ประตูบ้านเก่าพังทลายลง พร้อมกับการปรากฏตัวของกลุ่มคนร้าย ใบหน้าภายใต้หน้ากาก เต็มไปด้วยความมุ่งร้าย พวกเขาก้าวเข้ามาในบ้าน ราวกับพายุ หมายจะยึดครองทุกสิ่ง และกวาดล้างทุกอุปสรรค ศุภชัย ธนาวุฒิ และอัญชิสา ติดกับดัก ในขณะที่ “รหัสลับ” แห่งความจริง อยู่ในมือของศุภชัย. “ส่ง “รหัส” มาให้ฉัน!” หนึ่งในคนร้ายตะโกน เสียงแหบพร่า เขาก้าวเข้ามา อย่างรวดเร็ว พร้อมกับปืนในมือ. ศุภชัย รีบคว้าอัญชิสาและธนาวุฒิ หลบไปหลังเฟอร์นิเจอร์ที่ใหญ่ที่สุดในห้อง “อย่าให้พวกมันได้ของไป!” เขากล่าว แม้จะหวาดกลัว แต่สัญชาตญาณการปกป้อง และ ความตั้งใจที่จะไขความจริง ก็มีมากกว่า. ธนาวุฒิ ที่เคยมีประสบการณ์ ในการต่อสู้ ก็เริ่มเข้าปะทะกับคนร้าย เขาใช้ความคล่องแคล่ว เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ให้ศุภชัยและอัญชิสามีเวลา ที่จะหาทางหนี. “ฉันจะพาคุณไปทางนี้!” อัญชิสาบอกศุภชัย เธอจำทางลับบางทางในบ้านได้. ทั้งสองรีบวิ่ง ไปตามทางเดินแคบๆ ที่ซ่อนอยู่ หลังตู้หนังสือ เสียงต่อสู้ และเสียงปืน ดังมาจากด้านหลัง บ่งบอกว่า ธนาวุฒิกำลังลำบาก. “ธนาวุฒิ!” ศุภชัยตะโกน ด้วยความกังวล. “ไปเถอะ! ฉันจะไปหาคุณเอง!” เสียงของธนาวุฒิดังมาจากที่ไกลๆ. ศุภชัยตัดสินใจ เขาต้องเชื่อใจธนาวุฒิ และ ต้องไปให้ถึงจุดหมาย เพื่อไขความลับของรหัส. เมื่อมาถึงห้องใต้ดิน ซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่น และใยแมงมุม บรรยากาศดูเก่าแก่ และน่ากลัว. “ที่นี่… น่าจะเป็น “ที่ที่ความทรงจำเบ่งบาน” ที่แม่พูดถึง” อัญชิสาบอก เธอจำได้ว่า ครั้งหนึ่ง พ่อแม่ของเธอเคยพามาที่นี่. ศุภชัย รีบนำ “รหัสลับ” ออกมา เขามองดูสัญลักษณ์บนแผ่นโลหะ พยายามตีความ. “มันเหมือน แผนที่…” ศุภชัยกล่าว “แต่ เป็นแผนที่ที่ถูกเข้ารหัส เราต้องหา “กุญแจ” เพื่อถอดรหัส” “กุญแจ?” อัญชิสาถาม. “ใช่ ในจดหมายของแม่ มีคำใบ้บางอย่าง…” ศุภชัย รีบ เปิดจดหมาย และ อ่าน “… หากลูกพบ “กุญแจแห่งการมองเห็น” ความจริง ก็จะปรากฏ…” “กุญแจแห่งการมองเห็น…” อัญชิสา เพ่งมองไปรอบๆ ห้องใต้ดิน “… อาจจะเป็น แว่นตา หรือ กล้องส่องทางไกล?” ศุภชัย เดินสำรวจ ภายในห้องใต้ดิน สายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับ กล่องไม้เก่าๆ ใบหนึ่ง ที่ถูกวางไว้บนชั้นวางของ. “กล่องนี้ ดูน่าสนใจ” เขากล่าว พลางหยิบกล่องขึ้นมา. เมื่อเปิดกล่องออก ข้างใน มี แว่นตาโบราณ อันหนึ่ง และ สมุดบันทึก เก่าๆ. “นี่ไง! “กุญแจแห่งการมองเห็น”!” ศุภชัยอุทาน. เขาหยิบแว่นตาขึ้นมาสวม และ นำ “รหัสลับ” มาวาง เหนือ กระดาษ ที่มี สัญลักษณ์ ของรหัส. ทันทีที่ เขา สวมแว่นตา และ มองผ่าน “รหัสลับ” บน แผ่นโลหะ… ภาพ ตรงหน้า ก็เปลี่ยนไป! สัญลักษณ์ ที่เคยดู สับสน กลับ ปรากฏเป็น รูปภาพ และ ตัวเลข ที่ชัดเจน มันคือ แผนที่ ที่ซ่อนอยู่ ภายใน แผ่นโลหะ! “มันคือ แผนที่!” ศุภชัยตะโกน ด้วยความดีใจ. “แผนที่ไปไหน?” อัญชิสาถาม. “ดูเหมือนว่า มันจะนำไปสู่ ที่เก็บ ของ เอกสารสำคัญ ที่พวกมันกำลังตามหา” ศุภชัยตอบ เขา มอง แผนที่ อย่างพินิจพิเคราะห์. แต่ ขณะที่พวกเขากำลัง ดีใจ เสียง ปืน ก็ดังขึ้น จาก ปากทางเข้า ห้องใต้ดิน. “หยุด เดี๋ยวนี้นะ!” เสียงของ หัวหน้ากลุ่มคนร้าย ดังขึ้น. ศุภชัย และ อัญชิสา หันไปมอง เห็น ธนาวุฒิ นอนบาดเจ็บ อยู่ ที่พื้น และ กลุ่มคนร้าย กำลัง คุมเชิง เขา. “ถ้า ไม่อยากให้ เพื่อนของคุณ เป็นอันตราย ก็ ส่ง “รหัส” มาให้ฉัน!” หัวหน้ากลุ่มคนร้าย กล่าว. ศุภชัย มอง ธนาวุฒิ ด้วยความเป็นห่วง เขา รู้ว่า กำลัง ตกอยู่ใน อันตราย อย่างยิ่ง. “คุณ ต้องการ แค่ “รหัส” หรือ ต้องการ ทั้งหมด?” ศุภชัย ถาม ด้วยน้ำเสียง ที่เต็มไปด้วย ความท้าทาย. “ฉัน ต้องการ “ทุกสิ่ง” ที่ เกี่ยวข้อง กับ มรดก ของ ครอบครัว ของคุณ!” หัวหน้ากลุ่มคนร้าย ตอบ ด้วยน้ำเสียง ที่เต็มไปด้วย ความโลภ. “ถ้าอย่างนั้น คุณ ก็จะไม่ได้อะไรเลย!” ศุภชัย กล่าว เขาสวม แว่นตา และ มอง แผนที่ อีกครั้ง. “แก! กล้าดียังไง!” หัวหน้ากลุ่มคนร้าย ตะโกน พลาง เล็งปืนมาที่ ศุภชัย. แต่ ก่อนที่ เขา จะเหนี่ยวไก… เสียง ไซเรน ตำรวจ ก็ดัง มาจาก ด้านนอก! ธนาวุฒิ ได้ แอบ กด ปุ่ม ส่งสัญญาณ ขอความช่วยเหลือ ไว้ ก่อนแล้ว! กลุ่มคนร้าย ตกใจ และ รีบ วิ่ง หนี ไป ทาง ทางเข้า ห้องใต้ดิน. ศุภชัย รีบ วิ่ง ไป ดู ธนาวุฒิ “ธนาวุฒิ! นายเป็นอะไร?” “ฉัน… ไม่เป็นไรมาก รีบ ไป ตาม พวกเขา ไป!” ธนาวุฒิ กล่าว พลาง ชี้ ไป ที่ แผนที่ บน มือ ของ ศุภชัย. “แผนที่ นี้ คือ กุญแจ สำคัญ!” ศุภชัย มอง แผนที่ ในมือ แล้ว มอง ไปยัง ทาง ที่ กลุ่มคนร้าย หนีไป… เขา รู้ว่า นี่ คือ จุดเริ่มต้น ของการ ต่อสู้ ครั้งใหญ่. ------------------------------------------------------------ **ศุภชัยจะตามล่ากลุ่มคนร้ายไปได้อย่างไร? แผนที่นั้นจะนำไปสู่ที่ใด? และใครคือหัวหน้ากลุ่มคนร้ายที่แท้จริง?** **โปรดติดตามตอนต่อไป!**