หลายสัปดาห์ต่อมา โครงการก่อสร้างคฤหาสน์ของท่านประธานวิรัชได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม บุญมาและทีมงานทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง ทุกขั้นตอนเป็นไปตามแผนที่วางไว้ วัสดุที่ใช้มีคุณภาพสูง การควบคุมงานเป็นไปอย่างเข้มงวด แม้จะมีต้นทุนที่สูงกว่าคู่แข่งบางราย แต่บุญมาเชื่อว่านี่คือการลงทุนที่คุ้มค่าในระยะยาว วันหนึ่ง ขณะที่บุญมากำลังตรวจความเรียบร้อยของโครงสร้างชั้นใต้ดิน สมศรีก็รีบวิ่งเข้ามาหาเขาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "คุณบุญมาคะ แย่แล้วค่ะ!" สมศรีกระซิบเสียงดัง "มีอะไรสมศรี ใจเย็นๆ ก่อน" บุญมาปลอบ "ว่ามาซิ" "มีคนส่งจดหมายมาค่ะ ที่อยู่บริษัทเรา แต่ซองไม่มีตราประทับอะไรเลย" สมศรีก้มลงหยิบซองจดหมายสีขาวใบหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะของเธอ "แล้วข้างใน..." บุญมาหยิบซองจดหมายนั้นมาเปิดอ่าน สายตาเขาเหลือบเห็นลายเซ็นเล็กๆ ที่มุมซอง "ส.ศักดิ์" "นี่มัน..." บุญมาขมวดคิ้ว แล้วค่อยๆ ดึงกระดาษด้านในออกมาอ่าน เนื้อหาในกระดาษนั้นเขียนด้วยลายมือหวัดๆ ของสมศักดิ์ ข้อความระบุว่า เป็นการเตือนบุญมาให้ "ถอยห่าง" จากโครงการนี้เสีย มิฉะนั้น จะเกิด "อุบัติเหตุ" ที่ไม่คาดฝันขึ้นกับบริษัท "บุญมา ก่อสร้าง" รวมถึงตัวบุญมาเองด้วย "อะไรกันเนี่ย" บุญมาพึมพำ เสียงของเขาแฝงความไม่พอใจ "ทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ" "หนูไม่รู้จะทำยังไงเลยค่ะคุณบุญมา" สมศรีกังวล "เขาขู่เรานะ" "ไม่ต้องห่วงสมศรี" บุญมาวางจดหมายลงบนโต๊ะ "พี่ไม่กลัวหรอก" "แต่..." "พี่บอกแล้วไงว่าพี่ไม่เคยประนีประนอมเรื่องงาน" บุญมาพูดเสียงหนักแน่น "ถ้าเขาคิดจะใช้วิธีสกปรกแบบนี้ พี่ก็ไม่จำเป็นต้องไปกลัว" "แล้วเราจะทำยังไงคะ" สมศรียังคงถาม "เราก็ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดต่อไป" บุญมาตอบ "และถ้ามีอะไรเกิดขึ้น เราก็แจ้งความดำเนินคดีกับเขา" "คุณบุญมาแน่ใจเหรอคะ" สมศรียังคงไม่สบายใจ "พี่แน่ใจ" บุญมาลุกขึ้นยืน "พี่จะไปคุยกับท่านประธานวิรัชเรื่องนี้" "จะดีเหรอคะ" สมศรียังเกรงว่าท่านประธานวิรัชอาจจะไม่เชื่อ หรืออาจจะมองว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย "มันเป็นเรื่องที่ต้องแจ้งให้ท่านทราบ" บุญมากล่าว "เพื่อแสดงให้ท่านเห็นว่าเรากำลังทำงานอย่างโปร่งใส และถูกคุกคามจากคู่แข่ง" บุญมาขับรถไปยังที่ทำการของท่านประธานวิรัช เพื่อแจ้งเรื่องที่เกิดขึ้น เขาอธิบายรายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับจดหมายข่มขู่ และความกังวลของสมศรี ท่านประธานวิรัชรับฟังอย่างตั้งใจ ใบหน้าของท่านดูเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ "คุณบุญมา" ท่านประธานวิรัชกล่าวเมื่อบุญมาพูดจบ "ผมเข้าใจดีว่าคุณกำลังเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก" "ผมขอโทษที่ต้องนำเรื่องไม่สบายใจมาเรียนท่านครับ" บุญมากล่าว "ไม่เป็นไร" ท่านประธานวิรัชโบกมือ "ผมชื่นชมในความซื่อสัตย์ของคุณ ที่คุณไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรค และยังคงยึดมั่นในหลักการ" "ผมเชื่อว่าท่านประธานจะเข้าใจครับ" บุญมากล่าว "แน่นอน" ท่านประธานวิรัชตอบ "ผมมองหาคนแบบคุณมานานแล้ว" "ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง" ท่านประธานวิรัชกล่าวต่อ "คุณไม่ต้องกังวล" "แต่ผมอยากจะทำงานของผมให้ดีที่สุดครับ" บุญมากล่าว "ผมรู้" ท่านประธานวิรัชยิ้ม "ผมจะให้คนของผมเข้ามาช่วยดูแลความปลอดภัยในไซต์งานของคุณเพิ่มขึ้น" "ขอบคุณครับท่านประธาน" บุญมากล่าวด้วยความซาบซึ้ง หลังจากออกจากที่ทำการของท่านประธานวิรัช บุญมาก็รู้สึกเบาใจขึ้นมาก เขารู้ว่าการตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับปัญหาอย่างตรงไปตรงมานั้นถูกต้องแล้ว เมื่อกลับมาถึงไซต์งาน เขาก็พบกับความวุ่นวายเล็กน้อย ทีมงานบางส่วนกำลังเจรจากับชายฉกรรจ์สองคนที่อ้างตัวว่าเป็นตัวแทนจากบริษัทคู่แข่ง "มีอะไรกัน" บุญมาถามเสียงดัง "คุณบุญมาครับ" ชายคนหนึ่งพูด "ทางบริษัทของเราขอให้คุณยุติการก่อสร้างโครงการนี้เสีย" "ทำไมผมต้องทำ" บุญมาถาม "ก็เพราะว่า..." ชายคนนั้นลังเลเล็กน้อย "เราเสนอราคากับท่านประธานไปแล้ว แต่ท่านเลือกคุณ" "การแข่งขันทางธุรกิจไม่ใช่เรื่องผิด" บุญมาตอบ "แต่การข่มขู่เป็นเรื่องที่ผิดกฎหมาย" "เราไม่ได้ข่มขู่นะครับ" ชายอีกคนพูด "เราแค่มาเตือนให้คุณระวังตัว" "ผมไม่กลัว" บุญมาตอบอย่างมั่นใจ "ผมมีท่านประธานวิรัชคอยสนับสนุน" ทันใดนั้น รถยนต์คันหนึ่งก็ขับเข้ามาจอด ชายฉกรรจ์ทั้งสองคนมองตามเสียงรถ แล้วก็เห็นท่านประธานวิรัชก้าวลงมาจากรถพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนาย "มีอะไรเกิดขึ้นที่นี่" ท่านประธานวิรัชถามเสียงดัง ชายฉกรรจ์ทั้งสองคนหน้าซีดเผือด พวกเขาไม่คาดคิดว่าท่านประธานวิรัชจะมาที่นี่ พร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ "ท่านประธานครับ..." ชายคนหนึ่งพยายามแก้ตัว "ผมได้รับรายงานแล้ว" ท่านประธานวิรัชกล่าว "ผมทราบเรื่องจดหมายข่มขู่ และการคุกคามที่เกิดขึ้น" เจ้าหน้าที่ตำรวจเดินเข้าไปหาชายฉกรรจ์ทั้งสองคน "คุณทั้งสองคนถูกจับกุมในข้อหาข่มขู่ และพยายามขัดขวางการทำงาน" ชายฉกรรจ์ทั้งสองคนถูกควบคุมตัวไป ท่ามกลางสายตาของทีมงานก่อสร้าง บุญมามองท่านประธานวิรัชด้วยความซาบซึ้ง "ขอบคุณมากครับท่านประธาน" "ผมบอกแล้วไง ว่าผมจะจัดการเรื่องนี้เอง" ท่านประธานวิรัชยิ้ม "ความซื่อสัตย์ของคุณมันมีค่ามากกว่าเงินทองมากมายนัก" "ผมจะทำงานของผมให้ดีที่สุดครับ" บุญมากล่าว "ผมเชื่อมั่นในตัวคุณ" ท่านประธานวิรัชตอบ "ต่อไปนี้ หากมีปัญหาอะไรอีก แจ้งผมได้เสมอ" เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นบทพิสูจน์ที่ชัดเจนว่า ความดีงามและความซื่อสัตย์ของบุญมานั้น กำลังได้รับการยอมรับ และเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา แม้จะเผชิญหน้ากับคู่แข่งที่ใช้วิธีสกปรก แต่สุดท้ายแล้ว ศีลธรรมก็เป็นสิ่งที่ค้ำจุนธุรกิจ และนำพาไปสู่ความสำเร็จที่ยั่งยืน