ปิงยิ้มให้อย่างอ่อนโยน ดวงตาฉายแววอบอุ่นที่มิ้นต์ไม่เคยเห็นมาก่อนในระยะเวลาที่ผ่านมา “ผมจัดการธุระเสร็จแล้ว กำลังจะไปหาคุณนะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตั้งใจ “วันนี้เราจะไปปิดเรื่องนี้กันให้ได้” มิ้นต์พยักหน้า น้ำตาเอ่อคลอเล็กน้อย “ฉันก็รอคุณอยู่นะปิง” เธอพูดเสียงสั่นเครือ “ฉัน…ฉันเตรียมตัวไว้แล้ว” “ดีมากครับ” ปิงตอบ “ผมจะไปถึงภายในหนึ่งชั่วโมง เตรียมใจไว้ให้ดีนะ เราจะสู้ไปด้วยกัน” มิ้นต์วางสายโทรศัพท์ลง หัวใจเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งตื่นเต้น กังวล และมีความหวัง เธอเดินไปที่หน้าต่างห้องทำงาน มองออกไปเบื้องนอก เห็นนักศึกษาเดินผ่านไปมาอย่างไม่รู้เรื่องราวว่ากำลังจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น เธอสูดหายใจลึกๆ พยายามตั้งสติ ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัว ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอปิง ความรู้สึกที่ค่อยๆ เปลี่ยนไป การเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้าย และการตัดสินใจของปิงที่น่าจะพลิกทุกอย่าง เธอหยิบเอกสารที่เตรียมไว้ขึ้นมาดูอีกครั้ง รายงานฉบับสมบูรณ์ที่รวบรวมหลักฐานทั้งหมด ทั้งคำให้การของพยาน พยานวัตถุ และเอกสารทางการเงินที่แสดงให้เห็นถึงความไม่ชอบมาพากลของบุคคลบางคน มันคือผลงานที่เธอและปิงทุ่มเทลงแรงไปอย่างมหาศาล โดยเฉพาะปิงที่ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อความถูกต้อง เพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของครอบครัว และเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง “ฉันเชื่อใจคุณนะปิง” เธอพึมพำกับตัวเอง “คุณจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง” เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า มิ้นต์นั่งรอด้วยใจที่จดจ่อ เธอพยายามอ่านหนังสือ แต่สายตาก็เหม่อลอยไปที่ประตูเป็นระยะๆ จนกระทั่งเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง “ปิง!” เธออุทานเมื่อเห็นร่างสูงของเขาปรากฏอยู่ตรงหน้า ใบหน้าของเขาดูมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว แววตาฉายประกายแห่งชัยชนะที่เธอสัมผัสได้ “ผมมาแล้วครับ” ปิงพูดพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้ใจของมิ้นต์คลายความกังวลลงไปได้บ้าง “คุณพร้อมหรือยัง?” มิ้นต์พยักหน้าอย่างหนักแน่น “พร้อมค่ะ” “งั้นเราไปกันเลย” ปิงเอื้อมมือมาจับมือของมิ้นต์อย่างอ่อนโยน “เราจะไปที่งานแถลงข่าว” “งานแถลงข่าว?” มิ้นต์อุทานด้วยความประหลาดใจ “คุณแน่ใจเหรอคะ? มัน…มันอาจจะอันตรายเกินไป” “ผมรู้ว่ามันอาจจะเสี่ยง” ปิงตอบ “แต่ผมคิดว่านี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะเปิดเผยความจริงทั้งหมด และป้องกันไม่ให้เรื่องราวบิดเบือนไปมากกว่านี้” “แต่…ถ้าคุณเปิดเผยชื่อของคนที่เกี่ยวข้อง เขาอาจจะแก้แค้นได้นะคะ” มิ้นต์ยังคงกังวล “ผมเตรียมการไว้แล้ว” ปิงพูดปลอบ “และคุณจะอยู่ข้างผมเสมอใช่ไหม?” มิ้นต์มองเข้าไปในดวงตาของปิง เธอเห็นความจริงใจและความมุ่งมั่นที่ล้นเปี่ยม “ค่ะ ปิง ฉันจะอยู่ข้างคุณเสมอ” ทั้งสองเดินออกจากห้องทำงาน มุ่งหน้าไปยังห้องประชุมขนาดใหญ่ของมหาวิทยาลัย ที่ซึ่งงานแถลงข่าวของสมาคมศิษย์เก่ากำลังจะเริ่มต้นขึ้น บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยนักข่าว สื่อมวลชน และบุคคลสำคัญของมหาวิทยาลัยมากมายที่มาร่วมงาน เมื่อปิงและมิ้นต์เดินเข้าไปในห้อง ทุกสายตาก็หันมาจับจ้องที่พวกเขา ปิงเดินนำหน้าไปที่โพเดียม มือยังคงจับมือของมิ้นต์ไว้แน่นราวกับเป็นกำลังใจให้กัน “ขอเชิญคุณปิง นักศึกษาคณะพลศึกษา และคุณมิ้นต์ นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ ขึ้นมากล่าวบนเวทีครับ” เสียงพิธีกรดังขึ้น ทั้งสองก้าวขึ้นสู่เวที ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังกระหึ่ม ปิงยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง