ตอนที่ 7 — การพบปะท่านประธานวิรัช
เมื่อลิฟต์เปิดออกที่ชั้นสูง บุญมาก็พบกับห้องทำงานที่กว้างขวางและตกแต่งอย่างหรูหรา เฟอร์นิเจอร์ไม้สักเนื้อดีตั้งตระหง่าน มีภาพวาดศิลปะประดับผนังอย่างวิจิตรบรรจง หน้าต่างบานใหญ่เผยให้เห็นทิวทัศน์ของเมืองกรุงเทพฯ ที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ชายวัยกลางคนรูปร่างสันทัด สวมสูทสั่งตัดสีเข้ม ยืนหันหลังให้ประตู มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสีหน้าครุ่นคิด เขาหันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของบุญมา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยผายมือเชิญให้บุญมาเข้าไปในห้อง "ท่านประธานวิรัชครับ" เจ้าหน้าที่เอ่ยแนะนำ
บุญมาพนมมือไหว้ "สวัสดีครับ ท่านประธานวิรัช"
ประธานวิรัชยิ้มรับอย่างเป็นมิตร "สวัสดีครับ คุณบุญมา เชิญนั่งก่อนครับ" เขากวาดตามองบุญมาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างประเมิน "ผมได้ยินเรื่องของคุณมาพอสมควร จากที่ปรึกษาด้านกฎหมายของผม เขาบอกว่าคุณคือผู้รับเหมาที่กำลังก่อสร้างคฤหาสน์หลังใหม่ของผมใช่ไหม"
บุญมานั่งลงบนเก้าอี้รับแขกตัวนุ่ม "ถูกต้องครับท่านประธาน ผม บุญมา เจริญกิจ ผู้รับเหมาก่อสร้าง บริษัท เจริญกิจ พัฒนา ครับ"
"คุณวิรัชวัฒน์ ครับ ผมชื่อวิรัชวัฒน์" ประธานวิรัชแก้ไขด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ผมทราบว่าโครงการคฤหาสน์กำลังคืบหน้าไปได้ด้วยดี แต่ผมมีเรื่องกังวลใจเล็กน้อยที่อยากจะสอบถามคุณเป็นการส่วนตัว"
บุญมาเลิกคิ้วเล็กน้อย "มีเรื่องอันใดที่ผมพอจะช่วยเหลือได้ แจ้งมาได้เลยครับท่านประธาน"
"ผมได้ยินมาว่า มีผู้รับเหมาอีกรายหนึ่ง พยายามจะเข้ามาเสนอราคาที่ต่ำกว่าคุณอย่างมีนัยสำคัญ และพยายามจะโน้มน้าวให้ผมเปลี่ยนผู้รับเหมา" ท่านประธานวิรัชเอ่ยขึ้น สีหน้าเริ่มมีความกังวลฉายชัด "คุณพอจะทราบเรื่องนี้บ้างไหม"
บุญมานิ่งไปครู่หนึ่ง เขานึกถึงสมศักดิ์ทันที "ผมเคยได้ยินข่าวลือมาบ้างครับ แต่ผมก็ไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องเดียวกันหรือไม่"
"เขาชื่อ สมศักดิ์ ใช่ไหม" ประธานวิรัชถามตรงๆ
บุญมาพยักหน้า "ผมเคยพบกับคุณสมศักดิ์มาครั้งหนึ่งครับ เขาได้เข้ามาเสนอตัวกับผมโดยตรง"
"แล้วเขาได้เสนออะไรกับคุณบ้าง" ประธานวิรัชถามต่อ น้ำเสียงจริงจังขึ้น "หรือเขาพยายามจะชักจูงคุณให้ทำอะไรที่ไม่ถูกต้อง"
บุญมาตัดสินใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น "คุณสมศักดิ์ได้เข้ามาพบผมที่หน้างานครับ เขาเสนอเงินจำนวนหนึ่งให้ผม เพื่อให้ผมถอนตัวออกจากโครงการนี้ และเขาจะเข้ามาดำเนินการก่อสร้างแทน โดยเขาจะใช้วัสดุที่ไม่ได้มาตรฐาน และลดหย่อนขั้นตอนบางอย่างลง เพื่อให้ได้กำไรมากขึ้น"
