เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น… และชื่อผู้โทรที่ทำให้ดวงใจสับสน… มูลนิธิ บุญนำพา? มันหมายความว่าอย่างไร? ความจริงทั้งหมดที่คุณปู่ต้องการจะสื่อถึง กำลังจะถูกเปิดเผย… ดวงใจกดรับสายด้วยความประหลาดใจ “สวัสดีค่ะ… ดิฉันดวงใจค่ะ” “สวัสดีครับ คุณดวงใจ” เสียงสุภาพดังตอบกลับมา “ผมจากมูลนิธิ บุญนำพา ครับ” “มูลนิธิ… บุญนำพา?” ดวงใจทวนคำ “ดิฉันไม่ทราบว่ามีมูลนิธิชื่อนี้ครับ” “มูลนิธินี้… ถูกจัดตั้งขึ้นตามเจตนารมณ์ของคุณปู่มานพครับ” ชายคนนั้นอธิบาย “และได้เริ่มดำเนินงานอย่างเป็นทางการ… หลังจากที่ท่านได้ถึงแก่กรรม” ดวงใจอ้าปากค้าง เจตนารมณ์ของคุณปู่? ไม่ใช่แค่การสืบทอดธุรกิจ… แต่เป็นการก่อตั้งมูลนิธิ? นี่คือสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน “คุณปู่… ท่านได้จัดตั้งมูลนิธิ… เพื่ออะไรหรือคะ?” ดวงใจถามด้วยความสงสัย “เพื่อส่งเสริม… และสนับสนุน… ความดีงาม… และปัญญา… ในสังคมครับ” ชายคนนั้นตอบ “และท่านได้ระบุไว้ในพินัยกรรม… ว่าผู้ที่จะได้รับมอบหมายให้ดูแล… และบริหาร… มูลนิธินี้… คือผู้ที่สามารถพิสูจน์ได้ว่า… เป็นผู้สืบทอดเจตนารมณ์ของท่านอย่างแท้จริง” ดวงใจค่อยๆ เข้าใจ… พินัยกรรมของคุณปู่… ไม่ได้หมายถึงแค่ทรัพย์สินของบริษัท… แต่อาจหมายถึงการสืบทอดเจตนารมณ์ในการทำความดี! “แล้ว… ตอนนี้… ใครเป็นผู้ดูแลมูลนิธิครับ?” ดวงใจถามอย่างระมัดระวัง “ในระหว่างที่รอการตัดสิน… ของคณะกรรมการ… ทางมูลนิธิได้ดำเนินการตรวจสอบ… และได้พิจารณาจากเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น… โดยเฉพาะอย่างยิ่ง… การที่คุณได้ต่อสู้เพื่อความถูกต้อง… และเปิดโปงความจริง… คุณดวงใจ… คือผู้ที่ถูกเลือก… ให้เป็นผู้บริหารมูลนิธิ บุญนำพา ครับ” ดวงใจแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง! เธอคือผู้บริหารมูลนิธิ? การต่อสู้ของเธอ… การค้นหาความจริง… ไม่ได้สูญเปล่า… แต่มันคือหนทางที่จะทำให้เธอได้สืบทอดเจตนารมณ์ของคุณปู่! “แต่… แล้วเรื่องบริษัทล่ะคะ?” ดวงใจถาม “เรื่องบริษัท… จะถูกจัดการตามกฎหมาย… และตามพินัยกรรมฉบับที่ท่านได้แจ้งไว้… ซึ่งจะแบ่งเป็น… ส่วนหนึ่ง… เพื่อนำไปบริจาค… และอีกส่วนหนึ่ง… จะมอบให้กับผู้ที่มีคุณสมบัติ… ตามที่ท่านได้ระบุไว้… ซึ่งในขณะนี้… คณะกรรมการกำลังพิจารณา… จากคุณสมบัติ… และความเหมาะสม…” ดวงใจนึกถึงพี่น้องและญาติๆ ในตระกูล… ใครจะเป็นผู้ได้รับส่วนแบ่งจากบริษัท? และเงื่อนไขที่คุณปู่ระบุไว้… มันคืออะไร? “ขอบคุณมากค่ะ… สำหรับข่าวดีค่ะ” ดวงใจกล่าว หลังจากวางสายโทรศัพท์ ดวงใจก็หันไปมองคุณวิชัยและสมชาย “ฉันรู้แล้วค่ะ… ว่าคุณปู่ต้องการอะไร” “อะไรหรือครับ?” คุณวิชัยถาม “คุณปู่ต้องการให้เรา… ทำความดี… และใช้ปัญญา… ในการแก้ไขปัญหา… ท่านไม่ได้ต้องการแค่ให้เรามีธุรกิจที่รุ่งเรือง… แต่ต้องการให้เรา… สร้างสิ่งที่ดีงาม… เพื่อสังคม…” ดวงใจกล่าว น้ำตาคลอ เธอเข้าใจแล้ว… ความหมายที่แท้จริงของ “บุญหนุนนำ ธุรกิจรุ่งเรือง”… มันไม่ใช่แค่การทำธุรกิจให้สำเร็จ… แต่คือการทำธุรกิจด้วยความดี… ด้วยปัญญา… และส่งต่อความดีงามนั้น… ไปสู่ผู้อื่น ในขณะนั้นเอง… รถยนต์คันหนึ่งก็จอดเทียบหน้าคฤหาสน์… และชายคนหนึ่งก็ก้าวลงมาจากรถ… เขาคือ ‘คุณวิชัย’ น้องชายของคุณปู่… แต่ครั้งนี้… ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื้นตัน… และความเข้าใจ “ดวงใจ… ฉัน… ขอโทษ… สำหรับทุกอย่าง…” คุณวิชัยกล่าว “ฉันเข้าใจแล้ว… ว่าคุณปู่ต้องการอะไร… ฉันจะขอ… ยกทรัพย์สินส่วนของฉัน… ให้กับมูลนิธิ… เพื่อสานต่อเจตนารมณ์ของคุณปู่…” ดวงใจมองคุณวิชัยด้วยความประหลาดใจ… นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่เธอไม่คาดคิด… “ขอบคุณค่ะ… คุณลุง” ดวงใจกล่าว หลังจากนั้น… เรื่องราวของบริษัท ‘บุญนำพา’ ก็ได้เดินหน้าต่อไป… ด้วยจิตวิญญาณแห่งความดีงาม… และปัญญา… ส่วน ‘คุณธนา’… ถูกตัดสินจำคุก… และ ‘โชคดีมีชัย’… ได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่… จากการถูกเปิดโปงความจริง… แต่เรื่องราวไม่ได้จบเพียงแค่นั้น… เมื่อดวงใจกำลังจะเดินทางไปที่มูลนิธิ บุญนำพา… เพื่อเริ่มทำหน้าที่ใหม่… เธอก็ได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง… ที่ส่งมาจาก… ‘สำนักงาน ก.พ.’… “อะไร… นี่มันเรื่องอะไรกัน?” ดวงใจอุทาน…