เช้าวันต่อมา แทนตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แตกต่างจากทุกวัน เขาไม่ได้รู้สึกเร่งรีบที่จะต้องไปทำงาน หรือกังวลกับความกดดันทางธุรกิจ แต่กลับรู้สึกกระตือรือร้นที่จะออกไปเผชิญหน้ากับวันใหม่ เขาแต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแล็ค แทนไม่สวมสูทเหมือนเช่นเคย เขาหยิบกระเป๋าผ้าใบเล็กๆ ที่มีผลไม้และขนมที่คุณป้าแอนนาให้มาเมื่อวานติดตัวไปด้วย เมื่อมาถึงบริเวณที่ที่คุณป้าแอนนาขายของ แทนก็เห็นคุณป้ากำลังจัดเตรียมแผงขายของของเธออยู่ "อรุณสวัสดิ์ครับคุณป้า" แทนทักทาย พร้อมกับยื่นกระเป๋าผ้าที่ถือมาให้ "ผมเอาผลไม้กับขนมมาฝากครับ" คุณป้าแอนนามองถุงผลไม้ด้วยความแปลกใจ "คุณหนุ่มคะ ป้าบอกแล้วไงคะว่าไม่เป็นไร" "ไม่เป็นไรครับคุณป้า" แทนยิ้ม "ผมแค่อยากจะแบ่งปัน" คุณป้าแอนนาค่อยๆ รับถุงผลไม้มา "ขอบคุณมากนะคะคุณหนุ่ม" "วันนี้ให้ผมช่วยนะครับ" แทนพูด "ผมอยากจะลองจัดของให้ดูน่าสนใจกว่านี้" คุณป้าแอนนามองแทนด้วยแววตาที่อ่อนโยน "ได้เลยค่ะคุณหนุ่ม" แทนเริ่มลงมือจัดผลไม้ให้เป็นระเบียบมากขึ้น เขาจัดส้มเขียวหวานให้เรียงเป็นกองสวยงาม กล้วยหอมทองก็วางเรียงเป็นแถว เขาหยิบใบตองมาประดับเล็กน้อยเพื่อเพิ่มสีสัน "คุณหนุ่มนี่เก่งจังเลยนะคะ" คุณป้าแอนนาชม "ป้าขายมานาน ไม่เคยคิดจะจัดของให้สวยขนาดนี้เลย" "ผมแค่อยากให้ของมันดูน่าซื้อครับ" แทนพูด "เวลาคนเห็นของสวยๆ เขาก็อยากจะซื้อ" เมื่อจัดของเสร็จแล้ว แทนก็เริ่มช่วยคุณป้าแอนนาขายของ เขาเชิญชวนลูกค้าที่เดินผ่านไปมาด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร ซึ่งต่างจากบุคลิกที่เคยเย็นชาของเขา "สวัสดีครับ เชิญแวะชมผลไม้สดๆ ของเราก่อนได้นะครับ" แทนพูดกับลูกค้าหญิงคนหนึ่ง หญิงสาวคนนั้นมองแทนด้วยความแปลกใจ "คุณขายของเหรอคะ?" "ครับ วันนี้ผมมาช่วยคุณป้าครับ" แทนตอบ "ส้มเขียวหวานหวานอร่อยมากเลยครับ ลองซื้อไปทานดูนะครับ" หญิงสาวคนนั้นลองซื้อส้มเขียวหวานไปหนึ่งกิโลกรัม หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็กลับมาพร้อมกับรอยยิ้ม "อร่อยมากจริงๆ ค่ะ! หวานหอม ชื่นใจมาก" เธอกล่าว "ขอซื้อเพิ่มอีกสองกิโลกรัมนะคะ แล้วก็ขอขนมทองเอกด้วย" เมื่อได้ยินคำชมจากลูกค้า แทนก็รู้สึกยินดีอย่างบอกไม่ถูก มันเป็นความรู้สึกที่แตกต่างจากการได้รับคำชมในเรื่องธุรกิจ มันเป็นความสุขที่เรียบง่าย แต่กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความหมาย ตลอดทั้งวัน แทนได้พูดคุยกับลูกค้ามากมาย เขาได้เรียนรู้วิธีการพูดคุยอย่างเป็นกันเอง การสังเกตความต้องการของลูกค้า และการมอบรอยยิ้มให้กับผู้คน "คุณหนุ่มคะ วันนี้ป้าขอบคุณหนุ่มมากจริงๆ นะคะ" คุณป้าแอนนาพูดเมื่อถึงเวลาเก็บของ "ถ้าไม่มีคุณหนุ่ม วันนี้ป้าคงขายของได้ไม่ดีขนาดนี้" "ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณป้าครับ" แทนตอบ "คุณป้าทำให้ผมได้เห็นอะไรหลายๆ อย่าง" "อะไรบ้างคะ?" คุณป้าแอนนาถาม "ผมได้เห็นว่า... ความสุขมันไม่ได้อยู่ที่เงินทองหรือความสำเร็จเพียงอย่างเดียวครับ" แทนพูด "มันอยู่ที่การได้ช่วยเหลือคนอื่น การได้แบ่งปัน และการได้เห็นรอยยิ้มของพวกเขา" คุณป้าแอนนามองแทนด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเข้าใจ "คุณหนุ่มกำลังค้นพบสิ่งที่มีค่ากว่าเงินทองแล้วนะคะ" "ผมคิดว่าอย่างนั้นครับ" แทนยิ้ม "คุณป้าครับ ผมอยากจะช่วยคุณป้าอีกครับ" "คุณหนุ่มจะช่วยอะไรคะ?" คุณป้าแอนนาถาม "ผมอยากจะลงทุนในการปรับปรุงแผงขายของคุณป้าครับ" แทนเสนอ "แล้วก็... ผมอยากจะช่วยเรื่องค่ารักษาพยาบาลของลูกชายคุณป้าด้วย" คุณป้าแอนนาถึงกับน้ำตาไหล "คุณหนุ่มคะ ป้าไม่รู้จะขอบคุณคุณหนุ่มยังไงจริงๆ ค่ะ" "ไม่เป็นไรครับคุณป้า" แทนกล่าว "ผมแค่อยากจะตอบแทนน้ำใจของคุณป้า" เมื่อวันนั้นสิ้นสุดลง แทนก็กลับคอนโดของเขาด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข เขารู้ว่าชีวิตของเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว เขาไม่ได้เป็นเพียงนักธุรกิจที่มุ่งแต่จะแสวงหาผลกำไรอีกต่อไป แต่เขาได้ค้นพบความหมายที่แท้จริงของการมีชีวิตอยู่ แสงไฟนีออนในเมืองหลวงยังคงสว่างไสว แต่ในใจของแทน แสงสว่างที่แท้จริงได้เริ่มฉายออกมาแล้ว มันเป็นแสงสว่างที่มาจากใจกลางเมือง ที่อบอุ่น และเป็นนิรันดร์.