การต่อสู้ภายในคฤหาสน์ยังคงดำเนินไปอย่างไม่หยุดยั้ง เสียงปืนดังสนั่นสะท้อนไปทั่วโถงทางเดิน คินและลูกน้องที่ไว้ใจได้พยายามปกป้องทุกคนที่อยู่ในคฤหาสน์จากกลุ่มคนร้ายที่บุกเข้ามาอย่างไม่คาดฝัน คุณหญิงอรุณรัศมีถูกนำตัวไปยังห้องนิรภัยตามแผนสำรองที่วางไว้ ส่วนมินตราที่ถูกพาตัวมายังคฤหาสน์ก่อนการบุกรุกจะเกิดขึ้นไม่นานนัก ถูกพาตัวไปยังห้องปลอดภัยชั้นใต้ดินพร้อมกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ถูกฝึกฝนมาเป็นพิเศษ "มินตรา เธออยู่ที่นี่ก่อนนะ ปลอดภัยที่สุดแล้ว" เสียงของคินดังขึ้นก่อนที่เขาจะรีบวิ่งออกไปเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม "ฉันจะกลับมาหาเธอให้เร็วที่สุด" มินตราพยักหน้า น้ำตาคลอเบ้า เธอได้ยินเสียงปืนที่ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ความหวาดกลัวถาโถมเข้ามาในหัวใจ แต่เธอก็พยายามเข้มแข็งเพื่อคิน "ค่ะคิน ระวังตัวด้วยนะคะ" คินไม่ตอบ เพียงแต่พยักหน้าให้เธออย่างรวดเร็ว ก่อนจะหายลับไปในความโกลาหลนั้น การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด ลูกน้องของคินเสียชีวิตไปหลายคน แต่พวกเขาก็ยังคงยืนหยัดต่อสู้ด้วยความภักดี คนร้ายพยายามบุกเข้าไปยังห้องนิรภัยที่คุณหญิงอรุณรัศมีหลบอยู่ แต่ก็ถูกสกัดกั้นไว้ได้ คินประเมินสถานการณ์ เขาต้องรีบจัดการกับแหล่งที่มาของการบุกรุกนี้ให้เร็วที่สุด หากปล่อยไว้นานกว่านี้ อาจมีผู้บริสุทธิ์ต้องตกอยู่ในอันตรายมากไปกว่านี้ "ใครสั่งพวกแกมา!" เสียงของคินดังขึ้นในขณะที่เขากำลังเข้าต่อสู้กับหัวหน้ากลุ่มคนร้ายที่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าคนอื่นๆ หัวหน้าคนร้ายหัวเราะอย่างเย้ยหยัน "แกจะรู้ไปทำไม เจ้าพ่อแห่งวงการมืด! วันนี้แกจะต้องพบกับจุดจบ!" "ฝันไปเถอะ! แกไม่สามารถทำอะไรฉันได้!" คินตอบโต้ พร้อมกับใช้ทักษะการต่อสู้ทั้งหมดที่มีจัดการกับคู่ต่อสู้ การปะทะกันเต็มไปด้วยพละกำลังและความรวดเร็ว ทุกการเคลื่อนไหวของทั้งคู่สามารถตัดสินความเป็นความตายได้ ในขณะเดียวกัน ณ ห้องปลอดภัยชั้นใต้ดิน มินตราเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย เธอได้ยินเสียงการต่อสู้ที่ดังขึ้นเรื่อยๆ และรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนเล็กน้อย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่กับเธอก็ดูจะวิตกกังวลเช่นกัน "เกิดอะไรขึ้นคะ" มินตราถามเสียงสั่น "ผมไม่แน่ใจครับคุณมินตรา แต่สถานการณ์ดูจะไม่ค่อยดีนัก" เจ้าหน้าที่ตอบ พยายามควบคุมเสียงไม่ให้ตื่นตระหนก "คุณอยู่ที่นี่จนกว่าผมจะได้รับคำสั่ง หรือจนกว่าคุณคินจะมาพาคุณไปเองนะครับ" มินตรามองไปที่ประตูห้องนิรภัยที่ปิดสนิท เธอรู้ดีว่าคินกำลังต่อสู้อยู่ข้างนอกนี้เพื่อปกป้องเธอและคนอื่นๆ เธอจึงตัดสินใจว่าเธอไม่สามารถนั่งรอเฉยๆ ได้อีกต่อไป เธอต้องทำอะไรสักอย่าง "ฉันอยากจะดูว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก" มินตรากล่าวอย่างแน่วแน่ "ฉันจะเข้าไปช่วยถ้าทำได้" เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยส่ายหน้า "ไม่ครับคุณมินตรา มันอันตรายเกินไป คุณคินสั่งให้ผมดูแลคุณอย่างดีที่สุด" "ฉันรู้ว่าคุณภักดีต่อคิน แต่คินกำลังเสี่ยงชีวิตอยู่ข้างนอกนี้ ถ้าฉันมีส่วนช่วยอะไรได้ ฉันก็ต้องทำ" มินตราพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้น "ฉันไม่ใช่นางเอกในละครที่ต้องนั่งรอให้พระเอกมาช่วยตลอดเวลา ฉันก็มีความสามารถของฉัน" เจ้าหน้าที่มองหน้ามินตรา เขาเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของเธอ เขาเองก็รู้ดีว่ามินตราไม่ใช่คนธรรมดา เธอเคยแสดงให้เห็นถึงความฉลาดและความกล้าหาญมาหลายครั้งแล้ว "แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ..." "ถ้าฉันไม่ทำอะไรเลย แล้วมีใครต้องเป็นอะไรไป ฉันจะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต" มินตรากล่าว "ฉันจะเข้าไปดูสถานการณ์ และถ้าเป็นไปได้ ฉันจะหาทางช่วยเหลือคิน" ในที่สุด เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ยอม เขาเห็นว่าการขัดขืนอาจทำให้สถานการณ์แย่ลงกว่าเดิม เขาจึงตัดสินใจพาเธอออกไป แต่ก็ต้องอยู่ใกล้ๆ เพื่อความปลอดภัย เมื่อมินตราและเจ้าหน้าที่เดินออกจากห้องปลอดภัย ภาพที่เห็นทำให้เธอตกใจยิ่งกว่าเดิม เสียงปืนดังใกล้เข้ามา และมีร่างของคนร้ายที่ถูกยิงนอนอยู่ตามพื้น ทางเดินเต็มไปด้วยความโกลาหล "นี่มันอะไรกัน!" มินตราอุทาน "เกิดการต่อสู้กันอย่างหนักครับ" เจ้าหน้าที่ตอบ "เราต้องรีบหาทางไปถึงตัวคุณคิน" มินตราเห็นคินกำลังต่อสู้อยู่กับหัวหน้าคนร้าย เธอเห็นว่าคินกำลังเสียเปรียบเล็กน้อย หัวหน้าคนร้ายมีกำลังแข็งแกร่งกว่าที่คิด และดูเหมือนจะมีทักษะการต่อสู้ที่สูงกว่า "คิน!" มินตราตะโกนเรียกชื่อเขา คินหันมามองด้วยความตกใจ เขาไม่คิดว่ามินตราจะออกมาจากห้องปลอดภัย "มินตรา! ออกมาทำไม! อันตรายนะ!" "ฉันมาช่วยคุณ!" มินตราตอบ หัวหน้าคนร้ายเห็นมินตราเข้ามา ก็หันมาสนใจเธอทันที "อ้อ! ผู้หญิงคนนั้นนี่เอง! แกคิดว่าจะมาทำอะไรได้!" "อย่ามายุ่งกับเธอ!" คินตะโกน พร้อมกับพุ่งเข้าโจมตีหัวหน้าคนร้ายอีกครั้ง แต่การที่เขาเสียสมาธิไปชั่วขณะ ทำให้หัวหน้าคนร้ายมีโอกาสสวนกลับ มินตราเห็นท่าไม่ดี เธอจึงหยิบเอาสิ่งของที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด ซึ่งก็คือแจกันดอกไม้ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะข้างๆ เธอ แล้วปาเข้าไปที่หัวหน้าคนร้าย ทำให้เขาเสียหลักไปเล็กน้อย "ยัยตัวแสบ!" หัวหน้าคนร้ายสบถ จังหวะนี้เองที่คินใช้ประโยชน์ เขาพุ่งเข้าเตะก้านคอของหัวหน้าคนร้ายอย่างแรง จนร่างของเขาล้มลงไปกองกับพื้น "หยุดเดี๋ยวนี้นะ! แกจะทำอะไรอีก!" เสียงของใครคนหนึ่งดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของกลุ่มคนร้าย ทุกคนหันไปมอง ภาพที่เห็นคือกลุ่มตำรวจที่บุกเข้ามาในคฤหาสน์ พร้อมกับอาวุธครบมือ "การบุกรุกนี้สิ้นสุดลงแล้ว!" หัวหน้าตำรวจกล่าว กลุ่มคนร้ายที่เหลือเห็นดังนั้น ก็เริ่มยอมจำนน บางส่วนพยายามจะหนี แต่ก็ถูกจับกุมได้ในที่สุด คินรีบวิ่งเข้าไปหามินตรา เขาประคองเธอไว้ด้วยความเป็นห่วง "เธอเป็นอะไรไหม?" "ฉันไม่เป็นไรค่ะ" มินตราตอบ มองหน้าคินอย่างมีความหวัง "คุณล่ะคะ เป็นอะไรหรือเปล่า?" "ฉันไม่เป็นไร" คินกล่าว "แต่เธอ...เธอทำแบบนี้อีกไม่ได้นะ เข้าใจไหม" "ฉันรู้ค่ะ" มินตราก้มหน้าลง "แต่ฉันทนเห็นคุณตกอยู่ในอันตรายไม่ได้" คินกอดเธอไว้แน่น "ขอบคุณนะ" ในที่สุด การบุกรุกที่คฤหาสน์ของคินก็สิ้นสุดลงด้วยดี แม้จะมีความสูญเสียเกิดขึ้น แต่ทุกคนก็ปลอดภัย การเปิดโปงความจริงเบื้องหลังแผนการร้ายครั้งนี้กำลังจะเริ่มต้นขึ้น