บุญมาเดินทางไปถึงอาคารสำนักงานใหญ่ของบริษัทประธานวิรัชในวันนัดหมาย เขาลงจากรถแท็กซี่ ยืนมองตึกระฟ้าที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า อาคารแห่งนี้สะท้อนถึงความสำเร็จและความมั่งคั่งของผู้เป็นเจ้าของ มันเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและอิทธิพลที่แผ่ขยายไปทั่ววงการธุรกิจ หายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมสติ บุญมาเดินเข้าไปยังล็อบบี้ที่โอ่อ่าและหรูหรา พนักงานต้อนรับที่สวมชุดเครื่องแบบเรียบร้อย ยิ้มต้อนรับและสอบถามถึงจุดประสงค์ของการมาเยือน เมื่อบุญมาแจ้งชื่อและนัดหมาย พนักงานคนนั้นก็กุลีกุจอนำทางเขาไปยังลิฟต์ส่วนตัว "เชิญท่านบุญมาครับ ท่านประธานวิรัชรออยู่ที่ห้องรับรองชั้นบนสุดครับ" เสียงหวานใสของพนักงานต้อนรับดังขึ้น ขณะที่ลิฟต์ค่อยๆ เคลื่อนตัวขึ้นสู่เบื้องบน หัวใจของบุญมาเต้นระรัว เขาพยายามสงบสติอารมณ์ คิดทบทวนถึงสิ่งที่เขาต้องพูดและทำในวันนี้ เขาไม่แน่ใจว่าการพบกันครั้งนี้จะนำพาไปสู่สิ่งใด แต่เขารู้เพียงว่า นี่คือโอกาสสำคัญที่จะเปลี่ยนแปลงอนาคตของบริษัทและชีวิตของเขา เมื่อลิฟต์เปิดออก บุญมาก็พบกับชายร่างท้วมในชุดสูทสีเข้ม ยืนรออยู่หน้าห้องทำงานขนาดใหญ่ ชายผู้นั้นยิ้มกว้าง ส่งสายตาที่ดูประเมินมายังบุญมา "คุณบุญมาใช่ไหมครับ ผมวิชัย เลขาฯ ของท่านประธานเชิญด้านในเลยครับ" วิชัยกล่าวพร้อมผายมือเชื้อเชิญ บุญมาพยักหน้า และเดินตามวิชัยเข้าไปในห้องทำงานที่ตกแต่งอย่างหรูหรา เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นดูมีราคาและบ่งบอกถึงรสนิยมของเจ้าของห้อง ผนังห้องประดับด้วยภาพเขียนศิลปะราคาแพง และจากหน้าต่างบานใหญ่ที่ทอดยาวจรดพื้น บุญมาสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของเมืองหลวงได้กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา และที่นั่น ประธานวิรัช นั่งรออยู่หลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ บุรุษผู้นี้มีใบหน้าดูใจดี แต่แววตาคมกริบ บ่งบอกถึงความเฉลียวฉลาดและเด็ดเดี่ยว บุญมาเดินเข้าไปใกล้ ย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพ "สวัสดีครับ ท่านประธานวิรัช" บุญมากล่าวด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้มั่นคง ประธานวิรัชผายมือเชิญให้บุญมานั่งลงบนโซฟาตัวนุ่มที่เตรียมไว้ เขาพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงรับรู้ "นั่งก่อนสิครับคุณบุญมา ผมได้ศึกษาข้อมูลของคุณและบริษัทของคุณแล้ว ต้องบอกว่าน่าประทับใจมาก" ประธานวิรัชกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ขอบพระคุณครับท่านประธาน" บุญมาตอบรับ "ผมได้ยินกิตติศัพท์ของคุณมาพอสมควร ว่าเป็นผู้รับเหมาที่ซื่อสัตย์และทำงานมีคุณภาพ แม้ว่าคู่แข่งบางรายจะใช้วิธีการที่ไม่ค่อยจะถูกต้องนักก็ตาม" ประธานวิรัชเอ่ยปากชมนั่นทำให้บุญมารู้สึกอุ่นใจขึ้นเล็กน้อย "ผมยึดมั่นในหลักการทำงานของผมมาตลอดครับท่านประธาน การทำธุรกิจด้วยความซื่อสัตย์สุจริต คือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผม" บุญมาตอบอย่างหนักแน่น ประธานวิรัชพยักหน้าช้าๆ เขายื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้บุญมา ซึ่งเป็นเอกสารสัญญาที่บุญมาคุ้นเคยดี