‘ดาว’ ยืนตะลึงเมื่อเห็น ‘เจ้าของร้าน’ ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความตกใจ เสียงตะโกนของเธอทำลายความเงียบที่ปกคลุมอยู่ “คุณป้า! ฉัน... ฉันขอโทษค่ะ” ดาวรีบกล่าว เจ้าของร้านมองดาว สลับกับชวิน และมองไปยังรถของคิมที่กำลังขับออกไป “เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ชวินถอนหายใจ “ไม่มีอะไรครับคุณป้า” “ไม่มีอะไร? เห็นๆ กันอยู่ว่ามีเรื่องอะไร!” เจ้าของร้านไม่ยอมแพ้ “น้ำหายไปไหน? แล้วคิมก็พาเธอไปไหน?” ดาวลังเลที่จะตอบ “น้ำ... น้ำไปเที่ยวกับคิมค่ะ” “ไปเที่ยว?” เจ้าของร้านเลิกคิ้ว “แล้วทำไมต้องทำท่าทางเหมือนจะทะเลาะกัน?” “มันเป็นเรื่องส่วนตัวค่ะคุณป้า” ชวินกล่าว เจ้าของร้านส่ายหน้า “เรื่องส่วนตัวอะไรที่ทำให้คนถึงกับน้ำตาไหล?” ดาวก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด “เอาเถอะ” เจ้าของร้านกล่าว “เข้ามาข้างในก่อนเถอะ” ดาวและชวินเดินเข้าไปในร้าน ‘สตาร์ดัสต์’ บรรยากาศในร้านดูเงียบเหงาผิดปกติ “กาแฟแก้วสุดท้ายของวันนี้” เจ้าของร้านกล่าว “คงต้องปิดร้านแล้ว” ดาวมองไปรอบๆ ร้าน ภาพความทรงจำดีๆ ที่เคยมีกับน้ำ และชวิน ผุดขึ้นมาในหัว “ฉัน... ฉันขอโทษนะคะคุณป้า” ดาวกล่าว “ที่ทำให้ร้านมีปัญหา” “ไม่ต้องขอโทษหรอก” เจ้าของร้านยิ้ม “แค่... หาทางแก้ไขปัญหาของตัวเองให้ได้นะ” ดาวพยักหน้า เธอรู้ว่าเธอต้องทำอะไรบางอย่าง หลังจากที่ชวินกลับไป ดาวก็ตัดสินใจไปหา ‘คิม’ ที่บ้าน เขาเป็นคนเดียวที่เธอคิดว่าจะสามารถขอความช่วยเหลือได้ เมื่อไปถึง ดาวก็พบกับ ‘คิม’ ที่กำลังนั่งอยู่ที่ระเบียง “คิม” ดาวเรียก คิมหันมามองเธอ “ดาว... มาแล้วเหรอ” “ฉัน... ฉันต้องการความช่วยเหลือ” ดาวกล่าว “ผมรู้” คิมยิ้ม “ว่าคุณกำลังสับสน” “ฉัน... ฉันไม่เข้าใจเลยคิม” ดาวกล่าว “ทำไมน้ำถึงไปกับคุณ? ทั้งๆ ที่เธอเกลียดคุณ?” คิมหัวเราะเบาๆ “น้ำไม่ได้เกลียดผมหรอกดาว” “แล้วทำไมเธอถึง...” “ผมแค่... ช่วยเธอให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก” คิมกล่าว “เธอต้องการที่พึ่ง” “ที่พึ่ง?” ดาวถาม “ใช่” คิมตอบ “และผมก็เป็นคนเดียวที่สามารถให้ที่พึ่งนั้นกับเธอได้” ดาวมองคิมด้วยความสงสัย “คุณกำลังจะบอกว่า... คุณไม่ได้รักน้ำ?” คิมยิ้ม “ผมรักคุณนะ ดาว” “แต่... น้ำก็รักคุณนะ” ดาวกล่าว “บางที... ความรักก็มีหลายรูปแบบนะ ดาว” คิมกล่าว “และผมก็ต้องเลือกในสิ่งที่ผมต้องการจริงๆ” “แล้วคุณต้องการอะไร?” ดาวถาม “ผมต้องการคุณนะ ดาว” คิมตอบ ดาวมองคิม เธอเห็นความจริงใจในดวงตาของเขา แต่เธอก็ยังคงรู้สึกสับสน “ฉัน... ฉันไม่แน่ใจ” ดาวกล่าว “ไม่เป็นไร” คิมยิ้ม “ผมจะรอ” ในวันต่อมา ดาวก็ตัดสินใจที่จะไปเคลียร์เรื่องราวกับ ‘น้ำ’ เมื่อไปถึง ‘สตาร์ดัสต์’ ร้านก็ปิดอยู่ เธอจึงลองโทรหาน้ำ “น้ำ... เธออยู่ที่ไหน?” ดาวถาม “ฉันอยู่ที่สนามบิน” น้ำตอบ “ฉันกำลังจะเดินทาง” “เดินทาง? ไปไหน?” ดาวถาม “ไปที่ที่ฉันจะได้เริ่มต้นใหม่” น้ำตอบ “แล้วคิมล่ะ?” ดาวถาม “เขา... เขาไปส่งฉัน” น้ำตอบ “แต่เขาไม่ได้ไปด้วย” ดาวอึ้งไป “คุณจะไปคนเดียวเหรอ?” “ใช่” น้ำตอบ “ฉันต้องการเวลาอยู่กับตัวเอง” ดาวรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยที่น้ำไม่ได้ไปกับคิม “น้ำ... ฉันขอโทษนะ” ดาวกล่าว “ไม่เป็นไรดาว” น้ำตอบ “ฉันเข้าใจแล้ว” “แล้ว... แล้วเธอจะกลับมาเมื่อไหร่?” ดาวถาม “ฉันไม่รู้” น้ำตอบ “แต่ฉันจะติดต่อเธอ” หลังจากวางสายจากน้ำ ดาวก็กลับไปคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมด เธอตัดสินใจว่าเธอจะต้องเลือกทางเดินของเธอเอง เธอเดินไปที่ร้านกาแฟ ‘สตาร์ดัสต์’ และเริ่มเขียนจดหมายถึงชวิน “ชวิน... ฉันขอโทษนะ” ดาวเขียน “ที่ทำให้เธอเสียใจ” เธอเล่าถึงความสับสนในหัวใจของเธอ และตัดสินใจว่าเธอจะเลือกใคร “ฉันเลือกคุณนะ ชวิน” ดาวเขียน “ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณ” เมื่อเขียนจดหมายเสร็จ ดาวก็รู้สึกสบายใจขึ้น เธอตัดสินใจที่จะไปพบชวิน เพื่อบอกความรู้สึกของเธอ แต่เมื่อไปถึงที่อยู่ของชวิน ดาวก็พบว่าเขาไม่อยู่บ้าน เธอจึงตัดสินใจไปที่ร้านกาแฟ ‘สตาร์ดัสต์’ อีกครั้ง เพื่อพบกับเจ้าของร้าน “คุณป้าคะ” ดาวกล่าว “มีอะไรเหรอ?” เจ้าของร้านถาม “ฉัน... ฉันอยากจะขอโทษคุณป้า” ดาวกล่าว “ที่ทำให้ร้านมีปัญหา” เจ้าของร้านยิ้ม “ไม่เป็นไรหรอก” “ฉัน... ฉันอยากจะขอทำงานที่นี่ต่อค่ะ” ดาวกล่าว เจ้าของร้านมองดาวด้วยความประหลาดใจ “จริงเหรอ?” ดาวพยักหน้า “ได้สิ” เจ้าของร้านกล่าว “แต่... เธอต้องสัญญาว่าจะไม่ทำให้ร้านมีปัญหาอีกนะ” “ฉันสัญญาค่ะ” ดาวกล่าว ดาวรู้สึกโล่งใจที่เธอได้มีโอกาสแก้ไขความผิดพลาดของเธอ ในขณะเดียวกัน ‘คิม’ ก็กำลังวางแผนการบางอย่าง เขาโทรหาใครบางคน “ผมต้องการให้คุณทำบางอย่างให้ผม” คิมกล่าว “มันสำคัญมาก” หลังจากวางสาย เขา ก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย “ดาว... เธอจะไม่มีวันหนีผมไปได้” คิมพึมพำ ในวันต่อมา ดาวก็กำลังชงกาแฟให้กับลูกค้าอย่างมีความสุข เธอรู้สึกว่าเธอได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่แล้ว ‘ชวิน’ ก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าร้าน “ดาว!” ชวินเรียก ดาวหันไปมองเขาด้วยความตกใจ “คุณชวิน!” “ผม... ผมมีเรื่องจะบอกคุณ” ชวินกล่าว “เรื่องอะไรคะ?” ดาวถาม “ผม... ผมได้รับจดหมายจากคุณ” ชวินกล่าว ดาวหน้าซีดเผือด “จดหมาย?” “ใช่” ชวินตอบ “จดหมายที่บอกว่า... คุณเลือกผม” ดาวมองชวินด้วยความหวัง “แต่...” ชวินกล่าวต่อ “ผมก็ได้รับจดหมายอีกฉบับหนึ่งด้วย” “จดหมายอีกฉบับ?” ดาวถาม “ใช่” ชวินตอบ “จดหมายจากคิม” ดาวอึ้งไป “จดหมายจากคิม?” “ใช่” ชวินกล่าว “ในจดหมาย... เขาบอกว่า... เขาจะทำทุกอย่าง เพื่อให้ได้คุณกลับคืนมา” ดาวมองชวินด้วยความหวังที่เริ่มจะเลือนราง “แล้ว... แล้วคุณจะทำยังไงคะ?” ดาวถาม ชวินมองดาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ “ผม... ผมไม่รู้” ทันใดนั้นเอง ‘คิม’ ก็เดินเข้ามาในร้าน เขาเห็นดาว และชวินยืนคุยกัน “ดาว...” คิมเรียก ดาวหันไปมองคิม “คิม...” “ผมมาเอาของคืนครับ” คิมกล่าว “ของอะไรคะ?” ดาวถาม “แหวนหมั้นของผมไง” คิมตอบ ดาวอึ้งไป เธอหยิบแหวนหมั้นออกมาจากกระเป๋า และยื่นให้คิม “นี่ค่ะ” ดาวกล่าว คิมรับแหวนไป และยิ้มอย่างมีเลศนัย “ขอบคุณครับ ดาว” เมื่อคิมเดินจากไป ดาวก็หันไปมองชวิน “ฉัน... ฉันไม่เข้าใจ” ชวินมองดาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสน “ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันดาว” ทันใดนั้นเอง ‘น้ำ’ ก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าร้าน “ดาว! ชวิน!” น้ำเรียก ทั้งสองคนหันไปมองน้ำด้วยความตกใจ “น้ำ!” ดาวอุทาน “เธอมาทำอะไรที่นี่?” ชวินถาม “ฉัน... ฉันอยากจะบอกบางอย่าง” น้ำกล่าว “บางอย่าง?” ดาวถาม “ใช่” น้ำตอบ “บางอย่างที่... เกี่ยวกับคิม” “คิม?” ทั้งดาวและชวินอุทานพร้อมกัน.