ ดีใจ เธอ รีบ เดิน เข้าไป จะ หยิบ ไดอารี่ ขึ้นมา แต่ ทันใดนั้น เสียง หนึ่ง ก็ ดัง ขึ้น จาก ด้าน หลัง ของ พวกเขา “ไม่ คิด ว่า พวก แก จะ มา ถึง ที่นี่ ได้” เสียง นั้น คือ เสียง ของ อาทิตย์! เขา ยืน ถือ ปืน อยู่ ที่ ประตู ทางเข้า ลับ แววตา ของ เขา เต็มไปด้วย ความ อำมหิต และ โลภ โมโท สัน “อาทิตย์!” นนท์ พูด ด้วย ความ ตกใจ “ทำไม คุณ ถึง ทำ แบบ นี้?” “ทำไม?” อาทิตย์ หัวเราะ เสียง ดัง “ก็ เพราะ ผม ต้องการ เงิน ไง! เงิน ที่ จะ ทำให้ ผม ร่ำรวย ตลอด ไป!” “แล้ว คุณ ก็ พร้อม จะ เหยียบย่ำ ทุกคน เพื่อให้ ได้ ใน สิ่ง ที่ คุณ ต้องการ?” อิงฟ้า ถาม เสียง แข็ง “คุณ ฆ่า วิมล อย่าง นั้น หรือ?” “เด็ก น้อย นิด หน่อย” อาทิตย์ พูด อย่าง ไม่ ใส่ใจ “เธอ แค่ ขวาง ทาง ผม” อิงฟ้า รู้สึก ถึง ความ ขยะแขยง ที่ พลุ่งพล่าน ขึ้นมา ใน อก เธอ ไม่ เคย คิด ว่า จะมี คน ใจ ร้าย และ เลวทราม ขนาด นี้ “คุณ ต้อง มอบ ไดอารี่ ให้ ผม!” อาทิตย์ สั่ง “ถ้า ไม่ อย่าง นั้น ผม จะ ยิง พวก แก ให้ ตาย ตรง นี้!” นนท์ กับ อิงฟ้า มอง หน้า กัน พวก เขา รู้ ดี ว่า อาทิตย์ พูด จริง แต่ พวก เขา ก็ ไม่ ยอม แพ้ “ผม ไม่ ยอม ให้ คุณ ทำ ร้าย ใคร อีก แล้ว” นนท์ พูด “คุณ มัน ปีศาจ!” “แก พูด มาก ไป แล้ว!” อาทิตย์ ตะโกน แล้ว ก็ ยก ปืน ขึ้น เล็ง มา ที่ นนท์ แต่ ทันใดนั้น อิงฟ้า ก็ คว้า ไดอารี่ ขึ้นมา แล้ว ขว้าง มัน ไป ยัง ทิศทาง ที่ อาทิตย์ ยืน อยู่ “รับ ไป สิ!” เธอ ตะโกน “นี่ คือ สิ่งที่ คุณ ต้องการ!” อาทิตย์ ตกใจ แต่ เขาก็ รีบ ยื่น มือ ออก ไป คว้า ไดอารี่ มา อย่าง รวดเร็ว ใน จังหวะ ที่ เขากำลัง สนใจ อยู่ กับ ไดอารี่ นั้น นนท์ ก็ ใช้ โอกาส นี้ พุ่ง เข้า ไป ผลัก อาทิตย์ อย่าง แรง อาทิตย์ เสีย หลัก ปืน หลุด มือ แล้ว ก็ ล้ม ลง ไป กอง กับ พื้น นนท์ พยายาม จะ จับ กุม อาทิตย์ แต่ อาทิตย์ ก็ ดิ้นรน ขัดขืน อย่าง บ้าคลั่ง ขณะ ที่ ทั้งสอง กำลัง ต่อสู้ กัน อยู่ นั้น อิงฟ้า ก็ รีบ หยิบ โทรศัพท์ มือถือ ของ เธอ ขึ้นมา แล้ว กด โทร ออก ไปยัง เบอร์ ของ นักข่าว ที่ นนท์ เคย บอก ไว้ “ช่วย ด้วย ค่ะ!” เธอ พูด เสียง ดัง “มี คนร้าย กำลัง จะ หนี ไป พร้อม กับ หลักฐาน!” แล้ว ทันใดนั้น ประตู ห้อง ทำงาน ก็ ถูก พัง เข้ามา ปรากฏ ร่าง ของ ตำรวจ หลาย นาย ที่ นำ โดย ... คุณ อาทิณ! เขา คือ คนที่ อิงฟ้า เคย ไว้ใจ มาก ที่สุด! “คุณ อาทิณ!” อิงฟ้า อุทาน ด้วย ความ ตกใจ “คุณ มา ทำไม ที่นี่?” คุณ อาทิณ เดิน เข้ามา อย่าง ช้าๆ ใบหน้า ของ เขา ดู สงบนิ่ง แต่ ก็ ซ่อน ความ น่ากลัว ไว้ เบื้องหลัง “ผม มา เพื่อ จับ กุม อาทิตย์ ไง ครับ” เขา พูด “และ ผม ก็ จะ ไม่ ยอม ให้ ใคร มา ขัดขวาง ผม ได้” “คุณ ... คุณ คือ คนร้าย ที่ แท้จริง!” อิงฟ้า พูด ด้วย ความ ตกใจ “คุณ คือ คนที่ หลบหนี ไป จาก โรงงาน ร้าง เมื่อ คืน นี้!” คุณ อาทิณ ยิ้ม เย็นๆ “ถูกต้อง ครับ คุณ อิงฟ้า” เขา ตอบ “ผม คือ คนที่ อยู่ เบื้องหลัง เรื่อง ทั้งหมด นี้” นนท์ ที่ กำลัง ต่อสู้ กับ อาทิตย์ อยู่ ถึงกับ หยุด ชะงัก เขา มอง คุณ อาทิณ ด้วย ความ ไม่ เชื่อ “เป็น ไป ไม่ ได้! คุณ คือ คนที่ แม่ ของ ผม ไว้ใจ!” “ใช่” คุณ อาทิณ พูด “และ ผม ก็จะ ใช้ ความ ไว้ใจ นั้น เล่นงาน พวก คุณ ไง ล่ะ!” แล้ว ทันใดนั้น คุณ อาทิณ ก็ ชัก ปืน ออก มา จาก เสื้อ ของ เขา แล้ว เล็ง ไป ที่ นนท์ กับ อิงฟ้า! อิงฟ้า รู้ ทันที ว่า เธอ กำลัง จะ ตก อยู่ ใน อันตราย ที่ ร้ายแรง ที่สุด ... จะ มี ทาง รอด ไหม ใน เมื่อ คนที่ เธอ เคย คิด ว่า เป็น มิตร กลับ เป็น ศัตรู ที่ น่ากลัว ที่สุด?