มันคือสัญญาโครงการก่อสร้างอาคารสำนักงานแห่งใหม่ของเขา "คุณคงคุ้นเคยกับเอกสารนี้ดีนะครับ" ประธานวิรัชกล่าว "ผมอยากจะให้คุณพิจารณาข้อเสนอที่ผมได้เตรียมไว้ ผมได้ปรับปรุงเงื่อนไขบางประการให้เอื้อประโยชน์ต่อบริษัทของคุณมากขึ้น" บุญมาหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านอีกครั้ง เขาพบว่าข้อเสนอในสัญญาฉบับนี้ มีการเพิ่มวงเงินค่าก่อสร้างบางส่วน และยืดหยุ่นในเรื่องกำหนดเวลาการส่งมอบงานบางเฟส ซึ่งเป็นสิ่งที่บริษัทรับเหมาทั่วไปใฝ่ฝัน แต่สำหรับบุญมา เขาเคยได้รับข้อเสนอเช่นนี้มาก่อนแล้ว และเขาก็รู้ว่าเบื้องหลังของข้อเสนอเหล่านั้นคืออะไร "ท่านประธานครับ ข้อเสนอในสัญญานี้ดูเหมือนจะดีมากครับ แต่ผมอยากจะเรียนถามความตั้งใจที่แท้จริงของท่านประธานครับ" บุญมาตัดสินใจที่จะถามตรงๆ ประธานวิรัชเลิกคิ้วเล็กน้อย "ความตั้งใจที่แท้จริง? ผมก็อยากได้ผลงานที่มีคุณภาพและเสร็จสมบูรณ์ตามกำหนดนะครับ" "ผมเข้าใจครับท่านประธาน แต่จากประสบการณ์ของผม ข้อเสนอที่ให้ผลประโยชน์แก่ผู้รับเหมามากเกินไป มักจะมีเบื้องหลังเสมอครับ" บุญมาพูดตรงไปตรงมา ประธานวิรัชหัวเราะเบาๆ "คุณนี่ตรงไปตรงมาจริงๆ นะครับ ผมชอบ" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "เอาล่ะ ผมจะบอกคุณตรงๆ เช่นกัน ผมมีข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับคู่แข่งของคุณ ที่กำลังพยายามจะเข้ามาแย่งชิงโครงการนี้ไปจากคุณ" "คู่แข่งของผม?" บุญมาถามด้วยความสงสัย "ใช่ครับ บริษัทของวิชัยนั่นแหละ" ประธานวิรัชเอ่ยชื่อออกมาตรงๆ "วิชัยเป็นคนที่...เอ่อ...มีวิธีการทำงานที่ค่อนข้างจะสกปรกหน่อยๆ เขาพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ" บุญมานิ่งไป เขาจำได้ว่าวิชัยคือผู้ที่เคยพยายามเสนอเงินใต้โต๊ะให้กับเขา เพื่อแลกกับการปล่อยปละละเลยคุณภาพงาน การที่ประธานวิรัชกล่าวถึงวิชัยเช่นนี้ แสดงว่าประธานวิรัชก็รับรู้ถึงพฤติกรรมของวิชัยเช่นกัน "วิชัยได้เสนออะไรให้คุณบ้างครับท่านประธาน" บุญมาถามอย่างใจเย็น "เขาเสนอผลประโยชน์มากมายให้ผมครับ ทั้งส่วนลดพิเศษ เงินสนับสนุนทางการตลาด และอื่นๆ อีกสารพัด" ประธานวิรัชพูดพลางกวาดสายตาไปทั่วห้องทำงาน "แต่ผมไม่เคยสนใจวิธีสกปรกแบบนั้น ผมเชื่อในความสามารถและความซื่อสัตย์ของคุณมากกว่า" "แล้วทำไมท่านประธานถึงยื่นข้อเสนอที่ดูเหมือนจะเอื้อประโยชน์ให้ผมมากเป็นพิเศษเช่นนี้ครับ" บุญมาถามต่อ "ผมอยากจะทดสอบคุณน่ะสิครับ" ประธานวิรัชตอบ "ผมอยากรู้ว่าคุณจะเลือกทางไหน ระหว่างความสบายที่มาพร้อมกับข้อตกลงที่ดูเหมือนจะง่าย หรือจะยืนหยัดในหลักการของคุณ แม้ว่ามันจะต้องเผชิญกับความท้าทายมากกว่า" บุญมานั่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง คำพูดของประธานวิรัชสะท้อนก้องในหัว เขาเข้าใจแล้วว่าทั้งหมดนี้คือการทดสอบครั้งสำคัญ ไม่ใช่เพียงแค่การเสนอสัญญา แต่เป็นการทดสอบจิตใจและจุดยืนของเขา "ผมเข้าใจแล้วครับท่านประธาน" บุญมาเงยหน้าขึ้นสบตาประธานวิรัช "ผมขอขอบคุณท่านประธานที่ให้โอกาสผมในการพิสูจน์ตัวเองครับ แต่ผมขอยืนยันในจุดยืนเดิมของผมครับ ผมจะทำงานนี้ด้วยความซื่อสัตย์และคุณภาพที่ดีที่สุด โดยไม่รับผลประโยชน์พิเศษที่เกินควรครับ" ประธานวิรัชยิ้มกว้าง "ผมรู้ว่าคุณจะต้องตอบแบบนี้" เขากล่าว "ผมเชื่อในตัวคุณมาตั้งแต่แรกแล้ว"