"คุณเสือ! มาที่นี่ทำไมครับ" หัวหน้าการ์ดคนหนึ่งเดินเข้ามาถามด้วยน้ำเสียงที่ประหลาดใจระคนหวาดหวั่น สายตาของเขาเหลือบมองไปยังอรุณและแทนที่ยืนอยู่ข้างๆ เสืออย่างมีความหมาย "คุณอัสนีไม่อยู่ เขาเดินทางไปต่างประเทศตั้งแต่เมื่อวานนี้ครับ" เสือเม้มปากแน่น ดวงตาคมกริบฉายแววไม่เชื่อ "ไม่จริง! ฉันได้ข่าวมาว่าเขาอยู่ที่นี่ เขาแอบกลับมาเพื่อวางแผนการบางอย่างกับคนของเขา" "ไม่ครับคุณเสือ ท่านอัสนีไม่ได้อยู่ที่นี่จริงๆ ครับ" หัวหน้าการ์ดพยายามยืนยัน เสียงของเขาแข็งกร้าวขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังมีความลังเลเจือปนอยู่ "ผมขอให้คุณเสือกลับไปเถอะครับ ที่นี่ไม่ต้อนรับคนนอก" "คนนอก?" เสือหัวเราะในลำคอเสียงเย็นเยือก "ฉันคือคนที่เคยร่วมงานกับอัสนีมานาน ฉันมีสิทธิ์ที่จะเข้ามาที่นี่ และฉันจะเข้าไปให้ได้!" อรุณขยับเข้ามาใกล้ เสือชะงักเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสที่แขน "ใจเย็นก่อนครับเสือ เรายังไม่รู้แน่ชัดว่าอัสนีอยู่ที่นี่จริงๆ หรือเปล่า หรือแผนการที่ว่านั่นคืออะไร การบุกเข้าไปโดยไม่เตรียมตัวอาจจะทำให้เราตกอยู่ในอันตรายมากกว่าเดิม" แทนพยักหน้าเห็นด้วย "อรุณพูดถูกครับเสือ เราควรจะหาข้อมูลให้มากกว่านี้ก่อน อย่าเพิ่งใช้อารมณ์นำ" เสือถอนหายใจ พยายามสงบสติอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน เขาหันไปมองหน้าอรุณและแทน ก่อนจะพูดเสียงเบาลง "ฉันรู้ ฉันแค่… ฉันไม่อยากให้อะไรมันเลวร้ายไปกว่านี้แล้ว ฉันรู้สึกไม่สบายใจกับการหายตัวไปของพวกเรา และการที่อัสนีทำตัวลับๆ ล่อๆ แบบนี้มันยิ่งทำให้ฉันสงสัย" "เราก็เหมือนกันครับ" อรุณตอบ "แต่ตอนนี้เราต้องมีสติ เราจะหาทางของเราเอง" ทันใดนั้น ประตูลิฟต์อัตโนมัติก็เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง เธอสวมชุดเดรสสีดำเรียบหรู ใบหน้าสวยคมดุจรูปสลัก ดวงตาคู่โตของเธอฉายแววเย็นชาและสงบนิ่ง เธอเดินออกมาอย่างสง่าผ่าเผย โดยมีชายร่างใหญ่สองคนเดินประกบข้าง "คุณอัสนีไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ" เสียงของหญิงสาวคนนั้นดังขึ้นอย่างราบเรียบ แต่กลับมีอำนาจแฝงอยู่ ทำเอาทุกคนในโถงล็อบบี้เงียบกริบ "แต่ถ้าคุณเสือต้องการจะคุยกับดิฉัน ก็เชิญค่ะ" เสือหันไปมองหญิงสาวคนนั้นอย่างพิจารณา เขาไม่เคยเห็นเธอมาก่อน แต่สัมผัสได้ถึงอันตรายบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ "คุณคือใคร?" "ฉันชื่อ ดาริน ค่ะ" เธอตอบ พลางเดินเข้ามาใกล้เสือมากขึ้น "เป็นคนที่ดูแลกิจการทุกอย่างของอัสนีในช่วงที่เขาไม่อยู่" "ดูแล?" เสือเลิกคิ้ว "แล้วทำไมคุณถึงรู้ว่าฉันกำลังจะเข้ามาหาอัสนี?" "เพราะฉันรู้ว่าคุณกำลังจะมาค่ะ" ดารินยิ้มมุมปากเล็กน้อย "ฉันรู้ว่าคุณกำลังตามหาความจริง และฉันก็รู้ว่าคุณกำลังสงสัยในตัวอัสนี" อรุณขมวดคิ้วอย่างสงสัย "คุณรู้เรื่องของเราได้อย่างไร?" "ฉันรู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับอัสนี และคนที่เกี่ยวข้องกับเขาค่ะ" ดารินตอบ ดวงตาของเธอสบเข้ากับดวงตาของอรุณอย่างท้าทาย "รวมถึงความลับที่คุณกำลังพยายามปกปิดอยู่ด้วย" คำพูดของดารินทำเอาอรุณถึงกับชะงักไปเล็กน้อย เสือสังเกตเห็นท่าทีของอรุณ แต่ยังไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริงของคำพูดนั้น "คุณกำลังพูดถึงอะไร?" เสือถาม "ฉันกำลังพูดถึงความลับที่คุณกำลังปกปิดไว้ค่ะ คุณอรุณ" ดารินหันไปทางอรุณโดยตรง "ความลับที่คุณคิดว่าไม่มีใครรู้" อรุณหน้าซีดเผือด เขาหันไปมองเสือด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล "เสือ... ผม..." "อรุณ?" เสือเอ่ยเรียกชื่อเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ "ไม่ต้องกังวลค่ะคุณเสือ" ดารินพูดขึ้นแทรก "ความลับของคุณอรุณไม่ได้อันตรายต่อคุณเท่ากับความจริงที่อัสนีซ่อนไว้หรอกค่ะ" "ความจริงอะไร?" เสือถามอย่างกระหายใคร่รู้ "ความจริงที่ว่า... อัสนีไม่ได้ไปไหนไกลเลยค่ะ" ดารินยิ้มกว้างอย่างมีเลศนัย "เขาแค่... กำลังวางแผนขั้นสุดท้ายอยู่เท่านั้นเอง" จู่ๆ ภาพของคลังสินค้าเก่าที่อยู่ริมทะเลก็แวบเข้ามาในหัวของเสือ เขารู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี "ที่ไหน?" เสือถามเสียงเครียด "ที่ที่เคยเป็นจุดเริ่มต้นของความแค้นในอดีตค่ะ" ดารินตอบ "ที่ที่อัสนีจะทำการ 'ชำระแค้น' ให้เสร็จสมบูรณ์" "คลังสินค้าเก่า..." เสือพึมพำ ดวงตาของเขามุ่งมั่น "อรุณ แทน เราต้องไปที่นั่นเดี๋ยวนี้!" "แต่คุณเสือ..." อรุณพยายามทักท้วง "เราไม่รู้ว่าอัสนีมีแผนอะไร เราอาจจะตกหลุมพรางได้" "ฉันรู้" เสือตอบเสียงหนักแน่น "แต่ฉันจะปล่อยให้อัสนีทำตามแผนของเขาไม่ได้ ฉันต้องหยุดเขาให้ได้" เสือหันไปมองดารินอีกครั้ง "คุณรู้เรื่องนี้ดี แสดงว่าคุณก็อยากจะหยุดอัสนีเหมือนกันใช่ไหม?" ดารินพยักหน้า "ใช่ค่ะ ดิฉันก็อยากจะหยุดเขาเหมือนกัน" "งั้นก็ไปกับเรา" เสือเสนอ "คุณจะช่วยอะไรเราได้บ้าง?" ดารินมองเสืออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบางๆ "บางที... ดิฉันอาจจะช่วยให้คุณไปถึงตัวอัสนีได้ง่ายขึ้นก็ได้ค่ะ"