สูดหายใจลึกๆ ก่อนจะเริ่มพูด “สวัสดีครับท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน” ปิงเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและชัดเจน “วันนี้ ผม ปิง และคุณมิ้นต์ มาที่นี่เพื่อเปิดเผยความจริงบางอย่างที่สำคัญยิ่ง” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สายตากวาดมองไปทั่วห้อง เห็นใบหน้าของทุกคนที่ตั้งใจฟัง “เรื่องราวที่ผมจะเปิดเผยในวันนี้ เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอดีตที่ส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อชีวิตของผม และครอบครัวของผม” มิ้นต์ยืนข้างๆ ปิง มือของเธอประสานกันแน่น เธอรู้สึกถึงความกดดัน แต่ก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง “หลายท่านอาจจะรู้จักผมในฐานะนักกีฬา แต่เบื้องหลังความสำเร็จเหล่านั้น มีเรื่องราวที่ซับซ้อนและเจ็บปวดซ่อนอยู่” ปิงกล่าวต่อ “ผมถูกกล่าวหาในเรื่องที่ไม่เป็นความจริง ทำให้ชื่อเสียงของผมและครอบครัวต้องมัวหมอง” เขาหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นมา “เอกสารฉบับนี้ คือหลักฐานสำคัญที่ผมและคุณมิ้นต์ได้ร่วมกันรวบรวมมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา” ปิงชูเอกสารขึ้นให้ทุกคนเห็น “มันเปิดเผยถึงขบวนการทุจริตที่เกิดขึ้นในวงการกีฬาของเรา การแทรกแซงผลการแข่งขัน และการใส่ร้ายป้ายสีผู้บริสุทธิ์” เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้นในหมู่ผู้สื่อข่าว ปิงมองไปที่มิ้นต์ ใบหน้าของเธอซีดลงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงยืนหยัดอยู่ข้างเขา “ผมขอใช้โอกาสนี้ ยืนยันว่าผมบริสุทธิ์” ปิงกล่าวด้วยเสียงที่ดังขึ้น “ผมไม่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริตใดๆ ทั้งสิ้น และผมจะต่อสู้เพื่อพิสูจน์ความจริงนี้จนถึงที่สุด” เขาหันไปมองมิ้นต์ “คุณมิ้นต์คือคนที่อยู่เคียงข้างผม คอยช่วยเหลือ และให้กำลังใจผมมาตลอด เธอได้ช่วยผมรวบรวมหลักฐานทั้งหมดนี้” มิ้นต์ก้าวออกมาข้างหน้าเล็กน้อย ยิ้มให้กับผู้สื่อข่าว “ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณปิงเสมอค่ะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง “และฉันก็เชื่อว่าความจริงจะปรากฏ” ปิงกลับมาพูดต่อ “ผมได้ยื่นเรื่องต่อคณะกรรมการตรวจสอบของมหาวิทยาลัยแล้ว และผมหวังว่าการเปิดเผยครั้งนี้ จะนำไปสู่การตรวจสอบอย่างละเอียด และคืนความยุติธรรมให้กับผู้ที่ถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม” เขากล่าวถึงชื่อบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตครั้งนี้อย่างชัดเจน พร้อมทั้งแสดงหลักฐานที่สนับสนุนคำกล่าวอ้างของเขา เสียงชัตเตอร์กล้องดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้อง นักข่าวพยายามซักถาม แต่ปิงยังคงยืนกรานที่จะให้ข้อมูลตามเอกสารที่เตรียมไว้ “ผมขอให้ทุกท่านเชื่อมั่นในกระบวนการยุติธรรม” ปิงกล่าวทิ้งท้าย “และผมขอขอบคุณทุกคนที่ให้ความสนใจและสนับสนุนผม” หลังจากการแถลงข่าว ปิงและมิ้นต์ถูกนักข่าวรุมล้อมไปด้วยคำถามมากมาย แต่ทั้งสองก็ยังคงตอบคำถามอย่างใจเย็นและชัดเจน โดยมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคอยดูแลความเรียบร้อย เมื่อการแถลงข่าวจบลง ปิงและมิ้นต์ก็เดินออกจากห้องประชุมไป ท่ามกลางสายตาที่จับจ้อง พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงยากลำบาก แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันไปด้วยกัน “คุณทำได้ดีมากปิง” มิ้นต์พูดขึ้นเมื่อพวกเขาออกมาถึงด้านนอก “ฉันภูมิใจในตัวคุณมาก” ปิงหันมายิ้มให้เธอ “ขอบคุณนะมิ้นต์ ถ้าไม่มีคุณ ผมคงไม่กล้าทำแบบนี้” “เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะ” มิ้นต์ตอบ พร้อมยื่นมือไปกุมมือของปิงไว้แน่น แสงแดดในยามบ่ายสาดส่องลงมา ต้องผิวของพวกเขา ดูเหมือนจะเป็นสัญญาณแห่งความหวังใหม่ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น