หลังจากคณะกรรมการชุดใหม่เดินทางจากไป บรรยากาศภายในมูลนิธิก็เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน โบ๊ท ตุ๊กตา และลุงบุญ นั่งประชุมกันอย่างเคร่งเครียดในห้องทำงานเล็กๆ ที่เคยเป็นสถานที่แห่งความหวัง แต่บัดนี้กลับแฝงไว้ด้วยความไม่ไว้วางใจ "ฉันยังอดสงสัยไม่ได้" ตุ๊กตากล่าวพลางขยับแว่นตา "ท่าทีของคุณวิรัชและพวกพ้อง มันดูไม่เหมือนคนที่มาเพื่อช่วยเหลือจริงๆ เลย" "นั่นสิ" ลุงบุญพยักหน้า "เหมือนเขามาเพื่อหาช่องโหว่ หรือไม่ก็มาเพื่อกดดันเรามากกว่า" โบ๊ทเท้าคาง ครุ่นคิดอย่างหนัก "ถ้าพวกเขาเป็นคนของฝ่ายตรงข้ามจริง การที่เราส่งจดหมายไปก่อน ก็เหมือนเป็นการส่งสัญญาณให้พวกเขารู้ตัว" "แล้วตอนนี้เราควรทำยังไงดีคะ" ตุ๊กตาถามอย่างกังวล "ถ้าเราไม่มีหลักฐานที่แน่นหนาพอ หรือถ้าพวกเขาสามารถบิดเบือนข้อมูลได้ เราอาจจะตกอยู่ในอันตราย" "เราต้องไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น" ลุงบุญกล่าวเสียงหนักแน่น "เราต้องหาหลักฐานเพิ่มเติม ที่แข็งแรงพอจะต่อกรกับพวกเขาได้" "แต่เราจะหาหลักฐานเพิ่มเติมจากไหนคะ" ตุ๊กตาถาม "เอกสารสำคัญๆ ที่เรามี ก็อยู่ที่นี่หมดแล้ว" โบ๊ทคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด ตั้งแต่เขาเริ่มเข้ามาทำงานที่นี่ ความผิดปกติที่เขาพบเจอในระบบบัญชี การพยายามปกปิดข้อมูลของใครบางคน และตอนนี้ คณะกรรมการที่ดูเหมือนจะเข้ามาเพื่อปิดปากเขา "ผมคิดว่า... เราอาจจะต้องมองหาหลักฐานในรูปแบบอื่น" โบ๊ทเอ่ยขึ้น "ไม่ใช่แค่เอกสาร" "รูปแบบอื่น?" ลุงบุญเลิกคิ้ว "ใช่ครับ" โบ๊ทกล่าว "อาจจะเป็นคำให้การของพยาน หรือหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงความผิดปกติในการทำงานของบางคน" "แต่ใครล่ะที่จะกล้าให้การกับเรา" ตุ๊กตาถาม "ถ้าพวกเขากลัวความปลอดภัยของตัวเอง" "ผมคิดว่า... เราอาจจะลองพูดคุยกับคุณสุชาดา ดูก่อน" โบ๊ทเสนอ "เธอเป็นคนที่ทำงานในแผนกบัญชีมานาน และน่าจะรู้เรื่องอะไรมากกว่าคนอื่น" ลุงบุญพิจารณาคำพูดของโบ๊ท "คุณสุชาดา... เป็นคนดีนะ แต่ก็เป็นคนขี้กลัวเหมือนกัน" "นั่นคือเหตุผลที่เราต้องเข้าหาเธออย่างระมัดระวัง" โบ๊ทกล่าว "เราต้องทำให้เธอเชื่อใจเรา และเห็นว่าการให้ความร่วมมือกับเราในครั้งนี้ คือสิ่งถูกต้องที่สุดสำหรับอนาคตของมูลนิธิ" "แล้วเราจะเข้าหาเธอได้อย่างไร" ตุ๊กตาถาม "ผมจะลองหาโอกาสคุยกับเธอเป็นการส่วนตัว" โบ๊ทตอบ "อาจจะเป็นช่วงพักเที่ยง หรือหลังเลิกงาน" แผนการเริ่มก่อตัวขึ้นภายใต้เงาแห่งความหวัง ลุงบุญให้ความเห็นชอบกับแผนของโบ๊ท แต่ก็ยังคงกำชับให้ระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ "จำไว้นะโบ๊ท" ลุงบุญกล่าว "เรื่องนี้อันตรายกว่าที่เราคิด การตัดสินใจทุกอย่างต้องรอบคอบ" "ผมเข้าใจครับลุง" โบ๊ทตอบ "ผมจะระวังตัวให้ถึงที่สุด" วันรุ่งขึ้น