ประธานวิรัชพยักหน้าช้าๆ "ผมก็สงสัยอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมถึงมีข้อเสนอที่ราคาถูกผิดปกติเข้ามา ผมไม่เคยเชื่อในราคาที่ต่ำจนน่าสงสัยอยู่แล้ว ยิ่งเมื่อผมได้ยินว่าเขาพยายามจะใช้วิธีที่ไม่โปร่งใส ผมก็ยิ่งไม่สบายใจ"
"ผมเข้าใจความกังวลของท่านครับ" บุญมากล่าว "ผมเชื่อมั่นในหลักการทำงานของผมเสมอ ผมจะไม่ยอมทำสิ่งใดที่ขัดต่อความถูกต้อง เพื่อแลกกับผลประโยชน์ระยะสั้นเด็ดขาด"
"ผมประทับใจในความซื่อสัตย์ของคุณมากเลยนะ คุณบุญมา" ประธานวิรัชกล่าวด้วยน้ำเสียงชื่นชม "ในวงการธุรกิจสมัยนี้ การหาคนที่ยึดมั่นในหลักการได้ยากจริงๆ โดยเฉพาะในธุรกิจก่อสร้างที่มักจะมีการทุจริตคอร์รัปชันแฝงอยู่เสมอ"
"ผมเติบโตมาด้วยการสอนของบิดามารดาครับ" บุญมาตอบอย่างถ่อมตน "ท่านสอนเสมอว่า ทำอะไรให้ตรงไปตรงมา อย่าเอาเปรียบผู้อื่น และทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด"
"แล้วคุณคิดว่าคุณสมศักดิ์จะทำอย่างไรต่อไป" ประธานวิรัชถาม
"ผมไม่ทราบเจตนาที่แท้จริงของคุณสมศักดิ์ครับ" บุญมาตอบตามตรง "แต่ผมเชื่อว่าเขาคงไม่หยุดแค่นี้ เขาอาจจะพยายามหาทางอื่นมาบีบผม หรืออาจจะพยายามโจมตีผมด้วยวิธีการต่างๆ นานา"
"ผมจะจับตาดูเขาเป็นพิเศษ" ประธานวิรัชกล่าว "และผมจะให้ที่ปรึกษาด้านกฎหมายของผมคอยตรวจสอบการเสนอราคาและการดำเนินการของเขาอย่างใกล้ชิด หากมีสิ่งใดที่ผิดกฎหมาย หรือส่อไปในทางที่ไม่สุจริต ผมจะดำเนินการอย่างเด็ดขาด"
"ขอบคุณมากครับท่านประธาน" บุญมากล่าวด้วยความรู้สึกโล่งใจ "การที่ท่านให้ความเชื่อมั่นในตัวผม ทำให้ผมมีกำลังใจในการทำงานมากขึ้น"
"ผมเชื่อในฝีมือและคุณภาพของงานที่คุณทำ" ประธานวิรัชย้ำ "ผมได้เห็นแบบแปลนและตัวอย่างงานของคุณมาบ้างแล้ว มันน่าประทับใจมาก"
"ผมจะตั้งใจทำให้ดีที่สุดครับ" บุญมาให้คำมั่น
"ดีมาก" ประธานวิรัชลุกขึ้นยืน "ผมขอให้คุณทำงานต่อไปอย่างเต็มที่ ไม่ต้องกังวลกับสิ่งเหล่านั้น ผมจะจัดการในส่วนของผมเอง"
"ครับท่านประธาน" บุญมาลุกขึ้นยืนตาม "ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"
"ได้เลย" ประธานวิรัชเดินนำบุญมามาส่งถึงหน้าห้องทำงาน "ขอให้คุณเดินทางปลอดภัย"
เมื่อบุญมาเดินออกจากอาคารวิรัชกรุ๊ป เขาสูดหายใจลึก รู้สึกถึงความโล่งอกที่ได้รับความไว้วางใจจากท่านประธานวิรัช การพูดคุยครั้งนี้ไม่เพียงแต่คลายความกังวลใจ แต่ยังเป็นการตอกย้ำความเชื่อมั่นในแนวทางการทำงานของเขาอีกด้วย เขาขับรถกลับไปยังไซต์งานก่อสร้างด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยพลังและความมุ่งมั่น เขาจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายชื่อเสียงและความเชื่อมั่นที่เขาสร้างมาด้วยน้ำพักน้ำแรงและความซื่อสัตย์ของตนเอง
3,993 ตัวอักษร