โบ๊ทพยายามหาโอกาสพูดคุยกับคุณสุชาดา เขาเห็นเธอเดินออกมาจากห้องพักพนักงานพร้อมกับแก้วกาแฟ เขาจึงเดินเข้าไปหา "คุณสุชาดาครับ" โบ๊ทเรียก "พอจะมีเวลาคุยกันสักครู่ไหมครับ" คุณสุชาดามองโบ๊ทด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย "มีอะไรเหรอคะคุณโบ๊ท" "ผมอยากจะขอคำปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องเอกสารบางอย่างน่ะครับ" โบ๊ทกล่าว "ผมคิดว่าคุณน่าจะมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ดี" คุณสุชาดาอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า "ก็ได้ค่ะ แต่ขอเป็นช่วงพักเที่ยงนะคะ ฉันมีงานค้างอยู่" "ได้เลยครับ" โบ๊ทตอบ "ขอบคุณมากครับ" ตลอดช่วงเช้า โบ๊ทพยายามรวบรวมสมาธิในการทำงาน แต่ในใจเขากลับคิดถึงการสนทนากับคุณสุชาดา เขาหวังว่าเธอจะเปิดใจรับฟังเขา และพร้อมที่จะให้ความช่วยเหลือ เมื่อถึงเวลาพักเที่ยง โบ๊ทพบคุณสุชาดาที่มุมกาแฟ เขาเชิญเธอไปนั่งที่โต๊ะว่าง โบ๊ทเริ่มอธิบายถึงสถานการณ์ที่มูลนิธิกำลังเผชิญอยู่ ถึงการกล่าวหาเรื่องการทุจริต และถึงคณะกรรมการชุดใหม่ที่เข้ามาตรวจสอบ "คุณสุชาดาครับ" โบ๊ทกล่าวเสียงจริงจัง "ผมรู้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน และคุณอาจจะรู้สึกไม่สบายใจ แต่ผมเชื่อว่าคุณคือคนเดียวที่จะช่วยเราได้" คุณสุชาดานั่งฟังด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เธอค่อยๆ ยกกาแฟขึ้นจิบ "ฉัน... ฉันก็ไม่แน่ใจว่าฉันจะช่วยอะไรคุณได้มากน้อยแค่ไหน" เธอเอ่ยเสียงเบา "ฉันเป็นแค่เจ้าหน้าที่บัญชีธรรมดาคนหนึ่ง" "แต่คุณทำงานที่นี่มานาน" โบ๊ทกล่าว "คุณน่าจะเห็นความผิดปกติบางอย่างที่เกิดขึ้น" คุณสุชาดาเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาของเธอฉายแววความกังวล "ฉัน... ฉันก็เคยสงสัยในบางเรื่อง" เธอกล่าว "แต่ฉันก็กลัว... กลัวว่าจะกระทบกระเทือนหน้าที่การงานของฉัน" "ผมเข้าใจความกลัวของคุณครับ" โบ๊ทกล่าว "แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย คนที่ต้องเดือดร้อนจริงๆ ก็คือเด็กๆ ที่นี่" คำพูดของโบ๊ททำให้คุณสุชาดามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเด็กๆ กำลังวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนานในลานกว้าง แววตาของเธอก็อ่อนลง "ฉัน... ฉันจะพยายามดูเอกสารที่ฉันมีนะคะ" คุณสุชาดากล่าวเสียงแผ่ว "ถ้าฉันพบอะไรที่น่าสงสัย ฉันจะรีบแจ้งคุณทันที" โบ๊ทยิ้มออกมาอย่างโล่งอก "ขอบคุณมากครับคุณสุชาดา" เขาว่า "ผมจะคอยให้กำลังใจคุณอยู่เสมอ" การพูดคุยกับคุณสุชาดาเป็นเหมือนการจุดประกายความหวังอีกครั้ง แม้ว่าความเสี่ยงจะยังคงมีอยู่ แต่โบ๊ทก็เชื่อมั่นว่า ด้วยความร่วมมือจากทุกคนที่หวังดีต่อมูลนิธิแห่งนี้ พวกเขาจะสามารถผ่านพ้นวิกฤตการณ์นี้ไปได้ และนำความจริงกลับคืนมาให้ได้ในที่สุด